Η παρούσα ανασκόπηση επιθυμεί να ενημερώσει τους πολίτες για την πρόθεση των ατόμων με αναπηρία να εργαστούν, αλλά και για την κατάσταση που επικρατεί αναφορικά με τις επαγγελματικές επιλογές των ατόμων με αναπηρία, ενημερώνοντάς τους για τους παράγοντες που επηρεάζουν τις επαγγελματικές επιλογές, προσφέροντας προτάσεις βελτίωσης και ενίσχυσης των επαγγελματικών τους επιλογών. Πιο συγκεκριμένα, η έρευνα απευθύνεται κυρίως σε εργοδότες, διευθυντές και συναδέλφους, και θέτει ως σκοπό την άρση προκαταλήψεων και την επιλογή της ενεργούς συμμετοχής και απασχόλησης των ατόμων με αναπηρία στην εργασία. Επιπλέον, η έρευνα αφορά γονείς και εκπαιδευτικούς, καθώς το εκπαιδευτικό σύστημα και η οικογένεια διαδραματίζουν ιδιαίτερο, αν όχι πρωταγωνιστικό ρόλο στην εξέλιξη της σταδιοδρομίας τους, αλλά και σε κυβερνήσεις, με σκοπό την εξέταση κοινωνικών πολιτικών που προάγουν την ενίσχυση των επαγγελματικών επιλογών των ατόμων με αναπηρία και άρα την αυτονομία τους.
Τα ευρήματα μας δείχνουν ότι υπάρχει ανάγκη δημιουργίας διαύλων κοινής συνεργασίας μεταξύ της οικογένειας, του οργανισμού παροχής υπηρεσιών και των επαγγελματιών, προκειμένου να προσφερθεί η απαραίτητη υποστήριξη στις οικογένειες και να βοηθηθούν να έχουν ρεαλιστικές προσδοκίες σχετικά με τις δυνατότητες κοινωνικής και επαγγελματικής ένταξης του παιδιού τους. Υπό την έννοια αυτή, είναι αποδεδειγμένη η ανάγκη συστηματικής συνεργασίας με τις οικογένειες, με στόχο το συντονισμό των στόχων και των στρατηγικών δράσης και την ενθάρρυνση της αποδοχής από τους γονείς της ανάγκης κατάρτισης.
Χρειάζεται να μεγιστοποιηθεί η συνεργασία μεταξύ οικογενειών και επαγγελματιών όσον αφορά το σχεδιασμό, την οργάνωση και την εισαγωγή εναλλακτικών λύσεων στις ενιαίες παραδοσιακές προσεγγίσεις σε όλα τα επίπεδα. Η έρευνα επισημαίνει το γεγονός ότι η διατήρηση αυτής της δυναμικής συνεργασίας μεταξύ οικογένειας και επαγγελματιών είναι δυνατή αρκεί να ξεκινήσει στο σχολείο. Ακόμη, γίνεται κατανοητό το πόσο σημαντικό είναι να δομούνται, με συντονισμένο τρόπο, επαγγελματικές δράσεις καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής ενός ατόμου, όσον αφορά την κατασκευή μιας γέφυρας από το σχολείο στην εργασία, με τη συμμετοχή του ατόμου με αναπηρία και της οικογένειάς του. Με αυτόν τον τρόπο, οι οικογένειες πιθανότατα θα είναι καλύτερα προετοιμασμένοι να αποδεχτείτε τις συνέπειες που μπορεί να προκύψουν από την εμπειρία ένταξης στην εργασία και θα έχετε περισσότερες στρατηγικές για να αντιμετωπίσετε τυχόν περιστατικά που προκύπτουν κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας (Vilà et al., 2007).
Προκειμένου να υπάρξει πρόοδος και πραγματική ισότητα και ένταξη στην κοινωνία του σήμερα, επιβάλλεται η αποδοχή της στάσης ότι κάθε άτομο, ανεξάρτητα από το φύλο, την ηλικία ή την αναπηρία του, έχει δικαίωμα να εργάζεται, μιας και η ισότητα στον εργασιακό χώρο δεν σχετίζεται απλώς με το δικαίωμα αυτό, αλλά είναι ζωτικής σημασίας, καθώς επιφέρει κοινωνική και οικονομική αρμονία και ευημερία (Bjelland et al., 2010).