Από τον Αποκλεισμό στην Ένταξη: Εκπαίδευση, Αναπηρία και Βιοηθική στον 21ο αιώνα – ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΗΣ της ΦΩΚΙΑΝΟΥ ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ – ΔΗΜΟΚΡΙΤΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΡΑΚΗΣ, Π.Μ.Σ. ΒΙΟΗΘΙΚΗΣ – Μέρος 23ο

4.5       Τμήματα ένταξης (ΤΕ) – προϋποθέσεις δημιουργίας

Ένας άλλος θεσμός, που στοχεύει στην ενταξιακή εκπαίδευση των μαθητών με αναπηρία ή/και με ΕΕΑ, είναι τα τμήματα ένταξης. Η υποστηρικτική αυτή δομή, με την παροχή εξειδικευμένου εκπαιδευτικού υλικού, συμβάλλει στην ένταξη των ανάπηρων μαθητών στην γενική τάξη εμποδίζοντας τον αποκλεισμό, «συνθήκη κατά την οποία εμποδίζεται ή απαγορεύεται στους μαθητές, άμεσα ή έμμεσα, η πρόσβαση στην εκπαίδευση με οποιαδήποτε μορφή» (United Nations, 2016, παρ.11). Η απόπειρα δημιουργίας αυτού του θεσμού στην Ελλάδα είναι μια προσπάθεια συμπόρευσης με τα υπόλοιπα κράτη της ΕΟΚ αναφορικά με τις εκπαιδευτικές πολιτικές και αποτελεί ονοματοθεσία των προηγούμενων ειδικών σχολείων (Zoniou – Sideri et al., 2006).

Η δημιουργία τμήματος ένταξης προϋποθέτει την ύπαρξη τουλάχιστον τριών μαθητών που χρειάζονται υποστήριξη, με σχετική εισήγηση από αρμόδια διαγνωστική υπηρεσία. Αν υπάρχουν συστεγαζόμενα ή γειτονικές σχολικές μονάδες, τα Τ.Ε μπορούν να συγχωνευτούν, με μέγιστο αριθμό 12 μαθητών ανά τμήμα (Ν.3699/2008 άρθρο 6). Τα Τ.Ε προορίζονται για μαθητές με αναπηρία, όπως ορίζεται στο άρθρο 3 του ίδιου νόμου, και δεν απευθύνονται σε μαθητές χαμηλών σχολικών επιδόσεων χωρίς αντίστοιχη διάγνωση ή άλλες ιδιαιτερότητες πολιτισμικές – γλωσσικές.

Οι μαθητές οι οποίοι μπορούν να λάβουν την υποστηρικτική βοήθεια από τα Τ.Ε πρέπει:

          να έχουν λάβει γνωμάτευση από το ΚΕΣΥ ή κάποιο άλλο πιστοποιημένο δημόσιο φορέα,

          οι γονείς να υποβάλλουν υπεύθυνη δήλωση πως συναινούν στην αξιολόγηση και στην υποστήριξη από το ΤΕ,

          να        υπάρχει           θετική εισήγηση         του      Συντονιστή      Ειδικής            Αγωγής           και       Ενταξιακής Εκπαίδευσης.

Σε κάποιες περιπτώσεις, όπου παρουσιάζονται χαμηλές σχολικές επιδόσεις που οφείλονται σε παράγοντες όπως η διασπαστική συμπεριφορά, υπερκινητικότητα ή άλλες ψυχοσυναισθηματικές δυσχέρειες, ο εκπαιδευτικός της γενικής τάξης μπορεί να εφαρμόσει μορφές διδασκαλίες προσαρμοσμένες στο πλαίσιο των αρχών της συμπερίληψης.

Όταν δεν υπάρχει διαγνωστική έκθεση γνωμάτευση αλλά οι γονείς επιθυμούν υποστήριξη από εκπαιδευτικό Ε.Α.Ε σε Τ.Ε, ο Συντονιστής Ε.Α και Ε.Ε μπορεί να εισηγηθεί σχετική παρέμβαση εφόσον υπάρχει:

          αντίγραφο από πρακτικό παιδαγωγικής συνεδρίας, στο όποιο ο εκπαιδευτικός του τμήματος περιγράφει τους λόγους που καθιστούν αναγκαία την υποστήριξη,

          το Βραχυχρόνιο Πρόγραμμα Παρέμβασης (ΒΠΠ), το οποίο έχει υλοποιηθεί τουλάχιστον τους δυο τελευταίους μήνες και τα αποτελέσματα του,

          υπεύθυνη δήλωση του γονέα, με την οποία αποδέχεται την αξιολόγηση και την υποστήριξη του εκπαιδευτικό Ε.Α.Ε στο Τ.Ε (Ν. 3699/2008 άρθρο 6, παρ.1).