Εργασία και Άτομα με Οπτική Αναπηρία – ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της Μανάργια Ευθυμίας – ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, Π.Μ.Σ. «Ειδική Αγωγή, Εκπαίδευση και Αποκατάσταση» –  Μέρος 17ο

Ιαν 14, 2025 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Εργασία και Άτομα με Οπτική Αναπηρία – ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της Μανάργια Ευθυμίας – ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, Π.Μ.Σ. «Ειδική Αγωγή, Εκπαίδευση και Αποκατάσταση» –  Μέρος 17ο

 

3.4         Ζητήματα που σχετίζονται με την Υποστηρικτική Τεχνολογία

 

Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, η τεχνολογική πρόοδος δεν αποτελεί μια καθολική λύση. Η εμφάνιση νέων συσκευών και λογισμικού δε μεταφράζεται σε άρση φραγμών για τα άτομα με οπτική αναπηρία, εξαιτίας πολλών παραγόντων. Η προσβασιμότητα, η ομοιομορφία και η χρηστικότητα έχουν γίνει οι πιο σοβαρές προκλήσεις που πρέπει να αντιμετωπιστούν (Wahidin et al., 2018). Η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας δείχνει, επίσης, ότι οι εργοδότες θα πρέπει να εκπαιδεύονται, ώστε να εξοπλίζουν σωστά τους εργασιακούς χώρους με υποστηρικτική τεχνολογία. Αντίστοιχα, και οι εργαζόμενοι θα πρέπει να εκπαιδεύονται, ώστε να μπορέσουν εργαστούν σε τέτοια περιβάλλοντα, χωρίς αποκλεισμούς (Wahidin et al., 2018).

Εντούτοις, διαφορετικά εμπόδια αναφέρονται από τα άτομα με οπτική αναπηρία, αναφορικά με τη χρήση της υποστηρικτικής τεχνολογίας. Επί παραδείγματι, οι Billah et al. (2017), οι οποίοι διερεύνησαν την προσβασιμότητα των προγραμμάτων ανάγνωσης οθόνης και την αποτελεσματικότητά τους, παρατήρησαν ότι πολλοί άνθρωποι εξακολουθούν να έχουν περιορισμένη ή καθόλου πρόσβαση σε μια τέτοια υποστηρικτική τεχνολογία, ενώ όσοι έχουν πρόσβαση, δεν είναι πάντα σε θέση να τη χρησιμοποιήσουν στο έπακρο (Billah et al., 2017). Αρκετοί είναι οι χώροι που είναι εξοπλισμένοι με συσκευές ανάγνωσης οθόνης, ωστόσο αυτές οι συσκευές απαιτούν συχνά και τις κατάλληλες δεξιότητες. Οι χρήστες συχνά δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν αυτά τα προγράμματα ανάγνωσης οθόνης, κυρίως εξαιτίας της έλλειψης δεξιοτήτων. Τα άτομα με οπτική αναπηρία επιθυμούν να έχουν έναν καθολικό αναγνώστη οθόνης, ο οποίος θα μπορεί να είναι πάντα διαθέσιμος. Ως εκ τούτου, η δημιουργία εφαρμογών smartphone για την κάλυψη αυτής της ανάγκης φαίνεται μια βιώσιμη λύση στο πρόβλημα (Billah et al., 2017).

Αξίζει να σημειωθεί ότι και άλλοι τύποι υποστηρικτικών τεχνολογιών χαρακτηρίζονται από παρόμοιες ελλείψεις. Οι Wahidin et al. (2018) εξέτασαν τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα άτομα με οπτική αναπηρία στο χώρο εργασίας τους, οι οποίες σχετίζονται με την υποστηρικτική τεχνολογία. Οι συμμετέχοντες / συμμετέχουσες ανέφεραν ότι βρήκαν την υποστηρικτική τεχνολογία χρήσιμη, καθώς διέθεταν ένα σύνολο εργαλείων που τους επέτρεπαν να ολοκληρώσουν τις απαραίτητες εργασίες (Wahidin et al., 2018). Ωστόσο, ορισμένοι από αυτούς δεν μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν αυτά τα μέσα στους χώρους εργασίας τους, καθώς έπρεπε οι ίδιοι να προσαρμόσουν το εργασιακό περιβάλλον και τις διαθέσιμες τεχνολογίες, ώστε να μπορέσουν να τις χρησιμοποιήσουν (Wahidin et al., 2018). Μια άλλη πρόκληση ήταν η αναγκαιότητα εκπαίδευσης των συναδέλφων αυτών των ατόμων για τη χρήση ορισμένων εργαλείων, η οποία συχνά θεωρούνταν ως η πλέον αγχωτική εμπειρία για εκείνους. Ως εκ τούτου, αν και η υποστηρικτική τεχνολογία είναι προσβάσιμη για πολλούς και αντιμετωπίζεται θετικά από τον πληθυσμό-στόχο, η χρήση αυτών των προόδων συνδέεται με σημαντικές ελλείψεις, οι οποίες δεν έχουν ακόμη αντιμετωπιστεί (Wahidin et al., 2018).

Ωστόσο, η προσβασιμότητα και η διαθεσιμότητα υποστηρικτικής τεχνολογίας δε διασφαλίζουν την ένταξη των ατόμων με οπτική αναπηρία στις διάφορες εργασιακές δραστηριότητες. Σε μια μελέτη των Sivakumar et al. (2020), στην οποία συμμετείχαν 413 άτομα με οπτική αναπηρία, διαπιστώθηκε ότι περισσότεροι από τους μισούς συμμετέχοντες / συμμετέχουσες, δεν ήταν πρόθυμοι να χρησιμοποιήσουν την υποστηρικτική τεχνολογία χαμηλής όρασης (Sivakumar et al., 2020). Οι κεντρικές αιτίες της μη αποδοχής της υποστηρικτικής τεχνολογίας συσχετίστηκαν με το στίγμα (σε άτομα κάτω των 40 ετών) και τους φόβους απώλειας της εργασίας (ιδιαίτερα σε άτομα μεταξύ 41 με 60 ετών) (Sivakumar et al., 2020). Επιπλέον, κρίθηκε εξαιρετικά σημαντική η ευαισθητοποίηση των ανθρώπων, σχετικά με τα οφέλη από τη χρήση της υποστηρικτικής τεχνολογίας και την ανάπτυξη προγραμμάτων ευαισθητοποίησης για τους οργανισμούς (Sivakumar et al., 2020). Αυτά τα ευρήματα συνδέονται με μια άλλη πτυχή του προβλήματος, η οποία σχετίζεται με τη γενικότερη στάση των ανθρώπων απέναντι στην οπτική αναπηρία ή άλλους τύπους αναπηρίας.

Μετάβαση στο περιεχόμενο