Κεφάλαιο 8ο: Ανάλυση δεδομένων

Συμπεράσματα πίνακα 3 (Ά μέρος)

Τα συνολικά εγκλήματα μίσους που σχετίζονται με την αναπηρία στον κυβερνοχώρο είναι περισσότερα τις χρονιές 2014-2018. Πολλά από αυτά αποτελούν επαναλαμβανόμενα περιστατικά. Στα διαδικτυακά μισαναπηρικά εγκλήματα τα θύματα είναι κυρίως γυναίκες. Η βλάβη των θυμάτων είναι σωματική, ψυχική, νοητική ή κινητική (Alhaboby et al., 2021). Την τοποθεσία εγκλήματος αποτελεί σε όλες τις περιπτώσεις ο χώρος του διαδικτύου. Πιο συγκεκριμένα, οι επιθέσεις έλαβαν χώρα σε διάφορες εφαρμογές παιχνιδιών, πλατφόρμες email και στα social media. Οι δράστες ήταν χρήστες που προσποιούνταν πως οι ίδιοι είναι ανάπηροι, προσπαθώντας να πλησιάσουν τα θύματα, υποδυόμενοι πως έχουν ίσως κοινά βιώματα, γνωστοί ή πρώην σύντροφοι, ανώνυμοι χρήστες, αλλά και οργανωμένες ομάδες που συνηθίζουν να παρενοχλούν τα θύματα μαζικά (Stray, 2017).

Το είδος εγκλήματος περιλαμβάνει λεκτική, ψυχολογική και σεξουαλική κακοποίηση, παραβίαση προσωπικών δεδομένων, εξαπάτηση του θύματος και οικονομική εκμετάλλευση, μισαναπηρικό λόγο και μισαναπηρικές ρητορικές, απομόνωση και απειλές. Και στα διαδικτυακά εγκλήματα μίσους αναπηρίας υπερτερεί το μεγαλύτερο ποσοστό μη καταγραφής, ενώ σημειώνεται έντονη μη αναφορά. Ως άλλο κίνητρο σημειώνεται η καταγραφή διάφορων περιστατικών και επιθέσεων εκτός κυβερνοχώρου, που στην πραγματικότητα συνδέονται με το διαδίκτυο, αφού οι επιθέσεις αρχικά ξεκίνησαν σε διαδικτυακές πλατφόρμες. Άλλα μισαναπηρικά εγκλήματα θεωρήθηκε πως υποκινήθηκαν από τρανσφοβία, ρατσισμό και σεξισμό. Επιπλέον, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως οι διαδικτυακές επιθέσεις κατά των αναπήρων είναι εμπειρίες που συνοδεύονται από αγωνία, φόβο, ψυχικά και σωματικά τραύματα (Alhaboby et al., 2016).