Η πλειονότητα των ερωτώμενων στην ποσοτική έρευνα, το 40,7% των συμμετεχόντων, κατάφερε να βρει εν τέλει Προσωπικό Βοηθό μέσω γνωστών, με σύσταση από οικείο άτομο. Για ένα ποσοστό 28,8% ο Προσωπικός Βοηθός υπήρχε ήδη, αφού τα άτομα διατηρούσαν συνεργασία μαζί του με δική τους οικονομική επιβάρυνση. Μόνο το 30,5% βρήκε Προσωπικό Βοηθό μέσω του Μητρώου.
Ως προς τα κριτήρια επιλογής των Βοηθών, η πρότερη γνώση και σύσταση του ατόμου από άλλο οικείο πρόσωπο αποτελεί σε κάθε περίπτωση συγκριτικό πλεονέκτημα του υποψήφιου Προσωπικού Βοηθού.
Ως προς τα λοιπά κριτήρια που αναδείχθηκαν στην ποιοτική έρευνα, τα επιθυμητά χαρακτηριστικά διαφοροποιούνται ανάλογα με τις βασικές ανάγκες υποστήριξης. Τέτοια χαρακτηριστικά μπορεί να είναι το φύλο, η σωματική διάπλαση του ατόμου, αλλά και η πρότερη εμπειρία με την κατηγορία αναπηρίας, ιδίως στην περίπτωση της νοητικής αναπηρίας.
Βάζεις εσύ πρώτα το τι θες. Εγώ επειδή περισσότερο ήταν να κάνω με παιδιά, έβαζα να είναι γυναίκα, δηλαδή έλεγα να μην είμαι μόνη μου με έναν άσχετο. Έλεγα να είναι γυναίκα και να οδηγεί, και έβαζα την περιοχή, τριγύρω, Περιστέρι, Κυψέλη […] να μην έρχεται και από την άλλη άκρη. Και σου έβγαζε κάποιες κοπέλες. Σου είχε και να επιλέξεις και ηλικιακό όριο. Εμένα δεν με ενδιέφερε τώρα τι ηλικία.
[ΑΩ4, γυναίκα, αναπηρία όρασης, Αττική]
[Ε]ίχα πει ότι θέλουμε άντρα Προσωπικό Βοηθό. Όποτε έμπαινε ένας άντρας [στο Μητρώο], δεν μπήκαν και πολλοί, δυο μπήκαν μέσα στο πρόγραμμα, αλλά με το που έμπαινε […] δηλαδή, άντρας μέσα στο πρόγραμμα, με πήραν τηλέφωνο αμέσως [από το Helpdesk]. Και μου λένε υπάρχει άντρας λέει μόνο ελάτε σε επικοινωνία μαζί του.
[ΕΩ22, γυναίκα, κινητική αναπηρία, Κρήτη]
[Δ]εν βρίσκω άτομο. […] Πρώτα, πρώτα δεν υπάρχουν πολλές γυναίκες γιατί εγώ γυναίκα ψάχνω, κοπέλα στην περιοχή μας ή στις γύρω περιοχές. Εμείς μένουμε Πεύκη. Δηλαδή, δεν εμφανίζονται ονόματα από βόρεια προάστια […] Βρίσκω μόνο σε περιοχές που δεν βολεύουν.
[ΕΩ7, γυναίκα, νοητική αναπηρία, Αττική]
Έψαχνα να βρω άντρα [Προσωπικό Βοηθό αλλά] δεν έβρισκα πουθενά.
[ΑΩ32, άνδρας, κινητική αναπηρία, Αττική]
Συνολικά, η εύρεση Προσωπικού Βοηθού αποτελεί μια διαδικασία που επιφέρει σημαντικό άγχος στους ωφελούμενους. Η διαδικασία αναζήτησης είναι χρονοβόρα και ψυχοφθόρα. Πολλοί συμμετέχοντες περιέγραψαν ότι χρειάστηκε να πραγματοποιήσουν δεκάδες τηλεφωνικές επικοινωνίες, επαναλαμβανόμενες συναντήσεις και συνεντεύξεις μέχρι να εντοπίσουν κατάλληλο βοηθό. Ορισμένοι ανέφεραν ότι η διαδικασία διήρκεσε μήνες, ενώ άλλοι δήλωσαν ότι ακόμη και μετά από δύο χρόνια δεν είχαν καταφέρει να βρουν κατάλληλο πρόσωπο. Το άγχος των ωφελούμενων για την έκβαση της αναζήτησης βοηθού, εντείνεται λόγω του ότι η μη έγκαιρη σύναψη συμφωνητικού μπορεί να οδηγήσει ακόμα και σε ακύρωση της αίτησης.
Έκανα δύο-τρεις μήνες μέχρι να βρω βοηθό, μέχρι να μου πει κάποιος να με βοηθήσει. Ήταν αδύνατο να βρω μέσω μόνο με τηλέφωνα. Άρα αυτό που γίνεται είναι να βρεις έναν δικό σου και να του πεις να γίνει Προσωπικός Βοηθός[…] όπως και έκανα.
[ΕΩ8, γυναίκα, νοητική αναπηρία, Αττική]
Μένω στον Πειραιά, στην Καστέλα . Είμαι στο Πρόγραμμα από την αρχή της πιλοτικής. Αργήσαμε να βρούμε [Προσωπικό Βοηθό].
Βρήκαμε μετά από οχτώ μήνες από το Μητρώο. Ήταν δύσκολο. […]
Και μου στείλανε δύο-τρεις φορές [μήνυμα από το Πρόγραμμα] ότι αν δεν βρω μέχρι μια συγκεκριμένη ημερομηνία, θα μου ακυρώσουν την αίτηση και θα έβρισκαν κάποιον άλλον να βάλουν.
[ΑΩ32, άνδρας, κινητική αναπηρία, Αττική]