ΕΘΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΤΥΦΛΩΝ

Ερώτηση της Αθανασίου Μαρίας, Βουλευτού Β’2 Δυτικού Τομέα Αθηνών της Ελληνικής Λύσης με θέμα: «Ανάγκη για προώθηση και υποστήριξη από την αρμόδια κεντρική πολιτική ηγεσία πρωτοβουλιών ίδρυσης και λειτουργίας δημοσίων δωρεάν Δομών βραχυχρόνιας φιλοξενίας για άτομα με αναπηρία σε επίπεδο Δήμου, κατά τα οριζόμενα από το Ν.5229/2025»

Νοέ 5, 2026 | ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ, Κοινοβουλευτικός Έλεγχος

 

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ

Αριθμ. Πρωτ. ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ:

Ημερομ. Κατάθεσης:

BOΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

 

 

ΕΡΩΤΗΣΗ

Αθήνα, 27/10/2026

 

 

Αθανασίου Μαρίας, Βουλευτού Β’2 Δυτικού Τομέα Αθηνών

 

Την κ. Υπουργό Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας

Τον κ. Υπουργό Εσωτερικών

Τον κ. Υπουργό Υγείας

Θέμα:   «Ανάγκη για προώθηση και υποστήριξη από την αρμόδια κεντρική πολιτική ηγεσία πρωτοβουλιών ίδρυσης και λειτουργίας δημοσίων δωρεάν Δομών βραχυχρόνιας φιλοξενίας για άτομα με αναπηρία σε επίπεδο Δήμου, κατά τα οριζόμενα από το Ν.5229/2025»

Κυρία και κύριοι Υπουργοί,

Με το άρθρο 22, του Ν.5229/2025 προέκυψε η θεσμοθέτηση των Δομών βραχυχρόνιας φιλοξενίας για άτομα με αναπηρία. Όπως γράφεται στο σχετικό άρθρο, οι Δομές βραχυχρόνιας φιλοξενίας ατόμων με αναπηρία είναι Μονάδες κοινωνικής φροντίδας, που υπόκεινται στην κατηγορία του άρθρου 1, του ν.2345/1995 και παρέχουν οργανωμένες υπηρεσίες κοινωνικής φροντίδας σε άτομα με αναπηρία. Οι δομές αυτές παρέχουν υπηρεσίες προσωρινής διαμονής, φροντίδας και υποστήριξης στους ωφελούμενούς τους με σκοπό την ενίσχυση της αυτονομίας τους, την προώθηση της κοινωνικής τους συμπερίληψης, την ανακούφιση του υποστηρικτικού τους περιβάλλοντος και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους και των οικογενειών τους. Όπως προβλέπει ο ως άνω Νόμος, οι εν λόγω Δομές είναι δυνατόν να ιδρύονται από Κέντρα Κοινωνικής Πρόνοιας, του άρθρου 9, του ν. 4109/2013, από Δήμους και νομικά πρόσωπα αυτών, καθώς και από νομικά πρόσωπα δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου, κερδοσκοπικού ή μη χαρακτήρα.

Ο ρόλος των ανωτέρω Δομών είναι κρίσιμης σημασίας για την καθημερινότητα των οικογενειών που προστατεύουν άτομα με αναπηρία, καθώς, είναι δυνατή, μέσω αυτών, η ολιγοήμερη φιλοξενία των προστατευόμενων αναπήρων εκτός οικογενειακού περιβάλλοντος, σε περιόδους ή συγκυρίες, κατά τις οποίες, οι προστάτες τους, συχνά μονογονείς, αντιμετωπίζουν έκτακτα προβλήματα ή δυσκολίες, που καθιστούν αδύνατη την υποστήριξη των αναπήρων, όπως είναι (πχ) μια ασθένεια. Η θεσμοθέτηση των Δομών αυτών προέκυψε, μεν, σε θεωρητικό επίπεδο, αλλά στην πράξη, παρατηρείται, πανελλαδικά ότι, απουσιάζουν από τις διαθέσιμες επιλογές μιας οικογένειας που έχει επωμιστεί το βάρος της φροντίδας ενός αναπήρου μέλους της. Δεν έχουν δρομολογηθεί πρωτοβουλίες σύστασης τέτοιων Δομών, αδαπάνως, για τους προστάτες των αναπήρων, κυρίως και πρωτίστως, σε επίπεδο Δήμου, που ως πρακτική, αποτελεί την πιο προσβάσιμη και εφικτή λύση για τους κατά κύριο λόγο μη εύπορους γονείς/προστάτες πολλών ατόμων με αναπηρία. Θεωρούμε ότι οι τοπικές κοινωνίες, στα πλαίσια της οργάνωσής τους μέσω της τοπικής αυτοδιοίκησης, είναι οι κατεξοχήν κατάλληλοι φορείς για να λειτουργήσουν αυτές τις Δομές, αφού εξασφαλίζουν τόσο την εγγύτητα όσο και την προσβασιμότητα όσων προστατεύουν ανάπηρα άτομα. Η δημόσια δωρεάν παροχή των υπηρεσιών μιας τέτοιας Δομής είναι εκ των ουκ άνευ, αν θέλουμε να λέμε ότι λειτουργούν συνθήκες κοινωνικής αλληλεγγύης και υποστήριξης των αναπήρων με όρους ανθρωπισμού από την Πολιτεία μας.

Δεν πρέπει να παραβλέπουμε το ότι, η εξουθένωση της οικογένειας ενός ανάπηρου προσώπου, δια της μη ύπαρξης δυνατότητας προσωρινής φιλοξενίας του, σε περίπτωση που θα προκύψει μια απρόοπτη δυσμενής συγκυρία, με αποτέλεσμα την προσωρινή ανικανότητα παροχής φροντίδας και επίβλεψης του αναπήρου, στην ουσία, πλήττει τον ίδιο τον ανάπηρο. Ως εκ τούτου, αναρωτιόμαστε για το αν έχετε την πολιτική βούληση να παρέμβετε καταλλήλως, έτσι ώστε η οργάνωση της Πολιτείας σε τοπικό επίπεδο να ‘’αγκαλιάσει’’ τις οικογένειες με ανάπηρα μέλη, παρέχοντας τη λύση της δωρεάν προσωρινής φιλοξενίας των τελευταίων: (α) υπό όρους και προϋποθέσεις που θα συνάδουν με τις αρχές της κοινής λογικής, δηλαδή με κριτήρια επιλογής των εξυπηρετούμενων, βάσει προτεραιοτήτων που θα εδράζονται στη σοβαρότητα των προβλημάτων τους και στην οικονομική αδυναμία των προστατών τους και (β) με φιλοξενία στους αρτιότερους δυνατούς κατάλληλα διαμορφωμένους διαθέσιμους χώρους της εκάστοτε Μονάδας τοπικής αυτοδιοίκησης, αφού θα έχει προηγηθεί η κατάλληλη μέριμνα για την επάρκεια φροντιστών και εξοπλισμού στους τελευταίους χώρους.

Με δεδομένα όλα τα παραπάνω,

Ερωτώνται οι κ. κ. Υπουργοί:

  1. Προτίθεστε να παρέμβετε καταλλήλως, σε άμεσο χρόνο, προς επίσπευση της σύστασης, πανελλαδικά, σε κάθε Δήμο Τοπικής Αυτοδιοίκησης της χώρας ή σε κάθε Αυτοδιοικητική Περιφέρεια, Δομών βραχυχρόνιας φιλοξενίας για άτομα με αναπηρία, με σκοπό την υλοποίηση του ανωτέρω άρθρου 22, του Ν.5229/2025, ώστε να ανακουφιστούν οι οικογένειες με ανάπηρα μέλη, αποκτώντας διέξοδο στη φροντίδα των τελευταίων, σε περιπτώσεις που για διάφορους σοβαρούς λόγους ή/και απρόοπτες συγκυρίες καθίσταται αδύνατη η παραμονή ενός προστατευόμενου αναπήρου στο σπίτι των οικείων του για περιορισμένο χρονικό διάστημα;
  2. Έχετε την πολιτική βούληση, αφενός, να διερευνήσετε το περιθώριο της χρηματοδότησης κεντρικά τουλάχιστον μιας Δομής βραχυχρόνιας φιλοξενίας για άτομα με αναπηρία, ανά Δήμο, και αφετέρου, να οργανώσετε διαβούλευση με τους κατά τόπους φορείς που δραστηριοποιούνται περί των θεμάτων της αναπηρίας, αποσκοπώντας στην καλύτερη δυνατή μεθόδευση των παρεμβάσεών σας προς τους Δήμους κάθε τοπικής κοινωνίας, ώστε να επιτευχθεί, χωρίς επιβάρυνση των Δήμων, ο ύψιστης σημασίας σκοπός να αποκτήσει ο κάθε Δήμος, τουλάχιστον έναν πολυδύναμο χώρο – Δομή βραχυχρόνιας φιλοξενίας για άτομα με αναπηρία;

Η Ερωτώσα Βουλευτής

Αθανασίου Μαρία

 

Πηγή: Ελληνική Λύση

Μετάβαση στο περιεχόμενο