4ο Κεφάλαιο: Συζήτηση (Δ Μέρος)
Η επαφή των ανώτερων ιεραρχικά στελεχών με άτομα με οπτική αναπηρία φαίνεται να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση των απόψεών τους αναφορικά με τη σύναψη επαγγελματικής συνεργασίας μαζί τους. Ειδικότερα από την παρούσα έρευνα προκύπτει πως οι απόψεις των στελεχών που προσεγγίστηκαν διαφοροποιούνται στατιστικά σημαντικά ανάλογα με την προηγούμενη συνεργασία (μη επαγγελματική) και την προηγούμενη πρόσληψη ατόμων με οπτική αναπηρία. Ωστόσο, δεν εντοπίζεται καμία στατιστικά σημαντική διαφοροποίηση στις απόψεις των συμμετεχόντων με βάση την ύπαρξη προσωπικής σχέσης με άτομα με οπτική αναπηρία.
Αρχικά λοιπόν, φαίνεται ότι όσοι έχουν συνεργαστεί κάποια στιγμή στη ζωή τους (μη επαγγελματικά) με άτομα με οπτική αναπηρία, εμφανίζουν περισσότερο θετική άποψη απέναντι στην πρόσληψη τους σε αντίθεση με εκείνους που δεν έχει τύχει να συνεργαστούν ποτέ στο παρελθόν με κάποιο άτομο με οπτική αναπηρία. Οι θετικότερες αντιλήψεις εκείνων που έχουν συνεργαστεί με άτομα με οπτική αναπηρία, ενδεχομένως να στηρίζονται στο γεγονός ότι μέσω της συνεργασίας τους τούς δόθηκε η ευκαιρία να παρατηρήσουν τις δυνατότητες τους, ώστε τελικά να διαμορφώσουν την άποψη ότι αυτά είναι ικανά να εργαστούν. Το συγκεκριμένο εύρημα αντιτίθεται με μερικές μελέτες, τα αποτελέσματα των οποίων έδειξαν πως η ύπαρξη προηγούμενης μη επαγγελματικής συνεργασίας με άτομα με οπτική αναπηρία δεν συνδέονται με θετικότερες στάσεις πρόσληψης από πλευράς των εργοδοτών (McDonnall & Crudden, 2018; McDonnall et al., 2015).
Εκτός από την παλαιότερη μη επαγγελματική συνεργασία, η προηγούμενη εργασιακή εμπειρία με άτομα με οπτική αναπηρία φαίνεται να διαδραματίζει εξίσου σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση θετικών αντιλήψεων από πλευράς των ανώτερων στελεχών. Συγκεκριμένα, παρατηρείται ότι όσοι έχουν απασχολήσει υπαλλήλους με οπτική αναπηρία στο παρελθόν, εμφανίζονται εξαιρετικά προθυμότεροι να συνεργαστούν επαγγελματικά μαζί τους και στο μέλλον, συγκριτικά με εκείνους που δεν έχουν προσλάβει ποτέ ένα άτομο με οπτική αναπηρία. Η θετική άποψη την οποία επιδεικνύουν τα στελέχη των επιχειρήσεων, ενδεχομένως να συνδέεται με το γεγονός ότι η προηγούμενη επαγγελματική συνεργασία που είχαν με εργαζομένους με οπτική αναπηρία ίσως τους άφησε θετικές εντυπώσεις, κάνοντας τους δεκτικούς στην επαναπρόσληψή τους. Το εύρημα αυτό επιβεβαιώνεται από αρκετές προηγούμενες μελέτες, σύμφωνα με τις οποίες η προηγούμενη πρόσληψη ενός ατόμου με οπτική αναπηρία συνδέεται με περισσότερο θετικές αντιλήψεις από πλευράς εργοδοτών αναφορικά με την απασχόλησή τους (McDonnall & Cmar, 2022; McDonnall & Crudden, 2018; McDonnall et al., 2015; Mc Donnall, 2014). Παρόμοια αποτελέσματα αναδεικνύονται και από έρευνες που μελετούν τις στάσεις των εργοδοτών ως προς τα άτομα με διάφορες μορφές αναπηρίας, όπου παρατηρείται ότι όσοι έχουν προσλάβει άτομα με αναπηρία στο παρελθόν διακατέχονται επίσης από ιδιαίτερη προθυμία για μια μελλοντική πρόσληψή τους (Morgan & Alexander, 2005; Unger, 2002; Gilbride et al., 2000).
Όσον αφορά την ύπαρξη προσωπικής σχέσης με άτομα με οπτική αναπηρία, παρόλο που σχεδόν το 1/3 των συμμετεχόντων δήλωσαν πως έχουν κάποιον φίλο, γείτονα ή συγγενικό πρόσωπο με οπτική αναπηρία, οι απόψεις τους δεν παρουσιάζουν στατιστικά σημαντική διαφορά από εκείνες που διαμορφώνουν όσοι δήλωσαν πως δεν είχαν ποτέ προσωπική σχέση με άτομα με οπτική αναπηρία. Συνεπώς, τόσο εκείνοι που διατηρούν όσο και εκείνοι που δε διατηρούν προσωπική σχέση με άτομα με οπτική αναπηρία εμφανίζουν παρόμοιες απόψεις σχετικά με τη σύναψη επαγγελματικής συνεργασίας μαζί τους. Το εύρημα αυτό επιβεβαιώνεται και από προηγούμενες μελέτες, κατά τις οποίες οι αντιλήψεις που έχουν οι εργοδότες για την πρόσληψη των ατόμων με οπτική αναπηρία δεν επηρεάζονται από την ύπαρξη προσωπικής επαφής με τα άτομα αυτά (McDonnall & Crudden 2018, McDonnall, 2018, McDonnall et al., 2015). Παρόλα αυτά, εντοπίζονται και μερικές έρευνες όπου αναδεικνύεται ότι η προσωπική σχέση με άτομα με οπτική αναπηρία συνδέεται με θετικότερες στάσεις απέναντι στην πρόσληψή τους (McDonnall & Cmar, 2022; McDonnall & Antonelli, 2019). Μάλιστα, όπως επισημαίνουν οι McDonnall & Antonelli (2019), αυτός είναι ίσως και ο λόγος που ορισμένοι από αυτούς συνεργάζονται μαζί τους επαγγελματικά.