Ξυλόκαστρο: Οργή για την προσβασιμότητα ΑμεΑ στο παραλιακό μέτωπο – Μία επικίνδυνη ράμπα σε απόσταση ενός χιλιομέτρου

Η απουσία εναλλακτικών διόδων σε ένα μέτωπο ενός χιλιομέτρου εγκλωβίζει ουσιαστικά τα αμαξίδια και τα καροτσάκια.

 

Χριστίνα Τσιορωτά

 

Στο προσκήνιο έρχονται τα σοβαρά προβλήματα προσβασιμότητας για τα Άτομα με Αναπηρία και τις οικογένειες με μικρά παιδιά στο παραλιακό μέτωπο του Ξυλοκάστρου, μετά από δημόσια παρέμβαση της Μαργαρίτας Κατσάνη.

Στη διαδρομή από τη γέφυρα του Σύθα έως την Κυανή Ακτή υπάρχει μία και μοναδική ράμπα πρόσβασης, η οποία συνιστά μνημείο πρόχειρης κατασκευής με σπασμένα πλακόστρωτα, επικίνδυνες κλίσεις και υψομετρικές ανωμαλίες. Η απουσία εναλλακτικών διόδων σε ένα μέτωπο ενός χιλιομέτρου εγκλωβίζει ουσιαστικά τα αμαξίδια και τα καροτσάκια. Την ίδια ώρα, η μοναδική πινακίδα στάθμευσης ΑμεΑ στο λιμανάκι έχει καλυφθεί πλήρως από αυτοκόλλητα, αναδεικνύοντας και το έλλειμμα παιδείας.

Οι πολίτες ζητούν από τη Δημοτική Αρχή την άμεση ανακατασκευή της ράμπας με σύγχρονες προδιαγραφές, τη δημιουργία πλήρους δικτύου προσβασιμότητας κατά μήκος της παραλίας, καθώς και την αποκατάσταση και περιφρούρηση της σήμανσης για τα ΑμεΑ.

 

Η ΑΝΑΡΤΗΣΗ

Αποκλεισμός και Κακοτεχνία στο Παραλιακό Μέτωπο: Δικαίωμα στην Προσβασιμότητα ή «Ουτοπία»;

Διανύουμε το 2026 και οι διακηρύξεις περί «συμπεριληπτικών πόλεων», «τουριστικής ανάπτυξης» και «ισότητας δικαιωμάτων» κατακλύζουν συχνά τον δημόσιο λόγο. Ωστόσο, η σκληρή πραγματικότητα της καθημερινότητας αποδομεί τις διακηρύξεις αυτές με τον πιο αφοπλιστικό τρόπο.

Μια βόλτα στο παραλιακό μέτωπο της πόλης μας —στη διαδρομή από τη γέφυρα του Σύθα έως την Κυανή Ακτή, εκεί όπου ξεκινά ο ποδηλατόδρομος— αρκεί για να αποδείξει ότι η αυτόνομη και ασφαλής μετακίνηση των ατόμων με αναπηρία παραμένει ζητούμενο.

Σε μια διαδρομή η οποία κατακλύζεται καθημερινά από δημότες, οικογένειες με μικρά παιδιά και επισκέπτες, εντοπίζεται μία και μοναδική ράμπα πρόσβασης για άτομα με κινητικά προβλήματα. Και η εικόνα της συνιστά μνημείο πρόχειρης κατασκευής και εγκατάλειψης.

Η μοναδική αυτή διέξοδος προς το πεζοδρόμιο όχι μόνο δεν πληροί καμία βασική τεχνική προδιαγραφή προσβασιμότητας, αλλά αποτελεί εστία επικινδυνότητας:

Κακοτεχνία και Επικινδυνότητα:Σπασμένα πλακόστρωτα, ανώμαλη κλίση, υψομετρικές ανωμαλίες και ελεύθερα χαλίκια συνθέτουν μια εικόνα που εγκυμονεί σοβαρό κίνδυνο ανατροπής αμαξιδίου ή τραυματισμού.

Απουσία Αλυσίδας Προσβασιμότητας:Η ύπαρξη μίας μόνο ράμπας σε ένα μέτωπο ενός χιλιομέτρου ακυρώνει την έννοια της αυτόνομης μετακίνησης. Αν ένα άτομο σε αμαξίδιο ή ένας γονέας με καροτσάκι βρεθεί στο πεζοδρόμιο, παραμένει ουσιαστικά εγκλωβισμένος χωρίς εναλλακτικές διόδους κατάβασης.

Πριν από λίγους μήνες, γινόμασταν μάρτυρες μιας ελπιδοφόρας πρωτοβουλίας, όταν παιδιά από το πρόγραμμα Erasmus ανέλαβαν εθελοντικά να καθαρίσουν αρκετές πινακίδες σήμανσης της πόλης από τα αυτοκόλλητα που είχαν κολλήσει ανεγκέφαλοι, κρύβοντας χρήσιμες πληροφορίες για ντόπιους και επισκέπτες. Δυστυχώς, η εικόνα αυτή επαναλαμβάνεται ασταμάτητα. Το ίδιο ακριβώς φαινόμενο παρακολουθούμε και στο λιμανάκι, στην πινακίδα στάθμευσης ΑμεΑ. Η πινακίδα έχει μετατραπεί σε έναν πίνακα αυτοκόλλητων, εξαφανίζοντας το σύμβολο και το μήνυμά της.

Αυτή η συμπεριφορά αποτυπώνει ανάγλυφα τη βαθιά έλλειψη παιδείας που μαστίζει την τοπική μας κοινωνία. Όταν η ανευθυνότητα φτάνει στο σημείο να βανδαλίζονται πινακίδες που συμβολίζουν και προστατεύουν τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία, το πρόβλημα παύει να είναι μόνο τεχνικό ή διοικητικό.

Είναι πρωτίστως ηθικό και πολιτισμικό. Η Αξιοπρέπεια δεν είναι Πολυτέλεια . Η προσβασιμότητα στον δημόσιο χώρο δεν αποτελεί χάρη, ούτε «παραχώρηση» της εκάστοτε δημοτικής αρχής. Είναι θεμελιώδες συνταγματικό και ανθρώπινο δικαίωμα, απαραίτητη προϋπόθεση για την ισότιμη συμμετοχή στην κοινωνική ζωή. Όταν ένας δήμος επιζητεί την τουριστική αναβάθμιση, η πρώτη εικόνα που οφείλει να εκπέμπει είναι ο σεβασμός στον άνθρωπο. Η εικόνα μιας διαλυμένης ράμπας και μιας βανδαλισμένης πινακίδας σε ένα κομβικό παραλιακό σημείο προσβάλλει την αξιοπρέπεια των συμπολιτών μας και μας γυρίζει δεκαετίες πίσω.

 

Τι Απαιτείται Άμεσα από τις Δημοτικές Αρχές:

Ορθολογική Ανακατασκευή της Ράμπας:

Άμεση αποκατάσταση του σημείου με αντιολισθητικά υλικά, ομαλή κλίση (έως 5%) και πλήρη εξάλειψη των υψομετρικών διαφορών με το οδόστρωμα, σύμφωνα με τις προδιαγραφές «Σχεδιάζοντας για Όλους».

 

Δημιουργία Δικτύου Προσβασιμότητας:

Κατασκευή πρόσθετων ραμπών ανά τακτά διαστήματα καθ’ όλο το μήκος της παραλιακής ζώνης απο τον Συθα έως την Κυανή Ακτή.

 

Αποκατάσταση Σήμανσης

Άμεσος καθαρισμός ή αντικατάσταση της πινακίδας ΑμεΑ, ειδική οριζόντια διαγράμμιση high-visibility στο οδόστρωμα και τοποθέτηση προστατευτικών εμποδίων για την αποτροπή της κατάληψης της θέσης από οχήματα.

Η ισότητα των πολιτών στην πράξη δεν κρίνεται στα λόγια, αλλά στα έργα υποδομής που επιτρέπουν σε κάθε άνθρωπο να κυκλοφορεί στην πόλη του με ασφάλεια και αυτόνομη αξιοπρέπεια.

 

Πηγή: www.patrisnews.com