ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ ΤΩΝ ΜΗΤΕΡΩΝ ΜΕ ΣΟΒΑΡΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΟΡΑΣΗΣ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΨΥΧΟΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΟΝΕΪΚΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΗΣ ΚΥΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΟΚΕΤΟΥ – ΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΩΝ ΚΑΪΣΑ ΜΑΡΙΑΣ & ΜΠΛΑΧΑΒΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ – ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΤΜΗΜΑ ΜΑΙΕΥΤΙΚΗΣ – Μέρος 55ο

Νοέ 1, 2024 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ III

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ E΄ ΜΕΡΟΣ

 

Σε αυτή την ερώτηση οι γυναίκες (2/30) σημείωσαν τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν στην διάρκεια του τοκετού, οι οποίες σχετίζονταν με το πρόβλημα όρασης. Είπαν τα εξής:

− «Ο γιατρός με έβαλε να γεννήσω πλάγια λόγω του προβλήματος όρασης και αργότερα είχα πρόβλημα με την μέση μου»

− «Οι επαγγελματίες υγείας δεν μου εξηγούσαν τι έκαναν στο σώμα μου, ούτε με ενημέρωναν για τις παρεμβάσεις τους. Για παράδειγμα, έσπασε η φλέβα και δεν μου είπαν τι έκαναν στο χέρι μου.»

Στην ερώτηση σχετικά με το αν οι γυναίκες αντιμετώπισαν δυσκολίες στη διάρκεια της λοχείας που να σχετίζονταν με το πρόβλημα όρασης, εκείνες αποκρίθηκαν θετικά στο μεγαλύτερο ποσοστό τους, δηλαδή στο 56,7% (n=17), και αρνητικά στο 43,3% (n=13).

Σε αυτή την ερώτηση οι γυναίκες (17/30) σημείωσαν τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν στην διάρκεια της λοχείας, οι οποίες σχετίζονταν με το πρόβλημα όρασης. Οι απαντήσεις τους ομαδοποιούνται στις παρακάτω κατηγορίες:

−    Δυσκολία     στη         φροντίδα            νεογνού               6/17       (35,3%). Συγκεκριμένα δήλωσαν ότι δυσκολεύτηκαν στην αλλαγή πάνας, στην παρακολούθηση του νεογνού σε περίπτωση ασθένειας και στο μπάνιο του νεογνού.

−   Δυσκολία      στον      μητρικό θηλασμό             3/17       (17,7%).

−   Δυσκολία      στην      τεχνητή σίτιση   4/17       (23,5%).

Για παράδειγμα η θερμορύθμιση του γάλακτος και η δοσολογία.

−   Επιβάρυνση ψυχικής               υγείας  4/17       (23,5%). Αναφορικά κάποιες γυναίκες δήλωσαν ότι ένιωθαν μεγάλη ανασφάλεια, άγχος και ήρθαν αντιμέτωπες με την επιλόχεια κατάθλιψη.

Στην ερώτηση «Τι πιστεύετε ότι σας βοήθησε στη φροντίδα του πρώτου σας παιδιού;», όπου οι γυναίκες είχαν επιπλέον τη δυνατότητα απάντησης «όλα τα παραπάνω» και «άλλο», αυτές απάντησαν στην πλειονότητά τους, σε ποσοστό 73,3% (n=22) το υποστηρικτικό οικογενειακό/φιλικό περιβάλλον. Σε ποσοστό 63,3%(n=19) τους βοήθησε η αυτοπεποίθηση/μητρικό ένστικτο, σε ποσοστό 46,7% (n=14) τους βοήθησε ο σύντροφος και σε ποσοστό 13,3% (n=4) η μαία. Σε μικρότερα ποσοστά, όπου το καθένα από αυτά αποτελούσε το 3,3% (n=1) του δείγματος, βοήθησαν τα εξής: όλα τα παραπάνω, παιδίατρος, εμπειρίες άλλων μητέρων με προβλήματα όρασης, μαθήματα ψυχοσωματικής, ευρηματικότητα, πίστη στον εαυτό μου και στον Θεό, γιατρός και προσωπικό νοσοκομείου. Ένα επίσης 3,3% (n=1) αποκρίθηκε πως δεν χρειάστηκε βοήθεια.

Στην ερώτηση «Θηλάσατε το/τα παιδί/παιδιά σας;», το μεγαλύτερο μέρος του δείγματος , δηλαδή το 60% (n=18) αποκρίθηκε θετικά, ενώ το υπόλοιπο 40% (n=12) δεν θήλασε.

Στην ερώτηση που αφορούσε το χρονικό διάστημα του θηλασμού, οι γυναίκες (18/30) απάντησαν όσον αφορά το πρώτο τους παιδί, τα εξής:

−Περισσότερο από 6 μήνες: 4/18 (22,2%)

−Λιγότερο από 6 μήνες: 12/18 (66,6%)

−Ίσο με 6 μήνες: 2/18 (11,1%)

 

Στην ερώτηση όσον αφορά τους λόγους που οι γυναίκες (16/30) δεν θήλασαν έστω ένα από τα παιδιά τους, αυτοί ομαδοποιούνται στις παρακάτω κατηγορίες:

− Τεχνικές           δυσκολίες           στο         θηλασμό:            10/16     (62,5%). Συγκεκριμένα εντοπίστηκαν προβλήματα σύλληψης της θηλής και ανατομίας του μαστού.

− Έλλειψη υποστήριξης και συμβουλευτικής από τους επαγγελματίες υγείας: 3/16 (18,8%).

Συγκεκριμένα αναφέρθηκε απουσία καθοδήγησης από μαία, επιφόρτιση της γυναίκας από τον παιδίατρο σχετικά με μειωμένη πρόσληψη βάρους.

−  Άλλη παθολογία:        3/16       (18,8). Για παράδειγμα λήψη φαρμάκων για τον θυρεοειδή και χαμηλός αιματοκρίτης.

 

Μετάβαση στο περιεχόμενο