- Θεωρητικό πλαίσιο 2.1 Η προσέγγιση του εξευρωπαϊσμού (A’ ΜΕΡΟΣ)
Η έννοια του εξευρωπαϊσμού στο πεδίο έρευνας των πολιτικών και κοινωνικών επιστημών εμφανίστηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1990 από τον Ladrech (Landrech, 1994; Radaelli, 2012; Brand et al., 2013), καθώς παρέχει ένα εξαιρετικό θεωρητικό πλαίσιο για την κατανόηση των πολιτικών και κοινωνικών αλλαγών (Featherstone and Radaelli, 2003). Πρόκειται για ένα φαινόμενο που πολλάκις έχει ταυτιστεί λανθασμένα με τον όρο της παγκοσμιοποίησης (Matei and Matei, 2008), αλλά και με τις έννοιες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και σύγκλισης (Featherstone and Radaelli, 2003). Ωστόσο, αν και φέρει κάποια κοινά χαρακτηριστικά με τα φαινόμενα που κυριαρχούν στον ευρωπαϊκό χώρο, το πεδίο εφαρμογής του είναι ευρύ και εκτείνεται τόσο στα κράτη-μέλη και τα υποψήφια κράτη της ΕΕ (Featherstone & Radaelli, 2003) όσο και σε τρίτες χώρες (Wodka, 2015).
Επιπρόσθετα, παρόλο που η θεωρία του εξευρωπαϊσμού χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον από τους μελετητές, προκειμένου να ερμηνεύσουν την διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και ενσωμάτωσης (Borzel & Risse, 2007), οι Brand, Niemann και Spitaler (2013) τονίζουν πως δεν πρέπει να συγχέονται οι όροι, μιας και ο εξευρωπαϊσμός δεν οδηγεί πάντα σε εναρμόνιση και σύγκλιση. Μάλιστα, κατά τους ίδιους μπορεί να έχει και τελείως διαφορετικό αντίκτυπο στο τρόπο χάραξης μιας πολιτικής σε εθνικό επίπεδο. Σε απόλυτη συμφωνία με αυτή την άποψη τάσσεται και ο Radaelli (2000), υπογραμμίζοντας την τεράστια απόκλιση που μπορεί να υπάρχει ανάμεσα σε μια διαδικασία και τα αποτελέσματά της. Εξηγείται έτσι πως η ολοκλήρωση μπορεί να είναι μία από τις πολλές συνέπειες του εξευρωπαϊσμού, αλλά όχι πάντοτε.
Πρόκειται λοιπόν, για μία πολυδιάστατη έννοια, η οποία φανερώνει την αλληλόδραση των δύο επιπέδων στην ανάπτυξη πολιτικής αλλά και στην τυπική και άτυπη διάχυση της, τόσο εντός όσο και εκτός των ευρωπαϊκών συνόρων (Λαδή, 2007). Κοιτώντας όμως κανείς την βιβλιογραφία, διαπιστώνει πως οι μελετητές σε μια προσπάθεια προσέγγισης, ανάλυσης και κατανόησης του όρου, προχώρησαν σε πολύπλευρες ερμηνείες και έδωσαν ποικίλους ορισμούς, τονίζοντας την πολυπλοκότητα του όρου, μέσα στο ήδη υπάρχον πολυεπίπεδο και πολυσύνθετο σύστημα διακυβέρνησης της ευρωπαϊκής κοινότητας (Φερώνας, 2013). Σήμερα, ο εξευρωπαϊσμός αποτελεί ένα δημοφιλές πεδίο έρευνας, καθώς ορίζεται ως ένα φαινόμενο στο οποίο αποδίδονται πολλές έννοιες καθώς και μια σειρά διαδικασιών (Olsen, 2002; Dobrić Jambrović & Marešić, 2020).
