4ο Κεφάλαιο: Συζήτηση (Ε Μέρος)
Όσον αφορά τις γνώσεις που διαθέτουν τα ανώτερα στελέχη ιδιωτικών επιχειρήσεων αναφορικά με τον τρόπο που ένα άτομο με οπτική αναπηρία δύναται να εκτελέσει διάφορα εργασιακά καθήκοντα σε μια επιχείρηση, αυτές εμφανίζονται ιδιαίτερα περιορισμένες και ελλιπείς. Το παρόν εύρημα αντανακλάται με ευρήματα αρκετών μελετών, τα οποία δείχνουν πως γενικότερα επικρατεί άγνοια ή έλλειψη γνώσεων από πλευράς των εργοδοτών αναφορικά με το πώς τα άτομα με οπτική αναπηρία μπορούν να φέρουν εις πέρας κοινά εργασιακά καθήκοντα (McDonnall & Cmar, 2022; McDonnall & Antonelli, 2019; McDonnall & Crudden, 2018; McDonnall & Antonelli, 2018; McDonnall, 2018; McDonnall et al., 2015; McDonnall et al., 2014).
Συγκεκριμένα, το μεγαλύτερο ποσοστό των συμμετεχόντων αγνοεί τον τρόπο που ένα άτομο με οπτική αναπηρία μπορεί να έχει πρόσβαση σε προεκτυπωμένο υλικό, να χειριστεί βιομηχανικό εξοπλισμό ή να εργαστεί στη θέση του ταμείου. Ωστόσο, φαίνεται να διαθέτουν περισσότερες γνώσεις αναφορικά με τον τρόπο που ένα άτομο με οπτική αναπηρία μπορεί να χρησιμοποιεί ηλεκτρονικό υπολογιστή ή εξοπλισμό γραφείου, όπως για παράδειγμα ένα τηλέφωνο. Τα ευρήματα αυτά επιβεβαιώνονται από την έρευνα των McDonnall et al. (2014), όπου ενώ οι περισσότεροι εργοδότες φαίνεται να μη γνωρίζουν πώς τα άτομα με οπτική αναπηρία δύνανται να χρησιμοποιήσουν βιομηχανικό εξοπλισμό ή να διαχειριστούν τη θέση του ταμία, παρουσιάζονται πιο ενημερωμένοι σχετικά με τον τρόπο που αυτά χρησιμοποιούν έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή ή εξοπλισμό γραφείου. Το γνωστικό επίπεδο των εργοδοτών για τις εργασιακές ικανότητες των ατόμων με οπτική αναπηρία ίσως αποτελεί την αιτία που καθορίζει τη στάση τους ως προς τα επαγγέλματα στα οποία αυτά μπορούν να ανταπεξέλθουν ικανοποιητικά ως εργαζόμενα. Όπως λοιπόν υποστηρίζεται από τις αναφορές εργοδοτών, τα άτομα με οπτική αναπηρία μπορούν να εργαστούν κυρίως ως χειριστές ηλεκτρονικού υπολογιστή, γραμματείς και τηλεφωνητές (Onabolu et al., 2018; Bengisu et al., 2008). Μάλιστα, θεωρούν ότι ο τηλεφωνητής είναι ένα επάγγελμα το οποίο τους ταιριάζει απόλυτα (Bengisu et al., 2008). Από την αντίθετη πλευρά, επικρατεί η άποψη ότι θα είναι ιδιαίτερα δύσκολο γι’ αυτά να προσληφθούν σε θέση που σχετίζεται με τη διαχείριση του ταμείου (Gilbride et al., 2000).
Είναι λοιπόν γεγονός ότι πολλά άτομα με οπτική αναπηρία δυσκολεύονται να αποκατασταθούν επαγγελματικά εξαιτίας της άγνοιας των εργοδοτών για τις ικανότητες που αυτά διαθέτουν (Chhabra, 2021; La Grow & Daye, 2005; Wolffe & Spungin, 2002). Σύμφωνα λοιπόν με αρκετές μελέτες, η γνώση των εργοδοτών για τις εργασιακές ικανότητες των ατόμων με οπτική αναπηρία διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στη στάση που διαμορφώνουν απέναντι στην επαγγελματική συνεργασία μαζί
τους (McDonnall & Cmar, 2022; McDonnall & Crudden, 2018; McDonnall et al., 2015; McDonnall et al., 2014). Όπως προκύπτει από τα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας, εντοπίζεται συσχέτιση ανάμεσα στις απόψεις των ανώτερων ιεραρχικά στελεχών και στις γνώσεις που διαθέτουν αναφορικά με τον τρόπο που ένα άτομο με οπτική αναπηρία μπορεί να ανταπεξέλθει σε διάφορα εργασιακά καθήκοντα. Συγκεκριμένα, παρατηρείται πως όση περισσότερη είναι η γνώση τους σχετικά με τις εργασιακές ικανότητες των ατόμων με οπτική αναπηρία, τόσο πιο θετικές είναι και οι αντιλήψεις που διαμορφώνουν απέναντι στην επαγγελματική συνεργασία μαζί τους. Δεδομένου λοιπόν ότι το γνωστικό τους επίπεδο για τις εργασιακές ικανότητες των ατόμων με οπτική αναπηρία εμφανίστηκε χαμηλό, πιθανόν αυτό να συμβάλλει και στην ύπαρξη των ελαφρώς αρνητικών αντιλήψεων που εξέφρασαν σχετικά με τη σύναψη επαγγελματικής συνεργασίας μαζί τους. Τα ευρήματα της παρούσας έρευνας έρχονται σε απόλυτη συμφωνία και με άλλες παρόμοιες μελέτες, στις οποίες αναδεικνύεται πως το καλό γνωστικό επίπεδο των εργοδοτών σχετίζεται με θετικότερες στάσεις αυτών ως προς τα άτομα με οπτική αναπηρία ως εργαζόμενα (McDonnall & Cmar, 2022; McDonnall & Antonelli, 2019; McDonnall et al., 2015; McDonnall et al., 2014). Έτσι λοιπόν, όπως γίνεται εμφανές από ορισμένες έρευνες, επειδή αρκετοί εργοδότες δε διαθέτουν επαρκείς γνώσεις για το πώς μπορεί να εργαστεί ή για το τι μπορεί να πετύχει ένα άτομο με οπτική αναπηρία, έχουν την τάση να εκδηλώνουν αρνητική στάση απέναντι στην πρόσληψη τους (Coffey et al., 2014; McDonnall et al., 2014).