Συχνά οι γονείς παιδιών με δυσκολίες, δεν αφιερώνουν αρκετό χρόνο στην ανάγνωση μίας ιστορίας όσο οι γονείς των παιδιών τυπικής ανάπτυξης. Τα παιδιά με δυσκολίες, ειδικά στην περίπτωση των διαταραχών του αυτιστικού φάσματος, δεν έχουν το ίδιο ενδιαφέρον για τα βιβλία με τα παιδιά τυπικής ανάπτυξης. Για τα παιδιά τυπικής ανάπτυξης, τα βιβλία είναι συνυφασμένα με ενθαρρυντικά κίνητρα και με την αφιέρωση της προσοχής των γονέων τους. Τα παιδιά με αυτιστικές διαταραχές δεν παρατηρούν την αξία της κοινωνικής αλληλεπίδρασης που αποτελεί μέρος της αναγνωστικής διαδικασίας μίας ιστορίας. Η αξία αυτή αρχίζει, ωστόσο, να γίνεται αντιληπτή στο περιβάλλον της σχολικής τάξης, καθώς τα παιδιά με αυτισμό αρχίζουν να συνειδητοποιούν ότι συναγωνίζονται τους συμμαθητές τους για την προσοχή του παιδαγωγού. Το κέντρισμα της προσοχής είναι ενθαρρυντικό και γι’ αυτό είναι καλό οι δάσκαλοι να ενσωματώνουν τους μαθητές στην αναγνωστική διαδικασία. Τα παιδιά με αυτισμό μπορεί να αντιμετωπίζουν δυσκολίες κατανόησης του κειμένου ή αδυναμίες ανάπτυξης δεκτικής γλώσσας. Πολλά από αυτά διαθέτουν ισχυρές οπτικές δεξιότητες και μπορούν να ενισχύσουν το λεξιλόγιό τους συνδυάζοντας εικόνες και λέξεις. Η χρήση εικόνων και η αναγνώρισή τους ως μέρη της ιστορίας είναι ένας τρόπος άσκησης των μαθητών με γλωσσικά προβλήματα.

Πηγή: http://www.edu-special.gr/