Δεν είναι μόνον ο Νοτιοαφρικανός Οσκαρ Πιστόριους που συναρπάζει με την ταχύτητα των μεταλλικών ποδιών του το κοινό στο κατάμεστο Ολυμπιακό Στάδιο του Λονδίνου στη διάρκεια των Παραολυμπιακών Αγώνων και τα εκατομμύρια των τηλεθεατών.
Υπάρχουν και άλλοι αθλητές με λεπίδες στα πόδια, υπάρχουν εξίσου γρήγοροι με διαφορετικές αναπηρίες κατά περίπτωση, υπάρχουν με λίγα λόγια άνθρωποι με σημαντικό ταλέντο στους δρόμους ταχύτητας που δεν τους γνωρίζαμε ή, αν προτιμάτε, τους… σκέπαζε το όνομα του Πιστόριους.
Ίσως επειδή ο 26χρονος Νοτιοαφρικανός είχε τρέξει και στους Ολυμπιακούς Αγώνες τον περασμένο Αύγουστο.
Ωστόσο, δεν είναι ο πρώτος αθλητής στην ιστορία που έχει μετάσχει και στις δύο διοργανώσεις, σε Ολυμπιακούς και Παραολυμπιακούς Αγώνες. Είναι μόνον ο πρώτος αθλητής του στίβου.
Η αρχή έγινε πολλά χρόνια νωρίτερα, το 1984 στο Λος Αντζελες.
Τότε δηλαδή που η Νερόλι Φέρχολ από τη Νέα Ζηλανδία είχε αγωνιστεί σε ηλικία 40 χρόνων στο άθλημα της τοξοβολίας καθισμένη σε αναπηρικό καροτσάκι. Είχε μάλιστα καταλάβει την 35η θέση.
Η Νερόλι τραυματίστηκε σοβαρά σε ατύχημα με μοτοσικλέτα και έμεινε παράλυτη και καθηλωμένη σε αναπηρικό καροτσάκι μέχρι το 2006, όταν και έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 62 χρόνων.
Το 1980 είχε κατακτήσει χρυσό μετάλλιο στους Παραολυμπιακούς Αγώνες.
Στο Λονδίνο λοιπόν αυτές τις ημέρες βλέπουμε τον Πιστόριους να πραγματοποιεί άθλους και να τρέχει σαν σίφουνας, αλλά δεν είναι κάτι που δεν το περιμέναμε. Ίσα ίσα η συμμετοχή του στους Ολυμπιακούς Αγώνες και η παρουσία του στα ημιτελικά των 400μ τού προσέδωσε μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση.
Και ξαφνικά γνωρίσαμε έναν απίθανο Ιρλανδό με πρόβλημα περιορισμένης όρασης, τον Τζέισον Σμιθ να τρέχει με εξωφρενικό ρυθμό τα 100μ σε χρόνο – παγκόσμιο ρεκόρ 10.46.
Τουλάχιστον 40 χώρες στον πλανήτη μας δεν διαθέτουν ανάλογο εθνικό ρεκόρ ή έναν τόσο γρήγορο αθλητή με συμμετοχή στο παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου ή τους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Ο 25χρονος Σμιθ, που συχνά πυκνά επισκέπτεται τις Ηνωμένες Πολιτείες και γυμνάζεται παρέα με τον Αμερικανό αστέρα Τάισον Γκέι (9.69 στα 100μ), φανατικός οπαδός της Λίβερπουλ, δεν βλέπει και τόσο καλά, δεν διακρίνει με ευκολία πρόσωπα και αντικείμενα.
Είναι όμως τόσο γρήγορος…
Στο «Ανφιλντ» συνοδεύεται συνήθως από την αγαπημένη μητέρα του Νταϊάν που του περιγράφει συχνά πυκνά τις φάσεις των αγώνων.
Είναι ο πιο γρήγορος παραολυμπιονίκης στον κόσμο.
Στην ίδια κατηγορία περιορισμένης όρασης αλλά σε μεγαλύτερο βαθμό που απαιτεί κούρσες με συνοδό, είχαμε πράγματα και θαύματα στα 100μ γυναικών.
Στις τέσσερις από τις πέντε ημιτελικές σειρές η νικήτρια κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ.
Ξεκίνησε η Μπότουρτσουκ από την Ουκρανία με 12.24 και ακολούθησαν οι Γκλεγκ (Μ.Βρετανία) 12.17, Τσου Ντα Κινγκ (Κίνα) 12.13 και τέλος η επίσης Κινέζα Τσου Γκούο Χούα που έγινε η πρώτη γυναίκα της κατηγορίας που «σπάζει» το φράγμα των 12 δευτερολέπτων με 11.91 και ευνοϊκό αέρα μόλις +0.6.
Και έπεται συνέχεια…
Ρεπορτάζ: Τ. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ
Πηγή: http://www.ethnos.gr/
