1.3. Επαγγελματικές Επιλογές των ατόμων με Αναπηρία (΄Β μέρος)
Μερικοί επαγγελματικοί τομείς με τους οποίους τα άτομα με αναπηρία ενδείκνυται να ασχοληθούν είναι οι παρακάτω:
Τα επαγγέλματα υγειονομικής περίθαλψης μπορούν να οργανωθούν για να υποστηρίξουν την απασχόληση των ατόμων με αναπηρία (Bulk et al, 2020). Η έρευνα των Taylor & Walter, (2003), αναφέρει ότι οι ενήλικες με συμπτώματα δυσλεξίας ήταν πιο πιθανό να συμμετέχουν σε επαγγέλματα «προσανατολισμένα στους ανθρώπους», όπως η νοσηλευτική ή οι πωλήσεις. Αλλά και η μελέτη της French, (1988), επισημαίνει ότι για τα επαγγέλματα υγείας τα άτομα με αναπηρία θεωρούνται κατάλληλα καθώς η προσωπική τους εμπειρία αναπηρίας θα αποτελούσε ανεκτίμητο πλεονέκτημα τόσο για τα επαγγέλματα όσο και για τους ασθενείς, γεγονός που αποκαλύπτει μέσω της έρευνάς της (Όπως αναφέρεται στο Bechange et al., 2024).
Αλλά και οι πρωτοβουλίες επιχειρηματικότητας, όπως τα προγράμματα κατάρτισης και στήριξης, μπορούν να είναι αποτελεσματικές έτσι ώστε να προάγουν την επιχειρηματικότητα και την αυτοαπασχόληση των ατόμων με αναπηρία, συμβάλλοντας στην ίδρυση μιας επιχείρησης (Maritz & Laferriere, 2016, όπως αναφέρεται στο Bechange et al., 2024). Επιπλέον, η τεχνολογία προσφέρει πολλές θέσεις εργασίας οι οποίες μπορούν να εκτελούνται εξ αποστάσεως, προσφέροντας ευελιξία. Τέλος, τα άτομα με αναπηρία μπορούν, εφόσον εκπαιδευτούν, να απασχοληθούν στον τομέα της εκπαίδευσης.
Η έρευνα των Bechange et al. (2024), διαπίστωσε επίσης ότι η πλειοψηφία των νέων με αναπηρία απασχολούνταν στον ιδιωτικό τομέα ή σε μη κυβερνητικές οργανώσεις. Διαπιστώθηκε επίσης πως κάποιοι από τους συμμετέχοντες ήθελαν να παραμείνουν στους οργανισμούς για τους οποίους εργάζονταν, να προχωρήσουν στην καριέρα τους και να γίνουν διευθυντές. Άλλοι είχαν επίσης φιλοδοξίες να ξεκινήσουν μια επιχείρηση. Ήθελαν να εξασφαλίσουν ότι θα είχαν κάτι στο οποίο θα μπορούσαν να επιστρέψουν όταν θα ερχόταν η ώρα να επιστρέψουν στα χωριά τους ή όταν η υγεία τους δεν θα τους επέτρεπε πλέον να εργαστούν:
«Λόγω της σωματικής μου αναπηρίας, μπορεί να μην είμαι σε θέση να εργαστώ όσο άλλοι, οπότε μια μέρα πρέπει να επιστρέψω στο χωριό μου και να κάνω κάτι σαν το δικό μου. Αργότερα στη ζωή μου, θα ήθελα να διευθύνω τη δική μου επιχείρηση με κάποιες αποταμιεύσεις και όπως άλλοι άνθρωποι θέλω να είμαι αυτάρκης και να ζήσω με την οικογένειά μου. Βασικά θέλω να είμαι επιχειρηματίας και ανεξάρτητα θέλω να είμαι αυτάρκης μέσω κάποιων ασήμαντων επιχειρήσεων στην περιοχή μου».
Τα άτομα με νοητική αναπηρία έχουν εκφράσει προτίμηση για κοινωνικές επιχειρήσεις και ανοιχτές ευκαιρίες απασχόλησης / κοινότητας (Joyce et al., 2025). Από την έρευνα της Li, (2002), διαπιστώνεται ότι δεκατρείς συμμετέχοντες με νοητική υστέρηση προτίμησαν να δοκιμάσουν ανοικτή απασχόληση και είχαν ατομικές επαγγελματικές προτιμήσεις που ανήκαν κυρίως σε ανειδίκευτη και χειρωνακτική εργασία.
Γίνεται αντιληπτό ότι η διερεύνηση και μελέτη των επαγγελματικών επιλογών των ατόμων με αναπηρία είναι ιδιαιτέρως ωφέλιμη καθώς βοηθά στην κατανόηση των εμποδίων που έρχονται αντιμέτωπα τα άτομα με αναπηρία (π.χ. έλλειψη προσβασιμότητας, κοινωνικά στερεότυπα και προκαταλήψεις κ.α.). Κατά συνέπεια, υποστηρίζεται η ένταξή τους στην αγορά εργασίας, αίρονται οι κοινωνικές διακρίσεις, προωθείται η ανεκτικότητα και ο αλληλοσεβασμός, αναπτύσσονται προγράμματα υποστήριξης και εκπαίδευσης. Με τον τρόπο αυτό, ενισχύεται η αυτοεκτίμηση και η οικονομική ανεξαρτησία των ατόμων με αναπηρία, βελτιώνοντας συνολικά την ποιότητα ζωής τους.