3.9 Στρατηγικές για την αντιμετώπιση δυσκολιών στα εκπαιδευτικά και εργασιακά πλαίσια
ΠΙΝΑΚΑΣ 3 Αντιμετώπιση δυσκολιών σε εκπαιδευτικά – εργασιακά πλαίσια
Κωδικοί Αριθμός Ερωτηθέντων Αριθμός Αναφορών
Συζήτηση στην ομάδα 6 6
Αναζήτηση βοήθειας από συμμαθητές/συναδέρφους, εκπαιδευτικούς/εργοδότες ή οικογένεια 17 17
Επίλυση από τα ίδια τα άτομα 3 4
Σχετικά με την αντιμετώπιση δυσκολιών στο εκπαιδευτικό/εργασιακό πλαίσιο διακρίνονται 3 τύποι αντιμετώπισης τους. Ο πρώτος τύπος περιγράφεται από τα άτομα ως αντιμετώπιση δυσκολιών από το σύνολο της ομάδας, κυρίως μέσα από τη συζήτηση του προβλήματος. Οι 6 αναφορές προερχόμενες από 6 ερωτηθέντες που αναδεικνύουν αυτή τη στρατηγική είναι:
«Πλέον τις συζητάμε με τους συναδέλφους καθώς για μένα είναι μια δεύτερη οικογένεια.» Δ., 29 ετών, Κινητική Αναπηρία.
«Αν γίνει μια παρεξήγηση, λίγο θα το αφήσω εγώ, λίγο εσύ και θα λήξει εκεί το θέμα.» Γ., 47 ετών, Κινητική Αναπηρία.
«Συνήθως αναφέρω τις δυσκολίες μου και τις λύνω με συνεργασία.» Ο., 37 ετών, Κινητική Αναπηρία.
«Έχω καλή διάθεση και προσπαθώ να λύσω τις διαφορές μας μέσα στην ομάδα»
Σ., 36 ετών, Σύνδρομο Down.
«Συνήθως συζητάω με τις φίλες μου. Αν το πρόβλημα είναι σοβαρό, το συζητάω και με τους γονείς μου στο σπίτι.» Κ., 15 ετών, Βαρηκοΐα.
«Συζητάω πολύ με τις φίλες μου για τα προβλήματα μου.» Ν., 16 ετών, Οπτική Αναπηρία.
Ο δεύτερος τύπος, στον οποίο και ανιχνεύονται και οι περισσότερες αναφορές(17) από 17 ερωτηθέντες είναι η αναζήτηση βοήθειας από τους εργοδότες/εκπαιδευτές, από τους συμμαθητές/συναδέλφους, από την οικογένεια ή από άτομα εμπιστοσύνης μέσα στο εκπαιδευτικό ή το εργασιακό πλαίσιο. Ενδεικτικά παραδείγματα αποτελούν τα παρακάτω:
«Πηγαίνω και μιλάω με τη διευθύντρια.» Α., 20 ετών, ΔΑΦ.
«Ζητάω βοήθεια από τα παιδιά.» Β., 18 ετών, ΝΑ.
«Ζητάω βοήθεια από τις κυρίες.» Δ., 22 ετών, ΝΑ.
«Μιλάω με τη μαμά μου και η μαμά μου θα μιλήσει με τον διευθυντή.» Κ., 16 ετών, ΝΑ.
«Μιλάω στον μπαμπά μου.» Μ., 19 ετών, Κινητική Αναπηρία
«Κάποιες φορές ίσως συζητήσω και με καθηγητή, αν το πρόβλημα είναι σοβαρό.» Ν., 16 ετών, Οπτική Αναπηρία.
«Συνήθως απευθύνομαι στην υποδιευθύντρια με την οποία έχω καλές σχέσεις και θάρρος για να της μιλήσω αλλά και στον διευθυντή του σχολείου.» Γ., 18 ετών, Κινητική Αναπηρία.
«Ζητάω βοήθεια, δέχομαι βοήθεια και συνεργασία. Δεν φοβάμαι να πω πως δεν μπορώ να κάνω κάτι, έχω αποδεχθεί ότι κάποια πράγματα δεν μπορώ να τα κάνω.» Ε., 45 ετών, Κινητική Αναπηρία.
«Μιλάω με την διευθύντρια μου και την καθηγήτρια που αισθάνομαι κοντά μου.» Θ., 18 ετών, ΝΑ.
«Μιλάω και εκφράζω αυτό που νιώθω.» Μ., 30 ετών, ΝΑ.
«Το βλέπω με τον κύριο Γρηγόρη.» Χ., 28 ετών, Αναπτυξιακές Διαταραχές
Μόλις 4 αναφορές από 3 ερωτηθέντες ανήκουν στον τρίτο τύπο αντιμετώπισης δυσκολιών, ο οποίος είναι η αναγνώριση επίλυσης από τα ίδια τα ΑμεΑ στο εδώ και τώρα και η μεταγενέστερη προσπάθεια. Βασίζονται δηλαδή στις δικές τους δυνάμεις:
«Ξεκουράζομαι λίγο και ξαναπροσπαθώ αργότερα. Δεν μου αρέσει να ζητάω βοήθεια αν δεν προσπαθήσω μόνη μου.» Α., 33 ετών, ΝΑ.
«…από τη στιγμή που έχω κάνει ότι πρέπει να κάνω, δηλαδή να τα φροντίσω, να βάλω παρασιτοκτόνα, να τις φροντίσω και αρρωστήσουν, ξέρω ότι έκανα ότι μπορούσα και συνεχίζω τη δουλειά μου… Όταν θα κουραστώ σταματάω.». Η., 25 ετών, Κινητική Αναπηρία.
«Όταν δυσκολεύομαι προσπαθώ να κάνω άλλα πράγματα γιατί έτσι λειτουργούμε εδώ. Αν δεν μπορείς να κάνεις κάτι, θα κάνεις κάτι άλλο.» Π., 37 ετών, Κινητική Αναπηρία-Επιληψία.