3.2.3      Κοινοτικοί παράγοντες

Σχολεία χωρίς συμπερίληψη

Η έλλειψη εκπαιδευτικής συμπερίληψης και κατάλληλης υποστήριξης εντός του σχολικού περιβάλλοντος αποτελεί σοβαρό κοινοτικό παράγοντα κινδύνου για παιδιά με αναπηρία. Τα σχολεία, ως βασικοί χώροι κοινωνικοποίησης, μπορούν είτε να λειτουργήσουν προστατευτικά είτε να ενισχύσουν την ευαλωτότητα των παιδιών, ανάλογα με τις πολιτικές και τις πρακτικές που υιοθετούν. Σε εκπαιδευτικά συστήματα που δεν υιοθετούν πλήρως την ένταξη και την προσαρμογή στις ανάγκες των μαθητών με αναπηρία, τα παιδιά αυτά συχνά υφίστανται αποκλεισμό, στιγματισμό ή ακόμα και εκφοβισμό από συνομηλίκους ή προσωπικό (Lindsay, 2007). Αυτό το πλαίσιο μειωμένης αποδοχής μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την ψυχοκοινωνική ανάπτυξη του παιδιού και να αυξήσει την πιθανότητα παραμέλησης ή κακοποίησης, ειδικά όταν συνδυάζεται με δυσλειτουργικά οικογενειακά περιβάλλοντα (Spencer et al., 2006).

Επιπλέον, η ανεπαρκής εκπαίδευση του εκπαιδευτικού προσωπικού σχετικά με ζητήματα αναπηρίας συμβάλλει στη διατήρηση αναχρονιστικών στάσεων και αναποτελεσματικών παρεμβάσεων. Εκπαιδευτικοί που δεν έχουν λάβει επαρκή κατάρτιση ενδέχεται να αδυνατούν να εντοπίσουν ενδείξεις κακοποίησης ή παραμέλησης, ή να μην γνωρίζουν πώς να παρέμβουν σωστά (Kenny & Wurtele, 2012). Αυτό είναι ιδιαίτερα κρίσιμο σε περιπτώσεις παιδιών με επικοινωνιακές δυσκολίες, που συχνά αδυνατούν να εκφράσουν ή να περιγράψουν την κακοποίηση που ενδέχεται να υφίστανται (Sullivan & Knutson, 2000).

4ος Πίνακας αποτελεσμάτων: Οι κοινοτικοί παράγοντες κινδύνου εκδήλωσης ενδοοικογενειακής βίας σε παιδιά με αναπηρία