ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΥΤΟ- ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΕ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΤΡΙΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥΣ Η ΤΗ ΜΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΤΟΥΣ ΣΕ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΣΚΗΣΗΣ – Μεταπτυχιακή Διπλωματική Εργασία του Μιχαήλ Τζούρτζου – Μ.Π.Σ. «Οργάνωση και Διαχείριση Αθλητικών Δραστηριοτήτων για Άτομα με Αναπηρίες (Α.με.Α.)» Πανεπιστημίου Πελοποννήσου – Μέρος 8o
2.1.3. Αθλητισμός στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση
Η φυσική άσκηση συνεισφέρει στη σωματική και ψυχική υγεία των φοιτητών/τριών καθώς τους επιτρέπει να βελτιώσουν τη σωματική τους υγεία, να ενδυναμώσουν αρμονικά όλο το σώμα τους αλλά και να αυξήσουν τις πνευματικές και νοητικές τους επιδόσεις καθώς η καθημερινότητά τους ενέχει υψηλές απαιτήσεις πνευματικής συγκέντρωσης και καταπόνησης (Azimovna,2021). Επίσης είναι αποδεδειγμένο επιστημονικά πως η ενασχόληση με τον αθλητισμό συνδέεται με την αυτοπειθαρχία, την ικανότητα συγκέντρωσης, την επιμονή, την αποφασιστικότητα και τη σκληρή προσπάθεια, προτερήματα τα οποία μπορούν επίσης να αξιοποιηθούν και στον τομέα της ακαδημαϊκής εκπαίδευσης και να οδηγήσουν τους φοιτητές σε υψηλότερες επιδόσεις στα επιστημονικά τους καθήκοντα (Muñoz-Bullónetal., 2017). Τα Πανεπιστήμια, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, οργανώνουν προγράμματα αθλητισμού εντάσσοντας σε αυτά πολλά και διαφορετικά αθλήματα στοχεύοντας στη ενεργό συμμετοχή σε αυτά όσο το δυνατόν μεγαλύτερου αριθμού φοιτητών(Κωνσταντινάκος,2009;Gdonteli&Gavriilidis, 2014). Πρόκειται για προγράμματα αθλητισμού αγωνιστικού τύπου αλλά και προγράμματα αθλητισμού αναψυχής με στόχο να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής των φοιτητών,να τους δώσουν ποικίλες εναλλακτικές άσκησης με χαμηλό αντίτιμο και να τους βοηθήσουν να αντιληφθούν την αξία της άσκησης για την προαγωγή τόσο της σωματικής όσο και της ψυχικής υγείας. Κατά τη διάρκεια του ακαδημαϊκού έτους οργανώνονται και πραγματοποιούνται προγράμματα εκγύμνασης προσφερόμενα στους φοιτητές. Υπάρχει τεράστια ποικιλία προσφερόμενων προγραμμάτων (ομαδικά και ατομικά, προγράμματα ενδυνάμωσης, ευλυγισίας, εκμάθησης παραδοσιακών χορών και πολεμικών τεχνών) με στόχο είτε τη δια βίου άθληση των φοιτητών είτε τη συμμετοχή του Πανεπιστημίου σε εθνικές ή και διεθνείς αθλητικές διοργανώσεις. Ωστόσο παρά την ποικιλία των προσφερόμενων αθλημάτων η έρευνα έχει αποδείξει πως τα ποσοστά των φοιτητών που ασκούνταισυστηματικά είναι πολύ χαμηλά και σίγουρα χαμηλότερα από τα αντίστοιχα των φοιτητών στην Ευρώπη (Gdonteli et al., 2011;Μασμανίδης, 2009; Carmichael et al., 2017).