1.2.1      H βία από τον ερωτικό σύντροφο (Intimate Partner Violence-IPV)-Στατιστικά στοιχεία από την ΕΛ.ΑΣ. την περίοδο μετά τον COVID-19  (΄Β μέρος)

Θεωρείται διεθνώς ένα ζήτημα που σχετίζεται με το φύλο, καθώς οι γυναίκες αποτελούν τη βασική ομάδα θυμάτων (Mikton, 2010). Ως εκ τούτου, η πλειονότητα των ερευνών επικεντρώνεται στις γυναίκες που βιώνουν κακοποίηση σε ετεροφυλοφιλικές σχέσεις (Kubicek et al., 2015). Έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε σχεδόν 50 χώρες έδειξε ότι το 10% έως 52% των γυναικών είχαν βιώσει κάποιας μορφής κακοποίηση από τον σύντροφό τους σε κάποιο σημείο της ζωής τους (Heise et al., 1999). Σύμφωνα με άλλες μελέτες, τα ποσοστά κυμαίνονται από 4% έως 49% για τη σωματική βία, 6% έως 59% για τη σεξουαλική βία και 15% έως 71% για σωματική ή σεξουαλική κακοποίηση ή και τα δύο μαζί από έναν ερωτικό σύντροφο (Garcia-Moreno et al., 2006).

Στην Ελλάδα , το έτος 2022 σύμφωνα με την 4η Ετήσια Έκθεση για τη Βία κατά των Γυναικών του Ελληνικού Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας καταγράφηκε σημαντική αύξηση στον ετήσιο αριθμό των ανδρών που φέρονται ως δράστες ενδοοικογενειακής βίας. Συγκεκριμένα, οι άνδρες δράστες ανήλθαν σε 10.166, σημειώνοντας ποσοστιαία αύξηση της τάξης του 34,3% συγκριτικά με το 2021. Παρόμοια αυξητική τάση παρατηρείται και στον αριθμό των γυναικών που τέλεσαν αντίστοιχα αδικήματα, οι οποίες το 2022 ανήλθαν σε 2.362, καταγράφοντας αύξηση 36,4% σε σχέση με το προηγούμενο έτος (Γενική Γραμματεία Ισότητας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, 2023) (βλ. Παράρτημα 2).

Η ανθρωποκτονία αποτελεί την πιο ακραία μορφή βίας κατά των γυναικών και την κορύφωση μιας μακροχρόνιας πορείας έμφυλης διάκρισης και κακοποίησης. Όπως δείχνει η έρευνα της Παγκόσμιας Μελέτης για την Ανθρωποκτονία (United Nations Office on Drugs and Crime [UNODC], 2023) του Γραφείου των Ηνωμένων Εθνών για τα Ναρκωτικά και το Έγκλημα (United Nations Office on Drugs and Crime-UNODC), που κυκλοφόρησε το 2018 την Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών, οι γυναικοκτονίες εξακολουθούν να αποτελούν ένα σοβαρό πρόβλημα σε όλες τις περιοχές του κόσμου, τόσο σε πλούσιες όσο και σε φτωχές χώρες. Σε μία μελέτη διαπιστώθηκε ότι τουλάχιστον μία στις επτά ανθρωποκτονίες παγκοσμίως και πάνω από το ένα τρίτο των ανθρωποκτονιών με θύματα γυναίκες διαπράττονται από τον σύντροφό τους (Stöckl et al., 2013).

Το 2022 καταγράφηκαν 24 γυναικοκτονίες στην Ελλάδα, με τον αριθμό των γυναικών που δολοφονήθηκαν από μέλος της οικογένειάς τους να παραμένει υψηλός, αυξανόμενος κατά μία σε σχέση με το 2021. Συνολικά, 45 γυναίκες αποτέλεσαν θύματα ανθρωποκτονίας, σημειώνοντας αύξηση 36,4% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, και καταγράφοντας τον δεύτερο υψηλότερο αριθμό γυναικών θυμάτων ανθρωποκτονίας των τελευταίων 13 ετών. Οι γυναικοκτονίες στα πλαίσια ενδοοικογενειακής βίας αποτέλεσαν το μεγαλύτερο ποσοστό ανθρωποκτονιών με θύματα γυναίκες, φτάνοντας το 53,3% (Γενική Γραμματεία Ισότητας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, 2023) (βλ. Παράρτημα 3).

Μέσα από την έρευνα αναδεικνύεται το γεγονός ότι η βία από τον ερωτικό σύντροφο αποτελεί ένα σοβαρό ζήτημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δημόσιας υγείας που απαιτεί επειγόντως αυξημένη προσοχή και άμεση λήψη αποτελεσματικών μέτρων για την αντιμετώπισή της.