2.3          ΕΜΠΟΔΙΑ ΚΑΙ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΕΝΤΑΞΗΣ ΤΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ

2.3.1      Υποδομές και Κόστη Προσαρμογής

Η ένταξη των ΑμεΑ στο εργατικό δυναμικό του δημοσίου τομέα αποτελεί μια πολύπλευρη πρόκληση που απαιτεί στρατηγικό σχεδιασμό και επενδύσεις. Τα βασικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει το κράτος κατά το εγχείρημα αυτό, αφορούν τα κόστη και τις υποδομές. (Κερερέ, Θ. Μ.,2022)

Τα περισσότερα δημόσια κτίρια δεν έχουν σχεδιαστεί με προδιαγραφές κατάλληλες να υποδεχτούν άτομα με αναπηρία. Η αναβάθμιση αυτών περιλαμβάνει μια σειρά προσαρμογών, όπως εγκατάσταση ανελκυστήρων, ειδικά διαμορφωμένων τουαλετών και ράμπες, τα οποία χρειάζονται και τακτική συντήρηση για να παραμείνουν λειτουργικά.

Επιπλέον τα πληροφοριακά συστήματα και οι ιστοσελίδες του δημοσίου απαιτούν μετατροπές προκειμένου να είναι προσβάσιμα σε άτομα με οπτικοακουστικές ή κινητικές αναπηρίες. Σε ορισμένες περιπτώσεις, απαιτείται εξοπλισμός όπως οθόνες Braille, λογισμικό αναγνώρισης ομιλίας, υπολογιστές με ενισχυμένες δυνατότητες ή άλλες προσαρμογές. Η προμήθεια αυτών των εργαλείων έχει υψηλό κόστος, ιδίως όταν πρέπει να καλυφθούν πολλοί φορείς. Ταυτόχρονα η χρήση τέτοιων τεχνολογιών απαιτεί εξειδικευμένη εκπαίδευση για τους εργαζόμενους

Παράλληλα τα άτομα με αναπηρία ενδεχομένως να χρειάζονται ειδικές πρόσθετες άδειες για λόγους υγείας ή αποκατάστασης, ή να χρειάζονται οικονομική ενίσχυση για μετακινήσεις ή υπηρεσίες συνοδών, αυξάνοντας σημαντικά τον προϋπολογισμό του κράτους. (Marquis, R., & Jackson, R.,2000)

Σημαντικές είναι επίσης και οι δαπάνες που αφορούν την αξιολόγηση των θέσεων εργασίας που απαιτείται προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι απαιτήσεις του δημοσίου, είναι συμβατές με τις δυνατότητες των ΑμεΑ. Η διασφάλιση της σωστής εφαρμογής των πολιτικών ένταξης συνεπάγεται πρόσθετο προσωπικό και κόστος επιθεωρήσεων, ενώ μελέτες και έρευνες για την αξιολόγηση της αποδοτικότητας των μέτρων αυξάνει την γραφειοκρατία και τα έξοδα.