2.2.3 Ευαισθητοποίηση και Καταπολέμηση Στερεοτύπων
Η ευαισθητοποίηση των εργαζομένων του δημοσίου τομέα, παίζει επίσης καθοριστικό ρόλο στην ομαλή ενσωμάτωση των ΑμεΑ στο εργατικό δυναμικό του δημοσίου τομέα.
Η έλλειψη ευαισθητοποίησης των ατόμων σχετικά τους ΑμεΑ οδηγεί σε προκαταλήψεις και περιθωριοποίηση. Καμπάνιες ευαισθητοποίησης, μπορούν να ενημερώσουν τους εργαζόμενους σχετικά με τις διάφορες μορφές αναπηρίας όπως και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν στην καθημερινότητά τους. Μπορεί επίσης να τονιστεί η σημασία της προσβασιμότητας και τα οφέλη της συμπερίληψης αυτής της ευάλωτης κοινωνικής ομάδας, τόσο για τους ίδιους τους ανθρώπους, όσο και για την προώθηση της παραγωγικότητας στο εργασιακό περιβάλλον. Έρευνες δείχνουν ότι όταν οι εργαζόμενοι κατανοούν την αξία της διαφορετικότητας, ενισχύεται η συνεργασία και η συνοχή της ομάδας. (Bonaccio et.al, 2015)
Επιπλέον, μέσω της δημιουργίας ομάδων εργασίας, και συζητήσεων μεταξύ των εργαζομένων και των ΑμεΑ, μπορούν να ωφελήσουν κυρίως τους πρώτους, καθώς με την άμεση αλληλεπίδραση και έκθεση μπορούν να καταρριφθούν τυχόν λανθασμένες αντιλήψεις και στερεότυπα σχετικά με τις ικανότητες και την παραγωγική ικανότητα των ΑμεΑ. (Barr, J. J.,2015)
Επιπλέον, προγράμματα συνεχούς ανατροφοδότησης από τους εργαζομένους για την αξιολόγηση της προόδου κάθε εργαζομένου μπορεί να διασφαλίσει και την επάρκεια των ικανοτήτων όλων των εργαζομένων, αλλά και την ασφάλεια ότι τυχόν σφάλματα που οφείλονται είτε στην ανεπαρκή εκπαίδευση είτε στην λανθασμένη επιλογή ατόμου για μια συγκεκριμένη θέση, μπορούν να διορθωθούν δημιουργώντας ένα ασφαλές περιβάλλον τόσο για τους εργαζόμενους όσο και για τα ίδια τα άτομα με αναπηρία.
2.2.4 Νομική και Θεσμική Υποστήριξη
Η νομική και θεσμική υποστήριξη αποτελεί έναν από τους θεμέλιους λίθους για την επιτυχή ενσωμάτωση των ατόμων με αναπηρία στο εργατικό δυναμικό του δημοσίου τομέα. Η ύπαρξη νομοθετικών πλαισίων και η εφαρμογή θεσμικών πολιτικών μπορούν να επιφέρουν θετικές συνέπειες μέσω της διασφάλισης της ισότητας, της καταπολέμησης των διακρίσεων και της ενίσχυσης των ευκαιριών απασχόλησης. Οι τρόπο με τους οποίους μπορεί το κράτος να συνεισφέρει ποικίλλουν.
Αρχικά, η θεσμοθέτηση νόμων που προστατεύουν τα δικαιώματα των ΑμεΑ στον χώρο εργασίας είναι ζωτικής σημασίας. Παράδειγμα αποτελεί η εφαρμογή της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία (CRPD), η οποία έχει ενισχύσει την υποχρέωση των κρατών να διασφαλίζουν την ισότιμη πρόσβαση των ΑμεΑ στην απασχόληση. Οι νόμοι μπορούν να περιλαμβάνουν καταρχήν ποσοστώσεις απασχόλησης, δηλαδή συγκεκριμένου αριθμού θέσεων εργασίας για ΑμεΑ στον δημόσιο τομέα, όπως και νομική απαγόρευση διακρίσεων κατά την πρόσληψη και την αξιολόγησή τους.
Επιπλέον, η θεσμοθέτηση φορέων για την παρακολούθηση της εφαρμογής των πολιτικών ένταξης μπορούν να διασφαλίσουν την συμμόρφωση στην νομοθεσία, είτε εντοπίζοντας και αντιμετωπίζοντας περιπτώσεις διακρίσεων, είτε παρέχοντας συστάσεις για την βελτίωση των υφιστάμενων πολιτικών. Για παράδειγμα, η δημιουργία ανεξάρτητων αρχών, όπως η Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας στην Ελλάδα, μπορεί να συμβάλει στην προώθηση της προσβασιμότητας και της συμπερίληψης.
Παράλληλα το κράτος μπορεί να προωθήσει προγράμματα που στοχεύουν στην βελτίωση της προσβασιμότητας των δημόσιων χώρων εργασίας, με την καθιέρωση προτύπων για την κατασκευή προσβάσιμων υποδομών και η υποχρεωτική χρήση τεχνολογιών υποβοήθησης για ΑμεΑ.
Η νομική και θεσμική υποστήριξη μπορεί επίσης να ενσωματώσει προγράμματα ευαισθητοποίησης των εργαζομένων του δημοσίου τομέα για την μείωση προκαταλήψεων, όπως σεμινάρια για τα δικαιώματα και τις ανάγκες των ΑμεΑ, ή καμπάνιες που προωθούν τα πλεονεκτήματα της διαφορετικότητας στον εργασιακό χώρο.