Ευκαιρίες και δυσμενείς συνθήκες στον πρωταθλητισμό των ατόμων με αναπηρία – Διπλωματική Εργασία του Παπαϊωάννου Γεώργιου – ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, Π.Μ.Σ. «Ειδική Αγωγή, Εκπαίδευση και Αποκατάσταση» – Μέρος 29ο
6.2 Περιορισμοί της έρευνας
Η ερευνητική προσέγγιση της παρούσας εργασίας, μολονότι επιδίωξε τη σε βάθος κατανόηση των βιωμάτων αθλητών και αθλητριών με αναπηρία στον χώρο του πρωταθλητισμού, παραμένει οριοθετημένη από παράγοντες όπως το μέγεθος και η αντιπροσωπευτικότητα του δείγματος, οι πρακτικές δυσκολίες συλλογής δεδομένων, αλλά και οι μεθοδολογικές επιλογές που καθόρισαν τον τρόπο ανάδειξης των θεματικών.
Καταρχάς, το μέγεθος του δείγματος, παρότι επαρκές για τα ποιοτικά ερωτήματα της μελέτης, δεν επιτρέπει τη γενίκευση των ευρημάτων – γεγονός, βέβαια, που αποτελεί και χαρακτηριστικό της ποιοτικής ερευνητικής προσέγγισης εν γένει, καθώς το ζητούμενο δεν είναι η γενίκευση στον πληθυσμό αλλά η κατανόηση των συγκεκριμένων βιωμάτων. Η ανάλυση εστιάζει σε εμπειρίες συγκεκριμένων προσώπων και δεν επιχειρείται να εκπροσωπήσει το σύνολο των αθλητών/τριών με αναπηρία, καθώς ούτε το φύλο, ούτε το είδος ή ο βαθμός αναπηρίας, ούτε και η αθλητική ειδίκευση κατανέμονται ισομερώς. Επιπλέον, δεν κατέστη εφικτή η συμπερίληψη αθλητών με νοητική αναπηρία ή πολλαπλές αναπηρίες, παρά το γεγονός ότι οι ερευνητικές αναφορές επισημαίνουν την ανάγκη να διευρυνθεί η εστίαση και προς αυτή την κατεύθυνση (Duquesne et al., 2023; Evans et al., 2025).
Η επιλογή ημιδομημένων συνεντεύξεων, αν και παρείχε την απαραίτητη ευελιξία για τη διατύπωση βιωματικών αφηγήσεων (Adeoye-Olatunde & Olenik, 2021), δεν κατόρθωσε να συλλάβει επαρκώς ορισμένες εκφάνσεις της συνολικής εμπειρίας σε σχέση με τους θεσμούς, όπως τη λειτουργία των αθλητικών συλλόγων, τις διοικητικές πρακτικές ή τα χαρακτηριστικά της συμμετοχής στο εσωτερικό θεσμικών οργάνων. Αυτές οι πλευρές θα μπορούσαν να μελετηθούν πληρέστερα μέσα από μεθόδους συμμετοχικής παρατήρησης ή και με συνδυασμό ποσοτικών στοιχείων, σε μια μελλοντική φάση της έρευνας.
Τέλος, η προσωπική θέση του ερευνητή και η φύση της ερευνητικής σχέσης πιθανόν να έχουν επηρεάσει τόσο τη μορφή όσο και το περιεχόμενο των απαντήσεων. Παρότι καταβλήθηκε προσπάθεια να διατηρηθεί αναστοχαστική εγρήγορση και αμέτοχη στάση κατά την ανάλυση και ερμηνεία των δεδομένων (Willig, 2013; Τσιώλης, 2018), δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να ενισχύθηκαν ορισμένα ερμηνευτικά σχήματα εις βάρος άλλων.
Οι παραπάνω περιορισμοί δεν αναιρούν την εγκυρότητα της μελέτης, καθώς τα ευρήματα αναδεικνύουν σταθερά μοτίβα εμπειριών που συναντώνται και στη διεθνή βιβλιογραφία. Τονίζουν όμως την ανάγκη περαιτέρω ερευνητικών προσπαθειών, οι οποίες, αξιοποιώντας διεπιστημονικές προσεγγίσεις και διευρυμένα δείγματα, θα μπορούσαν να καταστήσουν κατανοητές, με μεγαλύτερη πληρότητα, τις κοινωνικές και πολιτισμικές διαστάσεις του αθλητισμού των ατόμων με αναπηρία.
