Β’ΜΕΡΟΣ:ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ
Κεφάλαιο 7ο – Μεθοδολογία
Το είδος της μεθοδολογίας της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι αφηγηματική βιβλιογραφική επισκόπηση. Στόχος της βιβλιογραφικής επισκόπησης είναι να διαπιστωθούν όσα είναι ήδη γνωστά σχετικά με το θέμα ενδιαφέροντος και να συγκροτηθεί η επισκόπηση με τέτοιο τρόπο, ώστε να μπορέσει τελικά να λειτουργήσει τόσο ως βάση, όσο και ως αιτιολόγηση της έρευνας.
Οι βιβλιογραφικές επισκοπήσεις είναι συνήθως αφηγηματικού χαρακτήρα, είτε εντάσσονται στο πλαίσιο της ερευνητικής εργασίας του συντάκτη της επισκόπησης (όταν δηλαδή η επισκόπηση χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό της υφιστάμενης γνώσης σε κάποιο θεματικό πεδίο, με στόχο τον εντοπισμό ερευνητικών ερωτημάτων προς διερεύνηση), είτε αποτελούν αυτοσκοπό (ως μέσο περιληπτικής παρουσίασης της υφιστάμενης γνώσης σε κάποιο πεδίο έρευνας) (Bryman, 2017).
Η βιβλιογραφική επισκόπηση διακρίνεται σε δύο είδη: αφηγηματική επισκόπηση και συστηματική επισκόπηση. Στην αφηγηματική επισκόπηση ο ερευνητής δημιουργεί μια αξιολόγηση όσων είναι ήδη γνωστά για το ζητούμενο, με την μορφή προοιμίου της διεξαγωγής της έρευνας του (Bryman, 2017). Πιο συγκεκριμένα, στόχος των βιβλιογραφικών επισκοπήσεων είναι να φτάσουν σε μια γενική εικόνα ενός πεδίου μελέτης, μέσω μιας συνεκτικής αξιολόγησης και κριτικής ερμηνείας της σχετικής βιβλιογραφίας. Η συναφής βιβλιογραφία επισκοπείται με στόχο να αποδειχθούν οι λόγοι που οδήγησαν τον συντάκτη στην εκπόνηση της εκάστοτε έρευνας, αλλά και η πιθανή συνεισφορά της στην έρευνα (Bryman, 2017).
Επιπλέον, η βιβλιογραφική επισκόπηση αποδεικνύει πως ο συντάκτης της είναι σε θέση όχι μόνο να κατανοήσει σχετικές με το ζητούμενο έρευνες, αλλά να τις αξιοποιήσει έτσι, ώστε να ερμηνεύσει κριτικά όσα αυτές αναφέρουν και να χρησιμοποιήσει τις ιδέες τους, προκειμένου να αρθρώσει και να υποστηρίξει κάποιο επιχείρημα (Bryman, 2017). Η εξέταση της υφιστάμενης βιβλιογραφίας θα πρέπει να αποσκοπεί στην αποσαφήνιση συγκεκριμένων ζητημάτων:
Στην συγκεκριμένη εργασία εφαρμόστηκε η αφηγηματική επισκόπηση, που λειτουργεί και ως προοίμιο, ψάχνοντας, συλλέγοντας και μελετώντας έναν αξιόλογο όγκο δεδομένων, συνοψίζοντας την ήδη υπάρχουσα γνώση για το ζητούμενο, το οποίο αποτελούν τα εγκλήματα μίσους αναπηρίας. Αφού πραγματοποιήθηκε η έρευνα και συλλέχθηκαν τα άρθρα, έπρεπε να γίνει αξιολόγηση του ποια άρθρα εξυπηρετούν τελικά την επισκόπηση(Bryman, 2017).
Επιπλέον, το γεγονός ότι η νομοθεσία για τα εγκλήματα μίσους αναπηρίας, σε διάφορα κράτη είναι διαφορετική και δεν αναγνωρίζονται τέτοιου είδους εγκλήματα ως μισαναπηρικά εγκλήματα, αλλά ως μικροεπιθέσεις ή θολώνουν τα όρια μεταξύ μισαναπηρικών εγκλημάτων, ενδοοικογενειακής βίας και εγκλημάτων συντρόφου, αποδεικνύει την δυσκολία της συγκεκριμένης μελέτης. Επίσης, η συχνή μη καταγραφή των εγκλημάτων μίσους φανερώνει την αδυναμία του συστήματος καταγραφής και της ποινικής δικαιοσύνης να ανταπεξέλθουν επαρκώς στην διαχείριση και αποφυγή των μισαναπηρικών εγκλημάτων (Hall, 2019).
