Ανθή Αγγελοπούλου.
Οι ρευματικές παθήσεις είναι περίπου 200, και μπορούν να ταξινομηθούν σε 6 μεγάλες ομάδες. Σε αυτά περιλαμβάνονται τα εκφυλιστικά όπως η Οστεοαρθρίτιδα, τα μεταβολικά όπως η Οστεοπόρωση, οι φλεγμονώδεις αρθρίτιδες όπως η Ρευματοειδής Αρθρίτιδα, τα συστηματικά αυτοάνοσα φλεγμονώδη νοσήματα όπως ο Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος και τα αυτοφλεγμονώδη νοσήματα όπως τα Περιοδικά Εμπύρετα Σύνδρομα. Τα νοσήματα των δύο τελευταίων κατηγοριών προσβάλλουν εκτός από τις αρθρώσεις και εσωτερικά όργανα, όπως οι νεφροί, ο εγκέφαλος, η καρδιά, οι πνεύμονες κ.ά. Μόνο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ένα επιπλέον εκατομμύριο εργαζόμενοι θα μπορούσαν να εργάζονται κάθε μέρα εάν η διάγνωση και η λήψη θεραπείας ήταν ευρύτερα προσπελάσιμες για τα άτομα με Ρευματικά Νοσήματα. Στην Ελλάδα οι Ρευματικές Παθήσεις αποτελούν την πρώτη κατά σειρά αιτία (μεταξύ όλων των νοσημάτων) χρόνιου προβλήματος υγείας (38,7%), μακροχρόνιας και βραχυχρόνιας σωματικής ανικανότητας (47,2% και 26,2% αντίστοιχα) και ιατρικών επισκέψεων (20,5%) ενώ κατατάσσονται στη δεύτερη θέση ως αιτία κατανάλωσης συνταγογραφούμενων και μη συνταγογραφούμενων φαρμάκων (24,0% και 17,7% αντίστοιχα).
Οι φλεγμονώδεις ρευματικές συστηματικές νόσοι και οι θεραπείες τους
Οι Ρευματικές παθήσεις είναι ένας ευρύτερος όρος που περιλαμβάνει περισσότερα από 150 νοσήματα τα οποία δεν περιορίζονται μόνο σε παθήσεις των αρθρώσεων, αλλά εκτείνονται σε οποιαδήποτε πάθηση προσβάλλει το μυοσκελετικό μας σύστημα. Εκτιμάται ότι στην Ελλάδα περισσότεροι από 2.500.000 πάσχουν από κάποια Ρευματική πάθηση. Μια κατηγορία Ρευματικών νοσημάτων είναι και οι Φλεγμονώδεις Ρευματικές συστηματικές νόσοι, όπως η Ρευματοειδής Αρθρίτιδα, η Αξονική Σπονδυλαρθρίτιδα και η Ψωριασική Αρθρίτιδα. Σύμφωνα με μελέτες της IQVIΑ η Ρευματοειδής Αρθρίτιδας αφορά περίπου το 60% των Φλεγμονόδων Ρευματικών συστηματικών νοσημάτων, η Αξονική Σπονδυλαρθρίτιδα το 15% και η Ψωριασική Αρθρίτιδα το 25%. Η ρευματοειδής αρθρίτιδα (ΡΑ) είναι μια αυτοάνοση μορφή αρθρίτιδας που προσβάλλει τον ιστό που περιβάλλει τις αρθρώσεις και προκαλεί φλεγμονή. Είναι μια νόσος που κατά κύριο λόγο εκδηλώνεται μετά την ηλικία των 40 ετών και φαίνεται να προτιμά περισσότερο τις γυναίκες. Σύμφωνα με στοιχεία της IQVIA, η διάγνωση συμβαίνει κατά μέσο όρο στην ηλικία των 45-50 ετών, ενώ το 70% των ασθενών είναι γυναίκες.
Η Αξονική Σπονδυλαρθρίτιδα και η Ψωριασική Αρθρίτιδα ανήκουν στην ευρύτερη οικογένεια των Σπονδυλαρθρίτιδων. Η Αξονική Σπονδυλαρθρίτιδα είναι μια χρόνια νόσος της σπονδυλικής στήλης και κατά κύριο λόγο προσβάλλει τον αξονικό σκελετό (ιερολαγόνιες αρθρώσεις και σπονδυλική στήλη). Η νόσος διαφοροποιείται ανάλογα με την εμφάνιση ή όχι αξονικών εκδηλώσεων με περίπου 8 στους 10 ασθενείς να πάσχουν από αγκυλοποιητική σπονδυλαρθρίτιδα και 2 στους 10 από Αξονική Σπονδυλαρθρίτιδα χωρίς ακτινολογικά ευρήματα. Αντίθετα με την Ρευματοειδή Αρθρίτιδα, η Αξονική Σπονδυλαρθρίτιδα προσβάλει περισσότερο τους άνδρες, ενώ η διάγνωση πραγματοποιείται σε μικρότερη ηλικία. Εκτιμούμε ότι περίπου το 70% των ασθενών είναι άνδρες, ενώ σε περισσότερους από 4 στους 10 η διάγνωση της νόσου πραγματοποιείται πριν από την ηλικία των 45 ετών. Η Ψωριασική Αρθρίτιδα είναι μια χρόνια φλεγμονώδης νόσος η οποία προσβάλει κυρίως τις αρθρώσεις των άνω και κάτω άκρων, την σπονδυλική στήλη αλλά και το δέρμα. Συγκεκριμένα, μπορεί να προκαλέσει οίδημα στις αρθρώσεις και να δημιουργήσει λεπιδώδεις πλάκες στο δέρμα που μοιάζουν με εκτεταμένο έκζεμα. Η νόσος διαφοροποιείται από τις υπόλοιπες φλεγμονώδεις αρθρίτιδες κυρίως λόγω των δερματικών εκδηλώσεων. Η νόσος παρουσιάζει έντονες εξάρσεις και ενδιάμεσες περιόδους με ύφεση των συμπτωμάτων. Σε αντίθεση με τα άλλα δύο νοσήματα, η Ψωριασική Αρθρίτιδα δεν φαίνεται να προτιμά κάποιο συγκεκριμένο φύλο. Στις περισσότερες των περιπτώσεων η νόσος παρουσιάζεται ως επέκταση της Ψωρίασης. Οι κλασσικές θεραπείες για τις Φλεγμονώδεις συστηματικές νόσους περιλαμβάνουν χορήγηση παυσίπονων, ΜΣΑΦ, κορτικοστεροειδών και ανοσοτροποποιητικών θεραπειών, ενώ την τελευταία δεκαετία αναπτύχθηκαν νέες θεραπείες, βιολογικά τροποποιητικά της νόσου, τα οποία αποτελούν εξατομικευμένες θεραπείες και οι οποίες επιτυγχάνουν αποτελεσματικότερη ύφεση των συμπτωμάτων. Οι βιολογικές θεραπείες έφεραν πραγματική επανάσταση στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονταν οι νόσοι και έχουν συντελέσει ώστε οι ασθενείς να ζουν μια φυσιολογική ζωή, απαλλαγμένη από πόνους. Σήμερα σύμφωνα με έρευνες της IQVIA περισσότεροι από 20.000 ασθενείς που υποφέρουν από κάποιο χρόνιο φλεγμονώδες ρευματικό νόσημα και βρίσκονται υπό φαρμακευτική αγωγή για τη νόσο, λαμβάνουν βιολογικό παράγοντα. Η διείσδυση του βιολογικού παράγοντα διαφοροποιείται μεταξύ των νοσημάτων ως εξής:
• Περισσότεροι από 60% ασθενείς με Αξονική Σπονδυλαρθρίτιδα που βρίσκονται υπό αγωγή λαμβάνουν κάποιον βιολογικό παράγοντα με περισσότερους από τους μισούς να τον λαμβάνουν χωρίς κάποιο άλλο συγχορηγούμενο φάρμακο
• Περίπου 40% των ασθενών με Ρευματοειδή Αρθρίτιδα που βρίσκονται υπό αγωγή λαμβάνουν θεραπεία με κάποιον Βιολογικό Παράγοντα, συνήθως με συγχορήγηση κάποιου Συμβατικού ανοσοτροποποιητικού, κυρίως μεθοτρεξάτης
• Περίπου 40% των ασθενών με Ψωριασική Αρθρίτιδα που βρίσκονται υπό αγωγή λαμβάνουν βιολογική θεραπεία με ή χωρίς κάποιο άλλο συγχορηγούμενο φάρμακο
Οι Φλεγμονώδεις συστηματικές νόσοι παραμένουν ακόμη και σήμερα στο επίκεντρο του ερευνητικού ενδιαφέροντος με ανάπτυξη τόσο νέων πρωτότυπων αλλά και βιοομοειδών βιολογικών θεραπειών καθώς και με νέες από του στόματος θεραπείες. Η IQVIA καταγράφει σε συστηματική βάση την αγορά των βιολογικών και νεότερων θεραπειών με επαναλαμβανόμενες έρευνες αγοράς και εκτιμά ότι η συγκεκριμένη αγορά θα σημειώσει σημαντική άνοδο τα επόμενα έτη.
Σκληρόδερμα: Μια σπάνια και χρόνια ρευματική πάθηση
Το Σκληρόδερμα είναι ένα χρόνιο αυτοάνοσο νόσημα, που προσβάλει τις αρθρώσεις αλλά και πολλά όργανα του σώματος (δάκτυλα χεριών, ποδιών, γαστρεντερικός σωλήνας, ήπαρ, καρδιά κ.λπ.). Η συχνότητα εμφάνισης της νόσου υπολογίζεται από 1:10.000 – 1:30.000 στο γενικό πληθυσμό. Συνήθως προσβάλλει γυναίκες ηλικίας 40-60 ετών, με ποσοστό εμφάνισης 4 γυναίκες προς 1 άνδρα ενώ στην παραγωγική ηλικία η αναλογία αυξάνεται σε 15 γυναίκες προς 1 άνδρα. Η παθογένεια της νόσου είναι ουσιαστικά άγνωστη αλλά ενοχοποιούνται γενετικά και περιβαλλοντικά αίτια. Δύο από τα πρώιμα συμπτώματα της νόσου είναι το φαινόμενο Raynaud (διαταραχή της αιμάτωσης στα δάκτυλα των χεριών και των ποδιών) με αλλαγή του χρώματος του δέρματος (λευκό, κυανό, ερυθρό) και τα σκληρά πρησμένα δάκτυλα. Η νόσος μπορεί να εμφανίσει εκδηλώσεις από το δέρμα, τους πνεύμονες, τους νεφρούς, την καρδιά και το γαστρεντερικό σύστημα. Η διάγνωση της νόσου γίνεται από τον κατάλληλο γιατρό το ρευματολόγο, με τη βοήθεια του ιατρικού ιστορικού, της κλινικής εξέτασης και κάποιων διαγνωστικών εξετάσεων, όπως οι αιματολογικές εξετάσεις και η τριχοειδοσκόπηση η οποία ενδείκνυται για τα Δακτυλικά Έλκη. Δύο από τις πλέον σοβαρές επιπλοκές της νόσου είναι η Πνευμονική Αρτηριακή Υπέρταση και τα Δακτυλικά Έλκη. Δυστυχώς μέχρι σήμερα, δεν υπάρχει οριστική θεραπεία για το Σκληρόδερμα.
Υπάρχουν, όμως, αποτελεσματικές θεραπείες για ορισμένες εκδηλώσεις της νόσου, όπως για την Πνευμονική Αρτηριακή Υπέρταση και τα δακτυλικά έλκη που μπορούν να επιβραδύνουν την εξέλιξη και να βελτιώσουν τη μακροχρόνια έκβαση της. Η έγκαιρη διάγνωση σε συνδυασμό με την κατάλληλη θεραπευτική αγωγή μπορούν να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση των σοβαρών επιπλοκών του σκληροδέρματος και να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής των ασθενών. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό λοιπόν, τα συμπτώματα της νόσου να αναγνωρίζονται έγκαιρα ο ασθενής να επισκέπτεται τον κατάλληλο γιατρό, καθώς η πρώιμη διάγνωση οδηγεί σε καλύτερη θεραπευτική αντιμετώπιση της νόσου.
Το 53% των πασχόντων από οστεοπόρωση δεν παίρνει φάρμακα
Έρευνα που πραγματοποιήθηκε για τη σκελετική υγεία και την οστεοπόρωση από τον Σύλλογο Σκελετικής Υγείας «Πεταλούδα» και παρουσιάστηκε από το Σύλλογο σε συνεργασία με την Ελληνική Εταιρεία Αντιρευματικού Αγώνα έδειξε ότι στην Αττική το 60% δεν έχει κάνει ποτέ εξέταση οστικής πυκνότητας, το 46% όσων έχουν ηλικία άνω των 55% δεν έχει κάνει ποτέ μέτρηση οστικής πυκνότητας, το 26% παρουσιάζει αστάθεια κατά τη βάδιση ενώ το 66% δεν ασκείται ποτέ. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη έρευνα για τη σκελετική υγεία και την οστεοπόρωση που έχει πραγματοποιηθεί στην Ελλάδα καθώς συμπεριέλαβε 11.268 άτομα. Σύμφωνα με τα ευρήματα το 23% των Ελλήνων έχει οστεοπόρωση, το 53% των πασχόντων από οστεοπόρωση ή οστεοπενία δεν λαμβάνει φάρμακα, 7 στις 10 γυναίκες δεν προσλαμβάνουν το ασβέστιο που χρειάζονται, ενώ όσο αυξάνεται η ηλικία, μειώνεται η πρόσληψη ασβεστίου.
«Έχεις πόνους στις αρθρώσεις, δυσκαμψία και νιώθεις εξαντλημένος; Μην αργείς! Επικοινώνησε τώρα» είναι και φέτος το μήνυμα της Παγκόσμιας Ημέρας Αρθρίτιδας που εορτάζεται κάθε χρόνο στις 12 Οκτωβρίου. Η καμπάνια, αποτελεί πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Αντιρευματικού Αγώνα, [EULAR (European League Against Rheumatism), υποστηριζόμενη από όλα τα μέλη του δικτύου της EULAR, καθώς και των Οργανισμών Ασθενών (PARE), των επιστημονικών εταιριών και των εταιρειών επαγγελματιών υγείας, με κοινό στόχο να τονιστεί η σημασία της έγκαιρης διάγνωσης και της πρόσβασης στην φροντίδα και τη θεραπεία.
Οι ρευματικές παθήσεις το σημαντικότερο πρόβλημα υγείας για τους εργαζόμενους
Σύμφωνα με το ρευματολόγο, αναπλ. γεν. γραμματέα του Ελληνικού Ιδρύματος Ρευματολογίας κο Βασίλειο Χατζηλουλούδη τα στοιχεία της πανελλαδικής έρευνας που διεξήχθη από το Ελληνικό Ίδρυμα Ρευματολογίας αναδεικνύουν την αναγκαιότητα της σωστής πληροφόρησης και της έγκαιρης διάγνωσης των ρευματικών παθήσεων.
Όπως δείχνουν τα στοιχεία, οι ρευματικές παθήσεις αποτελούν το σημαντικότερο πρόβλημα υγείας στον εργαζόμενο πληθυσμό (δηλαδή στα άτομα 19-65 ετών) διότι είναι το συχνότερο αίτιο χρόνιου προβλήματος υγείας, μακροχρόνιας σωματικής ανικανότητας, απουσίας από την εργασία και ιατρικών επισκέψεων. Το μέγεθος του προβλήματος των ρευματικών παθήσεων καθορίζεται από την συχνότητα στον γενικό πληθυσμό και τις επιπτώσεις στους ίδιους τους ασθενείς, στο κοινωνικό σύνολο, στο σύστημα υγείας και στην εθνική οικονομία. Σύμφωνα με το γιατρό η έναρξη της θεραπείας, 12 εβδομάδες μετά την εμφάνιση των συμπτωμάτων, μπορεί να ελαχιστοποιήσει περαιτέρω βλάβες στις αρθρώσεις και να αυξήσει την πιθανότητα ύφεσης. Δυστυχώς, όμως, οι ρευματικές παθήσεις διαγιγνώσκονται καθυστερημένα ή δεν διαγιγνώσκονται καθόλου. Εάν δεν ληφθεί η κατάλληλη θεραπεία, οι καθημερινές δραστηριότητες θα επηρεαστούν – μειώνοντας την ποιότητα ζωής και αυτό θα έχει αντίκτυπο στις σωματικές ικανότητες. Μόνο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ένα επιπλέον εκατομμύριο εργαζόμενοι θα μπορούσαν να εργάζονται κάθε μέρα εάν η διάγνωση και η λήψη θεραπείας ήταν ευρύτερα προσπελάσιμες για τα άτομα με ρευματικά νοσήματα.
«Σχολείο Αγωγής Υγείας»
Σημαντική τροχοπέδη στην αποτελεσματική αντιμετώπιση των ρευματικών νοσημάτων αποτελεί η περιστασιακή ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση του γενικού κοινού και των ασθενών για τα φάρμακα, τα δικαιώματα των ασθενών και τη σχέση του πολίτη με τον ιατρό και το σύστημα υγείας. Για το λόγο αυτό, η Ελληνική Εταιρεία Αντιρευματικού Αγώνα ξεκίνησε το 2017 και συνεχίζει τη δράση «ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΓΩΓΗΣ ΥΓΕΙΑΣ» σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, με τη συνεργασία του Εργαστηρίου Κλινικής Φαρμακολογίας του ΑΠΘ. Αξίζει να σημειωθεί, ότι στην έρευνα που έγινε μεταξύ των ατόμων που παρακολούθησαν το «ΣΧΟΛΕΙΟ» στην ερώτηση «Τι γνωρίζετε για τις τρείς βαθμίδες φροντίδας υγείας», το 40% απήντησε ότι έχει ελάχιστη γνώση το 29% «λίγη γνώση» και μόνο το 2% ότι γνωρίζει πολύ καλά για τις βαθμίδες φροντίδας υγείας ενώ ποσοστό 8% απάντησε πως δεν έχει καμία γνώση. Ενώ, σε άλλη ερώτηση σχετικά με το κατά πόσο αυτά που περιγράφηκαν κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης έχουν σχέση με την μέχρι τώρα εμπειρία τους με το γιατρό ή τις εργαστηριακές και απεικονιστικές εξετάσεις, 8 στους 10 απήντησαν ότι δεν έχει καμία σχέση με την εμπειρία που έχουν οι ίδιοι βιώσει με τον γιατρό και τις εξετάσεις που έχουν υποβληθεί.
1 στους 10 ασθενείς με ξηροφθαλμία μπορεί να πάσχει από το σύνδρομο Sjögren
Η έγκαιρη διάγνωση και η υψηλής ποιότητας επαγγελματική φροντίδα είναι εξαιρετικά σημαντικές για τους ασθενείς με σύνδρομο Sjögren, σύμφωνα με την Ελληνική Εταιρεία Αντιρευματικού Αγώνα, η οποία κάνει αγώνα να ενημερώσει και να ευαισθητοποιήσει τις αρχές αλλά και το γενικό πληθυσμό σχετικά με το σύνδρομο Sjögren και να τονίσει την σημαντικότητα της έγκαιρης διάγνωσης της νόσου αλλά και της ανάγκης για υψηλή ποιότητα φροντίδας των ασθενών. Σύμφωνα με το Παγκόσμιο Ίδρυμα Sjögren, το 2012 ο μέσος εκτιμώμενος χρόνος διάγνωσης ενός ασθενή ήταν σχεδόν 6 χρόνια. Σήμερα, ο μέσος χρόνος διάγνωσης είναι 2.8 χρόνια ενώ, το 75% των οποίων είναι ακόμα αδιάγνωστο. Η κύρια προσβολή του συνδρόμου αφορά τους εξωκρινείς αδένες και εμφανίζεται με ξηροστομία και ξηροφθαλμία. Υπολογίζεται ότι 1 στους 10 ασθενείς με ξηροφθαλμία μπορεί να πάσχει από το σύνδρομο Sjögren. Αν και το σύνδρομο Sjögren μπορεί να προσβάλλει οποιαδήποτε ηλικία, είναι συχνότερο στις γυναίκες μέσης ηλικίας και η αναλογία γυναικών προς άνδρες είναι 9:1. Στις ΗΠΑ, περίπου 1% του πληθυσμού των ΗΠΑ είναι κυρίως γυναίκες που προσβάλλονται από το σύνδρομο Sjögren και το ποσοστό αυτό είναι παρόμοιο με αυτό των γυναικών που πάσχουν από καρκίνο του μαστού. Στην Ελλάδα η συχνότητα των Συνδρόμων βρέθηκε στο επίπεδο του 1,5% των ενηλίκων σύμφωνα με πανελλήνια επιδημιολογική έρευνα για τις ρευματικές παθήσεις του Ελληνικού Ιδρύματος Ρευματολογίας. Το Σύνδρομο Sjögren ταξινομείται σε πρωτοπαθές και δευτεροπαθές, ανάλογα με το αν εμφανίζεται μόνο του ή σε συνδυασμό με άλλα νοσήματα. Στο δευτεροπαθές Sjögren, οι ασθενείς πριν να εκδηλωθεί το εν λόγω σύνδρομο πάσχουν ήδη και από άλλο νόσημα του συνδετικού ιστού, όπως π.χ. Ρευματοειδή Αρθρίτιδα ή Συστηματικό Ερυθηματώδη Λύκο. Και οι δύο τύποι του συνδρόμου κατατάσσονται στις συστηματικές διαταραχές, επειδή μπορεί να προσβάλουν πολλά όργανα του ανθρώπινου οργανισμού. Τα κυρίαρχα συμπτώματα είναι (Ξηρά, πρησμένα, ερεθισμένα μάτια ή αίσθημα άμμου στα μάτια -Ξηρό στόμα και/ή λαιμός, που προκαλεί δυσκολία στη μάσηση και στην κατάποση της τροφής και αναγκάζει τον ασθενή να πίνει συχνά νερό -Αίσθημα κόπωσης -Πόνος στις αρθρώσεις και αίσθημα κακουχίας -Ξηρότητα στο δέρμα, στο πεπτικό σύστημα, στο αιδοίο ή στις αναπνευστικές οδούς).
Βιολογική θεραπεία με μοναδικό μηχανισμό δράσης για τη θεραπεία της ψωριασικής αρθρίτιδας
Φέτος κλείνουν 5 χρόνια από την έγκριση της ουστεκινουμάμπης από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τη θεραπεία της ενεργού ψωριασικής αρθρίτιδας, η οποία αποτελεί μια σημαντική, νέα θεραπευτική επιλογή στους ασθενείς. Η ουστεκινουμάμπη έχει μοναδικό μηχανισμό δράσης στην κατηγορία των βιολογικών παραγόντων, που είναι διαθέσιμοι για τους ασθενείς που πάσχουν από ενεργό ψωριασική αρθρίτιδα, μια χρόνια αυτοάνοση ασθένεια που χαρακτηρίζεται από διόγκωση και ευαισθησία στις αρθρώσεις, περιαρθρική φλεγμονή (ενθεσίτιδα, δακτυλίτιδα), καθώς και ψωρίαση. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέδωσε την έγκρισή της με βάση την ανασκόπηση των δεδομένων από τις δύο πιλοτικές Φάσης ΙΙΙ πολυκεντρικές, τυχαιοποιημένες διπλά-τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες της ουστεκινουμάμπης, ένα πλήρως ανθρώπινο μονοκλωνικό αντίσωμα αντί-ιντερλευκίνης (IL) -12/23p40, που χορηγείται υποδορίως, σε ασθενείς με ενεργή ψωριασική αρθρίτιδα (PSUMMIT Ι και PSUMMITII). Οι δοκιμές αξιολόγησαν την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της υποδορίως χορηγούμενης δόσης ουστεκινουμάμπης 45 mg ή 90 mg κατά τις εβδομάδες 0, 4, και στη συνέχεια κάθε 12 εβδομάδες, έχοντας ως πρωταρχικό καταληκτικό σημείο το ποσοστό των ασθενών που αποδεικνύουν τουλάχιστον 20% βελτίωση στα σημεία και τα συμπτώματα της αρθρίτιδας την εβδομάδα 24. Δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία την εβδομάδα 24 ήταν: η βελτίωση του Δείκτη Αναπηρίας του Ερωτηματολογίου Αξιολόγησης της Υγείας (HAQ-DI), 50% ή 70 % βελτίωση των σημείων και συμπτωμάτων της αρθρίτιδας (ACR 50 ή ACR70) και τουλάχιστον 75 % βελτίωση στις δερματικές ψωριασικές αλλοιώσεις όπως αυτές αξιολογούνται από το Δείκτη Ψωρίασης. Οι μελέτες κατέγραψαν επίσης βελτιώσεις στις τιμές της ενθεσίτιδας και δακτυλίτιδας για τους ασθενείς με ενθεσίτιδα και / ή δακτυλίτιδα κατά την έναρξη. Η ουστεκινουμάμπη είναι ο μόνος αναστολέας ιντερλευκίνης με ένδειξη στην ψωριασική αρθρίτιδα, ψωρίαση και νόσο του Crohn και τα αποτελέσματα ασφάλειας της ουστεκινουμάμπης που παρατηρήθηκαν στις μελέτες PSUMMIT ήταν αντίστοιχα με το ήδη καταγεγραμμένο ευνοϊκό προφίλ ασφάλειας της ουστεκινουμάμπης, από μελέτες στις άλλες ενδείξεις.
Νέα ένδειξη σε θεραπεία για την οστική απώλεια
Νέα ένδειξη για το Denosumab της Amgen για τη θεραπεία της οστικής απώλειας που σχετίζεται με μακροχρόνια συστηματική θεραπεία με γλυκοκορτικοειδή σε ενήλικες ασθενείς που αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο καταγμάτων ανακοίνωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η έγκριση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής βασίζεται στα θετικά αποτελέσματα μίας Φάσης 3 μελέτης η οποία αξιολόγησε την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα του Denosumab σε σύγκριση με risedronate (ρισεδρονάτη) σε ασθενείς που λάμβαναν θεραπεία με γλυκοκορτικοειδή. Ο FDA ενέκρινε τη διευρυμένη ένδειξη του Denosumab για τη θεραπεία της οστεοπόρωσης που σχετίζεται με την έναρξη ή συνέχιση συστηματικής θεραπείας με γλυκοκορτικοειδή σε άνδρες και γυναίκες που αντιμετωπίζουν υψηλό κίνδυνο καταγμάτων στις 18 Μαΐου, 2018.
Ελληνική καινοτομία για ασθενείς με οστεοπόρωση
Το Synosteo συστήνεται για την αντιμετώπιση, αλλά και για την πρόληψη της οστεοπόρωσης, καθώς πρόκειται για ένα μοναδικό συνδυασμό που περιέχει κιτρικό ασβέστιο, γαλακτικό ασβέστιο, βιταμίνη D3 και βιταμίνη K2, σε περιεκτικότητες σύμφωνες με τις διεθνείς επιστημονικές οδηγίες.
Η καινοτομία του συνίσταται στη σύστασή του, καθώς αφενός το κιτρικό ασβέστιο δεν προκαλεί γαστρεντερικές διαταραχές και αφετέρου η συμπληρωματική χορήγηση ασβεστίου έχει θετική επίδραση στην οστική πυκνότητα και στην οστική αντοχή, καθώς μειώνει τον κίνδυνο των καταγμάτων και προφυλάσσει από την οστεοπόρωση.
Νέα στοιχεία για τη σεκουκινουμάμπη
Η Novartis ανακοίνωσε ότι ο FDA ενέκρινε τη συμπερίληψη νέων στοιχείων, βάσει των οποίων η σεκουκινουμάμπη επιβραδύνει σημαντικά την εξέλιξη της δομικής βλάβης των αρθρώσεων την Εβδομάδα 24 έναντι του εικονικού φαρμάκου σε όσους πάσχουν από ενεργή ψωριασική αρθρίτιδα (ΨΑ). Τα δεδομένα θα προστεθούν στις πληροφορίες συνταγογράφησης του φαρμάκου και τίθενται σε ισχύ στις Η.Π.Α. αμέσως. Η σεκουκινουμάμπη είναι ο πρώτος και ο μοναδικός ανταγωνιστής της ιντερλευκίνης-17A (IL-17A) που είναι εγκεκριμένος για τη θεραπεία της ενεργούς ψωριασικής αρθρίτιδας (ΨΑ), της ενεργούς αγκυλοποιητικής σπονδυλαρθρίτιδας (ΑΣ) και της μέτριας έως σοβαρής ψωρίασης κατά πλάκας στους ενήλικες.
Ρευματική νόσος και εγκυμοσύνη
Οι ρευματικές νόσοι εκδηλώνονται πιο συχνά στις γυναίκες, συνήθως κατά τη διάρκεια των αναπαραγωγικών τους χρόνων. Παρόλα αυτά, σύμφωνα με την Dr Monika Østensen, Kristiansand, Νορβηγία, Ρευματολόγος ειδική στην αναπαραγωγή, οι περισσότερες γυναίκες με ρευματικές νόσους επιθυμούν να αποκτήσουν παιδιά, ακόμα και όταν υπάρχει λειτουργική αναπηρία με αποτέλεσμα να έχουν «εγκυμοσύνες υψηλού κινδύνου». Ο τύπος της ρευματικής νόσου επηρεάζει τόσο την επίδραση της εγκυμοσύνης στα συμπτώματα της νόσου όσο και την επίδραση της χρόνιας νόσου στην εγκυμοσύνη. Η ρευματοειδής αρθρίτιδα (ΡΑ) βελτιώνεται αυτόματα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης σε μεγάλο ποσοστό των εγκύων ασθενών. Η αξονική σπονδυλαρθρίτιδα είτε δεν μεταβάλλεται είτε επιδεινώνεται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος (SLE) αναζωπυρώνεται σε ποσοστό περίπου 20% των περιπτώσεων εγκυμοσύνης, συμπεριλαμβάνοντας σημαντική προσβολή οργάνων σε ποσοστό περίπου 5%. Οι ρευματικές νόσοι διαφέρουν επίσης ως προς την εμφάνιση επιπλοκών κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και ως προς την έκβαση της εγκυμοσύνης. Μία νόσος που έχει ως κυρίαρχο σύμπτωμα την αρθρίτιδα στις περιφερικές αρθρώσεις, με καθόλου ή μικρή προσβολή οργάνων και καθόλου ή λίγα αυτοαντισώματα, κατά κανόνα δεν θα επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό την πορεία της εγκυμοσύνης. Αντιθέτως, η εμπλοκή πολλών οργάνων και ειδικότερα των νεφρών, ή η παρουσία άλλων χρόνιων διαταραχών και συγκεκριμένων αυτοαντισωμάτων μπορεί να οδηγήσει σε αρκετές επιπλοκές της εγκυμοσύνης με βλαπτική επίδραση τόσο στη μητέρα όσο και στο έμβρυο. Το επίπεδο δραστηριότητας της νόσου κατά το χρονικό διάστημα γύρω από τη σύλληψη ή σε οποιοδήποτε στάδιο της εγκυμοσύνης είναι ένας από τους σημαντικότερους προγνωστικούς παράγοντες της εκδήλωσης επιπλοκών και δυσμενών εκβάσεων της εγκυμοσύνης.
Η φαρμακευτική θεραπεία κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης Σύμφωνα με τον καθηγητή Ρευματολογίας Δημήτριο Μπούμπα, ο στόχος της θεραπείας είναι ο έλεγχος της νόσου της μητέρας χωρίς να βλάπτεται το έμβρυο, πράγμα που σε αρκετές περιπτώσεις ισοδυναμεί με εξισορρόπηση του οφέλους για τη μητέρα έναντι οποιουδήποτε κινδύνου για το αγέννητο παιδί.
Πηγή: Ηλεκτρονικό περιοδικό «Health daily»