Κεφάλαιο 8ο: Ανάλυση δεδομένων
Ανάλυση πίνακα 1
Η ανάλυση των δεδομένων έγινε σύμφωνα με σύγκριση όσων προέκυψαν από τα άρθρα που συλλέχθηκαν, μεσα από την εξέταση ορισμένων χαρακτηριστικών, όπως είναι η περιοχή στην οποία έλαβε χώρα κάθε μισαναπηρικό έγκλημα, η χρονολογία, το φύλο του θύματος, το είδος της βλάβης του, η προέλευση του δράστη, η τοποθεσία του εγκλήματος, ο αριθμός των συνολικών εγκλήματα μίσους, το είδος του μισαναπηρικού εγκλήματος, τα ποσοστά καταγραφής ή μη καταγραφής των μισαναπηρικών εγκλημάτων, το κίνητρο του δράστη. Όπως διαφαίνεται από τον πίνακα 1, για τις χρονιές 2005-2010, σε διάφορες πολιτείες των ΗΠΑ διαπράχθηκαν συνολικά περίπου 700.000 εγκλήματα. Δεν δίνονται σαφείς πληροφορίες για το φύλο των θυμάτων, ενώ το είδος της βλάβης των θυμάτων συγκαταλέγεται στην σωματική και νοητική. Αρκετά από αυτά τα εγκλήματα έλαβαν χώρα σε δημόσιους χώρους, αλλά και τις κατοικίες των αναπήρων. Οι δράστες ήταν συχνά άγνωστοι, ενώ τα είδη εγκλήματος σχετίζονται με απλές επιθέσεις (58%), σοβαρές επιθέσεις (22%) και περιουσιακές καταστροφές (20%). Το 40% των εγκλημάτων μίσους αναπηρίας καταγράφηκε από τις αρμόδιες αρχές, ενώ το 60% δεν καταγράφηκε. Το κίνητρο στα εγκλήματα μίσους που καταγράφηκαν δεν δηλώθηκε σε όλες τις περιπτώσεις ως μισαναπηρικό, αλλά ρατσιστικό (8%) ή άλλο κίνητρο, που δεν αναφέρεται (Kena & Thompson, 2021).
Τα επόμενα πέντε χρόνια παρατηρήθηκε έντονη αύξηση των συνολικών εγκλημάτων, αφού τις χρονιές 2010-2015, σε διάφορες περιοχές των ΗΠΑ, όπως Καλιφόρνια, Τέξας, Νέα Υόρκη και Φλόριντα, τα συνολικά εγκλήματα μίσους φτάνουν περίπου τις 850.000. Το 54% των θυμάτων ήταν άνδρες και το 46% γυναίκες. Η βλάβη των θυμάτων ήταν και πάλι σωματική και νοητική. Τα εγκλήματα μίσους έλαβαν χώρα σε δημόσιους χώρους και οικίες. Οι δράστες ήταν συχνά άγνωστοι, ενώ το είδος των εγκλημάτων μίσους αφορά απλές επιθέσεις (60%) και σοβαρές επιθέσεις (20%). Το 42% των εγκλημάτων μίσους καταγράφηκε, ενώ το 58% δεν καταγράφηκε.
Παρατηρείται μια ελάχιστη αύξηση στα ποσοστά καταγραφής των εγκλημάτων μίσους αναπηρίας, σε αντίθεση με τις χρονιές 2005-2010, βέβαια αυξήθηκε κατά πολύ ο συνολικός αριθμός εγκλημάτων (Kena & Thompson, 2021). Επομένως, η μικρή αύξηση καταγραφής δεν υποδηλώνει πως έγιναν ριζικές αλλαγές πρόληψης των αρμόδιων αρχών, ώστε να αποφευχθούν τα εγκλήματα μίσους αναπηρίας, ούτε πως βελτιώθηκε το σύστημα καταγραφής. Το κίνητρο ήταν ότι τα θύματα βρίσκονταν στο κοινωνικό περιθώριο (10%), συνεπώς, αποτελούσαν «εύκολο στόχο» για τους δράστες (Kena & Thompson, 2021). Επίσης, τα ποσοστά του φύλου φανερώνουν πως υπάρχει σχετική ομοιογένεια στο δείγμα, αν και τα ποσοστά υψηλής μη καταγραφής δεν προσφέρουν την δυνατότητα για ακριβή αξιολόγηση των ποσοστών του φύλου (Kena &Thompson, 2021).
Για τις χρονιές 2015-2019 παρατηρείται στις ίδιες περιοχές των ΗΠΑ, αύξηση των συνολικών εγκλημάτων για μία ακόμη φορά, αφού το ποσό ανέρχεται στις 944.570 εγκλήματα. Το 56% αφορούν άνδρες, ενώ το 44% γυναίκες. Εντοπίζεται μια μικρή αύξηση του ποσοστού των εγκλημάτων μίσους κατά των ανδρών, χωρίς όμως να είναι έγκυρο, λόγω της υψηλής μη καταγραφής (56%). Τα εγκλήματα που καταγράφηκαν αποτελούν το( 44%). Η βλάβη των θυμάτων ήταν σωματική και νοητική. Οι δράστες ήταν συχνά άγνωστοι στο θύμα, ενώ τα περισσότερα εγκλήματα μίσους αναπηρίας διεξήχθησαν σε δημόσιους χώρους και οικίες. Το είδος εγκλήματος διακρίνεται σε απλές επιθέσεις (62%), σοβαρές επιθέσεις (18%) και περιουσιακές καταστροφές (10%). Ως κίνητρο καταγράφηκε ο κοινωνικός αποκλεισμός των θυμάτων (11%). Δεν δίνονται επαρκείς πληροφορίες για άλλο είδος κινήτρου. Το ποσοστό καταγραφής μειώθηκε κατά (2%), σε σχέση με τα προηγούμενα πέντε χρόνια (Kena & Thompson, 2021).
Τέλος, το 2021 ο συνολικός αριθμός των εγκλημάτων μίσους στις ΗΠΑ περιορίζεται στα 177 εγκλήματα μίσους αναπηρίας. Δεν αναφέρεται ο ακριβής αριθμός των συνολικών εγκλημάτων μίσους. Το 60% των θυμάτων ήταν άνδρες, ενώ το 40% ήταν γυναίκες. Η βλάβη των θυμάτων ήταν σωματική ή κινητική. Οι δράστες αυτή τη φορά ήταν συγγενείς και φροντιστές, ενώ τα εγκλήματα έλαβαν χώρα στις κατοικίες των θυμάτων, σε νοσοκομεία, ιδρύματα, σχολεία και τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Το είδος των εγκλημάτων μίσους αναπηρίας για το 2021 περιλαμβάνει σωματική, λεκτική και σεξουαλική κακοποίηση, αλλά και οικονομική εκμετάλλευση. Δεν αναφέρονται ακριβή ποσοστά για κάθε ξεχωριστή κατηγορία εγκλήματος. Τα εγκλήματα που καταγράφηκαν ανέρχονται στο (30%), ενώ εκείνα που δεν καταγράφηκαν αναδύονται στο (60-70%). Ως κίνητρο καταγράφηκαν οι κοινωνικές προκαταλήψεις, η έλλειψη εκπαίδευσης και ευαισθητοποίησης των δραστών. Τα ποσοστά δεν αναφέρονται. Δεν αναφέρεται ο αριθμός των συνολικών εγκλήματων μίσους, όμως, φαίνεται πως αυξήθηκαν κατά πολύ τα ποσοστά μη καταγραφής. Συγχρόνως, τα δεδομένα αφορούν μόνο το 2021 και όχι ολόκληρη πενταετία (Bachera & Jupinko, 2021). Ακόμη, διαπράχθηκαν αρκετά εγκλήματα τα οποία δεν αναφέρθηκαν (Bachera & Jupinko, 2021).
