Οι λέξεις και οι εκφράσεις που περιγράφουν τον αντίκτυπο του Προσωπικού Βοηθού στη ζωή των ωφελούμενων
Οι λέξεις και οι εκφράσεις που χρησιμοποίησαν οι συμμετέχοντες για να περιγράψουν τον αντίκτυπο του θεσμού του Προσωπικού Βοηθού στη ζωή τους αναδεικνύουν την πολυδιάστατη σημασία που αποδίδουν σε αυτόν. Οι αναφορές τους δεν περιορίζονται μόνο στην παροχή πρακτικής βοήθειας ή φροντίδας, αλλά εκτείνονται σε έννοιες που συνδέονται με την ανεξάρτητη διαβίωση, την αυτονομία, την αξιοπρέπεια, την ελευθερία επιλογών, την ασφάλεια, και την κοινωνική συμμετοχή. Ιδιαίτερη έμφαση δίνουν επίσης στα χαρακτηριστικά της σχέσης που έχουν αναπτύξει οι ίδιοι με τον Προσωπικό Βοηθό τους χρησιμοποιώντας έννοιες όπως η εμπιστοσύνη, η κατανόηση, ο σεβασμός, η συνεργασία και η αλληλοϋποστήριξη. Σύμφωνα με τους συμμετέχοντες, ο Προσωπικός Βοηθός δεν βιώνεται μόνο ως ένας/μία επαγγελματίας υποστήριξης, αλλά ως ένα πρόσωπο που συμβάλει στην άρση των εμποδίων της καθημερινότητας, στην ενίσχυση της συμμετοχής τους στην κοινωνική ζωή και στη δυνατότητα των ατόμων με αναπηρία να μπορούν να ζουν τη ζωή που επιθυμούν. Για κάποιους συμμετέχοντες, ο θεσμός του Προσωπικού Βοηθού συνδέεται με τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής των ίδιων, των ωφελούμενων που εκπροσωπούν και των οικογενειών τους.
Είναι μία βοήθεια ζωής. Είναι κάτι πολύ περισσότερο και πολύ πιο προσωπικό.
[ΑΩ12, άνδρας, κινητική αναπηρία, Θεσσαλία]
Ανεξαρτησία […] δεν επιβαρύνουμε 100%, όπως μέχρι πρότινος, τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας […] τα παιδιά μου, που είναι πλέον φοιτητές και έπρεπε οπωσδήποτε να έρθουν να με φροντίζουν και εγώ αισθανόμουν άσχημα γιατί τους στερούσα τη δική τους προσωπική ζωή […] νιώθω πιο ανεξάρτητη
[ΑΩ13, γυναίκα, κινητική αναπηρία, Δυτική Μακεδονία]
Είναι μια όαση στη ζωή μας.
[ΑΩ18, άνδρας, κινητική αναπηρία, Αττική]
Η προσωπική βοήθεια είναι ευλογία. Είναι υποστήριξη του παιδιού στις καθημερινές τους δραστηριότητες, οι οποίες φεύγουν από μένα ως έχων την μέγιστη υποχρέωση ως γονέας.
[ΕΩ15, γυναίκα, κινητική αναπηρία, Δυτική Μακεδονία]
Η μέρα με τη νύχτα […] Πάω εκδρομές. Πάω για καφέ. Πάω οπουδήποτε χρειαστώ. Είναι η Βοηθός μου έτοιμη για να με πάει.
[ΑΩ17, γυναίκα, κινητική αναπηρία, Αττική]
Εμένα μου άλλαξε τη ζωή καταληκτικά. Αλλά αν τη χάσω ή αν σταματήσει αυτό το πρόγραμμα, θα πάω πάλι στο 0.
[ΑΩ19, γυναίκα, αναπηρία όρασης, Πελοπόννησος]
Υποστήριξη, φροντίδα και είναι και ένας διευκολυντής, προς τον έξω κόσμο, δηλαδή προς το να μπορείς να είσαι έτοιμος, περιποιημένος.
[ΑΩ23, γυναίκα, κινητική αναπηρία, Αττική]
Με βοηθάει εκεί που δεν μπορώ εγώ.
[ΑΩ28, άνδρας, αναπηρία όρασης, Αττική]
Φροντίδα … Και η φροντίδα δεν είναι μόνο το να με βοηθήσει στην προσωπική μου υγιεινή ή να με ντύσει. Η φροντίδα είναι και η ψυχολογική φροντίδα.
[ΑΩ21, γυναίκα, κινητική αναπηρία, Ήπειρος]
Περισσότερο προς το αυτονομία και αξιοπρεπή διαβίωση. Ίσως το αξιοπρεπή διαβίωση να υπέρτερη της αυτονομίας.
[ΑΩ1, άνδρας, κινητική αναπηρία, Αττική]
Με βοηθάει να είμαι ανεξάρτητη και να ζω τη ζωή μου. Να ζω αυτά που επιθυμώ, ονειρεύομαι.
[ΑΩ27, γυναίκα, κινητική αναπηρία, Δυτική Ελλάδα]
Υπάρχει ένας άνθρωπος που αισθάνομαι ασφάλεια βγαίνοντας από το σπίτι […] για έναν άνθρωπο με πρόβλημα όρασης ο Προσωπικός Βοηθός είναι τα μάτια του.
[ΑΩ30, γυναίκα, αναπηρία όρασης, Αττική]
Βοήθεια για τα πάντα ο άνθρωπος που χωρίς πολλά-πολλά θα σε κρατήσει στη ζωή … επικοινωνία … να λέμε και δύο κουβέντες … το άτομο που θα με βγάλει από το σπίτι για εμένα ήταν το άλφα και το ωμέγα.
[ΑΩ25, άνδρας, κινητική αναπηρία, Κεντρική Μακεδονία]
«Τα χέρια μας και τα πόδια μας».
[ΑΩ31, γυναίκα, κινητική αναπηρία, Αττική]
Βασικό εργαλείο για την ανεξάρτητη διαβίωση … Το μέσο που μου επιτρέπει να ζω ανεξάρτητα.
[ΑΩ33, άνδρας, κινητική αναπηρία, Ανατολική Μακεδονία & Θράκη]
Η ανησυχία για τη διευρυμένη εφαρμογή του Προγράμματος
Η διάχυτη αγωνία των ωφελούμενων αναφορικά με τη εξέλιξη του Προγράμματος, μετά το πέρας της πιλοτικής εφαρμογής, αποτελεί άλλο ένα εύρημα που σχετίζεται με τον ιδιαίτερα θετικό αντίκτυπο της υπηρεσίας στα άτομα με αναπηρία.
Ήταν για έναν χρόνο, παρατάθηκε για άλλο έναν χρόνο και τώρα δεν ξέρουμε πότε θα λήξει και τι θα γίνει, και πώς θα συνεχιστεί, αν θα συνεχιστεί, τι θα γίνει. Δεν έχουμε καμία ενημέρωση προς το παρόν. […] Εγώ είδα ότι με εξυπηρέτησε πάρα πολύ. Δηλαδή, θα ήταν άσχημο να μη συνεχιστεί και να μην επεκταθεί και σε πολλούς άλλους ανθρώπους που έχουν πρόβλημα. Γιατί, όντως, παρέχει μια βοήθεια στους ανθρώπους, γιατί, εντάξει, εγώ δεν έχω και την οικονομική δυνατότητα να πληρώσω μόνος μου κάποιο βοηθό, κάποιο άτομο, οπότε, σίγουρα, ήταν, είναι μια πολύ μεγάλη εξυπηρέτηση.
[ΑΩ3, άνδρας, κινητική αναπηρία, Πελοπόννησος]
Πιστεύω ότι απλώς θα δώσουν μέχρι το 2027 σε άλλα 2.000 άτομα. Μέχρι τις εκλογές.
[ΑΩ31, γυναίκα, κινητική αναπηρία, Αττική]
Δεν ξέρω τι θα γίνει αν αυτό το πρόγραμμα δεν θα υπάρξει κάποια στιγμή, γιατί ήταν πιλοτικό για έναν χρόνο. Δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι αυτό.
[ΑΩ21, γυναίκα, κινητική αναπηρία, Ήπειρος]
Τρέμω για το τι θα γίνει από Ιούνιο [με την ολοκλήρωση της πιλοτικής λειτουργίας του Προγράμματος]. […] Να συνεχιστεί όσο το δυνατόν πιο πολύ γίνεται γιατί είναι πραγματικά [σημαντικό] για κάποιους ανθρώπους
[ΑΩ19, γυναίκα, αναπηρία όρασης, Πελοπόννησος]
Το μόνο άγχος της [ωφελούμενης], είναι ότι αν σταματήσει το πρόγραμμα, «τι θα κάνω εγώ», μου λέει. «Γιατί τώρα τα 2,5 χρόνια» μου λέει «η ζωή μου έχει γίνει καλύτερη. Κάνω πράγματα που δεν μπορούσα να τα κάνω». Γιατί δεν έχει βοήθεια. Δεν έχει μπαμπά, η μαμά της είναι άρρωστη. Ο φίλος της, ο σύντροφός της, είναι και αυτός τυφλός. Και μου λέει «τι θα κάνω;» Κάθε φορά με ρωτάει: «Άκουσες τίποτα; Έγινε κάτι; Μήπως μας το κόψουν; Υπάρχει ανανέωση; Υπάρχει κάτι;». Υπάρχει και αυτό το άγχος. Γιατί μου λέει: «τι θα κάνω;».
[ΠΒ35, γυναίκα, ΠΒ σε άτομο με αναπηρία όρασης, Πελοπόννησος]
Πηγή: www.esamea.gr