Η έρευνα των Klavina et al. (2024) είναι μια συστηματική ανασκόπηση που εξετάζει πώς οι υποστηρικτικές τεχνολογίες (π.χ. εικονική πραγματικότητα, εφαρμογές κινητών, διαδραστικό λογισμικό) μπορούν να βοηθήσουν άτομα με αυτισμό και/ή νοητική αναπηρία. Διαπιστώνει ότι αυτά τα άτομα αντιμετωπίζουν δυσκολίες στον σχεδιασμό, την οργάνωση και την προσαρμογή σε αλλαγές, γεγονός που περιορίζει την εκμάθηση δεξιοτήτων καθημερινής ζωής, τη συμμετοχή τους στην κοινωνία και την αυτοδιαχείρισή τους. Η ανάλυση 18 μελετών δείχνει ότι η χρήση υποστηρικτικών τεχνολογιών βελτιώνει σημαντικά αυτές τις δεξιότητες, την επικοινωνία και την κοινωνική αλληλεπίδραση, προάγοντας την ανεξαρτησία και την κοινωνική ένταξη. Επισημαίνει επίσης ότι οι επαγγελματίες πρέπει να είναι ενήμεροι για τις συνεχείς εξελίξεις στον τομέα της τεχνολογίας, ώστε να υποστηρίζουν καλύτερα τις ανάγκες αυτών των ατόμων.
Η έρευνα των Serbay Zambak et al. (2025) εξετάζει πώς εφαρμόζονται οι υποστηρικτικές τεχνολογίες (όπως λογισμικό μετατροπής κειμένου σε ομιλία, αναγνώστες οθόνης, συσκευές επικοινωνίας, προσαρμοσμένα πληκτρολόγια) σε μεταπτυχιακά προγράμματα εκπαίδευσης και επιστημών αποκατάστασης. Ειδικότερα, αναλύει τις απόψεις των φοιτητών ειδικής αγωγής, εκπαιδευτικού σχεδιασμού, λογοθεραπείας και εργοθεραπείας για τις ανάγκες τους στη μάθηση σχετικά με τις υποστηρικτικές τεχνολογίες. Η στατιστική ανάλυση έδειξε ότι οι φοιτητές ειδικής αγωγής είχαν διαφορετικό επίπεδο γνώσης σε συγκεκριμένα θέματα σε σύγκριση με τους φοιτητές λογοθεραπείας και εκπαιδευτικού σχεδιασμού, ενώ οι φοιτητές εργοθεραπείας δεν εμφάνισαν στατιστικά σημαντικές διαφορές σε σχέση με άλλες ομάδες. Τα αποτελέσματα υπογραμμίζουν την ανάγκη για διεπιστημονική συνεργασία και περαιτέρω ανάπτυξη δεξιοτήτων στη χρήση υποστηρικτικών τεχνολογιών σε όλα τα μεταπτυχιακά προγράμματα.
Η έρευνα των Lourenço et al. (2025) αποτελεί συστηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση που εξετάζει τα εμπόδια στην ευρεία υιοθέτηση και πρόσβαση στις υποστηρικτικές τεχνολογίες (AT) για άτομα με αναπηρία και ηλικιωμένους· παρότι οι AT μπορούν να διευκολύνουν τις καθημερινές δραστηριότητες, να ενισχύσουν την αυτονομία και να προάγουν την κοινωνική συμμετοχή, h ανάλυση ανέδειξε 13 κατηγορίες εμποδίων, με κυριότερες τις οικονομικές δυσκολίες και την έλλειψη γνώσης. Παράλληλα επισημαίνεται ότι το υψηλό κόστος, η τεχνολογική πολυπλοκότητα και το κοινωνικό στίγμα περιορίζουν την πρόσβαση και την αποτελεσματική χρήση τους· προτείνονται δε λύσεις όπως η εξατομίκευση των συσκευών στις ανάγκες κάθε χρήστη, οι συνεργασίες δημόσιου και ιδιωτικού τομέα για μείωση κόστους και αύξηση προσβασιμότητας, καθώς και η συνεχής επιμόρφωση επαγγελματιών υγείας και χρηστών για την κάλυψη τεχνολογικών κενών γνώσης, με στόχο η ενσωμάτωση των AT να ενισχύσει την ένταξη, την ανεξαρτησία και την ποιότητα ζωής των χρηστών.
