Διερεύνηση ανησυχιών και προτεραιοτήτων των οικογενειών με βρέφη και νήπια με οπτική και πολλαπλή αναπηρία μέσω του “Routines – Based Interview” –  ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της Άννας Μήλιου – ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, Π.Μ.Σ. «Επιστήμες της Αγωγής: Εκπαίδευση Ενηλίκων, Ειδική Αγωγή» – Μέρος 19ο

Σεπ 17, 2024 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Διερεύνηση ανησυχιών και προτεραιοτήτων των οικογενειών με βρέφη και νήπια με οπτική και πολλαπλή αναπηρία μέσω του “Routines – Based Interview” –  ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της Άννας Μήλιου – ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, Π.Μ.Σ. «Επιστήμες της Αγωγής: Εκπαίδευση Ενηλίκων, Ειδική Αγωγή» – Μέρος 19ο

 

Η σχέση με τα αδέλφια

 

Από τις 12 οικογένειες, 5 ήταν αυτές στις οποίες το παιδί με οπτική και πολλαπλή αναπηρία είχε αδελφό/αδελφή. Καθώς οι 4 ανέφεραν ανησυχίες που σχετίζονται με τα αδέλφια, θεωρήθηκε σημαντικό να οριστεί μία θεματική για αυτό.

Σχετικά με την οικογένεια που δεν ανέφερε κάποια ανησυχία, ο αδελφός είναι 20 ετών και κατοικεί σε άλλη πόλη. Στις υπόλοιπες οικογένειες τα αδέλφια είναι ανήλικα, επομένως μένουν όλοι μαζί στην ίδια κατοικία. Οι οικογένειες αυτές αντιμετωπίζουν δυσκολίες όσον αφορά τη διαχείριση της διάγνωσης του παιδιού σε σχέση με τα αδέλφια, τη σχέση μεταξύ των αδελφών και την αναπόφευκτη σύγκριση που κάνει η οικογένεια μεταξύ των δύο αδελφών κυρίως στα αναπτυξιακά ορόσημα των παιδιών.

Πιο συγκεκριμένα, 2 μητέρες ανέφεραν ότι δεν ξέρουν πώς να εξηγήσουν στον/ην αδελφό/ή τη διάγνωση του παιδιού. Μία μητέρα είπε:

“Ο Γ. μεγαλώνει και καταλαβαίνει ότι κάτι δεν πάει καλα. Με ρωτάει συνέχεια πότε θα περπατήσει η μικρή. Ακόμα δεν του έχω μιλήσει ξεκάθαρα και δεν ξέρω πώς να το κάνω.” (ΧΑ)

Η άλλη μητέρα εξέφρασε την ίδια ανησυχία, καθώς η αδελφή κάνει συχνά ερωτήσεις σχετικά με το πότε θα μιλήσει και θα περπατήσει η αδελφή της και στεναχωριέται ή και θυμώνει που δε μπορεί να παίξει μαζί της. Ανέφερε ότι δεν ξέρει πώς να διαχειριστεί την κατάσταση και αν είναι η κατάλληλη ηλικία να της εξηγήσει τι συμβαίνει.

Μία άλλη οικογένεια ανέφερε ότι μπαίνει συνεχώς στη διαδικασία να συγκρίνει το παιδί με την αδελφή του όσον αφορά τις ικανότητες τους. Βλέπουν, όπως είπε η μητέρα, ότι το παιδί δε μπορεί να στηρίξει τον αυχένα του, ενώ στην ίδια ηλικία η αδελφή του έτρεχε και σκαρφάλωνε και νιώθει ότι είναι πάρα πολύ πίσω.

Τέλος, μία μητέρα ήταν ανήσυχη για τη σχέση των αδελφών μεταξύ τους. Ο αδελφός πολλές φορές, όπως η ίδια ανέφερε, βγάζει ζήλια και νιώθει παραμελημένος, καθώς το παιδί χρειάζεται πολλή φροντίδα και χρόνο και πολλές φορές δεν περισσεύει χρόνος για τον τον αδελφό. Η μητέρα ανέφερε ότι νιώθει τύψεις, αλλά δεν ξέρει πώς να αλλάξει την κατάσταση.

Μετάβαση στο περιεχόμενο