Ειδικό σχολείο Πάτρας: Δύο νέες καταγγελίες ανοίγουν τον ασκό του Αιόλου – Οι οικογένειες θα προσφύγουν στην Δικαιοσύνη

 

Μώλωπες χωρίς εξήγηση και παιδί που πονούσε ώρες χωρίς κανείς να ειδοποιήσει τους γονείς

 

Οικογένειες ετοιµάζουν µηνυτήριες αναφορές

 

Η καταγγελία για τον ξυλοδαρµό ενός 9χρονου µε αυτισµό µέσα σε αίθουσα Ειδικού Δηµοτικού Σχολείου της Πάτρας αποδεικνύεται µόνο η κορυφή του παγόβουνου. Δύο ακόµη οικογένειες, τα στοιχεία των οποίων βρίσκονται στη διάθεση του «Ν», σπάνε τη σιωπή τους και ετοιµάζονται να προσφύγουν στη Δικαιοσύνη.

 

Του Γιώργου Καρβουνιάρη

 

Όλα ξεκίνησαν µε µια κούκλα Spiderman. Ο 9χρονος τη χτυπούσε στο θρανίο την ώρα του φαγητού – µια τυπική στερεοτυπική κίνηση που συναντάται συχνά σε παιδιά στο φάσµα του αυτισµού, γνωστή σε κάθε εκπαιδευτικό που έχει στοιχειώδη κατάρτιση στην Ειδική Αγωγή. Η «ενόχληση» που προκλήθηκε από τον θόρυβο οδήγησε εκπαιδευτικό σε αδιανόητη πράξη βίας. Η µητέρα κατήγγειλε τα επανειληµµένα χαστούκια και η υπόθεση έφτασε στην Ασφάλεια Πατρών. Αυτή η καταγγελία λειτούργησε ως θρυαλλίδα για ό,τι ακολούθησε – και αυτό που ακολούθησε είναι βαρύτερο από όσο αρχικά φαινόταν. Γιατί σε µια δοµή που υποτίθεται ότι αποτελεί καταφύγιο για τα πιο ευαίσθητα παιδιά, η βία δεν ήταν ένα µεµονωµένο ατύχηµα. Ήταν σύµπτωµα.

 

Ανεξήγητα τραύµατα

 

Η πρώτη οικογένεια που απευθύνθηκε στον «Ν» παρακολουθούσε εδώ και καιρό έναν δικό της βουβό εφιάλτη. Η µητέρα παρατηρούσε ότι το παιδί της επέστρεφε από το σχολείο µε εµφανή σηµάδια στο σώµα. Εκδορές και µώλωπες σε σηµεία που κανένα παραπάτηµα στην αυλή δεν εξηγεί. Κάθε φορά που η οικογένεια αναζητούσε εξηγήσεις, η διοίκηση του σχολείου παρέµενε ασαφής, χωρίς ποτέ να δώσει µια συγκεκριµένη, τεκµηριωµένη απάντηση για την προέλευση των τραυµάτων. Η σιωπή κράτησε µέχρι που η είδηση για τον 9χρονο έφτασε στη δηµοσιότητα. Τότε, κοµµάτια που δεν συνδέονταν άρχισαν να αποκτούν ανατριχιαστική λογική. Η οικογένεια έχει ήδη έρθει σε επαφή µε νοµικούς συµβούλους και ετοιµάζει µηνυτήρια αναφορά, ζητώντας πλήρη διερεύνηση των συνθηκών κάτω από τις οποίες τραυµατιζόταν το παιδί τους µέσα στο χώρο που όφειλε να το προστατεύει.

 

Ώρες πόνου, κανένα τηλέφωνο

 

Η δεύτερη υπόθεση αφορά περιστατικό διαφορετικού χαρακτήρα, εξίσου βαρύ. Μαθητής παρουσίασε κατά τη διάρκεια της σχολικής ηµέρας έντονη δυσφορία και πόνους. Εξέφραζε αυτόν τον πόνο µε τον τρόπο που του επιτρέπει η επικοινωνιακή του ικανότητα, επανειληµµένα, καθ’ όλη τη διάρκεια του ωραρίου. Κανένα µέλος του προσωπικού δεν έκρινε απαραίτητο να ειδοποιήσει τους γονείς. Το παιδί παρέµεινε στο σχολείο ώρες, υποφέροντας, σε ένα περιβάλλον που όφειλε να αντιλαµβάνεται ακριβώς αυτές τις στιγµές – γιατί γι’ αυτό υπάρχει η Ειδική Αγωγή.

 

Η οικογένεια έµαθε τι είχε συµβεί µόνο όταν παρέλαβε το παιδί το µεσηµέρι. Το µετέφερε εσπευσµένα σε γιατρό και πλέον προχωρά σε νοµικές ενέργειες κατά παντός υπευθύνου. Αυτό που καταγγέλλουν οι γονείς δεν είναι απλώς µια παράλειψη – είναι η πλήρης απουσία κάθε αίσθησης ευθύνης απέναντι σε ένα παιδί που δεν µπορούσε να φωνάξει για βοήθεια µε τον τρόπο που το κάνουν οι υπόλοιποι.

 

Το τείχος της σιωπής καταρρέει

 

Οι δύο αυτές καταγγελίες δεν προέκυψαν από το πουθενά. Προέκυψαν γιατί µια άλλη µητέρα αποφάσισε να µιλήσει δηµόσια για τον 9χρονο της. Αυτό λέει πολλά για το κλίµα που επικρατούσε – και ίσως ακόµα επικρατεί – γύρω από αυτή τη δοµή. Γονείς παιδιών µε αυτισµό βρίσκονται συχνά σε θέση ευαλωτότητας. Φοβούνται ότι η καταγγελία θα στρέψει το σύστηµα εναντίον τους και εναντίον του παιδιού τους. Φοβούνται ότι το παιδί θα χάσει τη θέση του, ότι η στάση των εκπαιδευτικών θα γίνει πιο δύσκολη, ότι θα βρεθούν µόνοι σε µια µάχη που κανείς δεν τους εγγυάται ότι θα κερδίσουν. Αυτός ο φόβος είναι που επέτρεψε σε ένα τέτοιο περιβάλλον να λειτουργεί µακριά από κάθε έλεγχο.

 

Τα ερωτήµατα που προκύπτουν είναι αµείλικτα. Πώς είναι δυνατόν εκπαιδευτικοί σε δοµή Ειδικής Αγωγής να επιδεικνύουν τέτοια συµπεριφορά απέναντι σε παιδιά µε αναπηρία; Ποιοι µηχανισµοί επίβλεψης υπάρχουν εντός των τάξεων και γιατί απέτυχαν παταγωδώς; Ποια ήταν η στάση της διεύθυνσης του σχολείου και της αρµόδιας Διεύθυνσης Εκπαίδευσης όλο αυτό το διάστηµα.

 

Τα πρόσωπα που βρίσκονται στο επίκεντρο

Η Ασφάλεια Πατρών έχει σχηµατίσει δικογραφία για σωµατική βλάβη σε βάρος αδύναµου προσώπου. Στο στόχαστρο βρίσκονται δύο εκπαιδευτικοί: η γυναίκα που άσκησε τη βία στον 9χρονο και µια δεύτερη που παρέµεινε αµέτοχη παρούσα στο συµβάν, παραβιάζοντας κάθε έννοια παιδαγωγικής και ηθικής ευθύνης. Έχει παρέλθει πλέον περίπου δύο εβδοµάδες από το περιστατικό που συγκλόνισε την Πάτρα. Νοµικοί κύκλοι της πόλης εκτιµούν ότι οι νέες καταγγελίες, εφόσον πάρουν τον δρόµο της επίσηµης µήνυσης, ενδέχεται να συνενωθούν σε µια ευρύτερη έρευνα που θα αφορά τη συνολική λειτουργία του σχολείου.

 

Η κατηγορία της σωµατικής βλάβης σε βάρος αδύναµου προσώπου φέρει αυστηρές ποινές, ειδικά όταν οι παθόντες είναι ανήλικοι µε αναπηρία. Οι οικογένειες που µίλησαν στον «Ν» δηλώνουν αποφασισµένες να φτάσουν την υπόθεση ως το τέλος, τονίζοντας ότι κινούνται νοµικά όχι µόνο για τα δικά τους παιδιά, αλλά για να διασφαλίσουν ότι κανένας άλλος µαθητής δεν θα βρεθεί στην ίδια θέση.

 

*Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΝΕΟΛΟΓΟΣ

 

Πηγή: https://dete.gr/