Σύμφωνα με τις φεμινιστικές μελέτες για την αναπηρία και τις αντι-καταπιεστικές μελέτες, η εξιδανίκευση της κανονικότητας είναι η πιο κυρίαρχη αφήγηση για την αναπηρία στις δυτικές κοινωνίες. Αντίθετα, θα ήταν πιο γόνιμο να δίνεται έμφαση στην λογική και τις συνέπειες της εξιδανίκευσης της κανονικότητας, παρά να θεωρηθεί ως η κύρια αφήγηση (Campbell, 2009).Οι άνθρωποι κατασκευάζουν τις εσωτερικές τους ιστορίες και αφηγούνται ιστορίες σε άλλους ανθρώπους. Οι ιστορίες αυτές κατασκευάζονται σε διάλογο με τους διαθέσιμους πόρους της αφηγηματικής λειτουργίας και μετάδοσης. Το αποτέλεσμα που προκύπτει είναι οι ατομικές ιστορίες να συνδέονται με αυτές τις αφηγήσεις που μεταδίδονται, οι οποίες στην συνέχεια προσφέρουν πόρους για την ερμηνεία των γεγονότων της ζωής. Βασική έννοια αποτελούν οι συνθήκες. Τόσο οι υλικές, όσο και οι διαλεκτικές, που αφορούν την ζωή και την αφήγηση(Tarvainen, 2019).