Η εξειδίκευση πολλών φαρμακευτικών εταιρειών ως προς την ανάπτυξη θεραπειών για τις σπάνιες παθήσεις οι οποίες είναι εκφυλιστικές, εξουθενωτικές και απειλητικές για τη ζωή των ασθενών, έχει επεκτείνει τη θεραπευτική φαρέτρα των ειδικών και έχει καλύψει πολλές ανεκπλήρωτες θεραπευτικές. Ενώ, η ανάπτυξη ενός εθνικού αρχείου σπανίων παθήσεων είναι βασική προτεραιότητα σε παγκόσμιο επίπεδο αλλά και για τη χώρα μας.
Οξεία Λεμφοβλαστική Λευχαιμία
Η Οξεία Λεμφοβλαστική Λευχαιμία (ΟΛΛ) είναι ένας σπάνιος και ταχέως εξελισσόμενος καρκίνος του αίματος και του μυελού των οστών, που χαρακτηρίζεται από την υπερπαραγωγή ανώριμων λευκών αιμοσφαιρίων, που ονομάζονται λεμφοβλάστες.
Στην Ευρώπη, υπολογίζεται ότι 7,000 – 8,000 νέοι ασθενείς διαγιγνώσκονται κάθε χρόνο με το νόσημα. Σύμφωνα με τους ειδικούς, η οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία, είναι η πιο κοινή κακοήθεια στα παιδιά, αποτελώντας το 30% όλων των κακοηθειών και το 80% των λευχαιμιών, με μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης στις ηλικίες 2-5 ετών. Από την άλλη μεριά, στους ενήλικες είναι σπάνια, αποτελώντας περίπου το 15% των λευχαιμιών. Η ΟΛΛ περιλαμβάνει διάφορες μορφές, η συχνότερη από αυτές, κατά προσέγγιση το 70% των ασθενών, περιλαμβάνει την Β-πρόδρομη ΟΛΛ. Το μεγαλύτερο δε ποσοστό αυτών, το 75% των ενηλίκων και πολύ μεγαλύτερο των παιδιών, είναι αρνητικοί σε μια χρωμοσωμική ανωμαλία, γνωστή ως χρωμόσωμα Philadelphia. Οι ενήλικοι ασθενείς που διαγιγνώσκονται με αρνητική για το χρωμόσωμα Philadelphia, Β-πρόδρομη ΟΛΛ, είναι συχνά νέοι, με διάμεση ηλικία 34-39 ετών κατά τη διάγνωση. Περίπου το 50% των ενηλίκων ασθενών με Philadelphia αρνητική Β – πρόδρομη οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία δεν ανταποκρίνονται ή υποτροπιάζουν μετά την αρχική θεραπευτική επιλογή. Αντιθέτως, στα παιδιά η πρόγνωση είναι σημαντικά ευνοϊκότερη, καθώς μόλις το 10-20% θα εμφανίσουν υποτροπή ή ανθεκτικότητα μετά την αρχική θεραπεία. Η πρόγνωση των ενηλίκων ασθενών με Philadelphia αρνητική Β – πρόδρομη οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία που είναι ανθεκτικοί ή έχουν υποτροπιάσει μετά την αρχική θεραπεία είναι φτωχή. Πάνω από το 90% των ασθενών αυτών δεν θα επιζήσουν, γεγονός μάλιστα που θα συμβεί σχετικά σύντομα (η διάμεση συνολική επιβίωση κυμαίνεται μεταξύ των 2 και 6 μηνών), κάτι που σημαίνει ότι η ασθένεια αυτή είναι μη ιάσιμη. Επίσης, τα παιδιά με υποτροπιάζουσα ή ανθεκτική Β – πρόδρομη ΟΛΛ διαθέτουν περιορισμένες φαρμακολογικές επιλογές πέραν της χημειοθεραπείας, γεγονός που οδηγεί σε πτωχά αποτελέσματα. Καινοτόμος θεραπεία για την οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία
Μέχρι πριν λίγα χρόνια καμία καινοτόμος θεραπεία δεν είχε λάβει έγκριση από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων (ΕΜΑ) για τους ασθενείς με υποτροπιάζουσα/ανθεκτική Philadelphia αρνητική Β-πρόδρομη οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία. Το blinatumomab (μπλινατουμομάμπη) μπήκε στη θεραπευτική φαρέτρα των ιατρών με στόχο να προσφέρει μία σημαντική νέα επιλογή ανοσοθεραπείας , συμβάλλοντας θετικά στη ζωή των ασθενών που πάσχουν από αυτόν τον ταχέως εξελισσόμενο τύπο καρκίνου. Πρόκειται για ένα ειδικά κατασκευασμένο αμφιειδικό αντίσωμα στρατολόγησης Τ-κυττάρων (BiTE®), το οποίο συνδέεται ειδικά στο CD19 που εκφράζεται στην επιφάνεια των κυττάρων Β-κυτταρικής σειράς προέλευσης και το CD3 που εκφράζεται στην επιφάνεια των Τ-κυττάρων. Έχει λάβει τον χαρακτηρισμό «επαναστατική θεραπεία» και «επιθεώρηση κατά προτεραιότητα» από τον FDA το 2014 και έγκριση στις ΗΠΑ για τη θεραπεία της υποτροπιάζουσας ή ανθεκτικής B-πρόδρομης ΟΛΛ σε ενήλικες και παιδιά. Στις ΗΠΑ, το BLINCYTO είναι επίσης εγκεκριμένο μέσω της διαδικασίας επιταχυνόμενης έγκρισης για τη θεραπεία ενηλίκων και παιδιών με Β-πρόδρομη ΟΛΛ σε πρώτη ή δεύτερη πλήρη ύφεση με ελάχιστη υπολειμματική νόσο (MRD) υψηλότερη ή ίση με 0,1%. Το Νοέμβριο του 2015, το BLINCYTO πήρε έγκριση στην ΕΕ για τη θεραπεία ενηλίκων ασθενών με αρνητική για το χρωμόσωμα Philadelphia, υποτροπιάζουσα ή ανθεκτική Β-πρόδρομη ΟΛΛ. Και το Σεπτέμβριο του 2018, έλαβε επέκταση έγκρισης και στην θεραπεία των παιδιατρικών ασθενών ηλικίας 1 έτους και άνω με αρνητική στο χρωμόσωμα Philadelphia, CD19-θετική, B πρόδρομη οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία (ΟΛΛ), ανθεκτική ή υποτροπιάζουσα μετά τη χορήγηση τουλάχιστον δύο προηγούμενων θεραπειών ή υποτροπιάζουσα μετά από προηγούμενη αλλογενή μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων. Πολύ πρόσφατα, τον Ιανουάριο του 2019, έλαβε έγκριση και στου ενήλικες ασθενείς με αρνητική στο χρωμόσωμα Philadelphia, CD19-θετική, B πρόδρομη οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία (ΟΛΛ), οι οποίοι βρίσκονται σε πρώτη ή δεύτερη πλήρη ύφεση αλλά παρουσιάζουν ελάχιστη υπολειμματική νόσο (MRD) μεγαλύτερη από ή ίση με 0,1%. Οι εγκρίσεις του βασίστηκαν στις μελέτες: Μελέτη ‘205 αξιολόγησης της ασφάλεια και αποτελεσματικότητας σε παιδιατρικούς ασθενείς ανοιχτή με αρνητική για το χρωμόσωμα Philadelphia, υποτροπιάζουσα ή ανθεκτική Β-πρόδρομη ΟΛΛ, Μελέτη TOWER, ενήλικοι ασθενείς με υποτροπιάζουσα / ανθεκτική ΟΛΛ και Μελέτη BLAST, ενήλικοι ασθενείς με θετική MRD. Το blinatumomab χορηγείται με συνεχή ενδοφλέβια χορήγηση, σε κύκλους διάρκειας 28 ημερών.
Η τεχνολογία BiTE®
Τα ειδικά κατασκευασμένα αμφιειδικά αντισώματα στρατολόγησης T-κυττάρων (BiTE®) αποτελούν μία καινοτόμο τεχνολογία στην υπηρεσία της ανοσοθεραπείας που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη στόχευση οποιουδήποτε καρκινικού αντιγόνου το οποίο εκφράζεται σε κάθε τύπο καρκίνου. Τα τροποποιημένα αντισώματα είναι σχεδιασμένα για να καταστρέφουν κακοήθη κύτταρα χρησιμοποιώντας το ανοσοποιητικό σύστημα του ίδιου του ασθενούς αντιπαραθέτοντας τα T-κύτταρα με τα καρκινικά κύτταρα. Τα ειδικά κατασκευασμένα αντισώματα BiTE® βοηθούν στην τοποθέτηση των Τ-κυττάρων σε απόσταση βολής από το στοχευόμενο κύτταρο, με την επιδίωξη να επιτρέψουν στα Τ-κύτταρα να απελευθερώσουν τοξίνες και να οδηγήσουν στην καταστροφή (απόπτωση) των καρκινικών κυττάρων. Η Amgen αναπτύσσει τα παρασκευάσματα αντισώματος BiTE® για την αποκλειστική (ή ειδική) στόχευση πολλών αιματολογικών κακοηθειών και συμπαγών όγκων.
Θεραπεία για τις κληρονομικές αμφιβληστροειδοπάθειες
Το voretigene neparvovec, μια εφάπαξ γονιδιακή θεραπεία για την αντιμετώπιση ασθενών με απώλεια όρασης λόγω γενετικής μετάλλαξης και στα δύο αντίγραφα του γονιδίου RPE65 οι οποίοι έχουν επαρκή βιώσιμα αμφιβληστροειδικά κύτταρα έλαβε άδεια κυκλοφορίας και στα 28 κράτη-μέλη της ΕΕ, καθώς και στην Ισλανδία, το Λιχτενστάιν και τη Νορβηγία. Τα άτομα που γεννιούνται με μεταλλάξεις και στα δύο αντίγραφα του γονιδίου RPE65 μπορεί να εμφανίσουν εκτενή απώλεια όρασης από μικρή ηλικία, ενώ η πλειονότητα των ασθενών εμφανίζουν εξέλιξη σε ολική τύφλωση. Η έρευνα δείχνει ότι η διαταραχή της όρασης και η τύφλωση στα παιδιά συχνά προκαλεί κοινωνική απομόνωση, συναισθηματικό στρες, απώλεια της ανεξαρτησίας ή κινδύνους όπως πτώσεις και τραυματισμούς. Το λειτουργικό αντίγραφο του γονιδίου RPE65 που παρέχει το voretigene neparvovec μπορεί να αποκαταστήσει την όραση και να βελτιώσει την όραση σε παιδιά και ενήλικες με επαρκή βιώσιμα αμφιβληστροειδικά κύτταρα.
ΠΕΣΠΑ: «Γεφυρώνοντας την υγεία με την κοινωνική φροντίδα»
Με στόχο την ευαισθητοποίηση των πολιτών και την υποστήριξη της πολιτείας η Πανελλήνια Ένωση Σπανίων Παθήσεων (Π.Ε.Σ.ΠΑ.) παλεύει καθημερινά να βοηθήσει τους ασθενείς που αντιμετωπίζουν την πρόκληση της ζωής με μια σπάνια πάθηση. Δυστυχώς όπως λέει η πρόεδρος της ΠΕΣΠΑ κα Όλγα Οικονόμου, οι ασθενείς στην Ελλάδα έρχονται αντιμέτωποι με την έλλειψη σωστής και έγκαιρης διάγνωσης, έγκυρης πρόληψης και μη σωστής αντιμετώπισης των προβλημάτων τους. Η χρήση γονιδιακού και προγεννητικού ελέγχου είναι απαραίτητη σύμφωνα με την πρόεδρο, και θα πρέπει να ενημερώνονται οι πολίτες για τα σπάνια νοσήματα και τις εξειδικευμένες προγεννητικές εξετάσεις. Ειδικότερα οι νέοι, οι οποίοι έχουν οικογενειακό ιστορικό σπάνιας νόσου θα πρέπει να κάνουν ειδικό έλεγχο, εφόσον υπάρχουν ειδικά γενετικά τεστ. Επιπροσθέτως, το ιατρικό σώμα γνωρίζει για τα σπάνια νοσήματα σε μικρό ποσοστό, ενώ παράλληλα δεν υπάρχουν ειδικά κέντρα αναφοράς στα νοσοκομεία (εκτός εξαιρέσεων) , ώστε όταν δεν είναι δυνατή η διάγνωση μιας νόσου να παραπέμπεται ο ασθενής σε εξειδικευμένους ιατρούς και να αποφευχθεί η καθυστέρηση της διάγνωσης , ενώ παράλληλα επιβαρύνεται με περιττές εξετάσεις και θεραπείες (κόστος και για το ΕΣΥ). Όσο για τις θεραπείες, μόνο το 5% των νόσων καλύπτεται φαρμακευτικά, συνεπώς νοσοκομεία και ΕΟΠΥΥ πρέπει να έχουν πάντα επάρκεια φαρμάκων. Σύμφωνα με την ΠΕΣΠΑ, έλλειψη παραγώγων αίματος ή ορφανών φαρμάκων είναι σοβαρά θέματα ενώ, κρίνεται απαραίτητο να δίδονται οικονομικά κίνητρα για τα ορφανά φάρμακα ώστε να μην υπάρχουν προβλήματα στην διαθεσιμότητας. Όσο για τις εξετάσεις, οι ασθενείς υποβάλλονται σε μεγάλο αριθμό διαγνωστικών εξετάσεων, πολλές εκ των οποίων γίνονται μόνο σε ιδιωτικά κέντρα. Το κόστος που καλύπτει ο ΕΟΠΥΥ στον ιδιωτικό τομέα είναι χαμηλό και ο ασθενής επιβαρύνεται ή αν δεν έχει δεν κάνει τις απαραίτητες εξετάσεις. Σύμφωνα με την κα Οικονόμου, οι σπάνιοι ασθενείς πρέπει να μπορούν να επισκέπτονται τον ιατρό τους, χωρίς να απαιτείται παραπομπή από οικογενειακό γιατρό. Ενώ, στα επείγοντας περιστατικά (ΤΕΠ) είναι απαραίτητη η προτεραιότητα και η άμεση αντιμετώπιση τους, γιατί ο χρόνος που αντιμετωπίζονται τέτοιες περιπτώσεις είναι καθοριστικός. Επίσης, υπάρχει έλλειψη κέντρων αναφοράς και νοσηλείας ασθενών με σπάνια νοσήματα και αναγκάζονται να μεταφέρονται από κλινική σε κλινική με σπατάλη πόρων, ταλαιπωρία και επιβάρυνση της νόσου. Παράλληλα μετά την έξοδο από το νοσοκομείο, ο ασθενής θα πρέπει να παρακολουθείται και στο σπίτι, ενώ ανά τακτά χρονικά διαστήματα θα πρέπει να μεταβαίνει στο νοσοκομείο. Γι αυτό είναι απαραίτητο το home care που θα αποσυμφορήσει τα νοσοκομεία με οικονομικό όφελος για τη δημόσια υγεία.
Η αποτελεσματικότητα μίας νέας φαρμακευτικής θεραπείας θα πρέπει να αξιολογηθεί με βάση την αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης, τη βελτίωση της νοσηρότητας, και την ποιότητα ζωής του ασθενούς γι αυτό είναι σημαντική η συμμετοχή των ασθενών στην Επιτροπή ΗΤΑ. Όσον αφορά την ηλεκτρονική συνταγογράφηση δεν έχουν καταχωρηθεί κάποιες παθήσεις, ενώ, δεν έχουμε registries ανά σπάνιο νόσημα. Οι κλινικές μελέτες αφορούν μικρό αριθμό ασθενών. Επιπροσθέτως είναι απαραίτητη η ενημέρωση των ιατρών στα ΚΕΠΑ σχετικά με τα σπάνια νοσήματα καθώς και η θεσμοθέτηση υποστήριξης των φροντιστών. Τέλος, οι ασθενείς αντιμετωπίζουν δυσκολίες εύρεσης εργασίας, θέσεων σε κέντρα αποκατάστασης, έλλειψης ενημέρωσης των εκπαιδευτικών για την υποστήριξη και ορθή αντιμετώπιση των μαθητών-ασθενών, υποστηρικτικής αγωγής και ψυχολογικής υποστήριξης από ειδικούς και για τον ασθενή αλλά και για την οικογένεια κ.α.
Μία ακάλυπτη ανάγκη σε μία σπάνια αιματολογική πάθηση
Η επίκτητη θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα (aTTP) αποτελεί μία σπάνια, απειλητική για τη ζωή αυτοάνοση αιματολογική διαταραχή. Η επίκτητη θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα (aTTP) θεωρείται ένα επείγον ιατρικό περιστατικό. Για κάποιους ασθενείς, ενδέχεται να απαιτείται η λήψη μέτρων ανάνηψης και η άμεση έκβαση μπορεί να μην είναι προβλέψιμη. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι ασθενείς συνήθως νοσηλεύονται σε μονάδες εντατικής θεραπείας στη διάρκεια των πρώτων ημερών μετά τη διάγνωση της επίκτητης θρομβωτικής θρομβοπενικής πορφύρας (aTTP). Υπολογίζεται ότι έως και το 20% των ασθενών καταλήγουν λόγω επεισοδίων θρομβωτικής θρομβοπενικής πορφύρας, παρά τις σύγχρονες διαθέσιμες θεραπείες (πλασμαφαίρεση και ανοσοκαταστολή), με τους περισσότερους θανάτους να συμβαίνουν σε διάστημα 30 ημερών μετά τη διάγνωση. Στις ΗΠΑ, η επίκτητη θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα επηρεάζει λιγότερους από 2.000 ενήλικες κάθε χρόνο. Όπως αναφέρει ο Spero R. Cataland, M.D., καθηγητής Παθολογίας, Τμήμα Αιματολογίας, Ιατρικό Κέντρο Wexner του Πανεπιστημίου της Πολιτείας του Οχάιο η επίκτητη θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα (aTTP) αποτελεί μία πολύ σοβαρή, απειλητική για τη ζωή νόσο. Για τα άτομα που έρχονται αντιμέτωπα με αυτή τη σπάνια διάγνωση, η θεραπεία και η φροντίδα είναι δύσκολες και η απειλή της υποτροπής είναι πανταχού παρούσα. Το caplacizumab-yhdp προσφέρει νέα ελπίδα στους ενήλικες στις ΗΠΑ που πάσχουν από επίκτητη θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα και παρέχει μία απολύτως αναγκαία θεραπευτική επιλογή που συμβάλλει στην αποτελεσματική διαχείριση των επεισοδίων της νόσου.
Caplacizumab-yhdp: το 1ο φάρμακο με νανόσωμα, για ασθενείς με aTTP
Στην επίκτητη θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα (aTTP), η συσσώρευση υπερμεγεθών πολυμερών του παράγοντα vWF προκαλεί εκτεταμένο σχηματισμό θρόμβων σε μικρά αιμοφόρα αγγεία σε ολόκληρο το σώμα, οδηγώντας σε σοβαρή θρομβο- πενία (πολύ χαμηλός αριθμός αιμοπεταλίων), μικροαγγειοπαθητική αιμολυτική αναιμία (απώλεια ερυθρών αιμοσφαιρίων μέσω καταστροφής) και ισχαιμία (ελαττωμένη αιμάτωση σε διάφορα μέρη του σώματος). Το caplacizumab-yhdp στοχεύει τον παράγοντα von Willebrand (vWF), μία πρωτεΐνη στο αίμα που εμπλέκεται στην αιμόσταση. Είναι σχεδιασμένο να αναστέλει την αλληλεπίδραση μεταξύ των μεγάλων πολυμερών του παράγοντα vWF και των αιμοπεταλίων. Το caplacizumabyhdp της Sanofi είναι ένα νανόσωμα του παράγοντα vWF και το πρώτο φάρμακο που βασίζεται σε νανόσωμα [Nanobody]®. Τα νανοσώματα® αποτελούν μία νέα κατηγορία αποκλειστικών θεραπευτικών πρωτεϊνών με βάση τις περιοχές πρόσδεσης των αντισωμάτων [single-domain antibody fragments] που περιέχουν τις μοναδικές δομικές και λειτουργικές ιδιότητες των φυσικών αντισωμάτων βαριάς αλυσίδας. Η έγκριση του caplacizumab-yhdp στις ΗΠΑ βασίζεται στα αποτελέσματα της πιλοτικής πολυκεντρικής, τυχαιοποιημένης, διπλά τυφλής, ελεγχόμενης με εικονικό φάρμακο μελέτης Φάσης 3, που είναι γνωστή ως HERCULES. Η μελέτη αξιολόγησε την αποτελεσματικότητα του caplacizumab-yhdp σε συνδυασμό με πλασμαφαίρεση και ανοσοκατασταλτική θεραπεία (n=72) έναντι εικονικού φαρμάκου, πλασμαφαίρεσης και ανοσοκατασταλτικής θεραπείας (n=73) σε 145 ενήλικες που εμφάνισαν ένα επεισόδιο επίκτητης θρομβωτικής θρομβοπενικής πορφύρας (aTTP). Στη μελέτη HERCULES, η θεραπεία με caplacizumab-yhdp σε συνδυασμό με πλασμαφαίρεση και ανοσοκαταστολή οδήγησε σε σημαντική μείωση του χρόνου απόκρισης του αριθμού αιμοπεταλίων σε σύγκριση με πλασμαφαίρεση και ανοσοκαταστολή (Αναλογία Κινδύνου 1,55 [1,10• 2,20] p<0,01), το πρωτεύον καταληκτικό σημείο αποτελεσματικότητας της μελέτης. Όσον αφορά στα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία, το caplacizumab-yhdp έδειξε σημαντική μείωση του σύνθετου καταληκτικού σημείου του ποσοστού ασθενών με μοιραία έκβαση σχετιζόμενη με επίκτητη θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα (aTTP), έξαρση της επίκτητης θρομβωτικής θρομβοπενικής πορφύρας (aTTP), ή ένα σημαντικό θρομβοεμβολικό επεισόδιο στη διάρκεια της θεραπείας με το φάρμακο της μελέτης σε σύγκριση με πλασμαφαίρεση και ανοσοκαταστολή (12,7% έναντι 49,3%• p <0,0001), καθώς και ένα σημαντικά χαμηλότερο ποσοστό υποτροπών της επίκτητης θρομβωτικής θρομβοπενικής πορφύρας (aTTP) στη συνολική περίοδο της μελέτης σε σύγκριση με πλασμαφαίρεση και ανοσοκαταστολή (13% έναντι 38%• p<0,001). Το caplacizumab-yhdp πρέπει να χορηγείται κατά την έναρξη θεραπείας πλασμαφαίρεσης, μετά από διάγνωση επίκτητης θρομβωτικής θρομβοπενικής πορφύρας (aTTP).
Σημαντικές επιπτώσεις στην ψυχική υγεία από την αυτοάνοση θρομβοπενική πορφύρα
Πολλοί ασθενείς με τη σπάνια νόσο της αυτοάνοσης θρομβοπενικής πορφύρας (ΙΘΠ) διαπιστώνουν ότι αυτή έχει αρνητικές επιπτώσεις στην ποιότητα της καθημερινής τους ζωής, σύμφωνα με τα αποτελέσματα ενδιάμεσης ανάλυσης της έρευνας I-WISh, τα οποία παρουσιάστηκαν πρόσφατα στο 23ο Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Αιματολογικής Εταιρείας (European Hematology Association – EHA) στη Στοκχόλμη. Η έρευνα διεξήχθη στο πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ ειδικών στην ΙΘΠ ανά τον κόσμο, ομάδων ασθενών και της Novartis, με στόχο να αποκαλύψει τις επιπτώσεις της ΙΘΠ στην καθημερινή ζωή των ασθενών και τις αντιλήψεις τους σχετικά με τη θεραπεία και τη διαχείριση της κατάστασης τους. Τα αποτελέσματα της ενδιάμεσης ανάλυσης της έρευνας σε περισσότερους από 1.300 ασθενείς με ΙΘΠ αποκάλυψαν τις ανησυχίες τους για τις επιπτώσεις της ΙΘΠ στην ποιότητα της ζωής τους. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, περισσότεροι από το ένα τρίτο (36%) των ασθενών δήλωσαν ότι η ΙΘΠ είχε σοβαρές επιπτώσεις στη συναισθηματική τους κατάσταση και 28% των ασθενών ανέφεραν ότι σε κάποιες περιπτώσεις δεν μπόρεσαν να πάνε στην εργασία τους λόγω των συμπτωμάτων. Περίπου τα δύο τρίτα των ασθενών ανέφεραν ότι η κόπωση ήταν το πλέον σοβαρό σύμπτωμα κατά τη διάγνωση (71%) και κατά την ολοκλήρωση της έρευνας (64%). Σε γενικές γραμμές, οι δύο κύριοι θεραπευτικοί στόχοι που ανέφεραν οι ασθενείς ήταν η επίτευξη καλών αποτελεσμάτων στις αιματολογικές εξετάσεις (79%) και η αύξηση των επιπέδων ενέργειας (55%).
Βράβευση της Chiesi για την καινοτομία στο πεδίο των Σπάνιων Παθήσεων
Το βραβείο EURORDIS Black Pearl Awards έλαβε η Chiesi, για τα εξαιρετικά επιτεύγματα και το έργο της στο πεδίο των σπάνιων παθήσεων. Η Chiesi επιλέχθηκε για την ισχυρή δέσμευσή στην αντιμετώπιση των σπάνιων παθήσεων, την υποστήριξη στην ανάπτυξη διαδικασιών καθώς και για τον καθοριστικό ρόλο της στην ανάπτυξη ενός μεγάλου αριθμού θεραπειών, συμπεριλαμβανομένων και προϊόντων για εξαιρετικά σπάνιες ασθένειες.
Rare is Unique – Σπάνιος είναι Μοναδικός
«Η καρδιά μας χτυπάει πάντα αριστερά – Σωστό ή λάθος;» Και όμως! Η καρδιά μας δεν χτυπάει πάντα αριστερά! Αυτή είναι η σωστή απάντηση στην ερώτηση της ηθοποιού Τζούλι Τσόλκα (youtube link) και του Δημήτρη Κοντοπίδη (youtube link) στο Teaser – Quiz της καμπάνιας “Rare is Unique – Σπάνιος είναι μοναδικός”. Η καρδιά του Ραφαήλ χτυπάει δεξιά, μιας και πάσχει από το Σύνδρομο Kartagener, μία από τις 7.500 σπάνιες παθήσεις, κατά την οποία όλα τα σπλάχνα είναι ανάποδα. O Ραφαήλ είναι 27 ετών, του αρέσει το styling, σπουδάζει Κομμωτική, και όνειρό του είναι να ανοίξει κάποια στιγμή το δικό του κομμωτήριο. Είναι ένας από τους Σπάνιους και Μοναδικούς. Το 75% των σπανίων παθήσεων προσβάλλουν παιδιά. Μόνο για το 5% των σπανίων παθήσεων υπάρχει θεραπευτική αγωγή, ενώ το 30% των παιδιών με σπάνιες παθήσεις πεθαίνουν μέχρι την ηλικία των 5 ετών. Το 80% των σπανίων παθήσεων έχουν γενετική προέλευση, ενώ άλλες είναι αποτέλεσμα λοιμώξεων, αλλεργιών ή περιβαλλοντικών αιτιών.
Η Ελίνα είναι και αυτή μία από τους Σπάνιους Ασθενείς, και μέσα από τη Σελίδα της Spanios.gr προσπαθεί να ενημερώσει τον κόσμο σχετικά με τις Σπάνιες Παθήσεις που επηρεάζουν περισσότερους από 360 εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως.
Μείωση του κινδύνου θανάτου ασθενών με σπάνια αιματολογική κακοήθεια
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα νέας μελέτης σύγκρισης οι ασθενείς με αληθή πολυκυτταραιμία οι οποίοι παρουσιάσαν αντοχή ή δυσανεξία στην υδροξυουρία (HU), και έλαβαν αγωγή με ρουξοτιλινίμπη, είχαν σημαντικά μειωμένο κίνδυνο θρόμβωσης (θρόμβοι) και θανάτου σε σύγκριση με ασθενείς με αληθή πολυκυτταραιμία (PV) που έλαβαν την βέλτιστη διαθέσιμη θεραπεία. Τα ευρήματα βασίζονται σε σύγκριση των δεδομένων ασθενών που έλαβαν θεραπεία με ρουξολιτινίμπη στην Φάσης ΙΙΙ κλινική δοκιμή RESPONSE (σκέλος ρουξολιτινίμπης), με δεδομένα κλινικής πράξης (real world data) του Ισπανικού μητρώου ασθενών GEMFINI. Η αληθής πολυκυτταραιμία (PV) είναι μια σπάνια και ανίατη αιματολογική κακοήθεια που σχετίζεται με υπερπαραγωγή κυττάρων αίματος και που μπορεί να προκαλέσει σοβαρές καρδιαγγειακές επιπλοκές, όπως θρομβώσεις, εγκεφαλικό επεισόδιο και έμφραγμα του μυοκαρδίου.
Τα περισσότερα δερματικά λεμφώματα μπορούν να αντιμετωπιστούν
Τα επιδημιολογικά στοιχεία της χώρας μας δείχνουν ότι περισσότεροι από 8 στους 10 Έλληνες ασθενείς με δερματικό λέμφωμα, διαγιγνώσκονται σε αρχικά στάδια της πάθησης, ποσοστό υψηλότερο από το διεθνή μέσο όρο (75%), γεγονός που καθιστά πολύ πιο αποτελεσματικό τον έλεγχο της νόσου και ανακόπτει θεαματικά την εξέλιξή της. Σύμφωνα με την αναπληρώτρια καθηγήτρια Δερματολογίας-Αφροδισιολογίας, Διευθύντρια της Β’ Κλινικής Δερματικών και Αφροδισίων Νόσων Π.Γ.Ν. «ΑΤΤΙΚΟΝ» κ. Ευαγγελία Παπαδαυίδ κάθε χρόνο, περίπου 50-60 νέες περιπτώσεις δερματικών λεμφωμάτων καταγράφονται στη χώρα μας, εκ των οποίων, σχεδόν το 60% αφορούν στη σπογγοειδή μυκητίαση. Η ομάδα των δερματικών λεμφωμάτων οφείλονται σε νεοπλασματικά σε Τ ή Β λεμφοκύτταρα, τα οποία αποικίζουν το δέρμα και δημιουργούν πλάκες ή όγκους. Παρ’ όλα αυτά, το δερματικό λέμφωμα δεν κατατάσσεται στους δερματικούς καρκίνους, ενώ η πιο συχνή πάθηση της ομάδας είναι η σπογγοειδής μυκητίαση και ακολουθούν το σύνδρομο Σέζαρι και τα δερματικά λεμφώματα Β-κυττάρων. Η εμφάνισή τους είναι πιο συχνή στους άντρες απ’ ότι στις γυναίκες και στις περισσότερες περιπτώσεις προσβάλλει άτομα ηλικίας άνω των 40 ετών. Μελέτη που έγινε από τα Ιατρεία Δερματικών Λεμφωμάτων του Ε.Κ.Π.Α. και του Α.Π.Θ., έδειξε ότι ποσοστό 80% των δερματικών λεμφωμάτων διαγιγνώσκονται σε αρχικά στάδια, γεγονός που σημαίνει ήπια πορεία και καλύτερη πρόγνωση. Ο μέσος όρος ηλικίας των ασθενών είναι 61,7 έτη και η αναλογία ανδρών-γυναικών σχεδόν ίση 1:1. Ανάλογα με τα στάδια και το είδος των βλαβών, τα δερματικά λεμφώματα μπορούν να αντιμετωπιστούν με τοπικά ή συστημικά φάρμακα, με φωτοθεραπείες, με ακτινοθεραπεία-ολοσωματική ή δέσμη ηλεκτρονίων- ενώ σε προχωρημένα στάδια εφαρμόζονται μονοκλωνικά αντισώματα, δοκιμάζεται η ανοσοθεραπεία και τέλος χημειοθεραπευτικά σχήματα και εάν και σε αυτά δεν υπάρχει ανταπόκριση, τότε εξετάζεται το ενδεχόμενο μεταμόσχευσης μυελού των οστών η οποία φαίνεται να επιφέρει ίαση. Ο αναπληρωτής καθηγητής Ακτινοθεραπευτικής Ογκολογίας και Υπεύθυνος της Μονάδας ΑΚΘ κ. Βασίλειος Κουλουλίας, αναφερόμενος στην ολοσωματική θεραπεία με δέσμη ηλεκτρονίων (Total Skin Electron Beam-TSEB) είπε ότι πρόκειται για μια πρωτοποριακή ακτινοθεραπευτική τεχνική των Δερματικών Λεμφωμάτων, η οποία εφαρμόζεται στο νοσοκομείο «ΑΤΤΙΚΟΝ», το μοναδικό κέντρο εφαρμογής της συγκεκριμένης τεχνικής στη νότια και ανατολική Ευρώπη. Η μέθοδος πραγματοποιείται στη Μονάδα Ακτινοθεραπείας του νοσοκομείου, η οποία ανήκει στο Β’ Εργαστήριο Ακτινολογίας του Ε.Κ.Π.Α. υπό τη διεύθυνση του καθηγητή κ. Ν. Κελέκη. Η ολοσωματική θεραπεία με δέσμη ηλεκτρονίων (TSEB) αποτελεί ιδιαίτερα αποτελεσματική θεραπευτική επιλογή σε ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται ή έχουν υποτροπιάσει μετά από άλλη θεραπεία. Επίσης, εφαρμόζεται και παρηγορητικά σε προχωρημένα στάδια της νόσου με ικανοποιητικά αποτελέσματα σε ότι αφορά την ανταπόκριση της νόσου και την ανακούφιση των συμπτωμάτων.
Πηγή: Ηλεκτρονικό περιοδικό «Health daily»