Κεφάλαιο 4ο: Δικαιώματα Αναπήρων
4.1. Ένωση Ισότητας: στρατηγική για τα δικαιώματα των αναπήρων (2021-2030)
Σύμφωνα με τον Michael Oliver (1990) και την κοινωνική θεωρία για την αναπηρία, η αναπηρία δεν αποτελεί απλώς ατομικό ζήτημα, αλλά είναι το αποτέλεσμα της αναπηροποίησης, που προκύπτει από την μη ύπαρξη προσβασιμότητας, την αδιαφορία του κράτους, τις απαρχαιωμένες πολιτικές πρακτικές και τις λογικές που διαχωρίζουν, ενώ δεν πρέπει να ξεχνάμε και τα ζητήματα της γραφειοκρατίας. Όλα αυτά οδηγούν σε κοινωνικό αποκλεισμό των αναπήρων (Barnes et al., 2014). Ενώ έχουν γίνει κάποιες προσπάθειες για αλλαγή όπως φαίνεται από την υιοθέτηση του νόμου 4488/2017, στην Ελλάδα, που προάγει την ισότητα και την προσβασιμότητα καθώς και η υπογραφή της σύμβασης του ΟΗΕ, για τα δικαιώματα των αναπήρων (Νόμος 4074/ 2012) φανερώνουν την δέσμευση του κράτους για την εξάλειψη των ζητημάτων που καταπιέζουν τον ανάπηρο πληθυσμό. Παρ’ολα αυτά, η εφαρμογή των συγκεκριμένων πολιτικών πρακτικών είναι ακόμα ανεπαρκής, συνεπώς, το ζήτημα της αναπηρίας παραμένει ένα κυρίως κοινωνικό και πολιτικό φαινόμενο (CRPD, 2017). Όλοι οι άνθρωποι ανεξαρτήτως των χαρακτηριστικών τους, έχουν το δικαίωμα να ζουν αξιοπρεπώς, να επιλέγουν και να αποφασίζουν οι ίδιοι για τον εαυτό τους, να εντάσσονται στην κοινωνία, να σπουδάζουν, να εργάζονται, να διασκεδάζουν, να μην περιορίζονται εξαιτίας των μη προσβάσιμων χώρων και των πολιτικών πρακτικών που διαχωρίζουν(Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών). Ακολουθεί παράθεμα που αποδεικνύει όλα τα παραπάνω.
«Οι ανάπηροι έχουν το δικαίωμα να απολαμβάνουν καλές συνθήκες στον χώρο εργασίας, να ζουν ανεξάρτητα, να έχουν ίσες ευκαιρίες με τους μη ανάπηρους, να συμμετέχουν πλήρως στην ζωή της κοινότητας στην οποία ανήκουν. Όλοι έχουν το δικαίωμα να απολαμβάνουν την ζωή χωρίς εμπόδια και είναι υποχρέωση μας, ως κοινότητα, να εξασφαλίσουμε την πλήρη συμμετοχή τους στην κοινωνία, σε ίση βάση με τους άλλους». Ursula von der Leyen, Πρόεδρος της επιτροπής (European Commission, 2021, σελ. 1).
«Λαμβάνοντας υπόψιν μας το υφιστάμενο εθελοντικό Ευρωπαϊκό πλαίσιο ποιότητας για τις κοινωνικές υπηρεσίες αριστείας για αναπήρους, με στόχο την βελτίωση της παροχής υπηρεσιών τους και την προστασία των δικαιωμάτων τους, προτείνονται τα εξής(European Commission, 2021, σελ. 9).
Η επιτροπή καλεί τα κράτη-μέλη να εφαρμόζουν ορθές πρακτικές αποΐδρυματοποίησης, στον τομέα της ψυχικής υγείας, αλλά και των υπόλοιπων ομάδων των αναπήρων, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών, ώστε να ενισχυθεί η μετάβαση από την ιδρυματική φροντίδα, σε υπηρεσίες παροχής στήριξης, σε επίπεδο τοπικής κοινότητας. Να προάγουν και να διασφαλίζουν χρηματοδότηση για προσβάσιμη κοινωνική στέγαση, χωρίς αποκλεισμό των αναπήρων. Συμπεριλαμβάνονται οι ηλικιωμένοι και οι άστεγοι με αναπηρία (European Commission, 2021). Να ορίσουν μέτρα για την περαιτέρω αντιμετώπιση των ελλείψεων στην κοινωνική προστασία, ώστε να περιοριστούν οι ανισότητες. Να συμπεριληφθεί η αποζημίωση των επιπρόσθετων δαπανών, που σχετίζονται με την αναπηρία και την επιλεξιμότητα για παροχές αναπηρίας»(European Commission, 2021, σελ. 13).
