Ο χρόνιος πόνος ταλανίζει τον ασθενή με ρευματοπάθεια κάνοντας επώδυνη την καθημερινή του ζωή. Ένα σημαντικό κομμάτι της διαχείρισης του αυτού του πόνου αναλογεί στα Ιατρεία Πόνου, την ύπαρξη των οποίων όμως δεν γνωρίζουν όλοι οι πάσχοντες από ρευματοπάθειες. Τα παραπάνω επισήμανε, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, η ψυχολόγος – υπεύθυνη του Παραρτήματος Θεσσαλονίκης της Ελληνικής Εταιρείας Αντιρευμαντικού Αγώνα (ΕΛ.Ε.ΑΝ.Α, Νάντια Μάλλιου, με αφορμή ενημερωτική εκδήλωση, με θέμα: “Η διαχείριση του πόνου σε ασθενείς με ρευματικές παθήσεις” η οποία θα πραγματοποιηθεί στις 18 Νοεμβρίου, στα γραφεία της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία (Βασιλίσσης Όλγας 114 & Πέτρου Συνδίκα). Στο πλαίσιο της εκδήλωσης θα δοθούν απαντήσεις στα ερωτήματα ρευματοπαθών, που σχετίζονται με τον πόνο, από την επίκουρη καθηγήτρια Αναισθησιολογίας στο ΑΠΘ και υπεύθυνη της Μονάδας Χρόνιου Πόνου του ΑΧΕΠΑ, Αικατερίνη Αμανίτη.
Η κ. Μάλλιου, επισήμανε, ότι στη διαχείριση του πόνου των ρευματοπαθών εμπλέκεται διεπιστημονική ομάδα αποτελούμενη από ρευματολόγο, αναισθησιολόγο ιατρείου πόνου, οικογενειακό γιατρό, φυσικοθεραπευτή και ψυχολόγο.
“Ο ρευματοπαθής που βασανίζεται από τον πόνο πηγαίνει στον γιατρό, μπορεί να πηγαίνει σε διάφορους γιατρούς, αλλά ακόμη και σήμερα που μιλάμε δεν γίνεται σωστή διαχείριση του πόνου. Με λίγα λόγια, ο γιατρός συνταγογραφεί, δίνει οδηγίες, φυσικά ενημερώνει και καθοδηγεί τον ασθενή, αλλά σαφώς η διαχείριση του πόνου όταν γίνεται από το ιατρείο πόνου γίνεται με ένα πιο συστηματικό και οργανωμένο τρόπο. Κάθε φορά που μιλάμε για τους ρευματοπαθείς λέμε ότι υπάρχουν κομματάκια του παζλ της διαχείρισης του πόνου. Ο ρευματολόγος, μαζί με τον γιατρό από το ιατρείο πόνου, μαζί με τον οικογενειακό γιατρό, για όλη την υπόλοιπη συννοσηρότητα, ο φυσικοθεραπευτής και ο ψυχολόγος, είναι όλη η διεπιστημονική ομάδα που πρέπει να ασχολείται με τον ρευματικό πόνο. Σε αυτή τη λογική γίνεται μια ξεχωριστή ομιλία για τη διαχείριση του πόνου, προκειμένου να ενημερωθούν οι άνθρωποι ότι μπορούν να πάνε στα ιατρεία πόνου και τι κάνουν τα ιατρεία πόνου. Όσοι έχουν ρευματικό νόσημα δεν σκέφτονται να πάνε στο ιατρείο πόνου, δεν ξέρουν καν ότι υπάρχει. Οπότε, με αυτή τη λογική θέλουμε σιγά, σιγά να μπούνε στη διαδικασία να μάθουν τι μπορούν να κάνουν”, πρόσθεσε η κ. Μάλλιου.
Πηγή: Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων