Γονείς και Εκπαίδευση: Η σημαντικότητα της εμπλοκής στην ανάπτυξη των παιδιών με οπτική αναπηρία – Στρατηγικές για την ενίσχυση της αποτελεσματικής συμμετοχής των γονέων – Διπλωματική Εργασία της ΕΛΕΝΗΣ-ΣΑΜΠΡΙΝΑΣ ΦΕΪΖΟ – ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, Π.Μ.Σ «Επιστήμες της Αγωγής: Ειδική Αγωγή, Εκπαίδευση και Αποκατάσταση» – Μέρος 15ο

Πολιτισμικοί παράγοντες

Ο πολιτισμικός και εθνοτικός παράγοντας ασκεί καθοριστική επιρροή στη μορφή της γονεϊκής εμπλοκής. Η έρευνα της Lareau (2011) έδειξε ότι οι μεσαίες τάξεις τείνουν να υιοθετούν μια στρατηγική «εντατικής καλλιέργειας» (concerted cultivation), στην οποία η συμμετοχή των γονέων είναι έντονη και συχνά διαμεσολαβεί τις σχέσεις παιδιού–σχολείου. Αντίθετα, οικογένειες από λαϊκά στρώματα μπορεί να ακολουθούν ένα μοντέλο «φυσικής ανάπτυξης» (accomplishment of natural growth), όπου η εκπαίδευση θεωρείται πρωτίστως ευθύνη του σχολείου.

Οι πολιτισμικές αντιλήψεις για την αναπηρία επηρεάζουν επίσης τον τρόπο με τον οποίο οι γονείς αντιλαμβάνονται τον ρόλο τους. Σε ορισμένες κοινωνίες, η αναπηρία συνοδεύεται από στίγμα, το οποίο μπορεί να μειώσει την ενεργή συμμετοχή των γονέων ή να τους οδηγήσει σε περιθωριοποίηση (Dyson, 2010). Αντίθετα, πολιτισμικά πλαίσια που ενθαρρύνουν την ένταξη και αναγνωρίζουν την αξία της διαφορετικότητας ευνοούν μια πιο θετική και δυναμική εμπλοκή (Ainscow, Booth, & Dyson, 2006).

Η γλώσσα και οι πολιτισμικές διαφορές μεταξύ σχολείου και οικογένειας μπορούν να αποτελέσουν εμπόδιο. Γονείς που δεν μιλούν τη γλώσσα διδασκαλίας ή δεν είναι εξοικειωμένοι με το εκπαιδευτικό σύστημα συχνά δυσκολεύονται να επικοινωνήσουν με τους εκπαιδευτικούς, με αποτέλεσμα η εμπλοκή τους να παραμένει περιορισμένη (Turney & Kao, 2009).