Επιστημονική Ημερίδα: Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας: Η Ισπανική καινοτομία
Συνέδριο/Συμπόσιο
Η ημερίδα που διοργανώνει το Ινστιτούτο Θερβάντες της Αθήνας έχει ως στόχο την ευαισθητοποίηση στη λήψη των αποφάσεων στον τομέα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, με σκοπό να κάνει γνωστό τον σπουδαίο ρόλο που παίζουν στην Ισπανία και τις τεχνολογικές και βιομηχανικές καινοτομίες που επιτρέπουν στην Ισπανία να βρίσκεται στην πρώτη θέση παγκοσμίως στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Επί πλέον, η ημερίδα αυτή προσφέρει ένα πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ ισπανικών και ελληνικών φορέων για την προώθηση στρατηγικών συνεργασιών.
Ώρα έναρξης: 9.30
Ινστιτούτο Θερβάντες. (Μητροπόλεως 23, Αθήνα) Τηλ: 210 363 4117
Πρόγραμμα ημερίδας
09:30-10:00
Υποδοχή των συμμετεχόντων.
10:00-10:30
Χαιρετισμοί του Πρέσβη της Ισπανίας Μιγκέλ Φουέρτες και του Διευθυντή του Ι.Θ. Εουζέμπι Αγιένσα. Χαιρετισμός εκπροσώπου του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικών Αλλαγών.
I – Τεχνολογικό και ερευνητικό πλαίσιο
10:30-10:50
Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στην Ισπανία, συνθήκες και προοπτικές.
Ιγνάθιο Μαρτί, Αναπληρωτής Τεχνικός Διευθυντής. Συντονιστής Έρευνας και Ανάπτυξης. Εθνικό Κέντρο Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΟΕΝΕΒ).
Έρευνα, τεχνολογική ανάπτυξη και καινοτομία σε θέματα ενέργειας στο ΚΑΠΕ.
10:50-11:10
Τάκης Χαβιαρόπουλος, Διευθυντής Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας στο Κέντρο Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΚΑΠΕ).
11:10-11:20
Συζήτηση με το κοινό.
II – Το πλαίσιο εφαρμογής
11:20-11:40
Η διείσδυση παραγωγής ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στο ισπανικό Ηλεκτρικό Σύστημα. Η άποψη της Κβά ΕΙθοίήοβ όβ Ε$ρ9ή3 ως διαχειριστή του συστήματος μεταφοράς: Εμπειρίες και προκλήσεις από την πρόσβαση στο δίκτυο και το σχεδιασμό έως τη λειτουργία σε πραγματικό χρόνο.
Χουάν Φρανθίσκο Αλόνσο, Επικεφαλής του Τμήματος Πρόσβασης στο Δίκτυο στην Red Eléctrica de España (REE).
11:40-12:00
Πρόσβαση στο Δίκτυο και Ανάπτυξη Συστήματος: η πρόκληση της μεγάλης διείσδυσης Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας στην Ελλάδα.
Αθανάσιος Κορωνίδης. Επιχειρησιακός Διευθυντής Ανάπτυξης & Συντήρησης Συστήματος, Ανεξάρτητος Διαχειριστής Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας ΑΕ (ΑΔΜΗΕ).
12:00-12:10
Συζήτηση με το κοινό.
12:10-13:00
Διάλειμμα
III – Το θεσμικό πλαίσιο
13:00-13:20
Οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας στην Ισπανία. Το θεσμικό πλαίσιο.
Ντιάνα Λόπεθ. Υπεύθυνη προγραμμάτων διεθνούς συνεργασίας του Ινστιτούτου για τη Διαφοροποίηση και την Εξοικονόμηση Ενέργειας (IDAE).
13:20-13:40
Το θεσμικό πλαίσιο των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας στην Ελλάδα, ο ρόλος του Ρυθμιστή. Δημήτρης Ραχιώτης, Αντιπρόεδρος της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας (ΡΑΕ).
13:40-13:50
Συζήτηση με το κοινό.
IV – Στρογγυλό τραπέζι
13:50-14:20
Οι ισπανικές εταιρείες Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας στην Ελλάδα.
Συμμετέχουν: Θανάσης Τσαντίλας, Γενικός Διευθυντής Ενέργειας στην Rokas Renewables, Βασίλης Σπηλιωτόπουλος. Γενικός Διευθυντής Ανάπτυξης και Πώλησης Αιολικών Πάρκων της Ενεργειακή Ελλάς του Ομίλου Γκαμέσα και Βασίλης Πιτούλης, Διευθύνων Σύμβουλος της Acciona Ενεργειακή.
Συντονίζει η Μύριαμ Ροντρίγκεθ Ρουίθ. επιστημονική συντονίστρια της Ημερίδας και Διευθύντρια Ανάπτυξης Αιολικής Ενέργειας στην Rokas Renewables.
14:20-15:00
Ευχαριστίες. Κλείσιμο.
Με την υποστήριξη του Ελληνοίσπανικού Επιμελητηρίου και της Ελληνικής Ένωσης Αιολικής Ενέργειας (ΕΛΕΤΑΕΝ). Επιστημονική υπεύθυνη: Μύριαμ Ροντρίγκεθ Ρουίθ, Διευθύντρια Ανάπτυξης Αιολικής Ενέργειας στην ΚοΚ35 Κβηβννβ&Ιβδ. Οργάνωση: Ινστιτούτο Θερβάντες Αθήνας. Στα Ελληνικά και στα Ισπανικά με ταυτόχρονη μετάφραση.
Πηγή: http://atenas.cervantes.es/
Η νέα μετανάστευση των Ελλήνων
25 Απριλίου 2012
19:00-21:00 Κεντρική Σκηνή
Από τα τέλη του 19ου αιώνα μέχρι και τις δεκαετίες του 1960 και του 1970, διαδοχικά κύματα μετανάστευσης στέρησαν από την Ελλάδα εργατικό δυναμικό δημιουργώντας μία δεύτερη Ελλάδα, σχεδόν ίση πληθυσμιακά με την εντός των τειχών, σε διάφορες περιοχές του κόσμου. Το φαινόμενο, που με την ανάπτυξη των τελευταίων δεκαετιών είχε ανακοπεί, τείνει να πάρει και πάλι διαστάσεις. Τότε, ήταν κυρίως εργατικά στρώματα που έπαιρναν το δρόμο της μετανάστευσης, από μία Ελλάδα της φτώχειας. Σήμερα, φαίνεται να φεύγει πρώτο το επιστημονικό δυναμικό. Άνθρωποι νέοι, με πτυχία που δεν μπορούν να τους γλιτώσουν από την ανεργία, εγκαταλείπουν μια άλλη Ελλάδα, αυτή της κατανάλωσης και της πλησμονής, που όμως, όπως φαίνεται εκ του αποτελέσματος, δεν φτιάχτηκε πάνω σε γερά θεμέλια, που θα μπορούσαν να στηρίξουν περισσότερες από μία γενιές…
Ο Κύκλος Εμείς και οι Άλλοι – Εμείς ως Άλλοι έχει ως αντικείμενο τη μετανάστευση. Το ζήτημα απασχολεί όλη την Ευρώπη και οι ευρείες συζητήσεις που θα γίνουν θα επικεντρωθούν τόσο στην ελληνική διάσταση του ζητήματος, όσο και στη διεθνή. Ομιλητές:
Βαγγέλης Κεχριώτης: Επίκουρος Καθηγητής, Τμήμα Ιστορίας, Πανεπιστήμιο Βοσπόρου
Λόης Λαμπριανίδης: Οικονομικός Γεωγράφος, Καθηγητής Πανεπιστημίου Μακεδονίας
Μάνος Ματσαγγάνης: Επίκουρος Καθηγητής στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Οικονομικών Σπουδών του Οικονομικού Πανεπιστημίου
Γιώργος Παγουλάτος: Καθηγητής Ευρωπαϊκής Πολιτικής και Οικονομίας, Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Συντονιστής:
Προκόπης Δούκας: Δημοσιογράφος, ΝΕΤ
Η είσοδος σε όλες τις εκδηλώσεις του Κύκλου «Λέξεις & Σκέψεις» είναι δωρεάν και θα τηρείται σειρά προτεραιότητας.
Η διανομή των δελτίων εισόδου ξεκινά 1 ώρα πριν από κάθε εκδήλωση.
Ώρες: 19:00. Η είσοδος είναι δωρεάν και θα τηρείται σειρά προτεραιότητας. Η διανομή των δελτίων εισόδου ξεκινά 1 ώρα πριν από κάθε εκδήλωση.
Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση, Ιδρυμα Ωνάση
Λεωφόρος Συγγρού 107-109
Τηλ.: 213 0178 000, 210 9249 090
Πηγή: http://www.sgt.gr/
Θηλυκό / Αρσενικό: ένα κινηματογραφικό διήμερο Τρίτη 24 & Τετάρτη 25 Απριλίου 2012
Η Ταινιοθήκη της Ελλάδος και η Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων συνδιοργανώνουν ένα κινηματογραφικό διήμερο με τίτλο Θηλυκό/ Αρσενικό την Τρίτη 24 και την Τετάρτη 25 Απριλίου 2012 στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος. Το αφιέρωμα πραγματοποιείται σε συνεργασία με το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης και την υποστήριξη του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου (ΕΚΚ) και της εταιρίας διανομής Feelgood Entertainment.
ΤΡΙΤΗ 24 ΑΠΡΙΛΙΟΥ
18.15
Αφηγήσεις άλλων γυναικών (2010) – Μαρία Πεσλή, 35΄
Για μια θέση στον χορό (2006) – Μαριάννα Οικονόμου, 52΄
Docville-Λασκάρεως 99, Αθήνα (2011) -Κατερίνα Πατρώνη, 47΄
Παρουσία των σκηνοθέτιδων και συντελεστών
21.00
Συζήτηση: Γυναίκες δημιουργοί: δυνατότητες και περιορισμοί
Στέλλα Θεοδωράκη, σκηνοθέτις
Βάλερυ Κοντάκος, σκηνοθέτις-παραγωγός
Κλεώνη Φλέσσα, σκηνοθέτις
Χαιρετισμοί: Μαρία Στρατηγάκη, Γενική Γραμματέας Ισότητας των Φύλων
Μαρία Κομνηνού, Αν. Καθηγήτρια-Γεν. Γραμ. Δ.Σ. ΤΤΕ
21.45
Η τιμή της αγάπης (1983), Τώνια Μαρκετάκη, 110΄
Ταινιοθήκη της Ελλάδος
Ιερά Οδός 48 & Μεγάλου Αλεξάνδρου 134 – 136, Αθήνα, Μετρό Κεραμεικός.
Τηλ. 210 36 09 695, 210 36 12 046
Πηγή: http://www.tainiothiki.gr/
Συναυλία στη Μονή Λαζαριστών
Την Τετάρτη 25 Απριλίου, στις 20:30, αμέσως μετά τα εγκαίνια της έκθεσης «Τα κινήματα της ρωσικής πρωτοπορίας – Έργα από τη συλλογή Κωστάκη. Αφιέρωμα στην Πρωτοπορία της Πετρούπολης» στη Μονή Λαζαριστών, θα πραγματοποιηθεί συναυλία κλασικής μουσικής από την περίοδο της ρωσικής πρωτοπορίας με συνοδεία κρουστών από την Polina Fradkina (πιάνο) και τον Yoel Gonzalez (κρουστά). Η εκδήλωση πραγματοποιείται με την υποστήριξη της Αντιδημαρχίας Πολιτισμού και Τουρισμού και της Δημοτικής Πινακοθήκης Θεσσαλονίκης.
Η Πετρούπολη της Πρωτοπορίας
Από το 1732 μέχρι το 1918 η Πετρούπολη ήταν η πρωτεύουσα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Λίγο προτού ξεσπάσει ο ρωσικός εμφύλιος πόλεμος οι μπολσεβίκοι μετέφεραν και πάλι την πρωτεύουσα στη Μόσχα. Στις αρχές του 20ού αιώνα η Πετρούπολη είναι μια πόλη που διατηρεί ανοικτή γραμμή επικοινωνίας με τους καλλιτεχνικούς κύκλους της Ευρώπης. Ο Αλεξάντρ Μπενουά ίδρυσε την ομάδα «Ο Κόσμος της Τέχνης» και ο Σεργκέι Ντιάγκιλεφ παρουσίαζε κάθε χρόνο, σε απευθείας γραμμή από την Πετρούπολη στο Παρίσι, τους καλύτερους χορευτές αλλά και μουσικούς και σκηνογράφους της Ρωσίας. Ο συμβολισμός ήταν το κυρίαρχο ρεύμα στις τέχνες. Το Νοέμβριο του 1909, μετά από πρωτοβουλία του καλλιτέχνη και μουσικού Μιχαήλ Ματιούσιν και της συζύγου του, ζωγράφου και συγγραφέα Ελένα Γκουρό, και με την υποστήριξη του γιατρού, μουσικού και καλλιτέχνη Νικολάι Κουλμπίν, ιδρύθηκε στην Πετρούπολη ο σύλλογος καλλιτεχνών «Ένωση Νεολαίας», που αποτέλεσε την πρώτη εικαστική ομάδα της ρωσικής πρωτοπορίας. Το 1913 ανέβηκε στο θέατρο Λούνα-Παρκ της Πετρούπολης η φουτουριστική όπερα με τίτλο Νίκη επί του ήλιου. Το 1914 και ενώ η Ρωσία μαχόταν κατά των Γερμανών στο μέτωπο του πολέμου, η πόλη άλλαξε όνομα. Η γερμανικής προέλευσης ονομασία «Σανκτ Πετερμπούργκ» σλαβοποιήθηκε και έγινε «Πέτρογκραντ». Το 1915 εγκαινιάστηκε στο Πέτρογκραντ μία από τις πιο εμβληματικές εκθέσεις της ρωσικής πρωτοπορίας, η «0,10 Τελευταία Φουτουριστική Έκθεση». Η έκθεση σηματοδότησε την αρχή ενός νέου κινήματος που είχε επινοήσει ο Καζιμίρ Μαλέβιτς και το οποίο ονόμασε σουπρεματισμό. Ο Μιχαήλ Ματιούσιν ανέδειξε την έρευνά του για την οργανικότητα της τέχνης σε εκπαιδευτικό εργαλείο. Ο καλλιτέχνης Πάβελ Φιλόνοφ συνέδεσε όλη τη δραστηριότητά του με την Πετρούπολη. Αποτελεί αυτόνομη καλλιτεχνική φυσιογνωμία γιατί ανέπτυξε μια δική του σχολή που ο ίδιος ονόμασε «αναλυτική». Το 1924 η πόλη μετονομάστηκε «Λένινγκραντ» στη μνήμη του Λένιν. Μια παρέα νέων ποιητών του Λένινγκραντ, ο Δανιήλ Χαρμς, ο Αλεξάντρ Βεντένσκι, ο Νικολάι Ζαμπολότσκι, και ο Κονσταντίν Βάγκινοφ σχηματίζουν την ομάδα ΟΜΠΕΡΙΟΥ και δημιουργούν λογοτεχνία του παραλόγου. Το 1931 έκλεισε η σχολή του Φιλόνοφ. Ο Δανιήλ Χαρμς πέθανε το 1941 φυλακισμένος από τις σοβιετικές μυστικές υπηρεσίες. Ο Πάβελ Φιλόνοφ πέθανε επίσης το 1941 από ασιτία κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Λένινγκραντ από τα χιτλερικά στρατεύματα. Το 1941 ο Σοστακόβιτς ολοκλήρωσε την 7η Συμφωνία (ορυδ 60) με τον τίτλο «Λένινγκραντ». Ένα αεροπλάνο του σοβιετικού στρατού πέταξε τις παρτιτούρες στην πολιορκημένη πόλη. Μουσικοί έπαιξαν το έργο το οποίο μεταδόθηκε από μεγάφωνα που είχαν εγκατασταθεί σε δημόσιους χώρους, προκάλεσε συγκίνηση και έδωσε θάρρος στους πολιορκημένους κατοίκους αποδεικνύοντας ότι η τέχνη έχει τη μαγική δύναμη να κρατά τους ανθρώπους ζωντανούς.
Το ιστορικό-κοινωνικό πλαίσιο της Ρωσικής Πρωτοπορίας
Η ιστορία των καλλιτεχνικών κινημάτων της «ρωσικής πρωτοπορίας» οριοθετείται κατά προσέγγιση στα χρόνια ανάμεσα στο 1910 και το 1930. Στα χρόνια αυτά μεσολαβεί η οκτωβριανή επανάσταση του 1917 και η αλλαγή του πολιτικού συστήματος στη Ρωσία. Από τις αρχές του 20ου αιώνα στη Ρωσία διαμορφώθηκαν ορισμένες προϋποθέσεις υλικές, κοινωνικές και αισθητικές που κατέστησαν εύφορο το έδαφος για τη δημιουργία και ανάπτυξη πειραματικών καλλιτεχνικών δραστηριοτήτων. Οι υλικές προϋποθέσεις αφορούσαν τα νέα τεχνολογικά επιτεύγματα (τηλέφωνο, τηλέγραφος, κινηματογράφος, αεροπλάνο κ.α.), τον εξηλεκτρισμό, την εκβιομηχάνιση, τον νέο αστικό χωροταξικό σχεδιασμό. Οι κοινωνικές προϋποθέσεις αφορούσαν την δηλωμένη από το 1905 λαϊκή επιθυμία για κοινωνικές αλλαγές λόγω της ανυπαρξίας εργατικού δικαίου και της συνεχιζόμενης φεουδαρχικής κατάστασης στην αγροτική οικονομία. Η κοινωνική δυσαρέσκεια εξαπλώθηκε σε όλα τα κοινωνικά στρώματα μετά την ήττα της Ρωσίας στον ρωσο-ιαπωνικό πόλεμο του 1905 και κυρίως μετά την μεγάλη οικονομική και διοικητική κρίση που ξέσπασε λόγω του ανοιχτού μετώπου στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η παρακμή στην οποία είχε οδηγηθεί η παλαιότερη τέχνη σε συνδυασμό με την επαναστατική νοοτροπία που είχε καταλάβει τα ρωσικά κοινωνικά στρώματα οδήγησαν στην αναζήτηση νέων μορφών τέχνης, συχνά μέσα από τη λαϊκή παράδοση, την αγιογραφία, την παιδική ζωγραφιά. Η επικράτηση της μορφής έναντι του περιεχομένου έγινε βασική αρχή των νέων πειραματισμών, εκδηλώθηκε θεωρητικά με τον φορμαλισμό και οδήγησε στην άνθηση όλων των τεχνών. Εκτός από τις εικαστικές τέχνες, μιλούμε για πρωτοπορία στο θέατρο, τον κινηματογράφο, την λογοτεχνία, τη μουσική. Συναντούμε επίσης την εφαρμογή της κάθε μορφής ριζοσπαστικής καλλιτεχνικής έκφρασης στην καθημερινή ζωή. Οι καλλιτέχνες της πρωτοπορίας σχεδίαζαν θεατρικά κοστούμια και σκηνικά, εξέδρες για λαϊκές συγκεντρώσεις, υφάσματα και στολές εργασίας, οικιακά σκεύη, είδη καθημερινής χρήσης, με σκοπό να φέρουν την τέχνη στη ζωή, να καταργήσουν τις αστικές διακρίσεις. Μετά το 1917 ιδρύθηκαν νέοι θεσμοί και ιδρύματα που υποστήριζαν την τέχνη της πρωτοπορίας. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1920 άρχισε να σκληραίνει σταδιακά η στάση του καθεστώτος απέναντι στα κινήματα και τους εκπροσώπους της πρωτοπορίας, με αποτέλεσμα την ολοκληρωτική επιβολή το 1934 του δόγματος του «σοσιαλιστικού ρεαλισμού» και την καταδίκη της πρωτοποριακής τέχνης από το σταλινισμό, καταδίκη που συνδέθηκε στις περισσότερες περιπτώσεις με προσωπικές διώξεις εναντίον των καλλιτεχνών και με απαγόρευση έκθεσης των έργων τους.