Τα μισαναπηρικά εγκλήματα που πραγματοποιούνται στο υποτιθέμενο «φιλικό πλαίσιο», ονομάζονται εγκλήματα «εκμεταλλευτικής οικειότητας» (mate crime) (Doherty, 2020). Αυτού του τύπου τα εγκλήματα προέρχονται «εκ των έσω», αφού οι θύτες έχουν πρώτα αναπτύξει μια στενή σχέση με το θύμα (Thomas, 2012). Τέτοια εγκλήματα αφορούν συνήθως περιστατικά οικονομικής εκμετάλλευσης, σωματικής, συναισθηματικής και σεξουαλικής κακοποίησης (Doherty, 2020; Forster & Pearson, 2019; Hague, Mullender, Thiara, 2011 & McCarthy, 2017). Η βάση της επιτυχίας των εγκλημάτων αυτών είναι η καλλιέργεια της αίσθησης ευαλωτότητας του θύματος και της εξάρτησης του από τον θύτη. Ο θύτης στην αρχή μοιάζει με «φύλακα-άγγελο» του θύματος, όμως στην πορεία γίνεται ο «χειρότερος του φόβος» (Thomas, 2012). Μέσω αυτής της διαδικασίας, ο θύτης καταφέρνει να «υποδουλώσει το θύμα» και να κατευθύνει την συμπεριφορά του (Thomas, 2012). Μερικοί από τους τρόπους ελέγχου της συμπεριφοράς των θυμάτων ή επιβολής τιμωρίας είναι οι ακόλουθοι. Αφήνουν τον απαραίτητο εξοπλισμό σε αποστάσεις που το θύμα δεν μπορεί να φτάσει, μειώνοντας εσκεμμένα την προσβασιμότητα του σπιτιού, στερώντας τους την παροχή φροντίδας ή την χορήγηση απαραίτητης φαρμακευτικής αγωγής (Καραγιάννη & Κουτσοκλένης, 2023).
Συγχρόνως, δεν εκλείπει ο εξευτελισμός των θυμάτων, ο εκβιασμός τους και οι επώδυνοι τραυματισμοί (McCarthy, 2017). Χαρακτηριστικό παράδειγμα, όπως αναφέρουν οι Καραγιάννη & Κουτσοκλένης (2023, σελ. 86) αναφερόμενοι σε περιστατικό που περιγράφει ο Quarmby (2008) αποτελεί η περίπτωση της Laura Milne, η οποία δολοφονήθηκε από τους υποτιθέμενους φίλους και συμμαθητές της. Η νεαρή κοπέλα είχε νοητική βλάβη. Ο πατέρας της νεαρής κοπέλας άρχισε να αντιλαμβάνεται πως η φίλη της δεν της συμπεριφέρεται ιδιαίτερα φιλικά και προειδοποίησε την κόρη του, όμως εκείνη την θεωρούσε φίλη της, οπότε αμφισβητούσε «την θεωρία του πατέρα της». Τελικά η «παρέα» της επιτέθηκε και την χτύπησαν μέχρι λιποθυμίας. Στην συνέχεια της έκοψαν το λαρύγγι. Η κτηνωδία όμως δεν τελειώνει εκεί. Βιντεοσκόπησαν το έγκλημα με το κινητό του θύματος, ενώ οι θύτες έμοιαζαν περήφανοι για την δολοφονία της φίλης τους. «Φυσικά της άξιζαν όσα έπαθε»… «Την αποχαιρέτησαν λέγοντας της: Γεια σου, ήσουν ο πιο αδύναμος κρίκος» και αποπειράθηκαν να διαμελίσουν το σώμα της Milne και να το εξαφανίσουν, βάζοντας το σε πλαστικές σακούλες» (Καραγιάννη & Κουτσοκλένης, 2023, σελ. 86) . Το συγκεκριμένο περιστατικό αποτελεί ένα μισαναπηρικό έγκλημα. Αντιπροσωπεύει την εξουσία που ασκεί στα σώματα των αναπήρων η κανονικοποίηση (Καραγιάννη & Κουτσοκλένης, 2023).
