Συνοψίζοντας τα ερευνητικά δεδομένα δημιουργείται αναγκαία το ερώτημα του πως από τη στιγμή που υφίσταται συγκεκριμένος Ευρωπαϊκός προγραμματισμός ο οποίος προβλέπει αναλυτικά τον σχεδιασμό και την τέλεση προγραμμάτων που αφορούν στην δημιουργία ενός κόσμου, λειτουργικού για όλους, γιατί η κατάσταση παραμένει ίδια στο συγκεκριμένο θέμα. Οι Θρησκευτικοί και Προσκυνηματικοί προορισμοί πληρούν ελάχιστες προϋποθέσεις, δίνοντας κυρίως βάση στη δημιουργία ειδικών θέσεων στάθμευσης ή δημιουργία κάποιου είδους ράμπας. Θα ήταν απαραίτητο να τονίσουμε πως σε όλο το πλήθος των θρησκευτικών προορισμών που εξετάσαμε οι αρμόδιοι δεν ήταν υποχρεωμένοι να γνωρίζουν επικείμενες διατάξεις αλλά ήταν όλοι πρόθυμοι να βελτιώσουν όσο μπορούν την επίσκεψη των ατόμων ΑμεΑ. Είναι απαραίτητο για τον ταξιδιώτη με αναπηρία να γνωρίζει από την αρχή τις παροχές που του προσφέρονται για να σχεδιάσει το ταξίδι και να αποφευχθούν δυσάρεστες καταστάσεις.
Ο αριθμός των ερευνών που ασχολούνται με το θέμα του προσβάσιμου τουρισμού είναι περιορισμένος και οι περισσότερες από αυτές τις έρευνες ασχολούνται με τις εγκαταστάσεις που αφορούν στο κομμάτι της προσβασιμότητας σε παραλίες και χώρους αναψυχής. Ακόμη λιγότερες είναι οι έρευνες στον ελλαδικό χώρο, οι οποίες έχουν ασχοληθεί με την καταγραφή της προσβασιμότητας των ξενοδοχειακών μονάδων και καταλυμάτων και έχουν εστιάσει κυρίως σε παραθαλάσσιες περιοχές ή περιοχές της νησιωτικής Ελλάδας. Μετά από μια εκτενέστερη έρευνα ανακαλύψαμε πως δεν υπάρχει καμία εργασία που να αφορά στον προσβάσιμο θρησκευτικό και προσκυνηματικό τουρισμό. Μια εκτενέστερη καταγραφή της κατάστασης που επικρατεί θα αποτελούσε επιτακτική ανάγκη, καθώς οι τουρίστες ΑμεΑ έχουν εντονότερη την ανάγκη της επίσκεψης σε προορισμούς θρησκευτικού χαρακτήρα. Μέσω των προτάσεων για βελτίωση ο θρησκευτικός και Προσκυνηματικός τουρισμός μπορεί να γίνει περισσότερο προσβάσιμος και να προσφέρει στα άτομα με αναπηρία τις ίδιες ευκαιρίες για πνευματική και πολιτιστική συμμετοχή.