Διερεύνηση των κινήτρων συμμετοχής μελών χωρίς αναπηρία στην μικτή θεατρική ομάδα «Εν δυνάμει»- Διπλωματική Εργασία της Ευσταθίας Καρύδα- ΠΜΣ Επιστήμες της Αγωγής: Ειδική Αγωγή του ΠΑ.ΜΑΚ.-Μέρος 16ο
3.3 Ικανοποίηση ή/και ματαίωση ανάγκης για συσχέτιση
Σχετικά με το επίπεδο ικανοποίησης ή και ματαίωσης της ανάγκης για συσχέτιση μέσω της συνεργασίας με άτομα με αναπηρία, τέθηκαν οι έξι ερωτήσεις που ακολουθούν:
Στην ερώτηση 1 «Αισθάνεστε αποδεκτοί στην ομάδα; Ποιο περιβάλλον ευνοεί ή όχι σε αυτό;», ο/η Σ.3 έδωσε την εξής απάντηση:
Σ.3: «Αισθάνομαι αποδεκτός/η διότι στην ομάδα ο στόχος είναι όλοι να νιώθουμε αποδεκτοί για αυτό που είμαστε και πράγματι επικρατεί ένα κλίμα ασφάλειας και αγκαλιάς προς κάθε συναίσθημα, κάθε σκέψη, κάθε ιδιαιτερότητα. Τα κείμενα που γράφουμε για τις παραστάσεις μας έχουν να κάνουν με την προσωπική μας ζωή και συνδέονται άμεσα με εμάς και αυτό μας κάνει να δενόμαστε περισσότερο και να αποδεχόμαστε ο ένας τον άλλον, να μην κρίνουμε αρνητικά τίποτα και να μην βγάζουμε βιαστικά συμπεράσματα για κάποιον. Μάλιστα η ομάδα έχει βοηθήσει και πολλά άτομα να αποδεχτούν και οι ίδιοι τον εαυτό τους και να τον αγαπήσουν, να ξεπεράσουν ανασφάλειες».
Στην ερώτηση 2 «Αισθάνεσαι ότι έχεις καλές σχέσεις με τα μέλη της ομάδας; Έχεις αναπτύξει και φιλίες;», οι συνεντευξιαζόμενοι έδωσαν τις εξής απαντήσεις:
Σ.5: «Ναι έχω χτίσει κυρίως με άτομα με αναπηρία, και έναν ηθοποιό της ομάδας χωρίς αναπηρία. Είναι πολύ όμορφο να έχεις φίλους μέσα σε μία θεατρική ομάδα και νιώθω ευγνώμων».
Σ.1: «Ναι έχω κάνει φιλίες και με κάποια άτομα είχα φιλία και πριν μπω στην ομάδα».
Σ.2: «Ναι έχω πολύ καλές φιλίες με άτομα με αναπηρία αλλά και χωρίς».
Σ.4: «Ναι έχω φίλους στην ομάδα και χαίρομαι πολύ να περνάω χρόνο μαζί τους και εκτός ομάδας και είναι άτομα που θεωρώ ότι θα κρατήσω ακόμα κι αν φύγω κάποια στιγμή από την ομάδα και επαγγελματικούς λόγους».
Σ.3: «Ναι έχω φιλίες και παίζουν σημαντικό ρόλο στο πόσο γέλιο ρίχνω και στο με πόση όρεξη έρχομαι στις πρόβες».
Στην ερώτηση 3 «Υπάρχει καλή συνεννόηση μεταξύ των μελών (τόσο ως προς την διαδικασία όσο και προς την διαπροσωπική σας σχέση); Τηρείτε όλοι τους κανόνες και το πρόγραμμα που απαιτείται; Αν όχι γιατί πιστεύετε ότι συμβαίνει αυτό και τι θα μπορούσε να γίνει για την βελτιστοποίηση του κλίματος;», ο/η Σ.5 έδωσε την εξής απάντηση:
Σ.5: «Υπάρχουν κανόνες στην ομάδα αλλά κάποιοι δεν τηρούνται πάντα. Για παράδειγμα, κάποια μέλη της ομάδας, χωρίς αναπηρία κυρίως, δεν συμμαζεύουν στο τέλος της πρόβας τα σκηνικά κλπ. ενώ έχουμε πει ότι αυτή είναι μία δουλειά που την κάνουμε όλοι μαζί. Δεν το έχω μοιραστεί ότι με ενοχλεί αυτή η συμπεριφορά γιατί γενικά έχουμε πολύ καιρό να συζητήσουμε για προβλήματα μέσα στην ομάδα. Παλιότερα μπορεί να κάναμε συζήτηση όλοι μαζί για θέματα της ομάδας αλλά πλέον έχουμε πολύ καιρό να κάνουμε κάτι τέτοιο. Για την βελτιστοποίηση του κλίματος θα βοηθούσε το να γίνονται συχνότερα αυτές οι συζητήσεις πριν ή μετά την πρόβα».
Στην ερώτηση 4 «Υπάρχει ομαλότητα ως προς την υλοποίηση των θεατρικών σας έργων, χωρίς εντάσεις και προστριβές; Αν υπάρχουν προστριβές, τι τις ευνοεί ή όχι, πως αισθάνεστε εσείς με αυτές και πως τις αντιμετωπίζετε;», ο/η Σ.5 έδωσε την εξής απάντηση:
Σ.5: «Έχει τύχει να υπάρξουν προστριβές μεταξύ μελών. Το κακό είναι ότι πολλές φορές φοβόμαστε να πάρουμε το μέρος κάποιου ή να μπλεχτούμε, κι εγώ ο ίδιος/η ίδια έχει τύχει να μείνω αμέτοχος/η σε εντάσεις ενώ θεωρώ ότι θα έπρεπε να πάρω θέση. Αυτό συμβαίνει διότι εμείς οι άνθρωποι πολλές φορές δυστυχώς προτιμάμε την ηρεμία μας και όχι να ερχόμαστε σε αντιπαράθεση. Βέβαια είναι ανάλογα και τον άνθρωπο, δεν είναι όλα τα μέλη της ομάδας το ίδιο σε αυτό το κομμάτι. Σίγουρα πάντως δεν κρατάμε κακίες ή δεν αφήνουμε να επηρεαστεί η δουλειά μας από προστριβές, συνεχίζουμε την συνεργασία κανονικά. Αυτό που ευνοεί τις προστριβές είναι συνήθως η κούραση και οι ανασφάλειες που όλοι έχουμε».
Στην ερώτηση 5 «Σε ποιο βαθμό νιώθετε οικειότητα με τα άτομα με αναπηρία μέσα από τη συνεργασία σας; Θεωρείτε ότι αποδεχτήκατε την όποια αναπηρία των ατόμων και δεθήκατε μαζί τους; Με ποιο τρόπο έγινε αυτό; Υπήρξε ποτέ κάτι που σας έκανε να νιώσετε αμήχανα; Και αν ναι τι ήταν αυτό; Τι προτάσεις θα είχατε για την αποφυγή αμήχανων συναισθημάτων σχετικά με την συνεργασία σας με τα άτομα με αναπηρία στην ομάδα;», ο/η Σ.1 έδωσε την εξής απάντηση:
Σ.1: «Μια σημαντική συμβολή που μου έδωσαν τα μέλη της ομάδας, σχετικά με τα άτομα με αναπηρία, ήταν ότι για να αποφύγω αμήχανα περιστατικά και να υπάρχει πραγματική οικειότητα, πρέπει να βάζω όρια και στα μέλη με αναπηρία και στα υπόλοιπα. Η αναπηρία δεν είναι δικαιολογία για να ανεχτούμε συμπεριφορές και πράξεις που δεν θα ανεχόμασταν από τους συνεργάτες μας. Μέσω των ορίων χτίζεται μια ουσιαστική σχέση, μια υγιής σχέση μεταξύ όλων των μελών. Μέλη με αναπηρία μου έλεγαν για παράδειγμα: «Βοήθησε με να πάω τουαλέτα γιατί φοβάμαι» ή «Βοήθησε με να πάρω αυτό» και εγώ πάντα έκανα αυτό που μου ζητούσαν ενώ τα υπόλοιπα μέλη μου εξήγησαν ότι όπως κάποια πράγματα μπορεί να αρνιόσουν να τα κάνεις σε ένα μέλος της ομάδας χωρίς αναπηρία, έτσι μπορείς να το αρνηθείς και τώρα. Όταν νιώθεις ότι δεν θέλεις να κάνεις κάτι, πρέπει να το εκφράζεις, γιατί για πολλά από αυτά που σου ζητάνε ως χάρες, είναι πράγματα που μπορούν μια χαρά να τα κάνουν μόνοι τους και χωρίς εσένα. Η θέση μας όμως εδώ στην ομάδα είναι ισότιμη, δεν είμαστε φροντιστές, ούτε είμαστε εδώ για να ικανοποιήσουμε όλες τις ανάγκες των άλλων».
Στην ερώτηση 6 «Υπάρχει κάποιος φόβος ή κάποιο πρόβλημα που δεν έχετε αντιμετωπίσει ακόμα σε ότι αφορά τις μεταξύ σας σχέσεις;», ο/η Σ.4 έδωσε την εξής απάντηση:
Σ.4: «Το γεγονός του ότι ερχόμαστε τόσο κοντά ο ένας με τον άλλον και μέσω των προβών, και μέσω των εκδρομών μας και των εργαστηρίων μας, μας έχει κάνει να νιώθουμε την ομάδα σαν οικογένεια. Ξέρουμε ότι οι άλλοι θα είναι εκεί για εμάς ακόμα και μετά από διαφωνίες, οπότε δεν θεωρώ ότι υπάρχει φόβος σχετικά με τις μεταξύ μας σχέσεις, η αγάπη υπερισχύει».
