ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΜΠΟΔΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΝΤΑΞΗ ΤΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ – ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ – ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, Π.Μ.Σ. «ΕΙΔΙΚΗ ΑΓΩΓΗ, ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ» – Μέρος 17ο

Ιούν 25, 2024 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΜΠΟΔΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΝΤΑΞΗ ΤΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ – ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ – ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, Π.Μ.Σ. «ΕΙΔΙΚΗ ΑΓΩΓΗ, ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ» – Μέρος 17ο

 

Κεφάλαιο 6: Τρόποι αντιμετώπισης εμποδίων

 

Προκειμένου να επιλυθούν τα εμπόδια που έρχονται αντιμέτωποι τα άτομα με κάθε είδους αναπηρία καθοριστικό παράγοντα έχουν τα μέτρα και οι τρόποι αντιμετώπισης αυτών των φραγμών οι οποίοι θα θέσουν εναλλακτικές ώστε με την πάροδο του χρόνου η ένταξη των ατόμων με αναπηρίες να γίνεται ευκολότερη. Αυτό θα επιφέρει μία εργασία χωρίς αποκλεισμούς και οι εργαζόμενοι με αναπηρία θα έχουν ίσα δικαιώματα με τους εργαζόμενους χωρίς αναπηρία. Στο αυτό το υποκεφάλαιο αναφέρονται λύσεις οι οποίες θα διευκολύνουν την είσοδο των ατόμων με αναπηρία σε θέσεις εργασίας χωρίς να αντιμετωπίζουν διακρίσεις τόσο από την ευρύτερη κοινωνία, όσο και από το εργασιακό περιβάλλον στο οποίο εργάζονται. Η εκπαίδευση, οι απαιτήσεις και στρατηγικές για την επιτυχή πρόσβαση των ατόμων στους χώρους εργασίας, καθώς και η χρήση της υποστηρικτικής τεχνολογίας αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι για την επιτυχή ένταξη των ατόμων με αναπηρία στο εργασιακό περιβάλλον το οποίο θα επιφέρει τα καλύτερα επιθυμητά αποτελέσματα στα καθήκοντα εργασίας των εργαζομένων με αναπηρία.

 

6.1          Εκπαίδευση

 

Προϋπόθεση για την ομαλή ένταξη των ατόμων με αναπηρία στην αγορά εργασίας είναι η αντιμετώπιση των εμποδίων που παρουσιάζονται και οι προτάσεις που θα επιφέρουν αλλαγές στην είσοδό τους χωρίς αποκλεισμούς. Τα εμπόδια αφορούν τόσο την ευρύτερη κοινωνία και το εργασιακό περιβάλλον όσο και το ίδιο το άτομο και το είδος της αναπηρίας του. Οι εργοδότες είναι αυτοί που πρέπει να κατανοήσουν τα άτομα με αναπηρία και να αλλάξουν τη στάση που έχουν απέναντί τους, έχοντας γνώση για την κατάσταση της υγείας τους και συμβάλλοντας στην είσοδό τους στην εργασία. Η εκπαίδευση των εργοδοτών γίνεται έτσι ώστε να ξεπεραστούν οι στάσεις που έχουν απέναντι στα άτομα με αναπηρία προκειμένου να έχουν πλέον επίγνωση της υγείας των εργαζομένων και να γίνεται πιο εύκολη η πρόσληψη των ατόμων στην απασχόληση, με τους εργαζομένους να είναι ανεξάρτητοι ώστε να δείχνουν έτοιμοι για την πρόσληψή τους (Crudden et al., 2005).

Όπως αναφέρει ο Kaye και συνεργάτες (2011) στην έρευνά του οι συμμετέχοντες δήλωσαν ότι μερικές από τις στρατηγικές που θα βοηθούσαν την εργασιακή τους αποκατάσταση είναι η αλλαγή της νοοτροπίας και των αντιλήψεων των εργοδοτών απέναντι στα άτομα με αναπηρία, προτείνοντας την εκπαίδευσή τους κρατώντας μία άλλη στάση απέναντι στα άτομα με αναπηρία. Η εκπαίδευση αυτή θα βοηθούσε ώστε να αναδειχθούν η πραγματικές ικανότητες και δεξιότητες των ατόμων στους χώρους εργασίας απομυθοποιώντας πλέον ότι τα άτομα με αναπηρία που εργάζονται δεν μπορούν να φέρουν εις πέρας τα ίδια αποτελέσματα εργασίας σε σχέση με τα εργαζόμενα άτομα χωρίς αναπηρία. Επιπρόσθετα, για να γίνει αντιληπτό αυτό το γεγονός από τους εργοδότες είναι χρήσιμη η παρουσία τους κατά τη διάρκεια εργασίας των ατόμων με αναπηρία, ώστε να δουν από μόνοι τους τι μπορούν να κάνουν τα άτομα αυτά και τι αποτελέσματα φέρνουν (Kaye et al., 2011). Γενικότερα, η ευαισθητοποίηση των εργοδοτών και των προϊσταμένων, καθώς και η εκπαίδευσή τους στο θέμα των ατόμων με αναπηρία, μπορεί να επιφέρει τη θετική τους στάση απέναντι στα άτομα αυτά, ώστε να παρέχεται η ομαλή είσοδος των ατόμων με αναπηρία στους χώρους εργασίας χωρίς εμπόδια και αποκλεισμούς.

Σε μία έρευνα που πραγματοποίησαν οι Cheong και Yahya (2013) διερεύνησαν τις μεταβατικές ανάγκες από τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στην απασχόληση για τα άτομα με αναπηρία. Οι συμμετέχοντες αφορούσαν 2 ειδικούς παιδαγωγούς γυμνασίου και 4 μαθητές με μαθησιακές δυσκολίες στη Μαλαισία. Τα άτομα με μαθησιακές δυσκολίες αναφέρονταν σε άτομα με ήπια μαθησιακή δυσκολία, σύνδρομο Down και αυτισμό. Πέραν από αυτούς τους συμμετέχοντες έγιναν ερωτήσεις σε 5 συντονιστές μη κυβερνητικών οργανώσεων, 4 εργοδότες ατόμων με μαθησιακές δυσκολίες και 4 γονείς ατόμων με μαθησιακές δυσκολίες.

Από τα αποτελέσματα που προέκυψαν παρατηρήθηκε ότι οι μεταβατικές ανάγκες των ατόμων με αναπηρία αφορούν σύστημα συνεργατικής υποστήριξης, επαγγελματική καθοδήγηση, εκπαίδευση δεξιοτήτων αυτο-συνηγορίας, επαγγελματικό προσανατολισμό και αξιολόγηση μετάβασης, επαγγελματική κατάρτιση, εκπαιδευμένο προσωπικό μετάβασης, προφυλαγμένα εργαστήρια και υπηρεσίες τοποθέτησης εργασίας. Όσον αφορά το σύστημα συνεργατικής υποστήριξης, οι συμμετέχοντες δήλωσαν ότι υπάρχει ανάγκη υποστήριξης από την κυβέρνηση προκειμένου να δημιουργηθούν συστήματα συνεργασίας υποστήριξης, ενώ αναφέρουν ότι αυτό θα επιφέρει στα άτομα με μαθησιακές δυσκολίες να εξασφαλίσουν μία θέση εργασίας. Αυτό ανέφεραν ότι μπορεί να επιτευχθεί με τη δημιουργία περισσότερων κέντρων επαγγελματικής κατάρτισης.

Η επαγγελματική καθοδήγηση είναι μία άλλη ανάγκη μετάβασης για τα άτομα με αναπηρία στην είσοδό τους στο εργατικό δυναμικό, γεγονός που ανέφεραν οι συμμετέχοντες ότι υπάρχει ανάγκη για στέγαση στους χώρους εργασίας, ώστε να μπορούν τα άτομα να είναι ενεργά μέλη στην εργασία. Οι συμμετέχοντες έκριναν απαραίτητη την παρουσία προπονητή εργασίας, της κυβέρνησης και του ιδιωτικού τομέα, ώστε να εργάζονται επικερδώς. Επιπρόσθετα, μέσω της επαγγελματικής καθοδήγησης οι προπονητές εργασίας θα βοηθήσουν τα άτομα με μαθησιακές δυσκολίες να ενταχθούν στην απασχόληση και θα συνεχίσουν την εκπαίδευση κατά τη διάρκεια της εργασίας, καθώς με αυτόν τον τρόπο μπορούν να διατηρήσουν την εργασία τους. Τα άτομα χρειάζονται την υποστήριξη των εργοδοτών τους ώστε να καταστεί δυνατή η μετάβασή τους στην εργασία.

Ακόμη, μεταβατική ανάγκη αναφέρεται και στην εκπαίδευση δεξιοτήτων αυτο- συνηγορίας από το γυμνάσιο, ώστε τα άτομα με μαθησιακές δυσκολίες να έχουν επίγνωση για τα δυνατά και αδύνατα σημεία τους. Το να αναγνωρίζουν τις ικανότητές τους έχουν γνώση στο τι μπορούν να κάνουν τα ίδια τα άτομα χωρίς να υποτιμούν τους εαυτούς τους. Οι συμμετέχοντες ανέφεραν ότι η εκπαίδευση των δεξιοτήτων αυτο-συνηγορίας περιλαμβάνει την ικανότητα των ατόμων να επικοινωνήσουν, να επιλέγουν, να γνωρίζουν τα δικαιώματά τους, όπως επίσης και την ικανότητα τους να αναλαμβάνουν ευθύνες. Μέσω αυτής της μεταβατικής ανάγκης, παρέχεται η δυνατότητα να μην έχουν προσδοκίες για περισσότερα από αυτές που είναι ικανοί να κάνουν.

Ένας από τους συμμετέχοντες ανέφερε ότι ο επαγγελματικός προσανατολισμός είναι σημαντικό κομμάτι για την μετάβαση από την δευτεροβάθμια εκπαίδευση στην ενήλικη ζωή και στην εργασιακή αποκατάσταση. Μερικά από τα ζητήματα που ανέφερε ο συμμετέχοντας στην έρευνα είναι ότι ο επαγγελματικός προσανατολισμός πρέπει να περιλαμβάνει την επίγνωση των διαφορετικών τύπων απασχόλησης και να έχουν γνώση των διαφορετικών ενδιαφερόντων και δεξιοτήτων τους. Επιπλέον, χρήζει άμεσης σημασίας να τονιστεί ότι τα άτομα με μαθησιακές δυσκολίες πρέπει να γνωρίζουν που να απευθυνθούν για να αναζητήσουν βοήθεια σε περίπτωση που υπάρχει κάποιο πρόβλημα.

Όσον αφορά την επαγγελματική κατάρτιση των ατόμων με μαθησιακές δυσκολίες, δεν φαίνεται να υπάρχει ανάγκη σε μεγάλο βαθμό όπως δήλωσαν ορισμένοι συμμετέχοντες. Μία συμμετέχοντας ανέφερε ότι το παιδί της που έχει αυτισμό δεν είχε την σωστή επαγγελματική κατάρτιση και έτσι δεν εργάζεται σε θέσεις απασχόλησης. Αναφέρθηκε στο γεγονός ότι αντιμετωπίζει προκλήσεις που αφορούν την έλλειψη ευκαιριών απασχόλησης και μη αποδοχή από τους εργοδότες. Αυτό το στηρίζει στην απουσία υποστήριξης ώστε να μπορέσει το παιδί της να ενταχθεί στο εργασιακό περιβάλλον έχοντας γνώσεις και ικανότητες που θα ταιριάζουν στον ίδιο και θα τον βοηθήσουν να ενταχθεί στην εργασία.

Επιπλέον, ανάγκη για μετάβαση υπάρχει και στο εκπαιδευμένο προσωπικό, δηλαδή στα άτομα που είναι εκπαιδευμένα για να εκπαιδεύσουν άτομα με μαθησιακές δυσκολίες ώστε να γίνουν ενεργά μέλη στο εργασιακό περιβάλλον. Προκειμένου να παρέχεται υποστήριξη κατά την μετάβαση στην απασχόληση είναι πολύ σημαντικό να παρέχεται στα άτομα βοήθεια από ένα εκπαιδευμένο προσωπικό. Οι συμμετέχοντες εξέφρασαν την άποψη ότι τα άτομα με μαθησιακές δυσκολίες εφόσον κατακτήσουν από το σχολείο τις ικανότητες τους, θα έχουν επιτυχή μετάβαση στον τομέα της απασχόλησης, γεγονός που θα επιφέρει θετικά αποτελέσματα στην εργασία τους. Ακόμη, επισήμαναν την σημαντικότητα για την κατανόηση και ευαισθητοποίηση των εργοδοτών ώστε να εξασφαλιστεί η θέση εργασίας στα άτομα με αναπηρία. Το εκπαιδευμένο προσωπικό μετάβασης πρέπει να παρέχει συμβουλευτική και βοήθεια στα άτομα αυτά από την δευτεροβάθμια εκπαίδευση στην απασχόληση.

Τα προφυλαγμένα εργαστήρια αφορούν την ανάγκη για τη διατήρηση εργασίας των ατόμων με αναπηρία. Λόγω της έλλειψης υποστήριξης από το σχολείο που αντιμετωπίζουν τόσο οι γονείς των ατόμων με αναπηρία όσο και τα ίδια τα άτομα, απευθύνονται σε κέντρα κατάρτισης προκειμένου να εκπαιδευτούν και να ετοιμαστούν για την ένταξή τους στην εργασία. Μία άλλη πρόκληση είναι αυτή των εργοδοτών που παραπέμπει στην εκπαίδευση των εργαζομένων με αναπηρία με επιπρόσθετο κόστος.

Μία τελευταία ανάγκη μετάβασης που έκαναν αναφορά οι συμμετέχοντες στην παρούσα έρευνα είναι για τις υπηρεσίες τοποθέτησης εργασίας. Μερικά προστατευμένα εργαστήρια παρέχουν στους εργαζομένους δεξιότητες διαβίωσης και εκπαίδευσης δεξιοτήτων εργασίας. Ένας από τους συμμετέχοντες δήλωσε τη σημαντικότητα παροχής υπηρεσιών εύρεσης εργασίας των ατόμων με μαθησιακές δυσκολίες για βιομηχανική κατάρτιση σε εταιρείες. Τα άτομα με αναπηρία θα πρέπει να αξιολογούνται από το σχολείο ώστε να εντοπιστούν οι ικανότητες και δεξιότητες τους.

Όλες οι παραπάνω μεταβατικές ανάγκες παρατηρήθηκαν από τους συμμετέχοντες της μελέτης των Cheong και Yahya (2013), επιφέροντας τρόπους που θα είναι χρήσιμοι για την μετάβαση των ατόμων με μαθησιακές αναπηρίες στην απασχόληση. Τρόποι οι οποίοι θα καταστούν δυνατοί για την καλύτερη είσοδο των ατόμων από την δευτεροβάθμια εκπαίδευση στο εργασιακό περιβάλλον.

O νόμος για την εκπαίδευση των ατόμων με αναπηρία του 2004 στις Η.Π.Α. αποσκοπεί στην παροχή υπηρεσιών μετάβασης και δωρεάν εκπαίδευση σε άτομα με αναπηρία. Σκοπός του νόμου αυτού είναι να παρέχει σε παιδιά με αναπηρίες δωρεάν εκπαίδευση, καθώς και υπηρεσίες που χρειάζονται προκειμένου να εξυπηρετηθούν ορισμένες από τις ανάγκες τους, καθώς επίσης να προετοιμαστούν κατάλληλα για την απασχόληση και την ανεξάρτητη διαβίωσή τους. Ένας άλλος σκοπός του νόμου είναι να βοηθήσει τις πολιτείες και τις υπηρεσίες εκπαίδευσης να παρέχουν φροντίδα για την εκπαίδευση όλων των ατόμων με αναπηρία. Επιπρόσθετα, επιδιώκει να διασφαλίσει ότι διατίθενται τα απαραίτητα εργαλεία τόσο από τους εκπαιδευτικούς όσο και από τους γονείς, έτσι ώστε να βελτιωθούν τα εκπαιδευτικά αποτελέσματα των παιδιών με αναπηρίες μέσω των κατάλληλων δραστηριοτήτων που θα ενισχύσουν το σύστημα. Ακόμη, αυτό επιτυγχάνεται μέσα από την διάδοση, υποστήριξη και ανάπτυξη της τεχνολογίας, όπως και των μέσων ενημέρωσης.

Σύμφωνα με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών τα Συμβαλλόμενα Κράτη αναγνωρίζουν τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία στην εκπαίδευση. Για αυτόν τον λόγο έχουν εξασφαλίσει ένα εκπαιδευτικό σύστημα ένταξης των ατόμων στην εκπαίδευση το οποίο αποσκοπεί στην πλήρη ανάπτυξη του αισθήματος αξιοπρέπειας και αυτοεκτίμησης ενισχύοντας τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των θεμελιωδών ελευθεριών και της ανθρώπινης ποικιλομορφίας. Επιπρόσθετα, προωθούν την ανάπτυξη των δεξιοτήτων και της δημιουργικότητάς τους και των φυσικών ικανοτήτων των ατόμων με αναπηρία όπως επίσης δίνεται η ευκαιρία στα άτομα να συμμετέχουν ενεργά και αποτελεσματικά σε μια ελεύθερη κοινωνία (άρθρο 24).

Τα Συμβαλλόμενα Κράτη επισημαίνουν ότι τα άτομα με αναπηρίες δεν αποκλείονται από το εκπαιδευτικό σύστημα αλλά έχουν πρόσβαση σε μια ενιαία πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση έχοντας ίσα δικαιώματα με τους άλλους. Ακόμη, τα άτομα με αναπηρίες δέχονται την υποστήριξη που χρειάζονται στο εκπαιδευτικό σύστημα έτσι ώστε να γίνει πιο εύκολη η αποτελεσματική εκπαίδευσή τους. Πέρα από αυτά, παρέχουν στα άτομα την εκμάθηση της Braille, εναλλακτικές μορφές γραφής, εναλλακτικούς τρόπους και μέσα επικοινωνίας προσανατολισμού και κινητικότητας. Επιπρόσθετα, λαμβάνουν μέτρα για την εκμάθηση της νοηματικής γλώσσας και της γλωσσικής ταυτότητας της κοινότητας των κωφών. Εκτός από την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, τα άτομα έχουν την δυνατότητα να εισέλθουν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και στην επαγγελματική αποκατάσταση χωρίς να έρθουν αντιμέτωποι με οποιαδήποτε διάκριση μέσω της εύλογης προσαρμογής (άρθρο 24).

Στην Ελλάδα, για την επαγγελματική αποκατάσταση των ατόμων με ψυχοκοινωνικές δυσκολίες έχει δημιουργηθεί από το 1997 ένα μη κερδοσκοπικό σωματείο, η Πανελλαδική Ένωση για την Ψυχοκοινωνική Αποκατάσταση και την Επαγγελματική Επανένταξη (ΠΕΨΑΕΕ). Σκοπός της ΠΕΨΑΕΕ είναι να γίνει όσο πιο ομαλή η κοινωνική ενσωμάτωση των ατόμων με ψυχοκοινωνικές δυσκολίες. Οι μέθοδοι που αξιοποιούνται είναι η επανένταξη τους στην αγορά εργασίας, η εφαρμογή και διάδοση εναλλακτικών – καινοτόμων δράσεων για την επανένταξη και τον αποστιγματισμό, καθώς και οι θεσμικές παρεμβάσεις.

Η επανένταξη των ατόμων με ψυχοκοινωνικές δυσκολίες στην αγορά εργασίας επιτυγχάνεται με τη στήριξη προγραμμάτων ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης και επαγγελματικής επανένταξης και με τη δημιουργία κοινωνικών συνεταιρισμών με σκοπό την εργασιακή αποκατάσταση των ληπτών υπηρεσιών ψυχικής υγείας. Η εφαρμογή και διάδοση εναλλακτικών – καινοτόμων δράσεων για την επανένταξη και τον αποστιγματισμό γίνεται με την υποστήριξη ενεργειών για την αυτοβοήθεια και την αυτοεκπροσώπηση των ατόμων με ψυχοκοινωνικές δυσκολίες και την εφαρμογή εναλλακτικών καλλιτεχνών και όχι μόνο ομαδικών δραστηριοτήτων. Τέλος, οι θεσμικές παρεμβάσεις τείνουν να επιτυγχάνονται με την προώθηση συνεργασιών με άλλους φορείς με συναφείς σκοπούς σε Εθνικό, Ευρωπαϊκό και Διεθνές Επίπεδο, με τις παρεμβάσεις στους αρμόδιους φορείς για την διαμόρφωση πολιτικών υπέρ των ατόμων με ψυχοκοινωνικές δυσκολίες και με την ανάπτυξη θεσμών που συμβάλλουν στην βελτίωση της ποιότητας ζωής των ατόμων με ψυχοκοινωνικές δυσκολίες.

Μέσα από την Πανελλαδική Ένωση για την Ψυχοκοινωνική Αποκατάσταση και την Επαγγελματική Επανένταξη (ΠΕΨΑΕΕ), τα άτομα με προβλήματα ψυχικής υγείας έχουν τη δυνατότητα να βοηθηθούν ώστε να ενταχθούν ομαλά στην απασχόληση και στην αγορά εργασίας, να κοινωνικοποιηθούν και να ανήκουν και αυτοί στο εργατικό δυναμικό.

Στην Αυστραλία, στα άτομα με ψυχικά προβλήματα παρέχεται η πρόσβαση σε προγράμματα τα οποία σχεδιάστηκαν ώστε να βοηθηθούν τα άτομα στην αναζήτηση εργασίας τους. Τα προγράμματα αυτά περιλαμβάνουν την αναζήτηση εργασίας στην Αυστραλία, μία βάση δεδομένων για κενές θέσεις εργασίας, εγκαταστάσεις αναζήτησης εργασίας αυτοβοήθειας, πληροφόρηση σταδιοδρομίας και βοήθεια σχεδιασμού σταδιοδρομίας, Κοινοτική Ανάπτυξη Έργα απασχόλησης για μη αμειβόμενη εργασία και ανάπτυξη δεξιοτήτων (Waghorn & Lloyd, 2005).

Επιπρόσθετα οι Waghorn και Lloyd (2005) ανέφεραν ότι στην Αυστραλία παρέχονται υπηρεσίες ανοικτής απασχόλησης, δηλαδή μη κυβερνητικές οργανώσεις οι οποίες θα χρηματοδοτηθούν σε 100% κατά κεφαλήν βάση, με τα άτομα με αναπηρία να δέχονται βοήθεια προκειμένου να ανταγωνιστούν για τις θέσεις εργασίας. Οι υπηρεσίες αυτές δίνουν την ευκαιρία για πρόσβαση σε άλλα υποστηρικτικά κυβερνητικά προγράμματα όπως: το Σύστημα Υποστηριζόμενων Μισθών για πρόσβαση σε μισθούς σχετικά με την παραγωγικότητα και την αξιολόγηση παραγωγικότητας, τις Επιδοτήσεις Μισθών, την πρόσβαση σε κενές θέσεις εργασίας στο Δίκτυο Εργασίας και την πρόσβαση σε επιπλέον κεφάλαια για αλλαγές στο χώρο εργασίας.

Αναφέρουν επίσης το Δίκτυο Εργασίας το οποίο είναι ιδιωτικοποιημένο δίκτυο το οποίο παρέχει υπηρεσίες πρόσληψης σε εργοδότες και προγράμματα υποστήριξης που αφορούν την αγορά εργασίας. Τα άτομα με προβλήματα ψυχικής υγείας έχουν την ευκαιρία να αναζητήσουν υπηρεσίες από το Δίκτυο Εργασίας σχετικά με την απασχόληση και την είσοδό τους στο εργασιακό περιβάλλον. Παρόλα αυτά, αντιμετωπίζουν διακρίσεις λόγω των προβλημάτων υγείας τους, οδηγώντας στον αποκλεισμό τους από τη διαδικασία της συνέντευξης.

Οι υπηρεσίες που παρέχονται από οργανώσεις καταναλωτών ψυχικής υγείας παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εκπαίδευση των καταναλωτών, των οικογενειών και των φροντιστών ψυχικής υγείας. Οι υπηρεσίες αυτές που αναφέρουν την δραστηριότητα, την εκπαίδευση και τα κέντρα υπεράσπισης, έχουν την ικανότητα να παρέχουν τα μέσα επικοινωνίας και υποστήριξης των καταναλωτών, των φροντιστών και των οικογενειών τους, πληροφορίες όσον αφορά την ψυχική ασθένεια, ψυχική υγεία, πληροφορίες που σχετίζονται με τις επαγγελματικές υπηρεσίες της κάθε περιοχής, ένα σημείο επαφής για υπεύθυνους χάραξης πολιτικής που επιδιώκουν να έρθουν σε επαφή ή να συμβουλευτούν τους καταναλωτές και τέλος, παρέχουν συνηγορία σε μια σειρά θεμάτων και ενθαρρύνουν τα άτομα που αναζητούν βοήθεια για την επαγγελματική τους αποκατάσταση (Waghorn & Lloyd, 2005).

 

Μετάβαση στο περιεχόμενο