Ευκαιρίες και δυσμενείς συνθήκες στον πρωταθλητισμό των ατόμων με αναπηρία – Διπλωματική Εργασία του Παπαϊωάννου Γεώργιου – ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, Π.Μ.Σ. «Ειδική Αγωγή, Εκπαίδευση και Αποκατάσταση» – Μέρος 15ο
Κεφάλαιο 4. Μεθοδολογία Έρευνας
4.1 Μεθοδολογική προσέγγιση και προσανατολισμός
4.1.1 Ερευνητική μεθοδολογία
Η παρούσα έρευνα υιοθέτησε ποιοτική ερευνητική προσέγγιση, η οποία θεωρήθηκε ως η πλέον κατάλληλη για τη διερεύνηση των νοημάτων που προσδίδουν οι αθλητές με αναπηρία στις εμπειρίες τους από τον πρωταθλητισμό. Επιδίωξη της μελέτης υπήρξε η κατανόηση των συνθηκών, τόσο των ενισχυτικών όσο και των δυσμενών, υπό τις οποίες τα άτομα αυτά αγωνίζονται και διαμορφώνουν την αθλητική τους ταυτότητα μέσα από την καθημερινότητά τους στον αγωνιστικό χώρο.
Η ποιοτική μεθοδολογική προσέγγιση επιλέχθηκε, καθώς επιτρέπει την εις βάθος μελέτη των υποκειμενικών εμπειριών των συμμετεχόντων, δίνοντας έμφαση στον λόγο τους και αναδεικνύοντας τις ιδιαίτερες όψεις της καθημερινής τους πραγματικότητας (Willig, 2013). Επιπλέον, η μεθοδολογική επιλογή συνδέεται με το γεγονός ότι τα ερευνητικά ερωτήματα εστιάζουν στη διερεύνηση κοινωνικών και βιωματικών νοημάτων, που δεν θα μπορούσαν να αποτυπωθούν επαρκώς μέσω στατιστικών εργαλείων ή προκαθορισμένων κατηγοριών. Όπως επισημαίνουν οι Pitney και Parker (2001), η ποιοτική προσέγγιση ενδείκνυται όταν ο ερευνητής επιδιώκει να ερμηνεύσει το πώς οι άνθρωποι κατανοούν και εκφράζουν τον κόσμο τους μέσα από τις δικές τους εμπειρίες.
Στο πλαίσιο αυτό, το επίκεντρο της μεθοδολογικής στρατηγικής ήταν η διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο οι πρωταθλητές με αναπηρία βιώνουν τη συμμετοχή τους στον αθλητισμό υψηλού επιπέδου, κατασκευάζουν την έννοια της επιτυχίας και αντιλαμβάνονται τις συνθήκες που διαμορφώνουν την πορεία τους στον πρωταθλητισμό. Μέσα από αυτήν την προοπτική, η γνώση δεν θεωρείται αντικειμενικά δεδομένη, αλλά νοείται ως αποτέλεσμα ερμηνευτικών διαδικασιών που αναπτύσσονται στον λόγο των υποκειμένων (Braun & Clarke, 2006; Denzin & Lincoln, 2011).
