2.3. Ρητορική μίσους και εκφοβισμός
Η ρητορική μίσους και ο εκφοβισμός συνδέονται άμεσα. Αρχικά, για την πραγματοποίηση τους, τα μηνύματα μεταδίδονται μέσω των παραδοσιακών τρόπων επικοινωνίας, χρησιμοποιώντας δηλαδή κοινωνικά δίκτυα, όπως τηλεοπτικές εκπομπές, ραδιόφωνο, εφημερίδες κλπ. Σήμερα τα διαδικτυακά κοινωνικά δίκτυα όπως το Twitter, το LinkedIn, το Facebook και το YouTube χρησιμοποιούνται για τον ίδιο σκοπό (Chetty & Alathur, 2018).
Η ομιλία είναι ένα μη τετριμμένο εργαλείο για την επικοινωνία και ανταλλαγή ιδεών, πεποιθήσεων, συναισθημάτων και οποιασδήποτε άλλης μορφής ανταλλαγής πληροφοριών. Γενικά, οι λεκτικές και συμβολικές πληροφορίες χρησιμοποιούνται για την επικοινωνία μέσω των κοινωνικών δικτύων, με σκοπό την εξισορρόπηση της κοινωνικής βελτίωσης και των ατομικών δικαιωμάτων. Ο λόγος μπορεί να θεωρηθεί ως ελευθερία του λόγου και η παραλλαγή του ως ρητορική μίσους. Η ελευθερία του λόγου απαιτείται για τη διατήρηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων ενός ατόμου, διευκολύνοντας την ανταλλαγή απόψεων του. Η ελευθερία του λόγου παρέχει μια αυτόνομη απόλαυση σε ένα άτομο. Η ελευθερία της έκφρασης μπορεί να είναι μία από τις αιτίες εμφάνισης της ρητορικής μίσους (Chetty & Alathur, 2018).
Άλλωστε, υπάρχει μια πολύ λεπτή γραμμή ανάμεσα σε αυτό που αποκαλούμε ελευθερία λόγου και έκφρασης και σε αυτό που αποκαλούμε ελευθερία μοιράσματος προσβολών και κακεντρεχών προσωπικών απόψεων. Η ελευθερία μας σταματά εκεί που αρχίζει η ελευθερία του άλλου. Ως εκ τούτου, η ρητορική μίσους πρέπει να θεωρείται απόγονος της ελευθερίας του λόγου. Η έκφραση ρητορικής μίσους έχει γίνει μια τάση και οι άνθρωποι την χρησιμοποιούν ως έναν σύντομο τρόπο για να αποκτήσουν άμεση δημοτικότητα, χωρίς να καταβάλουν περισσότερη προσπάθεια. Η ρητορική μίσους δημιουργεί μια κατάσταση, ώστε να δοκιμαστούν τα όρια της ελευθερίας του λόγου. Η ρητορική μίσους αντιμετωπίζεται από διαφορετικούς κανονισμούς σε διαφορετικές χώρες. Συνήθως, αντιτίθεται στην ελευθερία του λόγου και παραβιάζει τα θεμελιώδη δικαιώματα ενός ανθρώπινου όντος. Το αντίκτυπο της ρητορικής μίσους δεν είναι το ίδιο σε όλες τις περιπτώσεις, αλλά εξαρτάται από το εμπλεκόμενο άτομο, το περιεχόμενο, την τοποθεσία και τις περιστάσεις (Chetty & Alathur, 2018).
Αυτό δείχνει ότι το ποιος, τι, πού και σε ποια περίσταση καθορίζουν το αντίκτυπο μιας ρητορικής μίσους και τον έλεγχό της. Η ρητορική μίσους μπορεί να βλάψει τα θύματα άμεσα ή έμμεσα. Στην άμεση ρητορική μίσους, τα θύματα τραυματίζονται άμεσα από το περιεχόμενο της ρητορικής μίσους. Σε μια έμμεση ρητορική μίσους, η βλάβη μπορεί να έρθει αργότερα. Για παράδειγμα, η ρητορική μίσους σχετικά με τον ρατσισμό σε δημόσιες συναντήσεις, μπορεί να παρακινήσει άλλους ρατσιστές να ξεκινήσουν παρενόχληση, εκφοβισμό, βία και ούτω καθεξής (Chetty &Alathur, 2018).
Το ίδιο μπορεί να συμβεί και στα ζητήματα της αναπηρίας. Οι θύτες λόγω της απέχθειας τους για το διαφορετικό, μπορούν πολύ εύκολα να τρομάξουν, να εκβιάσουν, να ντροπιάσουν κάποιον δημόσια, ακόμα και να του ζητήσουν χρήματα ή να κλείσουν ραντεβού μαζί του, προσποιούμενοι ότι έχουν φιλικές ή ερωτικές προθέσεις και να ασκήσουν τελικά πάνω τους σωματική, λεκτική, ψυχολογική βία ή ακόμη και να τους σκοτώσουν (Chetty &Alathur, 2018).
Η ρητορική μίσους μπορεί να μεταδοθεί δημοσιεύοντας ένα μήνυμα, αναδημοσιεύοντας ένα μήνυμα και απαντώντας σε ένα μήνυμα στα κοινωνικά δίκτυα. Το έγκλημα μίσους είναι μια σωματική επίθεση με κίνητρο το μίσος και τα κοινωνικά δίκτυα χρησιμοποιούνται για τον σχεδιασμό και την εκτέλεση των δραστηριοτήτων που σχετίζονται με την επίθεση. Οι θύτες χρησιμοποιούν τα κοινωνικά δίκτυα για να έρθουν σε επαφή και να στρατολογήσουν ομοϊδεάτες, προκειμένου να επιτεθούν ομαδικά και απροκάλυπτα σε βάρος των αναπήρων (Chetty &Alathur, 2018).
Ακολουθεί παράδειγμα μισαναπηρικής ρητορικής στο μικρο-επίπεδο. Σύμφωνα με την Sherry (2020), συνέβη ένα ακραίο περιστατικό διαδικτυακής μισαναπηρικής ρητορικής απέναντι στην Sophia Weaver και την οικογένεια της. Η Sophia είναι ένα εννιάχρονο κορίτσι με δυσμορφία στο πρόσωπο και νευροαναπτυξιακές διαταραχές. Η μητέρα της συνήθιζε να ανεβάζει φωτογραφίες της κόρης της στο Twitter. Ο λογαριασμός της μητέρας της έγινε γνωστός όταν κάποιος χρήστης του Twitter χρησιμοποίησε τις φωτογραφίες του παιδιού της για να τις παρουσιάσει ως επιχείρημα υπέρ της άμβλωσης των εμβρύων με βλάβες (Καραγιάννη & Κουτσοκλένης, 2023). Η οικογένεια έλαβε πάρα πολλά μισαναπηρικά σχόλια για την εμφάνιση του παιδιού της. Σχόλια με υβριστικό και υποτιμητικό περιεχόμενο, παρομοιάζοντας το παιδί της με αποκρουστικό τέρας, που πρέπει να απομακρυνθεί από τον πλανήτη και το μόνο που κάνει είναι να ξοδεύει χρήματα και να επιβαρύνει τους φροντιστές της, «ενώ σε άλλη φωτογραφία αντικατέστησαν μέλη του σώματος της, με μέλη του σώματος γουρουνιού.» Όπως γίνεται αντιληπτό από αυτή την διαδικτυακή μισαναπηρική ρητορική, η Sophia κατασκευάζεται ως Άλλη. Αυτή η ετεροποίηση περιλαμβάνει το στοιχείο του φόβου, αφού τα μέλη της φαντασιακής ομάδας σκιαγραφούνται ως ομογενή, ενώ οι Άλλοι ως στοιχείο που διαφέρει ή απειλεί την «τόσο δεμένη ομάδα». Στην ρητορική μίσους ο Άλλος είναι πάντα ο εχθρός. Η προκατάληψη και η αρνητική διάκριση φυσικοποιούνται (Καραγιάννη & Κουτσοκλένης, 2023).
