«ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ: Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ»- Μεταπτυχιακή Διπλωματική Εργασία της Ελένης Θεοδωρίδου-Τμήμα Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων, Σχολή Επιστημών Διοίκησης Επιχειρήσεων, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας-ΠΜΣ στη Διοίκηση Υπηρεσιών Υγείας -Μέρος 4ο

Αυγ 19, 2026 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

2.1.Α.2. Πλεονεκτήματα και κιτρική στο ιατρικό μοντέλο

 

Το ιατρικό μοντέλο, έπαιξε κρίσιμο ρόλο στην ανάπτυξη της ιατρικής επιστήμης και της τεχνολογίας, οδηγώντας στην ανάπτυξη προηγμένων διαγνωστικών μεθόδων και θεραπειών για τα διάφορα είδη αναπηρίας. Η εστίαση αυτού του μοντέλου στην διάγνωση και την αποκατάσταση της εκάστοτε αναπηρίας, επέτρεψε την παροχή εξειδικευμένης ιατρικής φροντίδας στους παθόντες, βελτιώνοντας την ποιότητα της ζωής τους, Επιπλέον, μέσω της κατηγοριοποίησης των αναπηριών, κατέστη εφικτή η καλύτερη κατανόηση και αντιμετώπιση συγκεκριμένων παθήσεων, το οποίο με την σειρά του διευκόλυνε την ανάπτυξη κατάλληλων θεραπευτικών προσεγγίσεων.

Παρόλα τα πλεονεκτήματα του, το ιατρικό μοντέλο έχει δεχθεί και έντονη κριτική καθώς παραβλέπει τους διάφορους παράγοντες ,κοινωνικούς και περιβαλλοντικούς, οι οποίοι συμβάλλουν εξίσου στην αναπηρία, όπως είναι οι διακρίσεις, οι προκαταλήψεις και η έλλειψη προσβασιμότητας. Αυτό το μοντέλο παρουσιάζει την αναπηρία, ως προσωπικό πρόβλημα που χρήζει αντιμετώπισης και θεραπείας, με αποτέλεσμα τον στιγματισμό και την κοινωνική απομόνωση των ΑμεΑ ως άτομα ‘ανίκανα’ ή κατώτερα. Επιπλέον, η προσέγγιση αυτού του μοντέλου, δεν λαμβάνει υπόψη τις εμπειρίες και τις προτιμήσεις των ίδιων των ΑμεΑ, μη δίνοντας τους έτσι την δυνατότητα να εκφράσουν τις ανάγκες τους και να συμμετέχουν στην ανάπτυξη πολιτικών και πρακτικών που τους αφορούν. Η κριτική αυτή είναι η αιτία ανάπτυξης του κοινωνικού μοντέλου της αναπηρίας.(Μουτσινάς, Γ.,2018)

 

Μετάβαση στο περιεχόμενο