Διερεύνηση απόψεων ανώτερων Ιεραρχικά στελεχών επιχειρήσεων του Ιδιωτικού τομέα ως προς την επαγγελματική συνεργασία με άτομα με οπτική αναπηρία – ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ του Νικόλαου Τάκη – ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, Π.Μ.Σ. «Ειδική Αγωγή, Εκπαίδευση και Αποκατάσταση» – Μέρος 27ο

Αυγ 25, 2025 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

4ο Κεφάλαιο: Συζήτηση (ΣΤ Μέρος)

 

Στην παρούσα μελέτη εξετάστηκε επίσης αν υπάρχει διαφορά στις απόψεις που εξέφρασαν τα ανώτερα στελέχη των επιχειρήσεων που προσεγγίστηκαν σύμφωνα με τα δημογραφικά τους στοιχεία, και συγκεκριμένα το φύλο, την ηλικία, το μορφωτικό τους επίπεδο, τη θέση τους στην επιχείρηση και το μέγεθος της επιχείρησης. Γενικότερα, προέκυψε πως οι αντιλήψεις των στελεχών που προσεγγίστηκαν αναφορικά με την πρόσληψη ατόμων με οπτική αναπηρία διαφέρουν στατιστικά σημαντικά ανάλογα με το μορφωτικό τους επίπεδο, τη θέση που έχουν στην επιχείρηση και το μέγεθος της επιχείρησης, ενώ δεν παρουσιάζεται καμία στατιστικά σημαντική διαφοροποίηση βάσει του φύλου και της ηλικίας τους.

Πιο συγκεκριμένα, σχετικά με το φύλο, βάσει των αποτελεσμάτων που προέκυψαν από την ανάλυση των δεδομένων δε διαπιστώθηκε κάποια στατιστικά σημαντική διαφορά στις αντιλήψεις των συμμετεχόντων, καθώς άνδρες και γυναίκες εμφάνισαν παρεμφερείς απόψεις ως προς την επαγγελματική συνεργασία με άτομα με οπτική αναπηρία. Όπως αναδεικνύεται και από παρόμοια έρευνα, το φύλο δε φαίνεται να επηρεάζει τις στάσεις των εργοδοτών αναφορικά με την απασχόληση των ατόμων με οπτική αναπηρία (Papakonstantinou & Papadopoulos, 2020). Το συγκεκριμένο εύρημα επιβεβαιώνεται και από άλλες μελέτες, όπου δεν εντοπίζεται διαφορά στις στάσεις των εργοδοτών σχετικά με την πρόσληψη ατόμων με αναπηρία ανάλογα με το φύλο τους (Zappella, 2015; Chi & Qu, 2005; Chi & Qu, 2003). Ωστόσο, σύμφωνα με την έρευνα των McDonnall & Crudden (2018), η διαφορά στις στάσεις των εργοδοτών με βάση το φύλο τους είναι υπαρκτή, αφού οι γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες εκφράζουν σημαντικά θετικότερες στάσεις ως προς την πρόσληψη ενός ατόμου με οπτική αναπηρία.

Σχετικά με την ηλικία, δεν εντοπίστηκε καμία στατιστικά σημαντική διαφορά στις απόψεις που διατηρούν τα ανώτερα στελέχη των ιδιωτικών επιχειρήσεων ως προς την επαγγελματική συνεργασία με άτομα με οπτική αναπηρία. Το παρόν εύρημα έρχεται σε συμφωνία με τη μελέτη των Papakonstantinou & Papadopoulos (2020), η οποία ανέδειξε ότι η ηλικία των εργοδοτών και των υπευθύνων ανθρώπινου δυναμικού ιδιωτικών επιχειρήσεων δεν επηρεάζει τη στάση τους απέναντι στην πρόσληψη ενός ατόμου με οπτική αναπηρία. Παρόμοια ευρήματα προκύπτουν και από προηγούμενες μελέτες που εστιάζουν στα άτομα με διάφορες μορφές αναπηρίας, στις οποίες δε διαπιστώνεται κάποια στατιστικά σημαντική διαφορά στις στάσεις των εργοδοτών ανάλογα με την ηλικιακή ομάδα στην οποία αυτοί ανήκουν (Zappella, 2015; Chi & Qu, 2005; Chi & Qu, 2003).

Ακόμη, από τη στατιστική ανάλυση αναδείχθηκε πως οι αντιλήψεις των στελεχών αναφορικά με την πρόσληψη ενός ατόμου με οπτική αναπηρία διαφέρουν στατιστικά σημαντικά ανάλογα με το μορφωτικό επίπεδο που αυτοί διαθέτουν. Ειδικότερα, παρατηρείται ότι όσοι έχουν υψηλό εκπαιδευτικό υπόβαθρο όντας κάτοχοι μεταπτυχιακού τίτλου, εμφανίζονται σημαντικά προθυμότεροι σε σχέση με τους αποφοίτους δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο ενδεχόμενο να συνεργαστούν επαγγελματικά με άτομα με οπτική αναπηρία. Η διαφορά που εντοπίζεται στις αντιλήψεις των συμμετεχόντων ίσως να οφείλεται στο γεγονός ότι η εκπαίδευση μπορεί να διευρύνει τους πνευματικούς και κοινωνικούς ορίζοντες ενός ατόμου και κατά συνέπεια να συμβάλλει στην αποδοχή της διαφορετικότητας. Το συγκεκριμένο εύρημα ταυτίζεται απόλυτα με παλαιότερη μελέτη, σύμφωνα με την οποία όσοι έχουν ανώτατο εκπαιδευτικό υπόβαθρο εμφανίζουν θετικότερες στάσεις από τους απόφοιτους δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης όσον αφορά την πρόσληψη ατόμων με σοβαρή αναπηρία (Levy et al., 1993). Αντίθετα, ορισμένες μελέτες έχουν αναδείξει πως οι στάσεις των εργοδοτών ως προς την πρόσληψη ατόμων με οπτική αναπηρία (Papakonstantinou & Papadopoulos, 2020; McDonnall & Antonelli, 2018) ή ατόμων με οποιασδήποτε μορφής αναπηρία (Zappella, 2015; Chi & Qu, 2005; Chi & Qu, 2003), δεν διαφοροποιούνται με βάση το εκπαιδευτικό τους υπόβαθρο.

Μετάβαση στο περιεχόμενο