Από ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ –
«Τώρα τα θυμήθηκαν;»
«Σεπτέμβρη βάζουν υποδομές για ΑμεΑ στις παραλίες;»
«Γιατί δεν τα είχαν βάλει από τον Ιούνιο;»
Είναι ερωτήματα που ακούγονται τις τελευταίες ημέρες με αφορμή την εγκατάσταση του νέου εξοπλισμού προσβασιμότητας σε παραλίες του Δήμου Αργοστολίου.
Και με μια πρώτη ματιά το ερώτημα μοιάζει εύλογο.
Βρισκόμαστε στον Σεπτέμβριο. Η κύρια τουριστική περίοδος πλησιάζει προς το τέλος της. Γιατί λοιπόν ένα έργο που αφορά την πρόσβαση στη θάλασσα ανθρώπων με αναπηρία και κινητικές δυσκολίες εγκαθίσταται τώρα και όχι τον Μάιο ή τον Ιούνιο;
Μόνο που για να απαντήσουμε σοβαρά πρέπει να αφήσουμε στην άκρη την εύκολη εντύπωση και να δούμε τι πραγματικά συνέβη και πότε.
Γιατί τα επίσημα στοιχεία δείχνουν κάτι πολύ διαφορετικό από την εικόνα ότι ο εξοπλισμός βρισκόταν επί μήνες σε κάποια αποθήκη του Δήμου και ξαφνικά κάποιος αποφάσισε τον Σεπτέμβριο να τον τοποθετήσει.
Και υπάρχει ακόμη μία κρίσιμη λεπτομέρεια:
Το έργο δεν έγινε για τον Σεπτέμβριο του 2026. Ούτε έγινε μόνο για το καλοκαίρι του 2026.
Πρόκειται για μια επένδυση που θα εξυπηρετεί τις παραλίες του Δήμου και τους ανθρώπους με κινητικές δυσκολίες για πολλά επόμενα καλοκαίρια.
Η διαδικασία είχε ξεκινήσει από το 2024
Ας βάλουμε λοιπόν πρώτα τις ημερομηνίες στη σειρά.
Η ιστορία του έργου δεν ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2026.
Ξεκίνησε δύο χρόνια νωρίτερα.
Ήδη από τον Ιούλιο του 2024 ο Δήμος Αργοστολίου είχε αποφασίσει να διεκδικήσει χρηματοδότηση στο πλαίσιο της δράσης του Υπουργείου Τουρισμού για τη «Βελτίωση και τροποποίηση της προσβασιμότητας στις ελληνικές παραλίες».
Η πρόταση αφορούσε τέσσερις παραλίες του Δήμου:
Πλατύ Γιαλό, Λουρδά, Σκάλα και Πόρο.
Ο αρχικός προϋπολογισμός της πρότασης πλησίαζε τις 280.000 ευρώ.
Άρα το πρώτο που πρέπει να ξεκαθαρίσουμε είναι ότι δεν πρόκειται για μια απόφαση που ελήφθη στο τέλος της φετινής σεζόν.
Ο Δήμος είχε ξεκινήσει τη διαδικασία από το 2024.
Η έγκριση όμως ήρθε το 2026
Και εδώ αρχίζει να εξηγείται γιατί η πρώτη εγκατάσταση έφτασε τόσο αργά μέσα στη φετινή τουριστική περίοδο.
Η επίσημη απόφαση ένταξης του επενδυτικού σχεδίου του Δήμου Αργοστολίου από το Υπουργείο Τουρισμού δημοσιεύθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2026.
Δηλαδή η πρόταση που είχε ξεκινήσει από το 2024 πήρε την κρίσιμη έγκριση χρηματοδότησης στις αρχές του 2026.
Και φυσικά από την έγκριση μέχρι την εγκατάσταση υπάρχει κάτι που στη δημόσια διοίκηση δεν μπορεί να παρακαμφθεί:
η διαδικασία της δημόσιας σύμβασης.
Ο Δήμος δεν μπορούσε να πάρει τα χρήματα και την επόμενη ημέρα να αγοράσει τον εξοπλισμό από όποιον προμηθευτή επέλεγε.
Μιλάμε για δημόσια και ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, με συγκεκριμένους κανόνες.
Στις 27 Απριλίου ο εξοπλισμός δεν ήταν στην αποθήκη – ακόμη προκηρυσσόταν ο διαγωνισμός
Αυτή είναι ίσως η σημαντικότερη ημερομηνία ολόκληρης της υπόθεσης.
Στις 27 Απριλίου 2026 δημοσιεύθηκε ο ανοικτός ηλεκτρονικός διαγωνισμός για την προμήθεια και τοποθέτηση του εξοπλισμού για τη βελτίωση της προσβασιμότητας στις παραλίες του Δήμου Αργοστολίου.
Τι σημαίνει αυτό πρακτικά;
Ότι στις 27 Απριλίου ο Δήμος δεν είχε έναν έτοιμο εξοπλισμό να κάθεται στις αποθήκες του.
Βρισκόταν ακόμη στη διαδικασία επιλογής αναδόχου που θα τον προμήθευε και θα τον εγκαθιστούσε.
Και μετά την προκήρυξη ενός ανοικτού ηλεκτρονικού διαγωνισμού ακολουθούν συγκεκριμένα στάδια: προθεσμία υποβολής προσφορών, αποσφράγιση, έλεγχος δικαιολογητικών, αξιολόγηση, προσωρινός ανάδοχος, δικαιολογητικά κατακύρωσης, οριστική κατακύρωση, σύμβαση και στη συνέχεια προμήθεια και εγκατάσταση.
Επομένως, όταν τίθεται το ερώτημα:
«Γιατί δεν τα έβαλαν από τον Ιούνιο;» πρέπει προηγουμένως να απαντηθεί ένα άλλο:
Είχε ολοκληρωθεί μέχρι τότε η διαγωνιστική διαδικασία και υπήρχε πράγματι ο εξοπλισμός διαθέσιμος προς εγκατάσταση;
Από το χρονολόγιο που γνωρίζουμε, είναι σαφές τουλάχιστον ότι στα τέλη Απριλίου η διαδικασία βρισκόταν ακόμη στο στάδιο του ανοικτού διαγωνισμού.
Και το εθνικό πρόγραμμα άλλαζε ακόμη μέσα στο καλοκαίρι
Υπάρχει και κάτι ακόμη που δεν πρέπει να παραλείπεται.
Δεν πρόκειται για ένα πρόγραμμα που σχεδιάστηκε αποκλειστικά από τον Δήμο Αργοστολίου.
Πρόκειται για εθνική δράση του Υπουργείου Τουρισμού, χρηματοδοτούμενη από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας – Ελλάδα 2.0.
Και το ίδιο το πρόγραμμα εξακολουθούσε να υφίσταται αλλαγές μέσα στη θερινή περίοδο.
Στις 3 Ιουνίου 2026 είχε ήδη φτάσει στην 6η τροποποίηση της πρόσκλησης.
Στις 17 Ιουνίου ακολούθησε νέα τροποποίηση των χρονοδιαγραμμάτων των εγκεκριμένων επενδυτικών σχεδίων.
Και στις 13 Ιουλίου υπήρξε ακόμη μία τροποποίηση.
Άρα η διοικητική πραγματικότητα του προγράμματος εξελισσόταν ακόμη μέσα στο ίδιο το καλοκαίρι του 2026.
Αυτό ασφαλώς δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να αναζητούμε τρόπους ώστε τέτοιες διαδικασίες να ολοκληρώνονται ταχύτερα.
Σημαίνει όμως ότι πρέπει να αποδίδουμε την ευθύνη εκεί όπου πραγματικά υπάρχει και όχι να δημιουργούμε την εντύπωση ότι ένας έτοιμος εξοπλισμός βρισκόταν εγκαταλελειμμένος σε μια δημοτική αποθήκη.
«Μα τώρα τελειώνει το καλοκαίρι»
Εδώ βρίσκεται ίσως η μεγαλύτερη παρανόηση.
Ναι, η πρώτη εγκατάσταση γίνεται αργά μέσα στη σεζόν του 2026.
Και ασφαλώς θα ήταν καλύτερο αν το έργο είχε ολοκληρωθεί τον Μάιο.
Κανείς δεν χρειάζεται να ωραιοποιήσει αυτή την πραγματικότητα.
Αλλά από αυτό μέχρι να θεωρήσουμε ότι δαπανήθηκαν 255.492 ευρώ για μερικές εβδομάδες λειτουργίας, υπάρχει τεράστια απόσταση.
Το έργο δεν τελειώνει μαζί με το καλοκαίρι του 2026.
Ο εξοπλισμός αποκτήθηκε.
Οι υποδομές δημιουργήθηκαν.
Η επένδυση έγινε.
Και θα παραμείνει διαθέσιμη για τις επόμενες τουριστικές περιόδους, με τον εξοπλισμό που απαιτεί εποχική απομάκρυνση και επανατοποθέτηση να μπορεί να εγκαθίσταται εγκαίρως κάθε νέα σεζόν.
Αυτό σημαίνει ότι το καλοκαίρι του 2027 δεν θα χρειαστεί να ξεκινήσει ξανά όλη αυτή η διαδρομή από την αρχή.
Δεν θα χρειάζεται νέα αίτηση στο Υπουργείο για να αποκτηθεί ο ίδιος εξοπλισμός.
Δεν θα περιμένουμε ξανά την αρχική έγκριση του επενδυτικού σχεδίου.
Δεν θα πρέπει να γίνει από την αρχή ο διαγωνισμός για να αγοραστεί ο ίδιος εξοπλισμός.
Το έργο θα υπάρχει ήδη.
Και επομένως η εύλογη απαίτηση από τον Δήμο θα είναι την επόμενη θερινή περίοδο ο εποχικός εξοπλισμός να βρίσκεται στις παραλίες από την αρχή της σεζόν, σωστά συντηρημένος και πλήρως λειτουργικός.
Δεν αγοράζεις ένα έργο για ένα καλοκαίρι
Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο που πρέπει να καταλάβουμε.
Όταν ένας Δήμος κατασκευάζει μια παιδική χαρά τον Σεπτέμβριο, δεν σημαίνει ότι την κατασκεύασε για να λειτουργήσει μέχρι τον Οκτώβριο.
Όταν δημιουργεί μια αθλητική εγκατάσταση, δεν τη δημιουργεί για τη χρονιά κατά την οποία παραδόθηκε.
Το ίδιο ισχύει και εδώ.
Η πρώτη χρονιά υλοποίησης ενός έργου δεν είναι η διάρκεια ζωής του έργου.
Τα 255.492 ευρώ δεν δαπανήθηκαν για να εξυπηρετήσουν ανθρώπους με κινητικές δυσκολίες για μερικές εβδομάδες του Σεπτεμβρίου.
Δαπανήθηκαν για να αποκτήσει ο Δήμος Αργοστολίου οργανωμένες υποδομές προσβασιμότητας που θα μπορούν να χρησιμοποιούνται ξανά και ξανά, κάθε θερινή περίοδο.
Το 2026 είναι η χρονιά της προμήθειας και της πρώτης εγκατάστασης.
Το 2027 θα είναι η πρώτη πλήρης θερινή περίοδος κατά την οποία το έργο θα υπάρχει ήδη.
Και μετά θα ακολουθήσει το 2028.
Το 2029.
Και οι επόμενες σεζόν, όσο ο εξοπλισμός συντηρείται και παραμένει λειτουργικός.
Εκεί πρέπει πλέον να κριθεί ο Δήμος
Και εδώ ακριβώς αλλάζει και το πεδίο της κριτικής.
Για το 2026 έχουμε ένα έργο που ξεκίνησε διοικητικά από το 2024, εγκρίθηκε τον Ιανουάριο του 2026, πέρασε από δημόσιο διαγωνισμό που προκηρύχθηκε στα τέλη Απριλίου και υλοποιείται τώρα.
Από το 2027, όμως, τα πράγματα θα είναι διαφορετικά.
Ο Δήμος θα γνωρίζει ότι διαθέτει τον εξοπλισμό.
Θα γνωρίζει σε ποιες παραλίες πρέπει να τοποθετηθεί.
Θα γνωρίζει τι συντήρηση απαιτείται.
Και θα γνωρίζει πότε ξεκινά η τουριστική περίοδος.
Άρα τότε η απαίτηση πρέπει να είναι σαφής:
Όλα έτοιμα πριν αρχίσει η σεζόν.
Και όχι απλώς εγκατεστημένα.
Λειτουργικά.
Συντηρημένα.
Ελεγμένα.
Με ασφαλή πρόσβαση.
Γιατί ένα SEATRAC ή οποιοδήποτε άλλο σύστημα προσβασιμότητας που δεν λειτουργεί όταν το χρειάζεται ένας άνθρωπος είναι σαν να μην υπάρχει.
Κριτική με στοιχεία, όχι με εντυπώσεις
Είναι απολύτως θεμιτό να ρωτήσει κάποιος:
«Γιατί το έργο ολοκληρώθηκε Σεπτέμβριο;»
Και είναι επίσης θεμιτό να ασκηθεί κριτική στο συνολικό σύστημα δημόσιων έργων και χρηματοδοτικών προγραμμάτων όταν μια παρέμβαση που αφορά τις παραλίες φτάνει να υλοποιείται προς το τέλος της τουριστικής περιόδου.
Αλλά είναι κάτι εντελώς διαφορετικό να δημιουργείται η εντύπωση ότι ο Δήμος είχε τον εξοπλισμό από τον Μάιο ή τον Ιούνιο και απλώς δεν τον τοποθετούσε.
Οι ημερομηνίες που έχουμε μέχρι σήμερα δεν υποστηρίζουν αυτόν τον ισχυρισμό.
Αντιθέτως δείχνουν:
2024: ξεκινά η προσπάθεια του Δήμου και υποβάλλεται η πρόταση.
28 Ιανουαρίου 2026: εγκρίνεται το επενδυτικό σχέδιο.
27 Απριλίου 2026: προκηρύσσεται ο ανοικτός ηλεκτρονικός διαγωνισμός.
Ιούνιος και Ιούλιος 2026: το ίδιο το εθνικό πρόγραμμα εξακολουθεί να υφίσταται τροποποιήσεις και αλλαγές χρονοδιαγραμμάτων.
Σεπτέμβριος 2026: ο νέος εξοπλισμός εγκαθίσταται στις παραλίες.
Και από εδώ και πέρα ξεκινά το σημαντικότερο:
2027, 2028, 2029 και τα επόμενα καλοκαίρια: οι υποδομές θα υπάρχουν πλέον για να χρησιμοποιούνται ξανά.
Το έργο δεν είναι ο Σεπτέμβριος – είναι τα επόμενα καλοκαίρια
Ας κάνουμε λοιπόν την κριτική που πρέπει.
Ας ζητήσουμε οι διαδικασίες τέτοιων εθνικών προγραμμάτων να ολοκληρώνονται νωρίτερα.
Ας ζητήσουμε από τον Δήμο να προστατεύσει αυτή την επένδυση.
Να συντηρεί τον εξοπλισμό.
Να τον ελέγχει.
Και από την επόμενη σεζόν να τον έχει εγκατεστημένο και πλήρως λειτουργικό εγκαίρως.
Αλλά ας μην παρουσιάζουμε μια επένδυση πολλών ετών σαν να αγοράστηκε για τις τελευταίες ημέρες του φετινού καλοκαιριού.
Γιατί το πραγματικό αποτέλεσμα του έργου δεν θα κριθεί μόνο από τον Σεπτέμβριο του 2026.
Θα κριθεί από το αν ένας άνθρωπος με αναπηρία ή κινητική δυσκολία θα μπορεί τον Ιούνιο του 2027, τον Ιούλιο του 2028 και τα επόμενα καλοκαίρια να πάει σε μια παραλία του Δήμου Αργοστολίου και να μπει στη θάλασσα με ασφάλεια, αυτονομία και αξιοπρέπεια.
Αυτό είναι το έργο.
Και αυτό είναι που μένει.
Δεν έγινε για ένα καλοκαίρι. Έγινε για πολλά καλοκαίρια.
Πηγή: https://kefaloniamagazine.gr/