4.4 Προτάσεις για μελλοντική έρευνα
Με βάση τα ευρήματα της παρούσας μελέτης, καθίσταται σαφές ότι απαιτείται ένας επαναπροσδιορισμός των πρακτικών πρόληψης και παρέμβασης στον τομέα της παιδικής προστασίας, ειδικά για τα παιδιά με αναπηρία. Η ανάπτυξη εκπαιδευτικών προγραμμάτων για γονείς, τα οποία θα ενισχύουν δεξιότητες θετικής ανατροφής και θα μειώνουν τον κίνδυνο κακοποιητικών συμπεριφορών, αποτελεί ένα πρώτο και καθοριστικό βήμα για τη δημιουργία ενός προστατευτικού πλαισίου στο οικογενειακό περιβάλλον.
Ταυτόχρονα, είναι απαραίτητο να ενισχυθεί η επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, των κοινωνικών λειτουργών και των επαγγελματιών υγείας, με στόχο την αναγνώριση ενδείξεων κακοποίησης, τη διαχείριση περιστατικών και τη διασύνδεση με τις αρμόδιες υπηρεσίες προστασίας του παιδιού. Η εισαγωγή σχετικής θεματολογίας στην αρχική και συνεχιζόμενη εκπαίδευση αυτών των επαγγελματιών θα μπορούσε να συμβάλει ουσιαστικά στην πρόληψη και την έγκαιρη παρέμβαση.
Σε επίπεδο ερευνητικής πολιτικής, είναι κρίσιμη η ενίσχυση της επιστημονικής τεκμηρίωσης σχετικά με την κακοποίηση παιδιών με αναπηρία στον ελληνικό χώρο. Η διεθνής βιβλιογραφία παρέχει πληθώρα μελετών και ποσοτικών δεδομένων, όμως στην Ελλάδα παρατηρείται σημαντικό έλλειμμα συστηματικής και εμπειρικά θεμελιωμένης έρευνας. Η έλλειψη αυτής της γνώσης καθιστά δυσχερή τον σχεδιασμό στοχευμένων πολιτικών και παρεμβάσεων. Ως εκ τούτου, προτείνεται η υλοποίηση εθνικών ερευνών μεγάλης κλίμακας που θα εστιάζουν τόσο σε στατιστικά δεδομένα όσο και σε βιωματικές αφηγήσεις των ίδιων των παιδιών, με στόχο την ανάδειξη των εμπειριών και των αναγκών τους.
Παράλληλα, μελλοντικές μελέτες θα μπορούσαν να διερευνήσουν περαιτέρω τη σύνδεση ανάμεσα στην κακοποίηση παιδιών με αναπηρία και κοινωνικοοικονομικούς ή πολιτισμικούς παράγοντες, καθώς και την αποτελεσματικότητα των υφιστάμενων θεσμικών μηχανισμών πρόληψης.
Η ενίσχυση της ερευνητικής παραγωγής, η ενσωμάτωση των ερευνητικών ευρημάτων σε πολιτικές και εκπαιδευτικές πρακτικές, καθώς και η ενεργή συμμετοχή όλων των εμπλεκόμενων φορέων, αποτελούν προϋποθέσεις για τη διασφάλιση του θεμελιώδους δικαιώματος κάθε παιδιού, ανεξαρτήτως αναπηρίας, να ζει και να αναπτύσσεται σε ένα ασφαλές, υποστηρικτικό και αξιοπρεπές περιβάλλον.