| Απόσπασμα | Αρχική
Κωδικοποίηση |
Ερμηνευτικό σχόλιο | Προτεινόμενη θεματική |
| «[…] Ξεκίνησα τον αθλητισμό στα 19 μου […] στην επαρχία δεν είναι αναπτυγμένος ο αναπηρικός αθλητισμός […] άργησα να ξεκινήσω γιατί στην ουσία άργησα να δω από τη στιγμή που ήρθα στη [μεγάλη πόλη]»
(Μαρία) |
Καθυστερημένη ένταξη λόγω
γεωγραφικών και δομικών εμποδίων |
Η Μαρία τονίζει τον ρόλο της γεωγραφικής απομόνωσης και την έλλειψη προσβασιμότητας σε αθλητικές δομές για άτομα με αναπηρία ως λόγο καθυστερημένης ένταξης | Α1: Δομικοί περιορισμοί πρόσβασης στον αθλητισμό |
| «[…] μου είπε η εκπαιδεύτρια της κινητικότητας μου: “Θα ήθελες να κάνεις κάποιο άθλημα;” […] και γνώρισα τον
προπονητή μου» (Μαρία) |
Παρότρυνση από υποστηρικτικό πρόσωπο | Η αρχική ένταξη στον αθλητισμό πραγματοποιήθηκε χάρη σε τρίτο πρόσωπο, δείχνοντας τον καθοριστικό
ρόλο της κοινωνικής υποστήριξης |
Α2: Ρόλος κοινωνικού περιβάλλοντος στην ένταξη |
| «[…] μέχρι τα 15 δεν γνώριζα ότι έχω κάποια αναπηρία στην όραση παρόλο που υπήρχε εκ γενετής […]» (Κατερίνα) | Καθυστερημένη επίγνωση της αναπηρίας | Η Κατερίνα έρχεται σε συνειδητοποίηση της αναπηρίας της σε εφηβική ηλικία, στοιχείο που επηρεάζει την πορεία της
στον αθλητισμό |
Α3: Υποκειμενική συνειδητοποίηση της αναπηρίας |
| «[…] μου προτάθηκε να πάω σε ένα camp […] πήγα καθαρά για το ταξίδι […] τα πήγαμε εξαιρετικά […] μόλις γύρισα μου λένε,
εντάσσεσαι στην εθνική ομάδα» (Κατερίνα) |
Τυχαία έναρξη πορείας στον πρωταθλητισμό | Η ένταξη στην εθνική ομάδα έγινε μέσα από μία σύμπτωση – στοιχείο που δείχνει την απουσία οργανωμένου πλαισίου
εντοπισμού ταλέντων |
Α4: Αποσπασματικότητα συστημικής ένταξης στον πρωταθλητισμό |
| «[…] ασχολούμαι με τον πρωταθλητισμό περίπου 8 χρόνια […] στην αρχή ήταν δύσκολα […] να βρω τους κατάλληλους προπονητές
και ανθρώπους […]» (Γιώργος) |
Έλλειψη οργανωμένης υποστήριξης στην έναρξη | Ο Γιώργος αναδεικνύει τη δυσκολία εύρεσης δομών και ανθρώπων που θα υποστηρίξουν ουσιαστικά την είσοδό του στον πρωταθλητισμό | Α5: Δυσκολία πρόσβασης σε επαγγελματική καθοδήγηση |
| «[…] οι οικονομικές ανάγκες […] η ψυχολογική στήριξη είναι το πιο
δύσκολο […]» (Γιώργος) |
Έλλειψη ψυχολογικής και οικονομικής
υποστήριξης |
Η αναφορά αναδεικνύει τις πολυδιάστατες προκλήσεις στην πορεία του πρωταθλητισμού
(υλικές, συναισθηματικές, ανθρώπινες) |
Α6: Συνθήκες ενταξιακής επιβάρυνσης στον
πρωταθλητισμό |
| «Έχω και γλαύκωμα […] με τη ζέστη δεν τα πάω πολύ καλά […] θέλει πολύ πρωινές ώρες για να μην έχω
θέμα με την πίεση» (Μαρία) |
Προσαρμογή προπονήσεων λόγω υγειονομικών
περιορισμών |
Η Μαρία διαχειρίζεται μια σωματική κατάσταση που περιορίζει τη δυνατότητα για προπόνηση σε ζεστά κλίματα, δείχνοντας
σωματική ευαλωτότητα |
Β2: Υγειονομικά εμπόδια στον πρωταθλητισμό |
| «[…] έβγαλα εκτεταμένο οστικό
οίδημα […] παραλίγο να σπάσουν 4 από τα 5 δάχτυλα […]» (Μαρία) |
Τραυματισμός και
καθυστέρηση αποκατάστασης |
Σοβαρός τραυματισμός με άμεσες επιπτώσεις
στην αγωνιστική παρουσία, αλλά και ψυχολογική επιβάρυνση |
Β1: Σωματική επιβάρυνση και τραυματισμοί |
| «Έκοψα το χιαστό μου σε μέρα
προπόνησης […] μετά από 4 χρόνια προσπάθειας» (Κατερίνα) |
Καταστροφικός
τραυματισμός στη σημαντικότερη στιγμή |
Τραυματισμός στο πιο κρίσιμο σημείο
καριέρας, προκαλεί έντονη συναισθηματική φόρτιση και ανατροπή σχεδίων |
Β3: Συναισθηματικός αντίκτυπος τραυματισμών |
| «Με την καραντίνα δεν μπορούσαν
να έρθουν […] δεν είχα πρόσβαση σε προπονητές» (Μαρία) |
Διακοπή υποστήριξης
λόγω υγειονομικών περιορισμών |
Αναδεικνύεται η εξάρτηση από τρίτους για
την προπόνηση και η απουσία εναλλακτικής υποστήριξης |
Γ1: Έλλειψη εναλλακτικών
υποδομών – Εξάρτηση από πρόσωπα |
| «Για 4 χρόνια δεν είχα προπονητή
[…] γινόταν μέσα από αυτοπαρατήρηση» (Κατερίνα) |
Έλλειψη σταθερής τεχνικής υποστήριξης | Δείγμα απουσίας δομών που να διασφαλίζουν
μακροπρόθεσμη εξέλιξη, ιδιαίτερα σε εξειδικευμένα αθλήματα |
Γ2: Κενά στο προπονητικό σύστημα |
| «Αγώνες μπορώ να τρέχω μόνο στο εξωτερικό […] δεν υπάρχουν
αθλητές στην Ελλάδα» (Κατερίνα) |
Απουσία εγχώριου ανταγωνισμού και
διοργανώσεων |
Ένδειξη της υποανάπτυκτης αθλητικής κοινότητας για άτομα με αναπηρία στην
Ελλάδα |
Γ3: Έλλειψη εθνικού ανταγωνιστικού πλαισίου |
| «Δεν υπάρχει ανάλογη στήριξη οικονομική ή από ομοσπονδία»
(Γιώργος) |
Ανεπαρκής θεσμική και οικονομική
υποστήριξη |
Η απουσία θεσμικών μέτρων υποστήριξης δημιουργεί πρόσθετο φορτίο για τον αθλητή | Γ4: Θεσμικές ελλείψεις και χρηματοδότηση |
| «Για να πας από δήμο σε δήμο ήθελες ειδικό χαρτί […] δεν
μπορούσαν να έρθουν» (Μαρία) |
Διοικητικοί περιορισμοί και
μετακινήσεις |
Αναδεικνύει την ανεπαρκή πρόβλεψη για τις ανάγκες ατόμων με αναπηρία εντός
καραντίνας |
Γ5: Αδυναμία θεσμικής προσαρμογής σε κρίσεις |
| «Κάναμε μία πολύ ωραία προπόνηση […] πρόγραμμα κάθε
μέρα διπλές προπονήσεις» (Μαρία) |
Συστηματοποίηση προπονήσεων και
πρόοδος |
Παρουσιάζεται περίοδος προόδου και ομαλής πορείας προς επιτυχία | Γ6: Ενδυναμωτική εμπειρία μέσω συνέπειας |
| «Ήταν η χρονιά που πήρα τα περισσότερα μετάλλια […] δεύτερη θέση […] τις έχω στις πιο
σημαντικές» (Κατερίνα) |
Κορύφωση αθλητικής πορείας |
Έντονη συναισθηματική σύνδεση με συγκεκριμένες επιτυχίες που προσφέρουν αυτοεκτίμηση και κινητοποίηση |
Γ7: Επαναπλαισίωση ταυτότητας μέσω επιτυχιών |
| «Αλλάζουμε προς το καλό […] βγάζουμε πολλούς πρωταθλητές ακόμα και χωρίς υποδομές»
(Γιώργος) |
Θετική προσδοκία – Πίστη στην πρόοδο |
Ο Γιώργος εκφράζει πίστη σε συλλογική πρόοδο και αλλαγή αντιλήψεων |
Γ8: Προσωπική και κοινωνική αισιοδοξία |
|
«[…] δεν είχα συνοδό […] πάνε οι προπονήσεις» (Μαρία) |
Έλλειψη συνοδού – εξάρτηση από τρίτους |
Η Μαρία τονίζει ξανά την απόλυτη εξάρτηση από τη συνοδό για την πραγματοποίηση των προπονήσεων – μια χρόνια συστημική
αδυναμία |
Γ9. Διοικητικά και γεωγραφικά εμπόδια |
| «[…] λόγω γλαυκώματος δεν μπορώ
να κάνω βάρη […] τα σπριντ χρειάζονται βάρη» (Μαρία) |
Περιορισμοί φυσικής
κατάστασης λόγω πάθησης |
Φυσικός περιορισμός που απαιτεί
παραμετροποίηση της προπόνησης – δείγμα προσαρμοστικότητας αλλά και δυσκολίας |
Β1. Σωματική ευαλωτότητα και περιορισμοί |
| «[…] ο προπονητής μου […] ψάχνει
[…] κάνει παραλλαγές, πατέντες» (Μαρία) |
Καινοτομία και
υποστηρικτική στάση προπονητή |
Παρότι το σύστημα δεν παρέχει λύσεις, η
καινοτομία και ευρηματικότητα των ανθρώπων προσφέρουν διέξοδο |
Δ1. Ενδυναμωτική εμπειρία μέσω συνέπειας |
| «[…] οι ανάπηροι είμαστε out of society […] δεν υπολογιζόμαστε στα πλάνα […] μπράβο, αχ τα παιδιά τι κάνουνε […] όχι φίλε, δεν το κάνω
για χόμπι» (Μαρία) |
Στερεοτυπική υποτίμηση – Εξιδανίκευση |
Η Μαρία αναδεικνύει τη διττή κοινωνική στάση: είτε υποτίμηση του έργου ως «χόμπι» είτε συναισθηματική εξιδανίκευση, που παρακάμπτει τη σκληρή αθλητική ταυτότητα |
Ε1. Αποκλεισμός και υποτίμηση της αθλητικής ταυτότητας |
|
«[…] άντε να γίνεται και αθλητές […] με έπιασε παγωμάρα» (Μαρία) |
Υποτιμητικό σχόλιο από προπονητή – απαξίωση | Αναφορά σε απαξιωτική στάση εντός αθλητικής κοινότητας, από άτομο κύρους, κάτι που ενισχύει την εσωτερίκευση του
στίγματος |
Ε2. Μικρο-επιθετικότητα εντός του αθλητικού χώρου |
| «[…] το πώς βλέπουμε τον εαυτό μας σχετίζεται με το feedback από τους άλλους […] νιώθω καμιά φορά δεν ξέρω πού ανήκω» (Κατερίνα) |
Ενδοκοινωνική σύγχυση – Αόρατες αναπηρίες |
Η Κατερίνα θίγει το φαινόμενο της
«ενδιάμεσης ταυτότητας» λόγω της μη ορατής φύσης της αναπηρίας της, βιώνοντας παρεξηγήσεις τόσο από τυπικά βλέποντες όσο και από άτομα με πλήρη απώλεια όρασης |
Ε3. Αμφισβήτηση λόγω «αόρατης» αναπηρίας |
| «[…] δημιουργεί έκπληξη ότι κάνεις αυτό και έχεις αναπηρία […] δεν υπάρχει καθόλου στην Ελλάδα»
(Κατερίνα) |
Έλλειψη κοινωνικής ορατότητας του αναπηρικού
αθλητισμού |
Έκπληξη, άγνοια, και αορατότητα γύρω από τον αθλητισμό ατόμων με αναπηρία, αναδεικνύει ένα πολιτισμικό έλλειμμα
αναγνωρισιμότητας |
Ε4. Πολιτισμική άγνοια για τον αναπηρικό αθλητισμό |
| «Το πείσμα μου και το ότι μου αρέσει […] δεν είναι δικής μου ευθύνης […] δεν βρίσκω συνοδό»
(Μαρία) |
Εσωτερική κινητοποίηση – Πάθος για τον αθλητισμό | Η Μαρία αποδίδει την αντοχή της στο πείσμα και την προσωπική δέσμευση, αλλά διαχωρίζει σαφώς τα εμπόδια που δεν
εξαρτώνται από την ίδια |
ΣΤ1: Προσωπικά κίνητρα και εσωτερική ανθεκτικότητα |
| «[…] ο προπονητής μου είναι άτομο που ψάχνεται, κάνει παραλλαγές» (Μαρία – παλαιότερο απόσπασμα) | Δημιουργικότητα προπονητή και υποστήριξη | Η αναγνώριση της εφευρετικότητας και αφοσίωσης του προπονητή αναδεικνύει το ρόλο του ανθρώπινου παράγοντα στην
υπέρβαση εμποδίων |
ΣΤ2: Ποιότητα σχέσης με προπονητή |
| «[…] ήταν μονόδρομος για μένα […] άλλαξα σχολή, σπουδές […] για να κάνω σκι» (Κατερίνα) | Θυσίες και
αναδιάρθρωση ζωής για τον πρωταθλητισμό |
Η Κατερίνα αποκαλύπτει μια ολιστική επιλογή ζωής, όπου αναδιαρθρώνει σπουδές, τόπο, και στόχους, δείχνοντας εξαιρετικό
βαθμό δέσμευσης και νοήματος |
ΣΤ3: Συνειδητές θυσίες και επιλογές ζωής |
| «[…] προσπαθώ […] δεν μπορείς να
τα κάνεις όλα τέλεια […] κάτι χάνεις» (Κατερίνα) |
Αποδοχή ορίων και διαχείριση ισορροπίας | Αντί για την τελειομανία, η Κατερίνα επιλέγει
τη ρεαλιστική στάση, αναγνωρίζοντας τα όρια της ανθρώπινης αντοχής |
ΣΤ4: Ρεαλιστική προσαρμογή και αποδοχή |
| «[…] αν έχεις όρεξη για δουλειά και ανθρώπους που σε πιστεύουν […] μπορείς να πετύχεις» (Γιώργος) | Συνδυασμός προσωπικής θέλησης και κοινωνικής
στήριξης |
Ο Γιώργος περιγράφει το δίπολο της επιτυχίας: εσωτερική όρεξη και εξωτερική υποστήριξη – τονίζοντας την αλληλεπίδραση
μεταξύ ατομικών και συλλογικών πόρων |
ΣΤ5: Όρεξη για δουλειά + κοινωνική ενίσχυση |
| «Δε μου προσφέρθηκαν […] ο αναπηρικός στίβος αναφέρεται σε μειοψηφία […] δεν έχει τόση
συμμετοχή» (Μαρία) |
Περιορισμένες ευκαιρίες μέσω εθνικών αγώνων | Η Μαρία τονίζει την έλλειψη επιλογών και ανταγωνισμού, κυρίως λόγω μικρής συμμετοχής και οργανωτικών ελλείψεων | Ζ1: Περιορισμένη προσβασιμότητα και συμμετοχικότητα σε εθνικούς
αγώνες |
| «[…] στο διακοσάρι με τον προπονητή μου […] βγήκε παρεΐστικο και ανταγωνιστικό»
(Μαρία) |
Ιδιαίτερα θετική εμπειρία αγώνα |
Παρά την απουσία συνοδού, η αίσθηση συνεργασίας και κοινότητας ενίσχυσε τη θετική εμπειρία | Ζ2: Εμπειρίες
συναισθηματικής ενδυνάμωσης στους αγώνες |
| «[…] η χειρότερη εμπειρία […] δουλεύεις όλη τη χρονιά για μία κούρσα […] και σου πάει χάλια»
(Μαρία) |
Ματαίωση προσδοκιών από χαμηλό
αγωνιστικό αποτέλεσμα |
Η συναισθηματική ένταση κορυφώνεται όταν δεν υπάρχει δεύτερη ευκαιρία ή επιλογή |
Ζ3: Απογοητεύσεις λόγω απουσίας αγωνιστικού κύκλου |
| «[…] η μεγαλύτερη πόρτα ήταν η εθνική ομάδα […] μπήκα στη Σχολή Προπονητών […] ήρθα σε επαφή με
τον χώρο» (Κατερίνα) |
Εθνική ομάδα ως καταλύτης προσωπικής εξέλιξης | Η Κατερίνα αξιοποιεί την αγωνιστική εμπειρία ως μοχλό κοινωνικής και επαγγελματικής εξέλιξης | Ζ4: Αγωνιστικές ευκαιρίες ως καταλύτης προσωπικής ανάπτυξης |
| «[…] πήρα πρόκριση για […] χωρίς να είναι μετάλλιο […] η βελτίωση μετράει περισσότερο για μένα»
(Κατερίνα) |
Αξιολόγηση επιτυχίας μέσω προσωπικής εξέλιξης |
Η εσωτερική ικανοποίηση από τη βελτίωση υπερτερεί της εξωτερικής αναγνώρισης |
Ζ5: Εσωτερικά κίνητρα σε συνθήκες αγώνα |
| «[…] ήταν τρομερό να είμαστε στο ίδιο Ολυμπιακό χωριό […] 5.500 αθλητές […] δεν νιώθεις διαφορά»
(Γιώργος) |
Ισότητα και εμπειρία συμπερίληψης στους Παραολυμπιακούς | Ο Γιώργος αναδεικνύει το δυνατό στοιχείο ισοτιμίας και αναγνώρισης στους Παραολυμπιακούς |
Ζ6: Συμπερίληψη και ισοτιμία στις διεθνείς διοργανώσεις |
| «[…] κακή διαιτησία […] έχασα το
μετάλλιο […] οι βολές ήταν για ασημένιο» (Γιώργος) |
Δομικές αδυναμίες και αδικίες | Το περιστατικό αναδεικνύει συστημικά
σφάλματα που μπορεί να υπονομεύσουν τον αγωνιστικό κόπο |
Ζ7: Απογοήτευση από δομικές αστοχίες σε αγώνες |
| «[…] έχω πετύχει νομίζω από τους καλύτερους προπονητές […] ακούει τον αθλητή […] βρίσκει λύσεις για
την αναπηρία μου» (Μαρία) |
Υψηλό επίπεδο ενσυναίσθησης και τεχνικής ευελιξίας | Η Μαρία αναγνωρίζει τον ρόλο του προπονητή όχι μόνο στην τεχνική κατάρτιση αλλά και στη διαφοροποιημένη καθοδήγηση,
με σεβασμό στην αναπηρία |
Η1: Ενσυναίσθηση και διαφοροποίηση από τον προπονητή |
| «[…] με τους συνοδούς […] τρέλα έχουμε […] ο συνοδός τρέχει για
μένα […] όχι εγώ για αυτόν» (Μαρία) |
Σχέση αθλητή-συνοδού ως κρίσιμος πυλώνας | Περιγράφει τη λειτουργία συνοδού όχι ως βοηθού αλλά ως λειτουργικά ενσωματωμένου
μέλους της αγωνιστικής προσπάθειας |
Η2: Συνεργατικότητα στη σχέση με συνοδούς |
| «Τα πρώτα 4 χρόνια δεν είχα καθόλου προπονητή […] όλα από το χέρι μου» (Κατερίνα) | Έλλειψη συστηματικής προπονητικής υποστήριξης | Η Κατερίνα αποκαλύπτει κενό υποστήριξης στα πρώτα κρίσιμα στάδια, το οποίο αντικαταστάθηκε από αυτοοργάνωση και
ευκαιριακά camps |
Η3: Απουσία συστηματικής στήριξης στα αρχικά στάδια |
| «[…] ο προπονητής εστίαζε στην τεχνική, φυσική κατάσταση […]
οργάνωση αποστολών» (Κατερίνα) |
Ολιστική υποστήριξη – απόδοση, ασφάλεια,
logistics |
Μετά την ένταξη σε ομάδα, το πλαίσιο άλλαξε ριζικά, οδηγώντας σε συνολική αναβάθμιση
της αθλητικής εμπειρίας |
Η4: Ολιστική συμβολή του προπονητή στην εξέλιξη |
| «[…] στην αρχή δεν ήξερα τι είναι καλή προπονητική […] το κατάλαβα όταν άλλαξα προπονητή» (Γιώργος) | Καθυστερημένη επίγνωση προπονητικής
ανεπάρκειας |
Ο Γιώργος τονίζει τη σημασία της επιστημονικά τεκμηριωμένης γνώσης, αποστασιοποιημένος από την αυθεντία του
πρώην αθλητή |
Η5: Κριτική στάση απέναντι στη συμβατική προπονητική |
| «[…] η προπονητική δεν είναι για όλους […] θέλει επιστήμη, προσαρμογή, εξατομίκευση»
(Γιώργος) |
Αναγνώριση της πολυπλοκότητας της προπονητικής | Ο Γιώργος εκφράζει μια ώριμη προσέγγιση στη φύση του προπονητή, επιμένοντας στην ανάγκη για επιστημονική, εξατομικευμένη
προσέγγιση |
Η6: Προπονητική ως επιστημονική και εξατομικευμένη πράξη |
| «[…] αν δεν είσαι στην ομάδα, δεν παίρνεις τίποτα […] ηλεκτρολύτες,
μόνο» (Μαρία) |
Μηδενική στήριξη για αθλητές εκτός κορυφής | Υπογραμμίζεται η απουσία ενδιάμεσων επιπέδων στήριξης, δημιουργώντας
ανισότητες |
Θ1: Οικονομική στήριξη μόνο για τους “πρώτους” |
| «[…] 700€ συμμετοχή […] 2.000€ για ένα meeting» (Μαρία) | Εξωφρενικό κόστος διεθνών διοργανώσεων | Οι αθλητές καλούνται να αυτοχρηματοδοτήσουν τον αγωνιστικό τους
κύκλο, ειδικά εκτός Ελλάδας |
Θ2: Αυτοχρηματοδότηση διεθνών αγώνων |
| «[…] πήγαμε με 10.000€ για 4 άτομα
[…] άλλες χώρες έχουν 88.000€ ανά αθλήτρια» (Κατερίνα) |
Συγκριτική ανισότητα
μεταξύ εθνικών συστημάτων |
Προκύπτει ανταγωνιστικό μειονέκτημα των
Ελλήνων αθλητών έναντι αθλητών από πιο εύπορα κράτη |
Θ3: Συγκριτικό μειονέκτημα με διεθνείς ανταγωνιστές |
| «[…] ο προπονητής μου με έβαλε σε πλατφόρμα για να ζητήσω δωρεές
[…]» (Κατερίνα) |
Εναλλακτικά μέσα: crowdfunding | Απουσία δομών οδηγεί σε προσωποκεντρικές λύσεις αυτοσυντήρησης | Θ4: Καταφυγή σε crowdfunding/ιδιώτες |
| «[…] οι χορηγοί έρχονται με το ζόρι […] η αναπηρία μου δεν φαίνεται
[…]» (Κατερίνα) |
Ορατότητα και “εμπορευσιμότητα” της
αναπηρίας |
Η “αόρατη αναπηρία” αποδεικνύεται μειονέκτημα για εύρεση χορηγών | Θ5: Σύνδεση κοινωνικής εικόνας με την οικονομική
στήριξη |
| «[…] τα πριμ αργούν χρόνια […] οι
σύλλογοι ανύπαρκτοι» (Γιώργος) |
Θεσμική καθυστέρηση
και αδράνεια |
Υπάρχει αναξιοπιστία στη θεσμική
οικονομική στήριξη, με καθυστερήσεις ετών |
Θ6: Χρονική υστέρηση και
θεσμική αναξιοπιστία |
| «[…] μόνο όταν είναι
Παραολυμπιακή χρονιά θυμούνται τους αθλητές» (Γιώργος) |
Ευκαιριακή στήριξη από φορείς | Συστήνεται μια λογική “εποχιακής επένδυσης”, που στερεί σταθερότητα | Θ7: Περιοδικότητα της
υποστήριξης (μόνο Ολυμπιακοί/Παραολυμπιακοί) |
| «[…] είναι όλα θέμα οπτικής […] βλέπω τους αγώνες σαν πάρτι»
(Μαρία) |
Θετική αναπλαισίωση – Χαμηλό άγχος
επίδοσης |
Αντί να εστιάζει στην επιτυχία, μετατρέπει τη συμμετοχή σε απολαυστική εμπειρία | Ι1: Θετική στάση – Ψυχολογική αποφόρτιση |
| «[…] απολαμβάνω και τις αποτυχίες […] δεν βλέπω τους άλλους ανταγωνιστικά» (Μαρία) | Εσωτερική ρύθμιση συναισθημάτων και κίνητρο αυτο-
βελτίωσης |
Εμφανίζει ψυχική ανθεκτικότητα μέσω μετασχηματισμού των εμπειριών |
Ι2: Ανθεκτικότητα μέσω νοηματοδότησης |
| «[…] η ψυχολογία μου επηρεάζει την επίδοση […] η ατμόσφαιρα στην ομάδα είναι το Α και το Ω»
(Κατερίνα) |
Εξάρτηση από το συναισθηματικό περιβάλλον |
Η δυναμική της ομάδας (προπονητής, συνοδός, stuff) καθορίζει την απόδοση |
Ι3: Ρόλος διαπροσωπικών σχέσεων |
| «[…] δεν αντέχεται η πίεση όταν όλα είναι ήδη δύσκολα […] αν χάνεται και η ψυχολογία από μέσα, δεν
βγαίνει αποτέλεσμα» (Κατερίνα) |
Συναισθηματική κόπωση – Κρίσιμο το ψυχολογικό “κλίμα” |
Υπογραμμίζει τη συσσώρευση πίεσης, ειδικά όταν απουσιάζει η συναισθηματική στήριξη |
Ι4: Ψυχική εξάντληση |
| «[…] αν δεν έχεις τα οικονομικά,
απογοητεύεσαι, μπορεί και να τα παρατήσεις» (Γιώργος) |
Οικονομική
ανασφάλεια ως ψυχολογικό βάρος |
Το οικονομικό πρόβλημα εμφανίζεται ως ψυχολογικό εμπόδιο, όχι απλά πρακτικό | Ι5: Οικονομικό άγχος ως ψυχολογική πίεση |
| «[…] η οικογένειά μου με στηρίζει ψυχολογικά» (Γιώργος) | Εξωτερική συναισθηματική
στήριξη |
Η οικογένεια λειτουργεί ως ψυχολογικός σταθεροποιητής ενάντια στις δυσκολίες | Ι6: Στήριξη από οικογενειακό περιβάλλον |
| «Δεν λαμβάνεις επαγγελματική ψυχολογική υποστήριξη […] μόνο
αν είσαι στην ελίτ» – Μαρία |
Απουσία επίσημης ψυχολογικής μέριμνας
για μη-ελίτ αθλητές |
Η υποστήριξη εξαρτάται από την “κατάταξη”, επιτείνοντας ανισότητες | Ι7: Απουσία θεσμικής υποστήριξης |
|
«Ό,τι ψυχολογία έχεις εσύ και ό,τι σου δίνει ο προπονητής» – Μαρία |
Προσωπική ανθεκτικότητα και
σχέση με τον προπονητή ως υποκατάστατο |
Ανεπίσημα δίκτυα αναπληρώνουν την απουσία ψυχολόγου |
Ι7 |
| «Δεν λαμβάνω καμία υποστήριξη […] εγώ προσωπικά κάνω ψυχοθεραπεία πάνω από ένα χρόνο»
– Κατερίνα |
Αυτοοργάνωση ψυχολογικής φροντίδας |
Η ψυχική στήριξη αναζητείται εκτός αθλητικού συστήματος |
Ι7 |
| «Από την ομοσπονδία θεωρώ ότι δεν
στηρίζει […] Δεν είχαμε ποτέ» – Γιώργος |
Μόνιμη απουσία
θεσμικής στήριξης για την ψυχική υγεία |
Υπονοείται υποβάθμιση της ψυχολογικής διάστασης του πρωταθλητισμού |
Ι7 |
| «Ο προπονητής πρέπει να λειτουργεί σαν οικογένεια […] μπορεί να σου δώσει boost όταν εσύ δεν πιστεύεις
στον εαυτό σου» – Γιώργος |
Προπονητής ως ψυχική “άγκυρα” |
Αντικατάσταση της θεσμικής στήριξης μέσω συναισθηματικού δεσμού |
Ι3 (διασταύρωση με Ι7) |
| «Ο ομοσπονδιακός προπονητής μπορεί να μην σε ξέρει καν…» –
Γιώργος |
Έλλειψη σχέσης και αμοιβαίας κατανόησης
με θεσμικά πρόσωπα |
Καθημερινή στήριξη και “οικειότητα” κρίσιμες για την απόδοση | Ι7 (επίσης σχετίζεται με Η: προπονητική υποστήριξη) |
| «Υπάρχουν εγκεκριμένα προσβάσιμα μόνο 3 στάδια» – Μαρία | Πολύ περιορισμένες επιλογές | Επίσημα προσβάσιμα στάδια σε αριθμό που δεν καλύπτει τις ανάγκες | ΙΑ1: Έλλειψη βασικών προσβάσιμων
εγκαταστάσεων |
| «Αν δεν μένεις κοντά, η συγκοινωνία δεν βοηθάει» – Μαρία | Εμπόδια πρόσβασης λόγω αστικών
υποδομών |
Οι καθημερινές μετακινήσεις είναι χρονικά και οικονομικά επιβαρυντικές | ΙΑ2: Εμπόδια πρόσβασης εκτός γηπέδου (συγκοινωνία,
κόσμος κ.ά.) |
| «Μπαίνουμε να τρέξουμε και μπροστά μας στήνουν εμπόδια…» –
Μαρία |
Έλλειψη συντονισμού – απρόβλεπτα εμπόδια | Η απουσία συνείδησης προσβασιμότητας δημιουργεί κινδύνους |
ΙΑ2 / ΙΑ5 |
|
«Το γήπεδο είναι το safe place μου» – Μαρία |
Το γήπεδο ως χώρος ανακούφισης από την αναπηρική
καθημερινότητα |
Υποδηλώνει την ψυχολογική σημασία της ασφαλούς υποδομής |
ΙΑ3: Εσωτερικές/εξωτερικές υποδομές ακατάλληλες ή επικίνδυνες |
| «Δεν υπάρχει καμία προσβασιμότητα στα χιονοδρομικά»
– Κατερίνα |
Απόλυτη απουσία προσβασιμότητας για
χιονοδρομία |
Παράδειγμα ολικής απουσίας βασικών υποδομών |
ΙΑ1 / ΙΑ3 |
| «Έγινε προσπάθεια να γίνουν προσβάσιμα Βασιλίτσα και Σέλι» –
Κατερίνα |
Θεσμική προσπάθεια βελτίωσης – πρώτη
φορά |
Αναφέρεται σημαντική αλλά αποσπασματική βελτίωση | ΙΑ4: Μεμονωμένες θεσμικές ή προσωπικές πρωτοβουλίες
βελτίωσης |
| «Στάδιο για ρίψεις – δεν υπάρχει ράμπα, μόνο σκαλιά» – Γιώργος | Απαράδεκτη αμέλεια βασικής
προσβασιμότητας |
Αναγκαστική “πατέντα” για να χρησιμοποιηθεί ο χώρος |
ΙΑ1 / ΙΑ5 |
| «Σε άλλες χώρες δεν χρειάζεται να διεκδικείς τα αυτονόητα» – Γιώργος | Σύγκριση με διεθνείς προδιαγραφές | Υποδηλώνει έλλειψη στρατηγικής προσβασιμότητας στην Ελλάδα | ΙΑ5: Απουσία εθνικής
στρατηγικής προσβασιμότητας |
| «Δεν μπορείς να βάλεις οδηγό τυφλών μέσα στο […]» – Μαρία | Τμηματική προσβασιμότητα σε
συγκεκριμένα μέρη |
Αναφέρεται σε μερική προσαρμογή των χώρων, όχι πλήρη προσβασιμότητα |
ΙΑ1 / ΙΑ3 |
| «Σε εμένα ανταποκρίνονται, γιατί είμαι αυτόνομη, αλλά πρέπει να σκεφτόμαστε όλους» – Κατερίνα | Επίγνωση ατομικής προνομιακής θέσης, ευαισθησία στις
συλλογικές ανάγκες |
Κριτική στην αποσπασματική οπτική της “προσωπικής επάρκειας” έναντι της συλλογικής προσβασιμότητας |
ΙΑ3 / ΙΑ5 |
| «Δεν μπορείς να πας ούτε στην τουαλέτα χωρίς ράμπα ή ασανσέρ» –
Κατερίνα |
Ανάδειξη βασικών λειτουργικών εμποδίων | Η αδυναμία αυτόνομης χρήσης του χώρου λόγω ανεπάρκειας υποδομών |
ΙΑ3 |
| «Όταν δεν έχεις σκέπαστρο… κάνεις προπόνηση μες τη βροχή» – Γιώργος | Έλλειψη βασικών συνθηκών για ασφαλή
προπόνηση |
Οι υποδομές δεν ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του πρωταθλητισμού |
ΙΑ3 |
| «Για να φτάσω Παραολυμπιακούς,
το χρειαζόμουν απ’ το μηδέν» – Γιώργος |
Έμφαση στη
διαχρονική ανάγκη για προσβάσιμες υποδομές |
Η απουσία υποστήριξης από τα πρώτα στάδια της αθλητικής διαδρομής |
ΙΑ5 |
|
«Δεν είναι κοστοβόρο, αλλά δεν υπάρχει ανταπόκριση» – Γιώργος |
Αδυναμία του
συστήματος να καλύψει βασικές ανάγκες |
Η έλλειψη πολιτικής βούλησης προβάλλεται ως μεγαλύτερο εμπόδιο από το κόστος |
ΙΑ5 |
| «Είναι πολύ αφασία… λέει κάτι απλό πολύπλοκα…» – Μαρία | Προβλήματα επικοινωνίας / χιούμορ
για αποφόρτιση |
Επικοινωνιακό χάσμα που γίνεται ανεκτό λόγω προσωπικής σχέσης | ΙΒ2: Επικοινωνιακή ποιότητα και διαχείριση συγκρούσεων |
|
«Ο προπονητής μόνος του δεν βοηθά – χρειάζεται και συνοδός» – Μαρία |
Ανεπάρκεια ενός μόνο προσώπου στο τεχνικό–πρακτικό μέρος |
Υποδεικνύεται ανάγκη για ομαδική υποστήριξη σε άθληση με αναπηρία |
ΙΒ1: Τεχνική επάρκεια και εξειδίκευση του προπονητή / ΙΒ4: Εξατομίκευση της προπόνησης και
προσαρμοστικότητα |
| «Ο προπονητής μου έχει τις γνώσεις
– προσπαθούμε να το βρούμε επικοινωνιακά» – Κατερίνα |
Τεχνική επάρκεια,
αλλά και προκλήσεις στην επικοινωνία |
Αντανακλά αμφίδρομη προσπάθεια βελτίωσης της σχέσης | ΙΒ1 / ΙΒ2 / ΙΒ3:
Συναισθηματική υποστήριξη και κατανόηση |
|
«Για μένα η επικοινωνία είναι το πιο σημαντικό» – Κατερίνα |
Ανάδειξη αξίας ήρεμου διαλόγου στην αθλητική
καθημερινότητα |
Η συναισθηματική ασφάλεια προβάλλεται ως απαραίτητη προϋπόθεση |
ΙΒ2 / ΙΒ3 |
| «Ο προπονητής μου ταιριάζει –
δουλεύουμε σωστά, άργησα να τον βρω» – Γιώργος |
Αναγνώριση αξίας κατάλληλης χημείας | Επισημαίνεται ότι η κατάλληλη προπονητική σχέση δεν είναι αυτονόητη | ΙΒ1 / ΙΒ5: Διαχείριση αλλαγών
– αναζήτηση κατάλληλης προπονητικής σχέσης |
| «Ο παλιός προπονητής δεν ταίριαζε – πρέπει να έχεις το θάρρος να
αλλάξεις» – Γιώργος |
Ανάγκη για αλλαγή όταν δεν υπάρχει
πρόοδος |
Αναδεικνύεται η ευθύνη του αθλητή να αξιολογήσει τη συνεργασία |
ΙΒ5 |
| «Πολλοί προπονητές επιμένουν σε ένα σύστημα – ενώ δεν ταιριάζει σε
όλους» – Γιώργος |
Κριτική στην έλλειψη προσαρμοστικότητας | Υπογραμμίζεται η ανάγκη εξατομίκευσης της προπόνησης |
ΙΒ4 |
Πίνακας 5 Κωδικοί αρχικής κωδικοποίησης συνεντεύξεων – 65 κωδικοί
| Κωδικός Υποκατηγορία | |
| Α | Δρόμος προς την ένταξη στον πρωταθλητισμό |
| Α1 | Δομικοί περιορισμοί πρόσβασης στον αθλητισμό |
| Α2 | Ρόλος κοινωνικού περιβάλλοντος στην ένταξη |
| Α3 | Υποκειμενική συνειδητοποίηση της αναπηρίας |
| Α4 | Αποσπασματικότητα συστημικής ένταξης στον πρωταθλητισμό |
| Α5 | Δυσκολία πρόσβασης σε επαγγελματική καθοδήγηση |
| Α6 | Συνθήκες ενταξιακής επιβάρυνσης στον πρωταθλητισμό |
| Β | Προσωπικές και Υγειονομικές Προκλήσεις |
| Β1 | Σωματική ευαλωτότητα και τραυματισμοί |
| Β2 | Υγειονομικά εμπόδια στον πρωταθλητισμό |
| Β3 | Συναισθηματικός αντίκτυπος τραυματισμών |
| Γ | Δομικές και Συστημικές Προκλήσεις |
| Γ1 | Έλλειψη εναλλακτικών υποδομών – Εξάρτηση από πρόσωπα |
| Γ2 | Κενά στο προπονητικό σύστημα |
| Γ3 | Έλλειψη εθνικού ανταγωνιστικού πλαισίου |
| Γ4 | Θεσμικές ελλείψεις και χρηματοδότηση |
| Γ5 | Αδυναμία θεσμικής προσαρμογής σε κρίσεις |
| Γ6 | Ενδυναμωτική εμπειρία μέσω συνέπειας |
| Γ7 | Επαναπλαισίωση ταυτότητας μέσω επιτυχιών |
| Γ8 | Προσωπική και κοινωνική αισιοδοξία |
| Γ9 | Διοικητικά και γεωγραφικά εμπόδια |
| Δ | Ευκαιρίες και Θετικές Εμπειρίες |
| Δ1 | Ενδυναμωτική εμπειρία μέσω συνέπειας |
| Ε | Κοινωνικές και Πολιτισμικές Προκαταλήψεις |
| Ε1 | Αποκλεισμός και υποτίμηση της αθλητικής ταυτότητας |
| Ε2 | Μικρο-επιθετικότητα εντός του αθλητικού χώρου |
| Ε3 | Αμφισβήτηση λόγω «αόρατης» αναπηρίας |
| Ε4 | Πολιτισμική άγνοια για τον αναπηρικό αθλητισμό |
| ΣΤ | Παράγοντες Ανθεκτικότητας και Συνέχισης |
| ΣΤ1 | Προσωπικά κίνητρα και εσωτερική ανθεκτικότητα |
| ΣΤ2 | Ποιότητα σχέσης με προπονητή |
| ΣΤ3 | Συνειδητές θυσίες και επιλογές ζωής |
| ΣΤ4 | Ρεαλιστική προσαρμογή και αποδοχή |
| ΣΤ5 | Όρεξη για δουλειά + κοινωνική ενίσχυση |
| Ζ | Εμπειρίες και Ευκαιρίες από Αγωνιστικές Διοργανώσεις |
| Ζ1 | Περιορισμένη προσβασιμότητα και συμμετοχικότητα σε εθνικούς αγώνες |
| Ζ2 | Εμπειρίες συναισθηματικής ενδυνάμωσης στους αγώνες |
| Ζ3 | Απογοητεύσεις λόγω απουσίας αγωνιστικού κύκλου |
| Ζ4 | Αγωνιστικές ευκαιρίες ως καταλύτης προσωπικής ανάπτυξης |
| Ζ5 | Εσωτερικά κίνητρα σε συνθήκες αγώνα |
| Ζ6 | Συμπερίληψη και ισοτιμία στις διεθνείς διοργανώσεις |
| Ζ7 | Απογοήτευση από δομικές αστοχίες σε αγώνες |
| Η | Αξιολόγηση της Προπονητικής Υποστήριξης και των Αθλητικών Δομών |
| Η1 | Ενσυναίσθηση και διαφοροποίηση από τον προπονητή |
| Η2 | Συνεργατικότητα στη σχέση με συνοδούς |
| Η3 | Απουσία συστηματικής στήριξης στα αρχικά στάδια |
| Η4 | Ολιστική συμβολή του προπονητή στην εξέλιξη |
| Η5 | Κριτική στάση απέναντι στη συμβατική προπονητική |
| Η6 | Προπονητική ως επιστημονική και εξατομικευμένη πράξη |
| Θ | Οικονομική Υποστήριξη και Χρηματοδοτικοί Περιορισμοί |
| Θ1 | Οικονομική στήριξη μόνο για τους “πρώτους” |
| Θ2 | Αυτοχρηματοδότηση διεθνών αγώνων |
| Θ3 | Συγκριτικό μειονέκτημα με διεθνείς ανταγωνιστές |
| Θ4 | Καταφυγή σε crowdfunding/ιδιώτες |
| Θ5 | Σύνδεση κοινωνικής εικόνας με την οικονομική στήριξη |
| Θ6 | Χρονική υστέρηση και θεσμική αναξιοπιστία |
| Θ7 | Περιοδικότητα της υποστήριξης (μόνο Ολυμπιακοί/Παραολυμπιακοί) |
| Ι | Ψυχολογική Κατάσταση και Αθλητική Απόδοση |
| Ι1 | Θετική στάση – Ψυχολογική αποφόρτιση |
| Ι2 | Ανθεκτικότητα μέσω νοηματοδότησης |
| Ι3 | Ρόλος διαπροσωπικών σχέσεων |
| Ι4 | Ψυχική εξάντληση |
| Ι5 | Οικονομικό άγχος ως ψυχολογική πίεση |
| Ι6 | Στήριξη από οικογενειακό περιβάλλον |
| Ι7 | Απουσία θεσμικής ψυχολογικής υποστήριξης |
| ΙΑ | Προσβασιμότητα Αθλητικών Υποδομών και Περιβάλλοντος |
| ΙΑ1 | Έλλειψη βασικών προσβάσιμων εγκαταστάσεων |
| ΙΑ2 | Εμπόδια πρόσβασης εκτός γηπέδου (συγκοινωνία, κόσμος κ.ά.) |
| ΙΑ3 | Εσωτερικές/εξωτερικές υποδομές ακατάλληλες ή επικίνδυνες |
| ΙΑ4 | Μεμονωμένες θεσμικές ή προσωπικές πρωτοβουλίες βελτίωσης |
| ΙΑ5 | Απουσία εθνικής στρατηγικής προσβασιμότητας |
| ΙΒ | Σχέση με τον Προπονητή και Εξατομικευμένη Προπονητική Υποστήριξη |
| ΙΒ1 | Τεχνική επάρκεια και εξειδίκευση του προπονητή |
| ΙΒ2 | Επικοινωνιακή ποιότητα και διαχείριση συγκρούσεων |
| ΙΒ3 | Συναισθηματική υποστήριξη και κατανόηση |
| ΙΒ4 | Εξατομίκευση της προπόνησης και προσαρμοστικότητα |
| ΙΒ5 | Διαχείριση αλλαγών – αναζήτηση κατάλληλης προπονητικής σχέσης |
