Από τον Αποκλεισμό στην Ένταξη: Εκπαίδευση, Αναπηρία και Βιοηθική στον 21ο αιώνα – ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΗΣ της ΦΩΚΙΑΝΟΥ ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ – ΔΗΜΟΚΡΙΤΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΡΑΚΗΣ, Π.Μ.Σ. ΒΙΟΗΘΙΚΗΣ – Μέρος 30ο

5.3       Βασικές αρχές της Βιοηθικής

5.3.1    Αρχή της αυτονομίας

Η ραγδαία ανάπτυξη της γενετικής και ιατρικής τεχνολογίας οδήγησε στη δημιουργία ενός νέου επιστημονικού πλαισίου, της Βιοηθικής, καθώς εμφανίστηκε μια πληθώρα παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις ιατρικές και επιστημονικές έρευνες, ενώ η εδραίωση των βασικών αρχών της βιοηθικής συνέβαλε στην προάσπιση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Η αρχή της αυτονομίας θεμελιώθηκε στον αντίποδα της εφαρμογής βίαιων και καταναγκαστικών πρακτικών (Τσινόρεμα, 2006). Ειδικότερα, με βάση την αρχή αυτή ο άνθρωπος πρέπει να είναι ελεύθερος και αυτόνομος να δρα, να στοχάζεται και να αποφασίζει για τη ζωή του χωρίς καμία μορφή καταναγκασμού (Κατσιμίγκας & Βασιλοπούλου, 2010). Επίσης, παρέχεται η δυνατότητα τα άτομα να αποφασίζουν σύμφωνα με τις προσωπικές τους αντιλήψεις και αξίες (Δραγώνα – Μονάχου, 2002) αρκεί να μην προσβάλλουν ή προκαλούν κακό στους άλλους (Βιδάλης & Μολλάκη, 2016). Έτσι, οι αποφάσεις των ανθρώπων είναι αποτέλεσμα ελεύθερης βούλησης και όχι εξαναγκασμού (Χωριανοπούλου, 2018). Ωστόσο, πρέπει να αναφερθεί ότι μέσα σε αυτή την αρχή εμπεριέχεται ο σεβασμός στην προσωπικότητα, η απόδοση της αλήθειας, η εμπιστευτικότητα των πληροφοριών, η συγκατάθεση του ασθενούς και η παροχή βοήθειας για τη λήψη αποφάσεων, αν αυτό ζητηθεί (Κατσιμίγκας & Βασιλοπούλου, 2010).