ΕΙΔΙΚΟΣ ΣΤΟΧΟΣ (Ε.Σ.) 2.2 – σχετικοί ΣΤΟΧΟΙ 1,2, 10, 11 της AGENDA 2030:
Για αυτόνομους και ανεξάρτητους πολίτες με αναπηρία
Ως πρώτη και θεμελιώδης αρχή, στην οποία βασίζεται η Σύμβαση, αναγνωρίζει τον σεβασμό της εγγενούς αξιοπρέπειας, την ατομική αυτονομία συμπεριλαμβανομένης σε αυτήν της ελευθερίας ατομικών επιλογών και της ανεξαρτησίας των ατόμων με αναπηρία (άρθρο 3). Η διασφάλιση της ατομικής αυτονομίας παρέχει στα άτομα με αναπηρία τη δυνατότητα προσωπικών επιλογών ζωής και λήψης των δικών τους αποφάσεων με την ελάχιστη δυνατή υποστήριξη, όπου αυτό απαιτείται, ελαχιστοποιώντας παρεμβάσεις τρίτων στην ιδιωτική τους ζωή. Παράλληλα, απελευθερώνει τους οικείους τους από ένα μεγάλο μέρος της καθημερινής τους υποστήριξης, προωθώντας έτσι την ισοτιμία στις οικογενειακές σχέσεις και υποστηρίζοντας την «διαβίωση και γήρανση στο σπίτι». Ως εκ τούτου, βασική στόχευση των δημόσιων πολιτικών πρέπει να αποτελεί η διασφάλιση της αυτονομίας και ανεξαρτησίας των ατόμων με αναπηρία, συμπεριλαμβανομένης της ανεξάρτητης διαβίωσης και ανεμπόδιστης κινητικότητας, καθώς και η άρση όλων των εμποδίων που δυσχεραίνουν αυτές.
Ενδεικτικά ειδικά μέτρα (Ε.Μ)
Ε.Μ 2.2.1: Ανεξάρτητη διαβίωση
• Θεσμοθέτηση των θεσμών της Ανεξάρτητης Διαβίωσης και της Υποστηριζόμενης Ανεξάρτητης Διαβίωσης
• Σχεδιασμός και εφαρμογή Προγράμματος Αποϊδρυματοποίησης μέσω της δημιουργίας Κέντρων Ανεξάρτητης Διαβίωσης ατόμων με αναπηρία και Υποστηριζόμενης Ανεξάρτητης Διαβίωσης.
• Επιδότηση για την υλοποίηση βελτιώσεων της προσβασιμότητας της κατοικίας ατόμων με αναπηρία (ανάπτυξη προγράμματος «Διαβιώ κατ’ οίκον» στα πρότυπα του προγράμματος «Εξοικονομώ κατ’ οίκον»)
• Διευκόλυνση της πρόσβασης σε βοηθήματα κινητικότητας, βοηθητικού εξοπλισμού, συσκευών και τεχνολογιών ποιότητας με προσιτό κόστος για όλα τα άτομα με αναπηρία, αναθεώρηση του πλαισίου επιδότησης του κόστους αυτών – μείωση του ΦΠΑ στο χαμηλότερο συντελεστή που επιτρέπει η νομοθεσία για τα απαραίτητα βοηθήματα-εργαλεία προϊόντα και υπηρεσίες διαβίωσης των ατόμων με βαριά κινητική αναπηρία και άλλες αναπηρίες. Προκειμένου για ανασφάλιστα άτομα με αναπηρία, πρόβλεψη κάλυψης της προμήθειας βοηθημάτων κινητικότητας, βοηθητικού εξοπλισμού, συσκευών και τεχνολογιών ποιότητας από τον ΕΟΠΠΥ με χρηματοδότηση από τον ΟΠΕΚΑ.
• Θέσπιση του θεσμού του προσωπικού βοηθού για τα άτομα με βαριά κινητική ή άλλη αναπηρία – Διασφάλιση της κατάρτισης και του επαγγελματικού περιγράμματός του.
• Συμπερίληψη κόστους εκπαίδευσης/απόκτησης/συντήρησης σκύλου βοηθείας στις παροχές ΕΟΠΠΥ.
Ε.Μ.2.2.2: Κοινωνική προστασία και πρόνοια
• Διασφάλιση ενός συστήματος παροχής υπηρεσιών εντός της κοινότητας, όπως η Σύμβαση επιτάσσει, μέσω του οποίου θα υπάρχει επαρκής χρηματοδότηση για τη λειτουργία υπηρεσιών κοινωνικής φροντίδας και επαρκής στελέχωση επιστημονικού-ιατρικού-παραϊατρικού-νοσηλευτικού προσωπικού.
• Ανάδειξη του Δήμου ως τον βασικό φορέα στήριξης ατόμων με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις στην κοινότητα, μέσω λειτουργίας κοινωνικών δομών, όπως Βοήθεια στο Σπίτι, Κέντρα Ανεξάρτητης Διαβίωσης, Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης Ατόμων με Αναπηρία (Κ.Δ.Α.Π.μεΑ.), Κέντρα Ημερήσιας Φροντίδας Ηλικιωμένων (Κ.Η.Φ.Η.), Κέντρα Διημέρευσης- Ημερήσιας Φροντίδας Ατόμων με Αναπηρία (Κ.Δ.Η.Φ.Α.μεΑ.) κ.λπ.
• Ενίσχυση και ενδυνάμωση του θεσμού των Στεγών Υποστηριζόμενης Διαβίωσης (Σ.Υ.Δ.),προστασία και διασφάλιση των δικαιωμάτων αυτών που διαμένουν στις Στέγες, ίδρυση νέων Σ.Υ.Δ. ιδίως αν όχι αποκλειστικά από τους Δήμους και από τους πιστοποιημένους φορείς παροχής υπηρεσιών κοινωνικής φροντίδας, καθώς και διασφάλιση της ομαλής χρηματοδότησής τους.
• Μεταφορά των Κέντρων Κοινωνικής Πρόνοιας στις Περιφέρειες, με ταυτόχρονο εκσυγχρονισμό και μετατροπή τους σε περιφερειακούς θεσμούς οργάνωσης της κοινωνικής προστασίας σε επίπεδο Περιφέρειας.
• Μεταφορά των Κ.Ε.Κ.Υ.Κ.Α.μεΑ. στα Κέντρα Κοινωνικής Πρόνοιας των Περιφερειών της χώρας ή στους Δήμους που εδρεύουν, ώστε να λειτουργήσουν σύμφωνα με τους αρχικούς σκοπούς τους δηλαδή την κοινωνική ένταξη και αποκατάσταση των ατόμων με αναπηρία.
• Αξιολόγηση και επικαιροποίηση του συστήματος πιστοποίησης της αναπηρίας των ΚΕΠΑ, διοικητικά και επιστημονικά.
• Λήψη στοχευμένων μέτρων και πολιτικών για την ενίσχυση των δομών και υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας και την ισότιμη ένταξη των ατόμων με ψυχικές αναπηρίες στο κοινωνικό γίγνεσθαι.
Ε.Μ.2.2.3: Εισοδηματική ενίσχυση ατόμων με αναπηρία και οικογενειών τους
• Σχεδιασμός και εφαρμογή ενός φορολογικού συστήματος, το οποίο θα συμβάλει στην προστασία και ενίσχυση των εισοδημάτων των ατόμων με αναπηρία, με χρόνιες παθήσεις και των οικογενειών τους, λαμβάνοντας υπόψη το πρόσθετο κόστος που απαιτείται για την κάλυψη των αναγκών αναπηρίας, μέσω συγκεκριμένων μέτρων, όπως:
– Διατήρηση των φοροαπαλλαγών που είναι σε ισχύ για τα άτομα με αναπηρία/ χρόνιες παθήσεις και τις οικογένειές τους.
– Απαλλαγή όλων των ατόμων με αναπηρία με ποσοστό τουλάχιστον 50% και των οικογενειών που βαρύνονται φορολογικά με άτομα με βαριά αναπηρία, από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης, από τον ΕΝΦΙΑ για την πρώτη κατοικία χωρίς εισοδηματικά κριτήρια, από τα τεκμήρια του εισοδήματος, κ.α.
– Επαναφορά του άρθρου 18 του ν. 4172/2013 που προέβλεπε μείωση φόρου από ιατρικές δαπάνες, για τα άτομα με αναπηρία, με χρόνιες παθήσεις και τις οικογένειές τους, καθώς και διεύρυνση αυτού.
• Αύξηση των επιδομάτων των ατόμων με αναπηρία, λαμβάνοντας υπόψη ότι αυξήσεις έχουν να δοθούν στα επιδόματα από την αρχή της κρίσης και επέκτασή τους σε όλες τις κατηγορίες αναπηρίας, όπως στα κωφά βαρήκοα άτομα ηλικίας 18 έως 65 ετών.
Ε.Μ.2.2.4: Προστασία των ατόμων με αναπηρία ως καταναλωτών
Τα άτομα με αναπηρία αποτελούν όχι μόνο ειδικούς αλλά και γενικούς καταναλωτές, δεδομένου ότι, πέραν των ειδικών προϊόντων και υπηρεσιών που απευθύνονται κυρίως σε αυτά, χρησιμοποιούν το σύνολο των προϊόντων και υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένων και των ηλεκτρονικών, που καταναλώνει ο γενικός πληθυσμός. Η πρόσφατη Οδηγία (ΕΕ) 2019/882 στοχεύει σε αυξημένη διαθεσιμότητα προσβάσιμων προϊόντων και υπηρεσιών στην εσωτερική αγορά και στη βελτίωση της προσβασιμότητας των σχετικών πληροφοριών, εκτιμώντας ότι ένα περιβάλλον όπου τα προϊόντα και οι υπηρεσίες είναι περισσότερο προσβάσιμα καθιστά δυνατή μια κοινωνία με λιγότερους αποκλεισμούς και διευκολύνει την αυτόνομη διαβίωση των ατόμων με αναπηρίες, τονίζοντας επίσης ότι η ζήτηση για προσβάσιμα προϊόντα και υπηρεσίες είναι μεγάλη και ο αριθμός των ατόμων με αναπηρίες προβλέπεται ότι θα αυξηθεί σημαντικά. Για την επίτευξη των στόχων της παραπάνω Οδηγίας απαιτούνται:
• Ενδυνάμωση των ατόμων με αναπηρία ως καταναλωτών μέσω στοχευμένων δράσεων.
• Άμεση ενσωμάτωση στο εθνικό δίκαιο της Οδηγίας (E.E.) 2019/882 σχετικά με τις απαιτήσεις προσβασιμότητας προϊόντων και υπηρεσιών, με επέκταση του πεδίου εφαρμογής της σε όλους τους τομείς ώστε να συνάδει με την ισχύουσα εθνική νομοθεσία (π.χ. Νέος Οικοδομικός Κανονισμός, νομοθεσία μεταφορών κ.λπ.)
• Λήψη μέτρων για τη συμμόρφωση των κατασκευαστών/ αντιπροσώπων/ εισαγωγέων/ διανομέων και λοιπών οικονομικών φορέων που διαχειρίζονται προϊόντα, καθώς και των παρόχων υπηρεσιών με την Οδηγία 2019/882.
• Τακτικοί έλεγχοι της αγοράς βοηθημάτων κινητικότητας, βοηθητικού εξοπλισμού, συσκευών και τεχνολογιών ποιότητας από τα αρμόδια όργανα (Υπουργείο Εμπορίου, Επιτροπή Ανταγωνισμού κ.λπ.), με στόχο τη συγκράτηση του κόστους αυτών, το οποίο λόγω του χαμηλού ανταγωνισμού είναι συνήθως ιδιαίτερα υψηλό.
ΕΙΔΙΚΟΣ ΣΤΟΧΟΣ (Ε.Σ.) 2.3 – σχετικοί ΣΤΟΧΟΙ 3, 4, 8, 9, 11, 16 της AGENDA 2030:
Για ίσες ευκαιρίες για όλους
Ενδεικτικά ειδικά μέτρα (Ε.Μ)
Ε.Μ. 2.3.1: Εκπαίδευση
Ανάπτυξη Εθνικού Σχεδίου Δράσης για τη μετάβαση από τη διαχωρισμένη «ειδική αγωγή και εκπαίδευση» σε ένα «σχολείο για όλους», με επίκεντρο τον μαθητή, ένα σχολείο ικανό να ανταποκρίνεται θετικά στην ποικιλομορφία του μαθητικού πληθυσμού συμπεριλαμβανομένων και των μαθητών με αναπηρία, αφαιρώντας όλα τα εμπόδια που δυσχεραίνουν την πρόσβαση σε ισότιμη και ποιοτική εκπαίδευση. Το εθνικό σχέδιο δράσης θα καθορίζει εθνικές προτεραιότητες και άξονες δράσεων, για τον μετασχηματισμό του εκπαιδευτικού συστήματος σε όλα τα επίπεδα, σε επίπεδο νομοθεσίας και πολιτικών, σε επίπεδο κουλτούρας, σε επίπεδο εκπαιδευτικών περιβαλλόντων και εκπαιδευτικών πρακτικών, ώστε να μεταβούμε σταδιακά σε μια συμπεριληπτική εκπαίδευση, χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς.
Βασικοί πυλώνες του σχεδίου οφείλουν να είναι:
• η εξασφάλιση δωρεάν ποιοτικής προσχολικής, πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης για όλα τα παιδιά με αναπηρία με ρητή απαγόρευση του αποκλεισμού τους από το γενικό εκπαιδευτικό σύστημα,
• η καθολική προσβασιμότητα των σχολείων, του εκπαιδευτικού και εποπτικού υλικού και των διδακτικών μεθόδων (για εξατομικευμένη διδασκαλία) και διαδικασιών,
• η εξασφάλιση της παροχής των εύλογων προσαρμογών (περιλαμβανομένης της μεταφοράς των μαθητών)
• η ενίσχυση της παρεχόμενης γενικής και ειδικής υποστήριξης των μαθητών με αναπηρία εντός του γενικού σχολείου,
• η εκπαίδευση, κατάρτιση και επιμόρφωση των εκπαιδευτικών ώστε να μπορούν να ανταποκρίνονται στις διαφοροποιημένες ανάγκες όλων των μαθητών, ειδικότερα των μαθητών με αναπηρία,
• η διασφάλιση της πρόσβασης στη γενική τριτοβάθμια εκπαίδευση, στην τεχνική επαγγελματική εκπαίδευση, στην εκπαίδευση ενηλίκων και στη δια βίου μάθηση, χωρίς διάκριση και σε ίση βάση με τους άλλους.
Για την υλοποίηση του Εθνικού Σχεδίου Δράσης, θα πρέπει να διασφαλιστεί σημαντική αύξηση της χρηματοδότησης για την συμπεριληπτική εκπαίδευση από μόνιμες και σταθερές πηγές.
Παράλληλα αναγκαία κρίνεται η υλοποίηση των παρακάτω μέτρων:
• Εκπόνηση στοχευμένων προγραμμάτων Διά Βίου Μάθησης με ιδιαίτερη έμφαση στα άτομα με αναπηρία που βιώνουν πολλαπλές διακρίσεις (π.χ. σε νέους και νέες, γυναίκες, μετανάστες, πρόσφυγες με αναπηρία κ.λπ.).
• Θεσμική εκπροσώπηση της Ε.Σ.Α.μεΑ. στο Διοικητικό Συμβούλιο του Εθνικού Οργανισμού Πιστοποίησης Προσόντων & Επαγγελματικού Προσανατολισμού (Ε.Ο.Π.Π.Ε.Π.), καθώς και του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (Ι.Ε.Π.).
Ε.Μ.2.3.2: Εργασία και απασχόληση
Εφαρμογή μιας εθνικής στρατηγικής για την απασχόληση και επαγγελματική κατάρτιση των ατόμων με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις με μετρήσιμους και ελέγξιμους στόχους, η οποία να θέτει τις προϋποθέσεις για τη μετάβαση από τον αποκλεισμό τους στην πλήρη και ισότιμη συμμετοχή τους στον κόσμο της εργασίας, ως παραγωγικοί και ενεργοί πολίτες όπως το Σύνταγμα της χώρας και το άρθρο 27 της Σύμβασης επιτάσσουν. Για την επίτευξη αυτού του σκοπού απαιτείται:
• Συμπερίληψη της διάστασης της αναπηρίας σε όλες τις πολιτικές, μέτρα και προγράμματα απασχόλησης και κατάρτισης και βελτίωση της προσβασιμότητας στα άτομα με αναπηρία των φυσικών και ηλεκτρονικών υπηρεσιών του Ο.Α.Ε.Δ. Στην κατεύθυνση αυτή δύναται να συμβάλλει η θεσμική εκπροσώπηση της Ε.Σ.Α.μεΑ. στο Δ.Σ. του Ο.Α.Ε.Δ. και η επαναλειτουργία της Εθνικής Επιτροπής Απασχόλησης.
• Αναμόρφωση και εκσυγχρονισμός των θετικών μέτρων δράσης που η ελληνική Πολιτεία έχει θεσπίσει για τη διευκόλυνση της πρόσβασης των ατόμων με αναπηρία στον κόσμο της εργασίας, τα οποία στην πράξη έχουν καταστεί ανενεργά (π.χ. αναμόρφωση εθνικού συστήματος ποσόστωσης ν.2643/1998 ΦΕΚ 220 τ.Α’) και η θέσπιση νέων (π.χ. υποστηριζόμενη απασχόληση).
• Ανάπτυξη προγραμμάτων και παρεμβάσεων κατάρτισης επιστημόνων με αναπηρία σε θέματα προώθησης, συμβουλευτικής, υποστήριξης κ.λπ. των ατόμων με αναπηρία στην απασχόληση αλλά και στον εργασιακό χώρο, με διάθεση των στελεχών αυτών στις Ομοσπονδίες ατόμων με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις, μελών της Ε.Σ.Αμε.Α, ώστε να διαμορφώνουν εξειδικευμένα και στοχευμένα προγράμματα εργασιακής ένταξης υποστηρίζοντας το έργο των φορέων αυτών. Ειδική στόχευση για τη συμμετοχή στον κόσμο της εργασίας των νέων με αναπηρία, των γυναικών, των Ρομά, των προσφύγων, των μεταναστών.
• Άρση του συνόλου των αντικινήτρων που εμποδίζουν την συμμετοχή των ατόμων με αναπηρία στον κόσμο της εργασίας (π.χ. πλήρη αποσύνδεση της επιδοματικής πολιτικής από την απασχόληση) και θέσπιση ενός σύγχρονου συστήματος κινήτρων (π.χ. επιδοτήσεις, φοροαπαλλαγές σε εργοδότες κ.λπ.), που να διευκολύνει την πρόσβαση των ατόμων με αναπηρία στη μισθωτή εργασία στον ιδιωτικό τομέα, στην αυτο-απασχόληση, την επιχειρηματικότητα και την κοινωνική επιχειρηματικότητα.
• Ενίσχυση του ρόλου του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας, με στόχο την πλήρη τήρηση της αρχής της ίσης μεταχείρισης λόγω αναπηρίας ή χρόνιας πάθησης και των εύλογων προσαρμογών.
Ε.Μ.2.3.3: Υγεία
• Συμπερίληψη της διάστασης της αναπηρίας και της χρόνιας πάθησης σε όλες τις δημόσιες πολιτικές για την υγεία, για τη διασφάλιση άσκησης του κοινωνικού δικαιώματος στην υγεία και τη διασφάλιση της καθολικής πρόσβασης των πολιτών με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις σε αποτελεσματικές παροχές υγείας, μέσω του εθνικού συστήματος υγείας, δημόσιου χαρακτήρα, σε ίση βάση με τους υπόλοιπους πολίτες.
• Σχεδιασμός πολιτικών για την υγεία και δημιουργία των απαραίτητων υποδομών για την οργάνωση και τη λειτουργία ενός συστήματος παροχής υπηρεσιών υγείας για όλους τους πολίτες, στην αιχμή των ιατροτεχνολογικών εξελίξεων, μέσω των οποίων τα άτομα με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις θα απολαμβάνουν το υψηλότερο δυνατό επίπεδο υγείας για την αύξηση της λειτουργικότητας και αυτονομίας τους.
• Διασφάλιση του δημόσιου χαρακτήρα του Εθνικού Συστήματος Υγείας και εκσυγχρονισμός του.
• Θεσμικές παρεμβάσεις, όπως:
– Άμεση κατάργηση της στρέβλωσης εκπροσώπησης των ατόμων με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις από διορισμένους, κληρωτούς και δοτούς, δήθεν εκπροσώπους. Πρακτική που εφάρμοσε κατά το πλέον αντιδημοκρατικό, αντιθεσμικό και αντι-αντιπροσωπευτικό τρόπο η απελθούσα πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας. Οι εκπρόσωποι των ατόμων με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις στα θεσμικά όργανα του Υπουργείου Υγείας πρέπει να διέπονται από το ασυμβίβαστο οποιασδήποτε οικονομικής ή άλλης σχέσης με προμηθευτές η παρόχους του τομέα της υγείας.
– Συμμετοχή της Ε.Σ.Α.μεΑ και των Οργανώσεων Μελών της σε όλους τους Φορείς Σχεδιασμού και Εφαρμογής πολιτικών για την υγεία: ΚΕΣΥ, ΕΟΦ, Εθνική Επιτροπή Δεοντολογίας του ΕΟΦ, Επιτροπή Αξιολόγησης και Αποζημίωσης Φαρμάκων Ανθρώπινης Χρήσης, Επιτροπή Ελέγχου Προστασίας των Δικαιωμάτων των Ληπτών Υπηρεσιών Υγείας, Ειδική Επιτροπή Ελέγχου Προστασίας των Δικαιωμάτων των Ατόμων με Ψυχικές Διαταραχές κ.α.
– Σύσταση Διεύθυνσης Χρονίων Παθήσεων στο Yπουργείο Υγείας, καθώς και δημιουργία ειδικού δικτύου παρακολούθησης χρονίων παθήσεων.
– Σύσταση Διεύθυνσης Αποκατάστασης στο Υπουργείο Υγείας και δημιουργία Δικτύου Μονάδων Αποκατάστασης με αναβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών τους και εκσυγχρονισμό του Εθνικού Κέντρου Αποκατάστασης.
– Πλήρης αναμόρφωση και αναδιοργάνωση του συστήματος μεταμοσχεύσεων και δωρεάς οργάνων.
– Δημιουργία πλαισίου προώθησης προγραμμάτων πρώιμης διάγνωσης – έγκαιρης παρέμβασης ως βασικό άξονα αποτελεσματικότερης και ουσιαστικότερης αποκατάστασης και κοινωνικής ένταξης του ατόμου.
– Ενίσχυση του ρόλου του οικογενειακού γιατρού και της ομάδας των επαγγελματιών υγείας που τον πλαισιώνει σε επίπεδο Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, ώστε να αποτελεί τον καθοριστικό θεσμό διαχείρισης, παραπομπής, παρακολούθησης της υγείας και αποκατάστασης των ατόμων με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις σε επίπεδο τοπικής φροντίδας.
– Δημιουργία πλαισίου για την θεσμική κατοχύρωση και ανάπτυξη παροχής ολοκληρωμένων υπηρεσιών υγείας στην κατ’ οίκον φροντίδα και νοσηλεία και ολοκλήρωση του Ατομικού Ηλεκτρονικού Φακέλου Υγείας και της Ηλεκτρονικής Κάρτας Υγείας του Πολίτη.
– Σχεδιασμός και ανάπτυξη πολιτικών και προγραμμάτων για την πρόληψη και διαχείριση της γηριατρικής ευπάθειας στη μέση και τρίτη ηλικία για την πρόληψη των αναπηριών και δευτερογενών επιπτώσεων σε άτομα με χρόνιες παθήσεις.
– Κατάρτιση οργανογράμματος και κανονισμού λειτουργίας του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. για την εξασφάλιση της σωστής εφαρμογής των παρεχόμενων υπηρεσιών του.
• Βελτίωση της προσβασιμότητας υποδομών και σήμανσης, υπηρεσιών και εξοπλισμών των δημόσιων νοσοκομείων και δομών υγείας. Προσβάσιμα δωμάτια και τουαλέτες σε κάθε κλινική, κάθε νοσοκομείου.
• Αξιοποίηση και συμμετοχή των συλλογικών φορέων των ατόμων με αναπηρία, με χρόνιες παθήσεις και των οικογενειών τους στα θεσμοθετημένα δίκτυα αγωγής υγείας και πρόληψης, προκειμένου να ενισχυθεί ο ρόλος τους για την πρόληψη και διαχείριση της αναπηρίας σε τοπικό επίπεδο.
Ε.Μ.2.3.4: Πολιτική προστασία
Σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, τα άτομα με αναπηρία διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο ή πλήττονται δυσανάλογα σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό. Κατά τη διάρκεια καταστροφών το περιβάλλον μεταβάλλεται, τα δίκτυα κοινωνικής υποστήριξης μπορεί να διαταραχθούν, τα άτομα με αναπηρία είναι πιθανόν να αντιμετωπίσουν νέα φυσικά εμπόδια, εμπόδια στην επικοινωνία και πληροφόρηση και άλλα εμπόδια που θα δυσχεράνουν την αποτελεσματική αντίδρασή τους και τη χρήση των προσφερόμενων υπηρεσιών αποκλείοντάς τα ουσιαστικά από μέτρα εκκένωσης, αντίδρασης και αποκατάστασης. Από την άλλη η κλιματική αλλαγή και η ανθρώπινη εξέλιξη καθιστούν ολοένα και συχνότερες τις φυσικές, τεχνολογικές και άλλες καταστροφές.
Ως εκ τούτου απαιτείται ο σχεδιασμός και η ανάπτυξη στοχευμένων πολιτικών και δράσεων, εξειδικευμένων ανάλογα με τον τύπο της κάθε αναπηρίας, τόσο σε επίπεδο προληπτικής ενημέρωσης και ανάπτυξης μεθόδων ειδοποίησης προσβάσιμων στα άτομα με αναπηρία, όσο και στο επίπεδο προστασίας και υποστήριξης των ατόμων αυτών σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης καθώς και η βελτίωση της προσβασιμότητας στα άτομα με αναπηρία του Ευρωπαϊκού Αριθμού Έκτακτης Ανάγκης 112.
Ε.Μ.2.3.5: Έρευνα και νέες τεχνολογίες
Οι νέες τεχνολογίες μπορούν να παρέχουν στα άτομα με αναπηρία τη δυνατότητα υπέρβασης των εμποδίων που παρεμποδίζουν την πλήρη και αποτελεσματική συμμετοχή τους στην κοινωνία, σε ίση βάση με τους άλλους, και άρα να υποστηρίξουν την κοινωνική τους ένταξη και την ανεμπόδιστη άσκηση των ανθρωπίνων και κοινωνικών τους δικαιωμάτων. Παράλληλα, η ανάπτυξη της έρευνας στο αντίστοιχο πεδίο οδηγεί στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και ανάπτυξη με ισχυρά στοιχεία καινοτομίας.
Για το λόγο αυτό είναι αναγκαία τα παρακάτω:
• Προώθηση της έρευνας νέων τεχνολογιών, συμπεριλαμβανομένων των τεχνολογιών της πληροφορίας και επικοινωνιών, για τη δημιουργία νέων εργαλείων (βοηθημάτων, συσκευών και υποβοηθητικών τεχνολογιών) που θα υποστηρίξουν την αυτονομία των ατόμων με αναπηρία όλων των κατηγοριών σε συνθήκες καθημερινότητας αλλά και καταστάσεις κινδύνου.
• Λήψη μέτρων για τη συμμόρφωση της έρευνας νέων προϊόντων και υπηρεσιών της τεχνολογίας, πληροφορικής και τηλεπικοινωνιών ώστε να είναι συμβατά με την Οδηγία (EE) 2019/882 σχετικά με τις απαιτήσεις προσβασιμότητας προϊόντων και υπηρεσιών.
• Άμεση ενσωμάτωση της εν λόγω οδηγίας στο εθνικό δίκαιο με επέκταση του πεδίου εφαρμογής της, ικανοποιώντας τις απαιτήσεις του Συντάγματος της χώρας άρθρο 21, παρ. 6 και της Σύμβασης άρθρο 9.
• Θεσμική εκπροσώπηση της Ε.Σ.Α.μεΑ. στο Εθνικό Συμβούλιο Έρευνας και Τεχνολογίας.
Ε.Μ.2.3.6: Προσβάσιμες μορφές επικοινωνίας και πληροφόρησης
Η ισότιμη συμμετοχή και ένταξη των ατόμων με αναπηρία σε όλες τις δραστηριότητες προϋποθέτει την διασφάλιση δυνατότητας ανεμπόδιστης επικοινωνίας και συνεχούς και έγκυρης πληροφόρησης, συμπεριλαμβανομένης της πληροφόρησης δια της ηλεκτρονικής οδού, γεγονός που οδηγεί μονοσήμαντα στην προσαρμογή όλων των τρόπων και μέσων επικοινωνίας και πληροφόρησης στις ανάγκες των ατόμων με αναπηρία. Ενδεικτικά προς τούτο απαιτείται:
• Ενίσχυση της χρηματοδότησης του Προγράμματος Διερμηνείας στη νοηματική γλώσσα που υλοποιεί η Ομοσπονδία Κωφών Ελλάδος για τις επικοινωνιακές ανάγκες των Κωφών-Βαρήκοων.
• Δημιουργία πανεπιστημιακού τμήματος που θα προσφέρει εκπαίδευση στην ελληνική νοηματική γλώσσα, την ιστορία, τον πολιτισμό και την ανθρωπολογία της κοινότητας κωφών.
• Λήψη μέτρων από όλους τους φορείς του ιδιωτικού τομέα που συναλλάσσονται με κοινό για την παροχή πληροφοριών και διασφάλιση επικοινωνίας με πολίτες με αναπηρία σε προσβάσιμες μορφές (διερμηνεία στη νοηματική/ χρήση υπότιτλων, ανάγλυφες ή/και μεγαλογράμματες εκδόσεις, εκδόσεις σε γραφή braille, κείμενα σε ηχητική μορφή, κείμενα σε μορφή easy-t–read κ.λπ.).
ΕΙΔΙΚΟΣ ΣΤΟΧΟΣ (Ε.Σ.) 2.4 – σχετικοί ΣΤΟΧΟΙ 11, 12 της AGENDA 2030:
Για μια προσβάσιμη σε όλους κοινωνία βιώσιμη σε βάθος χρόνου
Σύμφωνα με τις απαιτήσεις της Σύμβασης, για να μπορέσουν τα άτομα με αναπηρία να ζουν ανεξάρτητα και να συμμετέχουν πλήρως σε όλες τις πτυχές της ζωής, απαιτείται η διασφάλιση της πρόσβασής τους, σε ίση βάση με τους άλλους, στο φυσικό περιβάλλον, στα μέσα μεταφοράς, στην πληροφορία και στις επικοινωνίες, συμπεριλαμβανομένων και των τεχνολογιών και συστημάτων πληροφορίας και επικοινωνιών και σε άλλες εγκαταστάσεις και υπηρεσίες που είναι ανοικτές ή παρέχονται στο κοινό, τόσο στις αστικές όσο και στις αγροτικές περιοχές.
Ενδεικτικά ειδικά μέτρα (Ε.Μ.)
Ε.Μ.2.4.1: Προσβάσιμο φυσικό και δομημένο περιβάλλον, μεταφορές, υπηρεσίες και αγαθά
• Λήψη συγκεκριμένων μέτρων σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 26 του υφιστάμενου Νέου Οικοδομικού Κανονισμού (Ν. 4067/2012 ΦΕΚ 79 τ.Α’), ιδίως της διάταξης για την υποχρέωση διασφάλισης προσβασιμότητας στα άτομα με αναπηρία μέχρι το 2020 όλων των υφιστάμενων κτιρίων με τις συγκεκριμένες χρήσεις που αναφέρει ο νόμος.
• Έκδοση προδιαγραφών για τη σύνταξη μελέτης προσβασιμότητας.
• Επικαιροποίηση/συμπλήρωση των άρθρων 26 και 27 του Νέου Οικοδομικού Κανονισμού (Ν. 4067/2012 ΦΕΚ 79 τ.Α’) σχετικά με τις ειδικές ρυθμίσεις για την εξυπηρέτηση των ατόμων με αναπηρία και εμποδιζόμενων ατόμων, του Κτιριοδομικού Κανονισμού (Απόφαση 3046/304/ 1989 Φ.Ε.Κ. 59 τ.Δ’ όπως συμπληρώθηκε με την Απόφαση 49977/3068/1989 ΦΕΚ-535 τ.Β’) και την επικαιροποίηση και εναρμόνιση των Οδηγιών Σχεδιασμού του Υπουργείου Περιβάλλοντος «Σχεδιάζοντας για Όλους», με τις απαιτήσεις του Συντάγματος και της Διεθνούς Σύμβασης.
• Ενσωμάτωση στην εθνική νομοθεσία νεότερων εθνικών και ευρωπαϊκών προτύπων σχετικών με την προσβασιμότητα στα άτομα με αναπηρία
• Εκπόνηση Επιχειρησιακού Σχεδίου για τη διασφάλιση της προσβασιμότητας των υποδομών, οχημάτων και παντός τύπου εξοπλισμών (στάσεις, εκδοτήρια εισιτηρίων, inf-ki-sks κ.λπ.) σε όλη την μεταφορική αλυσίδα (επίγεια, εναέρια, θαλάσσια).
• Συμμόρφωση των δημοσίων συμβάσεων προμηθειών με το εθνικό πρότυπο ΕΛΟΤ 1439: 2013 “Οργανισμοί φιλικοί προς τους πολίτες με αναπηρίες – απαιτήσεις και συστάσεις” και την Οδηγία (EE) 2019/882 της 17ης Απριλίου 2019 σχετικά με τις απαιτήσεις προσβασιμότητας προϊόντων και υπηρεσιών.
• Συμπερίληψη της προσβασιμότητας των κτιρίων ως πρόσθετης παραμέτρου που θα εξετάζεται από την Ελληνική Στατιστική Αρχή στο πλαίσιο των απογραφών κτιρίων.
Ε.Μ.2.4.2: Άρση εμποδίων κινητικότητας ατόμων με αναπηρία
• Συμπερίληψη της διάστασης της αναπηρίας σε όλες τις πολιτικές και προγράμματα για την κινητικότητα και την αστική κινητικότητα, καθώς και την οδική ασφάλεια.
• Διασφάλιση της καθολικής πρόσβασης των ατόμων με αναπηρία και μειωμένη κινητικότητα γενικότερα, σε όλα τα δημόσια μεταφορικά συστήματα της χώρας, σταθερής ή μη τροχιάς, αστικά και υπεραστικά (συμπεριλαμβανομένων των ΤΑΧΙ και των υπεραστικών μεταφορών ΚΤΕΛ) – Ανάπτυξη ειδικής δημόσιας υπηρεσίας εξυπηρέτησης ειδικών περιπτώσεων ατόμων με αναπηρία, που θα λειτουργεί 7ημέρες /εβδομάδα και 24 ώρες/ημέρα.
• Αναμόρφωση του πλαισίου χορήγησης αδειών οδήγησης σε οδηγούς με αναπηρία – Ίδρυση νέων κέντρων εξέτασης υποψηφίων οδηγών, τύπου ΗΝΙΟΧΟΣ, στην Περιφέρεια.
• Αναθεώρηση του συστήματος εκπτώσεων/απαλλαγών των ατόμων με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις κατά τις μετακινήσεις τους
• Θεσμοθέτηση μόνιμης Επιτροπής Προσβασιμότητας στον Τομέα Μεταφορών του Υπουργείου Μεταφορών και Υποδομών με τη συμμετοχή εκπροσώπων της Ε.Σ.Α.μεΑ.
Ε.Μ.2.4.3: Ενεργοποίηση Κεντρικής και Περιφερειακών Επιτροπών προσβασιμότητας του Υπουργείου Περιβάλλοντος – Σύσταση Επιτροπών προσβασιμότητας του Υπουργείου Περιβάλλοντος σε επίπεδο Δήμου.
Ε.Μ. 2.4.4: Ψηφιακή προσβασιμότητα
Η ψηφιακή διακυβέρνηση στη χώρα, οφείλει να είναι διαθέσιμη και προσβάσιμη στο σύνολο των πολιτών χωρίς εκπτώσεις και περιορισμούς. Η ψηφιακή διακυβέρνηση οφείλει να διασφαλίζει ότι όλα τα άτομα με αναπηρία μπορούν να απολαμβάνουν τις υπηρεσίες με ίσο τρόπο όπως όλοι οι πολίτες. Η μη διασφάλιση των παραπάνω συνιστά δυσμενή μεταχείριση κατά ευθεία παράβαση του Συντάγματος και της Σύμβασης.
• Διασφάλιση της προσβασιμότητας των διαδικτυακών τόπων και εφαρμογών των Υπηρεσιών του δημόσιου και ευρύτερου δημόσιου τομέα – Άμεση εφαρμογή του ν.4591/2019 (ΦΕΚ 19 τ. Α’) για την προσβασιμότητα των ιστότοπων και των εφαρμογών για φορητές συσκευές των οργανισμών του δημόσιου τομέα και την Απόφαση με Αριθ. ΥΑΠ/Φ.40.4/1/989 (ΦΕΚ 1301 τ. Β’).
• Επέκταση του πεδίου εφαρμογής του άρθρου 2 του παραπάνω ν.4591/2019 (ΦΕΚ 19 τ. Α’), προκειμένου να συμπεριληφθεί σε αυτό το σύνολο των ιστοτόπων και εφαρμογών για φορητές συσκευές τόσο του ιδιωτικού τομέα που χρησιμοποιούν καθημερινά τα άτομα με αναπηρία όσο και των δημόσιων ραδιοτηλεοπτικών φορέων που διαδραματίζουν καίριο ρόλο στην ενημέρωσή τους – Παροχή της απαιτούμενης προς την Ε.Σ.Α.μεΑ. υποστήριξης, προκειμένου να παρέχει τη γνωμοδότηση που προβλέπεται στην παρ. 2 του άρθρου 8 του εν λόγω νόμου μέσω του καθορισμού αυτής στην προβλεπόμενη στην παρ. 4 του άρθρου 8 του ίδιου νόμου Κοινή Υπουργική Απόφαση.
ΕΙΔΙΚΟΣ ΣΤΟΧΟΣ (Ε.Σ.) 2.5 – σχετικός ΣΤΟΧΟΣ 10 της AGENDA 2030:
Για ισότιμη πρόσβαση και συμμετοχή των πολιτών με αναπηρία στον πολιτισμό, στον τουρισμό και στον αθλητισμό.
Ενδεικτικά ειδικά μέτρα (Ε.Μ.)
Ε.Μ.2.5.1: Πολιτισμός για όλους
• Συμπερίληψη της διάστασης της αναπηρίας σε κάθε πολιτιστική πολιτική, διαδικασία, δράση, μέτρο και πρόγραμμα, με στόχο τη διασφάλιση του ανθρώπινου δικαιώματος των ατόμων με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις στην πλήρη και ισότιμη συμμετοχή τους ως κοινού, ως εργαζόμενων και ως δημιουργών-καλλιτεχνών (όπως το άρθρο 30 της Σύμβασης και η παρ. 1 του άρθρου 62 του ν.4488/2017 ΦΕΚ 137 τ.Α’ επιτάσσουν):
1. στην πολιτιστική κληρονομιά (π.χ. ανεμπόδιστη πρόσβαση στους χώρους πολιτισμού και δημιουργία τμημάτων αφής, στο πολιτιστικό/εκπαιδευτικό υλικό, στις πολιτιστικές -φυσικές και ηλεκτρονικές- υπηρεσίες),
2. στον σύγχρονο πολιτισμό (π.χ. λήψη μέτρων για την ανάπτυξη και αξιοποίηση του δημιουργικού, καλλιτεχνικού και διανοητικού δυναμικού των ατόμων με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις),
3. στις πολιτιστικές και δημιουργικές βιομηχανίες (π.χ. άρση εμποδίων, θέσπιση κινήτρων για την συμμετοχή των ατόμων με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις στον τομέα αυτό).
• Προβολή των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία μέσα από τους χώρους πολιτισμού (π.χ. μουσεία) με στόχο την καταπολέμηση των διακρίσεων και ανισοτήτων που λειτουργούν και αναπαράγονται στην κουλτούρα της καθημερινής ζωής σε βάρος τους, συμβάλλοντας στη δημιουργία μια πιο συνεκτικής και δημοκρατικής κοινωνίας.
Ε.Μ.2.5.2: Τουρισμός για όλους
• Συμπερίληψη της διάστασης της αναπηρίας σε κάθε τουριστική πολιτική, διαδικασία, δράση, μέτρο και πρόγραμμα, με στόχο την ικανοποίηση των απαιτήσεων της Σύμβασης (άρθρο 30) καθώς και της αυξανόμενης ζήτησης για πρόσβαση στον τουρισμό των ατόμων με αναπηρία και άλλων ομάδων με παρόμοιες ανάγκες, όπως επιτάσσει η Σύμβαση (ηλικιωμένοι, οικογένειες με μικρά παιδιά κ.λπ.)
• Θέσπιση ισχυρού νομοθετικού πλαισίου για την εφαρμογή των αρχών του «Τουρισμού για Όλους» ως βάσης για τον σχεδιασμό και την ανάπτυξη κάθε είδους τουριστικής πολιτικής και δραστηριότητας, δεδομένου ότι ο «Τουρισμός για όλους» αποτελεί πλέον μεγάλη επιχειρηματική ευκαιρία και πρόκληση ως το μέσον, με το οποίο η τουριστική βιομηχανία μπορεί να διατηρήσει και να αναπτύξει την ποιότητα, τη βιωσιμότητα και την ανταγωνιστικότητά της, διευρύνοντας τους πελάτες της, επιμηκύνοντας τις τουριστικές περιόδους και αυξάνοντας τα έσοδά της, ενώ παράλληλα, η κοινωνία στο σύνολό της επωφελείται με νέες ευκαιρίες απασχόλησης, περισσότερα φορολογικά έσοδα και ένα προσβάσιμο περιβάλλον τόσο για τους κατοίκους όσο και για τους επισκέπτες των περιοχών.
• Προώθηση της διατομεακής συνεργασίας (τουρισμός, μεταφορές, πολιτισμός, εμπόριο κ.λπ.) για την ανάπτυξη συνεργιών σχετικών με την διασφάλιση καθολικής προσβασιμότητας των αντίστοιχων υποδομών και υπηρεσιών, συστημάτων πληροφόρησης, κρατήσεων και επικοινωνίας.
• Συστηματική καταγραφή/ διαρκή επικαιροποίηση και προβολή των προσφερόμενων προσβάσιμων υποδομών και υπηρεσιών τουριστικού ενδιαφέροντος σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο, κατά τρόπο προσβάσιμο στα άτομα με αναπηρία.
• Συμπερίληψη στα προγράμματα σπουδών των Σχολών Τουριστικών Επαγγελμάτων, όλων των βαθμίδων, υποχρεωτικού μαθήματος για την εξυπηρέτηση/συναλλαγή με άτομα με αναπηρία.
Ε.Μ.2.5.3.: Αθλητισμός για όλους
• Συμπερίληψη της διάστασης της αναπηρίας και της προσβασιμότητας των ατόμων με αναπηρία σε όλες τις πολιτικές, διαδικασίες και προγράμματα που αφορούν στον αθλητισμό, όπως η Σύμβαση επιτάσσει (άρθρο 30) με συνεχή διαβούλευση και συνεργασία με την Ε.Σ.Α.μεΑ. ως τη μόνη τριτοβάθμια οργάνωση του αναπηρικού κινήματος, την Ελληνική Παραολυμπιακή Επιτροπή και την Αθλητική Ομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία, με στόχο:
– Την προώθηση της ενεργούς πρόσβασης και συμμετοχής των ατόμων με αναπηρία στις αθλητικές, ελεύθερου χρόνου κ.λπ. συναφείς δραστηριότητες αντίστοιχων φορέων σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο.
– Την υποστήριξη του αθλητισμού των ατόμων με αναπηρία, παρέχοντας αθλητική προετοιμασία στους αθλητές με αναπηρία ίδιας ποιότητας με εκείνη των άλλων συμμετεχόντων.
– Τη διασφάλιση της προσβασιμότητας των αθλητικών υποδομών και υπηρεσιών στα άτομα με αναπηρία, με όποια ιδιότητα και αν αυτά συμμετέχουν στις αθλητικές δραστηριότητες (θεατές/επισκέπτες, αθλητές, δημοσιογράφοι, επίσημοι, εργαζόμενοι κ.λπ), καθώς και των σχετικών συστημάτων πληροφόρησης και επικοινωνίας.
ΕΙΔΙΚΟΣ ΣΤΟΧΟΣ (Ε.Σ.) 2.6 – σχετικοί ΣΤΟΧΟΙ 5, 10 της AGENDA 2030:
Για μια κοινωνία με σεβασμό στην ανθρώπινη ποικιλομορφία
Η Σύμβαση αναγνωρίζει την αναπηρία ως μέρος της ανθρώπινης ποικιλομορφίας (άρθρο 3.δ) καθώς και τις πολύτιμες, υφιστάμενες και πιθανές, συνεισφορές από τα άτομα με αναπηρίες στη γενική ευημερία και ποικιλομορφία των κοινοτήτων τους (προοίμιο, σημείο μ). Οι ανάγκες των ατόμων με αναπηρία αναγνωρίζονται έτσι ως αναπόσπαστο μέρος της κοινωνικής και οικονομικής τάξης και όχι ως κάτι το «ιδιαίτερο» ή «ειδικό». Με βάση αυτή την αντίληψη, πέρα από την άρση των κοινωνικών εμποδίων που οδηγούν σε διακρίσεις και ανισότητες, πρέπει να υποστηρίζεται και η υιοθέτηση μέτρων για την αλλαγή στάσεων και συμπεριφορών που στιγματίζουν και περιθωριοποιούν τα άτομα με αναπηρία.
Ενδεικτικά ειδικά μέτρα (Ε.Μ.)
Ε.Μ.2.6.1: Εμπέδωση της αρχής ότι η αναπηρία είναι η έκφραση της ανθρώπινης ποικιλομορφίας
• Ανάπτυξη προγραμμάτων για την διάδοση στην ελληνική κοινωνία, με έμφαση στη μαθητική κοινότητα, των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία και την καταπολέμηση αρνητικών στερεοτύπων, προκαταλήψεων καθώς και επιβλαβών πρακτικών που σχετίζονται με τα άτομα με αναπηρία, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που βασίζονται στο φύλο και την ηλικία, σε όλους τους τομείς της ζωής.
• Προώθηση της συνειδητοποίησης των δυνατοτήτων συμβολής των ατόμων με αναπηρίες στην οικονομία και στην ανάπτυξη, ιδιαίτερα σε τομείς όπως τεχνολογία, τουρισμός, βιομηχανία, επενδύσεις κ.α. με στόχο την επέκταση του πεδίου δραστηριοποίησης επιχειρηματιών, την προσέλκυση νέων αγορών κ.λπ.
• Υποχρεωτική εισαγωγή της διάστασης της αναπηρίας και της προσβασιμότητας στην εκπαίδευση/κατάρτιση όλων των επαγγελματιών, των οποίων η δραστηριότητα αφορά άμεσα ή έμμεσα στα άτομα με αναπηρία (π.χ. αστυνομικοί, πυροσβέστες, επαγγελματίες τομέα μεταφορών/ τουρισμού/ πολιτισμού/ εστίασης κ.λπ.) με στόχο τη διευκόλυνση της συναλλαγής με τα άτομα με αναπηρία.
• Θεσμική και πρακτική καταπολέμηση της στερεοτυπικής αντίληψης, η οποία εκφέρεται ακόμη και σήμερα από πολιτικούς, δημοσιογράφους και άλλους ότι τα άτομα με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις είναι παθητικοί αποδέκτες προνοιακών και συμπονετικών πολιτικών, καταναλωτές δημοσίων πόρων, σε αντιδιαστολή με την πραγματικότητα, η οποία συμπυκνούται στο γεγονός ότι αυτή η ομάδα του πληθυσμού είναι διαχρονικό θύμα εκούσιων και ακούσιων πολιτικών, διακρίσεων, αποκλεισμού και στοχοποίησης.
Ε.Μ.2.6.2: Μ.Μ.Ε. και αναπηρία
• Θέσπιση υποχρεωτικών κανόνων, έτσι ώστε τα Μ.Μ.Ε. να παρουσιάζουν/αναφέρονται στην αναπηρία και στα άτομα με αναπηρία κατά τρόπο συμβατό με τους σκοπούς της Σύμβασης.
• Διασφάλιση της πρόσβασης των ατόμων με αναπηρία στις υπηρεσίες των παρόχων υπηρεσιών μέσων μαζικής ενημέρωσης και επικοινωνίας βάσει της Απόφασης 3586/2018 (ΦΕΚ 5491 τ.Β’).
• Δημιουργία Υπηρεσίας στο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης (Ε.Σ.Ρ.) για τη διάχυση της διάστασης της αναπηρίας στο σχεδιασμό των εκπομπών, διαφημίσεων κ.λπ. των Μ.Μ.Ε., ιδιωτικών και δημοσίων και για τη κατάρτιση και εφαρμογή κωδίκων δεοντολογίας στην προβολή θεμάτων αναπηρίας.
• Η Ε.Ρ.Τ. να καταστεί πλήρως προσβάσιμη, πλουραλιστική, κοιτίδα πολιτισμού και αντικειμενικής ενημέρωσης για όλους και όλες. Ως δημόσιος φορέας ραδιοτηλεόρασης, χρηματοδοτούμενος από τους Έλληνες πολίτες, δηλαδή και από τα άτομα με αναπηρία, με χρόνιες παθήσεις και τις οικογένειές τους, με εκπαιδευτικό μεταξύ άλλων ρόλο, η Ε.Ρ.Τ. πρέπει και οφείλει να παρουσιάζει την Αναπηρία ως μέρος της ανθρώπινης ποικιλομορφίας, προωθώντας στην εξάλειψη του στίγματος και της διάκρισης λόγω αναπηρίας (άρθρο 1 της Σύμβασης και άρθρο 8 της Γνώμης της Επιτροπής της 17.12.2016 για την «Αφύπνιση της Κοινωνίας», για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία). Παράλληλα οφείλει να διασφαλίζει την πρόσβαση των ατόμων με αναπηρία στις υποδομές όλων των σταθμών και ιστοτόπων της, σε όλα της τα προγράμματα καθώς και στο παραγόμενο περιεχόμενο και προϊόν.
Προς τούτο αναγκαία κρίνονται:
– η υλοποίηση από την Ε.Ρ.Τ., σε συνεργασία με την Ε.Σ.Α.μεΑ., ενημέρωσης του δημοσιογραφικού δυναμικού της για θέματα Αναπηρίας (θεματολογία, ορολογία κ.λπ.), σύμφωνα με παλαιότερη απόφαση του Δ.Σ. της Ε.Ρ.Τ.,
– η διάθεση από την Ε.Ρ.Τ. μόνιμων διερμηνέων νοηματικής καθώς και προγράμματος υποτιτλισμού για να διασφαλίζεται η διαρκής ενημέρωση των κωφών πολιτών,
– η παραγωγή και προβολή από την Ε.Ρ.Τ. σε συνεργασία με την Ε.Σ.Α.μεΑ. στοχευμένων ενημερωτικών εκπομπών και προγραμμάτων απευθυνόμενων στα άτομα με αναπηρία.
– Η συμμετοχή εκπροσώπου της ΕΣΑμεΑ στο Δ.Σ. της ΕΡΤ ή άλλο επιτελικό όργανο αυτής.
Πηγή: Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία