Από τον Αποκλεισμό στην Ένταξη: Εκπαίδευση, Αναπηρία και Βιοηθική στον 21ο αιώνα – ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΗΣ της ΦΩΚΙΑΝΟΥ ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ – ΔΗΜΟΚΡΙΤΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΡΑΚΗΣ, Π.Μ.Σ. ΒΙΟΗΘΙΚΗΣ – Μέρος 18ο

3.5       Μοντέλα συμπεριληπτικής διδασκαλίας

Σχετικά με τα μοντέλα συμπεριληπτικής διδασκαλίας υπάρχουν έξι διαφορετικές προσεγγίσεις ανάλογα με τις ανάγκες των μαθητών και τους εκπαιδευτικούς σκοπούς. Πιο συγκεκριμένα:

1. Ένας διδάσκει, ένας παρατηρεί (One teach, one observe): Σ’ αυτό το μοντέλο, ένας δάσκαλος πραγματοποιεί το μάθημα ενώ ένας άλλος παρατηρεί τη συμμετοχή των παιδιών εντοπίζοντας αδυναμίες και συλλέγοντας πληροφορίες για την καλυτέρευση της εκπαιδευτικής διαδικασίας (Friend et al., 2010).
2. Η διδασκαλία σε κέντρα/σταθμούς διδασκαλίας (Station Teaching): Οι μαθητές διαχωρίζονται σε δύο ομάδες ενώ ο κάθε εκπαιδευτικός αναλαμβάνει μία απ’ αυτές. Στη συνέχεια, οι εκπαιδευτικοί καθοδηγούν τις ομάδες με διαφορετικές δραστηριότητες, διαχωρίζοντας την ύλη και έχοντας διακριτό ρόλο (Cook and Friend, 1995).
3. Παράλληλη Στήριξη (Parallel Support): Το μοντέλο αυτό στηρίζεται στη συνεργασία των δύο εκπαιδευτικών, οι οποίοι από κοινού σχεδιάζουν το πρόγραμμα διδασκαλίας. Οι μαθητές είναι χωρισμένοι σε δυο ομάδες και οι εκπαιδευτικοί προσαρμόζουν το πρόγραμμα διδασκαλίας σύμφωνα με τις ανάγκες της κάθε ομάδας (Cook and Friend, 1995).
4. Εναλλακτική Διδασκαλία (Alternative Teaching): Σ’ αυτόν τον τύπο συνδιδασκαλίας, ο ένας εκπαιδευτικός απευθύνεται στους περισσότερους μαθητές της τάξης, ενώ ο δεύτερος εργάζεται με μια μικρότερη ομάδα μαθητών με ειδικές ανάγκες, με σκοπό την προσαρμογή της γνώσης στις εκάστοτε ανάγκες των μαθητών (Friend et al., 2010). Ωστόσο, σε αυτή τη μορφή διδασκαλίας υπάρχει ένα κίνδυνος στιγματισμού των παιδιών που ανήκουν σε αυτή την ομάδα και γι’ αυτό θα ήταν καλό να εναλλάσσονται οι ομάδες.
5. Ομαδική διδασκαλία (Teaming): Το μοντέλο αυτό, θεμελιώνεται στη στενή συνεργασία των δύο εκπαιδευτικών σε σχέση με το σχεδιασμό, την αξιολόγηση και την παράδοση του μαθήματος. Πιο συγκεκριμένα, πραγματοποιούνται δυο παρουσιάσεις εκ διαμέτρου αντίθετες, προτείνοντας δυο διαφορετικούς τρόπους επίλυσης (Friend et al., 2010).
6. Ένας διδάσκει, ένας βοηθά (One teach, one assist): Σε αυτή την περίπτωση, ο ένας εκπαιδευτικός είναι υπεύθυνος για την κύρια διδασκαλία της τάξης, ενώ ο δεύτερος εκπαιδευτικός επιβλέπει και προσφέρει τη βοήθεια του σε ατομικό επίπεδο, όπου χρειάζεται (Friend et al., 2010). Παρόλο που και οι δύο εκπαιδευτικοί είναι παρόντες στην αίθουσα, έχουν διαφορετικό και διακριτό ρόλο (Cook and Friend, 1995).