Από τον Αποκλεισμό στην Ένταξη: Εκπαίδευση, Αναπηρία και Βιοηθική στον 21ο αιώνα – ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΗΣ της ΦΩΚΙΑΝΟΥ ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ – ΔΗΜΟΚΡΙΤΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΡΑΚΗΣ, Π.Μ.Σ. ΒΙΟΗΘΙΚΗΣ – Μέρος 32ο

5.3.3    Αρχή της ευεργεσίας

Η αρχή της ευεργεσίας θεμελιώνεται στις έννοιες της αγάπης και της ανιδιοτέλειας προς τον συνάνθρωπο. Η αρχή αυτή εμπεριέχει τους κανόνες για την εξασφάλιση της ισορροπίας ανάμεσα στον κίνδυνο και την ωφέλεια (Τσινόρεμα, 2006). Στα επαγγέλματα υγείας, η αρχή τονίζει την «ευθύνη» όλου του προσωπικού υγείας για την παροχή του ύψιστου αγαθού της υγείας στο μέγιστο επίπεδο. Αποτελεί βασικό θεμέλιο της βιοηθικής λειτουργώντας ως ασφαλιστική δικλείδα της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της αποφυγής βλάβης (Βιδάλλης & Μολλάκη, 2016). Ωστόσο, ο Γαλανάκης επισημαίνει πως πρέπει να υπάρχουν όρια στην προσφορά της ευεργεσίας για την αποτροπή μιας άδικης, ανώφελης και μη αναστρέψιμης βλάβης. Ειδικότερα, α) σ’ αυτόν που παρέχεται η βοήθεια θα πρέπει να βρίσκεται σε πραγματικό κίνδυνο, β) η βοήθεια που προσφέρεται πρέπει να έχει άμεση σχέση με τον κίνδυνο, γ) η βοήθεια να στοχεύει στην πραγματική αποτροπή του κινδύνου, δ) η ωφέλεια του δέκτη θα πρέπει να είναι μεγαλύτερη από τη βλάβη του δότη χωρίς όμως να υπάρχει σημαντικός κίνδυνος γι΄ αυτόν (Γαλανάκης, 2013).