Από τον Αποκλεισμό στην Ένταξη: Εκπαίδευση, Αναπηρία και Βιοηθική στον 21ο αιώνα – ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΗΣ της ΦΩΚΙΑΝΟΥ ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ – ΔΗΜΟΚΡΙΤΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΡΑΚΗΣ, Π.Μ.Σ. ΒΙΟΗΘΙΚΗΣ – Μέρος 26ο

4.7       Συνεργασία εκπαιδευτικών γενικής και ειδικής αγωγής

Όπως προαναφέρθηκε, ο κυρίαρχος στόχος των Τ.Ε είναι η υποστήριξη και η ένταξη των μαθητών με αναπηρία ή/και ΕΕΑ στο σχολικό περιβάλλον, μέσω εξατομικευμένων εκπαιδευτικών προγραμμάτων. Σύμφωνα και με την ισχύουσα νομοθεσία (Ν.3699/2008), η επίτευξη αυτού του στόχου πραγματοποιείται μέσω της συνεργασίας εκπαιδευτικών γενικής και ειδικής αγωγής. Η συνεργατική διάθεση μεταξύ των εκπαιδευτικών αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο για την κάλυψη των ετερογενών μαθησιακών αναγκών των μαθητών. Ειδικότερα, η συνεργασία αυτή περιλαμβάνει α) το συντονισμό των διδακτικών πρακτικών που συνδέονται με το σχεδιασμό του εξατομικευμένου προγράμματος, καθώς και με τις τροποποιήσεις και προσαρμογές του διδακτικού περιεχομένου β) την υιοθέτηση κοινής ορολογίας από τον εκπαιδευτικό του Τ.Ε και της Γενικής τάξης, ώστε να αποφεύγονται παρερμηνείες και σύγχυση από τον μαθητή γ) την από κοινού συμφωνία ως προς το εκπαιδευτικό υλικό που θα χρησιμοποιηθεί και τον τρόπο αξιολόγησης του μαθητή.

Ωστόσο, εκφράζονται και κάποιες απόψεις αμφιβολίας σχετικά με την επίτευξη της ενταξιακής εκπαίδευσης μέσω του θεσμού των τμημάτων ένταξης. Πιο συγκεκριμένα, η τακτική αυτή δεν κατάφερε να σταματήσει το διαχωρισμό και την κατηγοριοποίηση του μαθητικού πληθυσμού (Vlachou, 2006). Ο Καλαντζής προτείνει να αποφευχθεί η δημιουργία και λειτουργία τάξεων που, ενώ, φαινομενικά είναι ευέλικτες, στην πραγματικότητα είναι κλειστές, αυστηρά διαβαθμισμένες και διακριτές. Τέτοιες τάξεις τείνουν σιγά σιγά να λειτουργούν ως ξεχωριστό ειδικό σχολείο μέσα στο γενικό δημοτικό, αντί να εντάσσουν τα παιδιά στη σχολική κοινότητα (Καλαντζής, 1984, σελ.67).